فهرست کتاب


در انتظار نور

گردآوری محمد رضا متقی‏‏

دعای حضرت مهدی (علیه السلام) در ماه رجب

- شیخ طوسی (ره)روایت کرده است که شیخ کبیر ابی جعفر محمد بن عثمان (ره)، (از نواب خاص، از ناحیه مقدسه بیرون آمد در حالی که این توقیع شریف را در دست داشت که در آن نوشته شده بود، بخوان در هر روز از ایام رجب این دعا را:
متن دعا:بِسْم ِاللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ
اَللَّهُمَّ اِنّی اَسْئَلُکَ بِمَعانی جَمیعِ ما یَدْعَوکَ بِهِ وُلاُة اَمْرِکَ الْمَاْمُونُونَ عَلی سِرِّکَ الْمُسْتَبْشِرُونَ بِاَمْرِکَ الْواصِفُونَ لِقُدْرَتِکَ الْمُعْلِنُونَ لِعَظَمَتِکَ اَسْئَلُکَ بِما نَطَقَ فیهِمْ مِنْ مَشِیَّتِکَ فَجَعَلْتَهُمْ مَعادِنَ لِکَلِماتِکَ وَ اَرْکاناً لِتَوْحیدِکَ وَ آیاتِکَ وَ مَقاماتِکَ الَّتی لا تَعْطیلَ لَها فی کُلِّ مَکانٍ یَعْرِفُکَ بِها مَنْ عَرَفَکَ لا فَرْقَ بَیْنَکَ وَ بَیْنَها اِلَّا اَنَّهُمْ عِبادُکَ وَ خَلْقُکَ فَتْقُها وَ رَتْقُها بِیَدِکَ بَدْؤُها مِنْکَ وَ عَوْدُها اِلَیْکَ اِعْضادٌ وَ اَشْهادٌ وَ مُناةٌ وَ اَذْوادٌ وَ حَفَظَةٌ وَ رُوَّادٌ فَبِهمْ مَلَأْتَ سَمآئَکَ وَ اَرْضَکَ حَتّی ظَهَرَ اَنْ لا اِلهَ اِلَّا اَنْتَ فَبِذلِکَ اَسْئَلُکَ وَ بِمَواقِعِ الْعِزَّ مِنْ رَحْمَتِکَ وَ بِمَقاماتِکَ وَ عَلاماتِکَ اَنْ تُصَلِّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اَنْ تَزیدَنی ایماناً وَ تَثْبیتاً یا باطِناً فی ظُهُورِهِ وَ ظاهِراً فی بُطُونِهِ وَ مَکْنُونِهِ یا مُفَرِّقاً بَیْنَ النُّورِ وَ الدَّیْجُورِ یا مَوْصُوفاً بِغَیْرِ کُنْهٍ وَ مَعْرُوفاً بِغَیْرِ شِبْهٍ حآدَّ کُلِّ مَحْدُودٍ وَ شاهِدَ کُلِّ مَشْهُودٍ وَ مُوجِدَ کُلِّ مَوْجُودٍ وَ مُحْصِیَ کُلِّ مَعْدُودٍ وَ فاقِدَ کُلِّ مَفْقُودٍ لَیْسَ دُونَکَ مِنْ مَعْبُودٍ اَهْلَ الْکِبْرِیآءِ وَ الْجُودِ یا مَنْ لا یُکَیَّفُ وَ لا یُؤَیَّنُ بِاَیْنٍ یا مُحْتَجِباً عَنْ کُلِّ عَیْنٍ یا دَیْمُومُ یا قَیُّومُ وَ عالِمَ کُلِّ مَعْلُومٍ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ عَلی عِبادِکَ الْمُنْتَجَبینَ وَ بَشَرِکَ الْمُحْتَجَبینَ وَ مَلآئِکَتِکَ الْمُقَرَّبینَ وَ الْبُهْمِ الْصَّآفّینَ الْحآفّینَ وَ بارِکَ لَنا فی شَهْرِنا هذَا الْمُرَجَّبِ الْمُکِرِّمِ وَ ما بَعْدَهُ مِنَ الْأَشْهُرِ الْحُرُمِ وَ اَسْبَغْ عَلَیْنا فیهِ النِّعَمَ وَ اَجْزِلْ لِنا فیهِ الْقِسَمَ وَ اَبْرِرْ لَنا فیهِ الْقَسَمَ بِاسْمِکَ الْأَعْظَمِ الْأَجَلِ الْأَکْرَمِ الَّذی وَضَعْتَهُ عَلَی النَّهارِ فَاَضآءَ وَ عَلَی الَّیْلِ فَاَظْلَمَ وَ اغْفِرْ لَنا ما تَعْلَمُ مِنَّا وَ ما لا نَعْلَمُ وَ اعْصِمْنا مِنَ الذُّنُوبِ خَیْرِ الْعِصَمِ وَ اکْفِنا کَوافِیَ قَدَرِکَ وَ امْنُنْ عَلَیْنا بِحُسْنِ نَظَرِکَ وَ لا تَکِلْنا اِلی غَیْرِکَ وَ لا تَمْنَعْنا مِنْ خَیْرِکَ وَ بارِکَ لَنا فیما کَتَبْتَهُ لَنا مِنْ اَعْمارِنا وَ اَصْلِحْ لَنا خَبیئَةَ اَسْرارِنا وَ اَعْطِنا مِنْکَ الْأَمانِ وَ اْستَعْمِلْنا بِحُسْنِ الْایمانِ وَ بَلِّغْنا شَهْرَ الصِّیامِ وَ ما بَعْدَهُ مِنَ الْأَیَّامِ وَ الْأَعْوامِ یا ذَالْجَلالِ وَ الإِکْرامِ.
ترجمه:خدایا از تو خواهم به حق معانی تمام آنچه را به وسیله آنها والیان فرمان تو را خوانند آنان که امین بر سرپناهی تو هستند و به دستورت مژده جویند و نیرویت را توصیف کنند و عظمتت را آشکارا اعلام کنند، از تو خواهم بدآنچه گویا شده درباره ایشان از اراده ات و بدین سبب ایشان را معادن کلمات خویش و پایه های یگانگی و نشانه ها و مقامات خویش قرار دادی آن مقامی که در هیچ جا تعطیل ندارد و هر که تو را بشناسد به وسیله آنها شناخته میان تو و آنها فرقی نیست جز اینکه ایشان بندگان تو و مخلوق تواند و فتق و رتق کارشان به دست تو است شروعشان از جانب تو و بازگشتشان به سوی تو است کمک کاران و گواهان و میزانها و مدافعان و نگهبانان و بازرسان هستند که بدیشان پر کرده ای آسمان و زمین را تا معلوم شد که معبودی جز تو نیست پس بدان وسیله از تو می خواهم و به جاهای عزیز و ارجمند نزول رحمتت و به مقامات و نشانه هایت که درود فرستی بر محمد و آلش و بیفزایی ایمان و پایداریم را (در دین)ای که در عین آشکاری، نهانی و در عین نهانی و مستوری آشکاری،ای جدا کننده نور و ظلمت ای که بدون رسیدن به کنه و حقیقت تو را توصیف کنند و بدون شبیه تو را بشناسند اندازه گیر هر چیز محدود و گواه هر گواهی شده و هستی ده هر موجود و شمارنده هر معدود و گم کننده هر گمشده معبودی جز تو نیست،ای شایسته بزرگی و بخشش، ای که به وصف و چگونگی در نیایی و در جایی جایگیر نشوی،ای در پرده از هر دیده،ای جاویدان،ای پایدار، و ای دانای هر دانسته درود فرست بر محمد و آلش و بر بندگان برگزیده ات و انسانهایت که در پرده اند و فرشتگان مقربت و گمنامان صف زده و مهیای فرمانت و مبارک کن بر ما در این ماه بزرگ و گرامی و ماههای حرام و پس از آن و فراوان کن در این ماه بر ما نعمتها را و سرشار کن در آن برای ما سهم ها را و سوگندهای ما را در این ماه به انجام رسان به حق نام اعظم و بزرگترت که برتر و گرامی ترین نامهاست آن نامی را که بر روز نهادی روشن گشت و بر شب گذاردی پس تاریک شد و بیامرز برای ما آنچه تو می دانی از ما و آنچه را ما ندانیم و نگاهمان دار از گناهان به بهترین نگهداری و با کفایت خویش ما را از کفایت قضا و قدرت بی نیاز کن و با نیک نظری خود بر ما منت نه و ما را به غیر خودت وامگذار و از خیر و نیکی ات منعمان نفرما و مبارک گردان برای ما در آنچه از عمرمان مقدر فرموده ای و اصلاح گردان برای ما اسرار پوشیده مان را و از جانب خود به ما ایمنی و امان ببخش و ما را با ایمان خوب به کار وادار و برسان ما را به ماه روزه و روزها و سالهای بعد از آن ای دارای جلالت و بزرگواری .

دعای دیگر حضرت حجت (علیه السلام) در ماه رجب

- شیخ طوسی (ره)روایت کرده است که شیخ ابوالقاسم (ره)از نواب اربعه، از ناحیه مقدسه بیرون آمد در حالی که این توقیع شریف را در دست داشت و در آن نوشته شده بود بخوان این دعا را در ایام ماه رجب:
متن دعا:اَللَّهُمَّ اِنّی اَسئَلُکَ بِالْمَوْلُودَیْنِ فی رَجَبٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلیٍّ الثانی وَ ابْنِهِ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْمُنْتَجَبِ وَ اَتَقَرَّبُ بِهِما اِلَیْکَ خَیْرَ الْقُرَبَ یا مَنْ اِلَیْهِ الْمَعْرُوفُ طُلِبَ وَ فیما لَدَیْهِ رُغِبَ اَسْئَلُکَ سُؤالَ مُقْتَرِفٍ مُذْنِبٍ قَدْ اَوْبَقَتْهُ ذُنُوبُهُ وَ اَوْثَقَتْهُ عُیُوبُهُ فَطالَ عَلَی الْخَطایا دُؤُبُهُ وَ مِنَ الرَّزایا خُطُوُبُهُ یَسْئَلُکَ التَّوْبَةَ وَ حُسْنَ الْأَوْبَةِ وَ النُّزُوعَ عَنَ الْحَوْبَةِ وَ مِنَ النَّارِ فَکاکَ رَقَبَتِهِ وَ الْعَفْوَ عَمَّا فی رِبْقَتِهِ فَاَنْتَ مَوْلایَ اَعْظَمُ اَمَلِهِ وَ ثِقَتُهُ اَللَّهُمَّ وَ اَسْئَلُکَ بِمَسآئِلِکَ الشَّریفَةِ وَ وَسآئِلِکَ الْمُنیفَةِ اَنْ تَتَغَمَّدَنی فی هذَا الشَّهْرِ بِرَحْمَةٍ مِنْکَ واسِعَةٍ وَ نِعْمَةٍ وازِعَةً وَ نَفْسِ بِما رَزَقْتَها قانِعَةٍ اِلی نُزُولِ الحافِرَةِ وَ مَحَلَّ الْأخِرَةِ و ماهِیَ اِلَیْهِ صآئِرَةٌ .
ترجمه:خدایا من از تو می خواهم به حق دو مولود در ماه رجب یعنی محمد بن علی دوم (حضرت جواد)و فرزندش علی بن محمد آن امام برگزیده و تقرب جویم به وسیله آن دو به سویت به بهترین تقرب،ای که از او احسان و نیکی جویند و همه آنچه را نزد او است راغبند از تو خواهم خواستن خطاکار گناهانش را به نابودی کشانده و عیبهایش او را در بند افکنده و شیوه اش بر خطاکاری طولانی شده و کارهایش با رنج و بلا آمیخته از تو پذیرش، توبه و نیکویی هنگام بازگشت و جدایی از گناه و رهایی از آتش و گذشتن تو را از آنچه در گردن دارد خواهان است پس تویی مولای من بزرگترین آرزو و تکیه گاهش خدایا از تو خواهم به مسأله های شریفت و وسیله های والایت که مرا در این ماه فراگیری به رحمت وسیعت و نعمت بخش شده ات و نفس قانعی بدآنچه روزیش کرده ای به من بدهی که قانع باشد تا آن هنگام که به گور درآید و به جایگاه آخرت و آنچه سرانجام او است برود .

دعای ندبه

- مستحب است در چهار عید یعنی عید فطر و قربان و غدیر و روز جمعه این دعا از بخوانند و آن دعا این است:
اَلْحَمْدُلِلَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ وَ صَلَّی اللَّهُ عَلی سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ نَبِیِّهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ تَسْلیماً اَللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ عَلی ما جَری بِهِ قَضآئُکَ فی اَوْلِیآئِکَ الَّذینَ اسْتَخْلَصْتَهُمْ لِنَفْسِکَ وَ دینِکَ اِذِاخْتَرْتَ لَهُمْ جَزیلَ ما عِنْدَکَ مِنَ النَّعیمِ الْمُقیمِ الَّذی لا زَوالَ لَهُ وَ لَا اضْمِحْلالِ بَعْدَ اَنْ شَرَطْتَ عَلَیْهِمُ الزُّهْدَ فی دَرَجاتِ هذِهِ الدُّنْیَا الدَّنِیَّةِ وَ زُخْرُفِها وَ زِبْرِجَها فَشَرَطُوا لَکَ ذلِکَ وَ عَلِمْتَ مِنْهُمُ الْوَفآءَ بِهِ فَقَبِلْتَهُمْ وَ قَرَّبْتَهُمْ وَ قَدَّمْتَ لَهُمُ الذِّکْرَ الْعَلِیَّ وَ الثَّنآءَ الْجَلِیَّ و اَهْبَطْتَ عَلَیْهِمْ مَلآئِکَتَکَ وَ کَرَّمْتَهُمَ بِوَحْیِکَ وَ رَفَدْتَهُمْ بِعَلْمِکَ وَ جَعَلْتَهُمُ الذَّریعَةَ اِلَیْکَ وَ الْوَسیلَةَ اِلی رضِوانِکَ فَبَعْضٌ اَسْکَنْتَهُ جَنَّتَکَ اِلی اَنْ اَخْرَجْتَهُ مِنْها وَ بَعْضٌ حَمَلْتَهُ فی فُلْکِکَ وَ نَجَّیْتَهُ وَ مَنْ آمَنَ مَعَهُ مِنَ الْهَلَکَةِ بِرَحْمَتِکَ وَ بَعْضٌ اتَّخَذْتَهُ لِنَفْسِکَ خَلیلاً وَ سَئَلَکَ لِسانَ صِدْقٍ فِی الْأخِرینَ فَاَجَبْتَهُ وَ جَعَلْتَ ذلِکَ عَلِیّاً وَ بَعْضٌ کَلَمْتَهُ مِنْ شَجَرَةٍ تَکْلیماً وَ جَعَلْتَ لَهُ مِنْ اَخیهِ رِدْءاً وَ وَزیراً وَ بَعْضٌ اَوْلَدْتَهُ مِنْ غَیْرِ اَبٍ وَ آتَیْتَهُ الْبَیِّناتِ وَ اَیَّدْتَهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ وَ کُلُّ شَرَعْتَ لَهُ شَریعَةً وَ نَهَجْتَ لَهُ مِنْهاجاً وَ تَخَیَّرْتَ لَهُ اَوْصِیآءَ مُسْتَحْفِظاً بَعْدَ مُسْتَحْفِظٍ مَنْ مُدَّةٍ اِلی مُدَّةٍ اِقامَةً لِدینِکَ وَ حُجَّةً عَلی عِبادِکَ وَ لَئِلَّا یَزُولَ الْحَقُّ عَنْ مَقَرِّهِ وَ یَغْلِبَ الْباطَلُ عَلی اَهْلِهِ وَ لا یَقُولَ اَحَدٌ لَوْ لا اَرْسَلْتَ اِلَیْنا رَسُولاً مُنْذِراً وَ اَقَمْتَ لَنا عَلَماً هادِیاً فَنَتَّبِعَ آیاتِکَ مِنْ قَبْلِ اَنْ نَذِلَّ وَ نَخْزی اَلی اَنِ انْتَهَیْتَ بِالْأَمْرِ اِلی حَبیبِکَ وَ نَجیبِکَ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ فَکانَ کَمَا انْتَجَبْتَهُ سَیِّدَ مَنْ خَلَقْتَهُ وَ صَفْوَةَ مَنِ اصْطَفَیْتَهُ وَ اَفْضَلَ مَنِ اجْتَبَیْتَهُ وَ اَکْرَمَ مَنِ اعْتَمَدْتَهُ قَدَّمْتَهُ عَلی اَنْبِیآئِکَ وَ بَعَثْتَهُ اِلَی الثَّقَلَیْنِ مِنْ عِبادِکَ وَ اَوْطَاْتَهُ مَشارِقَکَ وَ مَغارِبَکَ وَ سَخَّرْتَ لَهُ الْبُراقَ وَ عَرَجْتَ بِرُوْحِهِ (بِهِ)اِلی سَمآئِکَ وَ اَوْدَعْتَهُ عِلمَ ما کانَ وَ ما یَکُونُ اِلَی انْقِضآءِ خَلْقِکَ ثُمَّ نَصَرْتَهُ بِالرُّعْبِ وَ حَفَفْتَهُ بِجَبْرَئیلَ وَ میکآئیلَ وَ الْمُسَوِّمینَ مِنْ مَلآئِکَتِکَ وَ وَعَدْتَهُ اَنْ تُظْهِرَ دینَهُ عَلَی الدّینَ کُلِّهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ وَ ذلِکَ بَعْدَ اَنْ بَوَّئْتَهُ مُبَوَّءَ صِدْقٍ مِنْ اَهْلِهِ وَ جَعَلْتَ لَهُ وَ لَهُمْ اَوَّلَ بَیْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذی بِبَکَّةَ مُبارَکاً وَ هُدیً لِلْعالَمینَ فیهِ آیاتٌ بَیِّناتٌ مَقامُ اِبْراهیمَ وَ مَنْ دَخَلَهُ کانَ آمِناً وَ قُلْتَ اِنَّما یُریدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهیراً ثُمَّ جَعَلْتَ اَجْرَ مُحَمَّدٍ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَ آلِهِ مَوَدَّتَهُمْ فی کِتابِکَ فَقُلْتَ لا اَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ اَجْراً اِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبی وَ قُلْتَ ما سَئَلْتُکُمْ مِنْ اَجْرٍ فَهُوَ لَکُمْ وَ قُلْتَ ما اَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ مَنْ اَجْرٍ اِلَّا مَنْ شآءَ اَنْ یَتَّخِذَ اِلی رَبِّهِ سَبیلاً فَکانُوا هُمُ السَّبیلَ اِلَیْکَ وَ الْمَسْلَکَ اِلی رِضْوانِکَ فَلَمَّا انْقَضَتْ اَیَّامُهُ اَقامَ وَلِیَّهُ عَلِیَّ بْنَ اَبیطالِبٍ صَلَواتُکَ عَلَیْهِما وَ آلِهِما هادِیاً اِذْ کانَ هُوَ الْمُنْذِرَ وَ لَکُلِّ قَوْمٍ هادٍ فَقالَ وَ الْمَلَأُ اَماَمُه مَنْ کُنْتُ مَوْلاهُ فَعَلِیٌّ مَوْلاهُ اَللَّهُمَّ والِ مَنْ والاهُ وَ عادِ مَنْ عاداهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ وَ قالَ مَنْ کُنْتُ اَنَا نَبِیَّهُ فَعَلِیٌّ اَمیرُهُ وَ قالَ اَنَا وَ عَلِیٌّ مِنْ شَجَرَةٍ واحِدَةٍ وَ سائِرُالنَّاسِ مِنْ شَجَرٍ شَتّی وَ اَحَلَّهُ مَحَلَّ هارُونَ مِنْ مُوسی فَقالَ لَهُ اَنْتَ مِنّی بِمَنْزِلَةِ هارُونَ مِنْ مُوسی اِلَّا اَنَّهُ لا نَبِیَّ بَعْدی وَ زَوَّجَهُ ابْنَتَهُ سَیِّدَةَ نِسآءِ الْعالَمینَ وَ اَحَلَّ لَهُ مَنْ مَسْجِدِهِ ما حَلَّ لَهُ وَ سَدَّ الْأَبْوابَ اِلَّا بابَهُ ثُمَّ اَوْدَعَهُ عِلْمَهُ وَ حَکْمَتَهُ فَقالَ اَنَا مَدینَةَ الْعِلْمِ وَ عَلِیٌّ بابُها فَمَنْ اَرادَ الْمَدینَةَ وَ الْحِکْمَةَ فَلْیَاْتِها مَنْ بابِها ثُمَّ قالَ اَخی وَ وَصِیّی وَ وارَثی لَحْمُکَ مِنْ لَحْمی وَ دَمُکَ مِنْ دَمی وَ سِلْمُکَ سِلْمی وَ حَرْبُکَ حَرْبی وَ الْأیمانَ مُخالِطٌ لَحْمَکَ وَ دَمَکَ کَما خالَطَ لَحْمی وَ دَمی وَ اَنْتَ غَداً عَلَی الْحَوْضِ خَلیفَتی وَ اَنْتَ تَقْضی دَیْنی وَ تُنْجِزُ عِداتی وَ شیعَتُکَ عَلَی مَنابِرَ مِنْ نَورٍ مُبْیَضَةً وُجُوهُهُمْ حَوْلی فِی الْجَنَّةِ وَ هُمْ جیرانی وَ لَوْ لا اَنْتَ یا عَلِیُّ لَمْ یُعْرَفِ الْمُؤْمِنُونَ بَعْدی وَ کانَ بَعْدَهُ هُدیً مِنَ الضَّلالِ وَ نُوراً مِنَ الْعَمی وَ حَبْلَ اللَّهِ الْمَتینَ وَ صِراطَهُ الْمُسَتقیمَ لا یُسْبَقُ بِقَرابَةٍ فی رَحِمٍ وَ لا بَسابِقَةٍ فی دینٍ وَ لا یُلْحَقُ فی مَنْقَبَةٍ مَنْ مَناقِبِهِ یَحْذُو حَذْوَ الرَّسُولِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِما وَ آلِهِما وَ یُقاتِلُ عَلَی التَّاْویلِ وَ لا تَاْخُذُهُ فِی اللَّهِ لَوْمَةُ لآئِمٍ قَدْ وَتَرَ فیهِ صَنادیدَ الْعَرَبِ وَ قَتَلَ اَبْطالَهُمْ وَ ناوَشَ ذُؤْبانَهُمْ فَاَوْدَعَ قُلُوبَهُمْ اَحْقاداً بَدْرِیَّةً وَ خَیْبَرِیَّةً وَ حُنَیْنِیَّةً وَ غَیْرَهُنَّ فَاَضَبَّتْ عَلی عَداوَتِهِ وَ اَکَبَّتْ عَلی مُنابَذَتِهِ حَتّی قَتَلَ النَّاکِثینَ وَ الْقاسِطینَ وَ الْمارِقینَ وَ لَمَّا قَضی نَحْبَهُ وَ قَتَلَهُ اَشْقَی الْآخِرینَ یَتْبَعُ اَشْقَی الْأَوَّلینَ لَمْ یُمْتَثَلْ اَمْرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ فِی الْهادینَ بَعْدَ الْهادینَ وَ الْأُمَةُ مُصِرَّةٌ عَلی مَقْتِهِ مُجْتَمِعَةٌ عَلی قَطیعَةِ رَحِمِهِ وَ اِقْصآءِ وُلْدِهِ اِلَّا الْقَلیلَ مِمَّنْ وَفی لِرِعایَةَ الْحَقِّ فیهِمْ فَقُتِلَ مَنْ قُتِلَ وَ سُبِیَ مَنْ سُبِیَ وَ اُقْصِیَ مَنْ اُقْصِیَ وَ جَرَی الْقَضآءُ لَهُمْ بِما یُرْجی لَهُ حُسْنُ الْمَثُوبَةِ اِذْ کانَتِ الْأَرْضُ لِلَّهِ یُورِثُها مَنْ یَشآءُ مِنْ عِبادِهِ وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقینَ وَ سُبْحانَ رَبِّنا اِنْ کانَ وَعْدُ رَبِّنا لَمَفْعُولاً وَ لَنْ یُخْلِفَ اللَّهُ وَعْدَهُ وَ هُوَ الْعَزیزُ الْحِکیمُ فَعَلَی الْأَطائِبِ مِنْ اَهْلِ بَیْتِ مُحَمَّدٍ وَ عَلِیٍّ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِما وَ آلِهِما فَلْیَبْکِ الْباکُونَ وَ اِیَّاهُمْ فَلْیَنْدُبِ النَّادَبُونَ وَ لِمِثْلِهِمْ فَلْتُذْرَفِ الدُّمُوعُ وَ لْیَصْرُخِ الصَّارِخُونَ وَ یَضِجُّ الضَّآجُّونَ وَ یَعِجُّ الْعآجُّوَن اَیْنَ الْحَسَنُ اَیْنَ الْحُسَیْنُ اَیْنَ اَبْنآءُ الْحُسَیْنِ صالِحٌ بَعْدَ صالِحٍ وَ صادِقٌ بَعْدَ صادِقٍ اَیْنَ السَّبیلُ بَعْدَ السَّبیلِ اَیْنَ الْخِیَرَةُ بَعْدَ الْخِیَرَةِ اَیْنَ الشُّمُوسُ الطَّالِعَةُ اَیْنَ الْأَقْمارُ الْمُنیرَةُ اَیْنَ الْأَنْجُمُ الزَّاهِرَةُ اَیْنَ اَعْلامُ الدّینِ وَ قَواعِدُ الْعِلْمِ اَیْنَ بَقِیَّةُ اللَّهِ الَّتی تَخْلوُ مِنَ الْعِتْرَةِ الْهادِیةِ اَیْنَ الْمُعَدُّ لِقَطْعِ دابِرِ الظَّلَمَةِ اَیْنَ الْمُنْتَظَرُ لِأِقامَةِ الْأَمْةِ وَ الْعِوَجِ اَیْنَ الْمُرْتَجی لِأِزالَةِ الْجَوْرِ وَ الْعُدْوانِ اَیْنَ الْمُدَّخَرُ لِتَجْدیدِ الْفَرآئِضِ وَ السُّنَنِ اَیْنَ الْمُتَخَّیَرُ لِأِعادَةِ الْمِلَّةَ وَ الشَّریعَةِ اَیْنَ الْمُؤَمَّلُ لِأِحْیآءِ الْکِتابِ وَ حُدُودِهِ اَیْنَ مِحْیی مَعالِمِ الدّینِ وَ اَهْلِهِ اَیْنَ قاصِمُ شَوْکَةِ الْمُعَتدینَ اَیْنَ هادِمُ اَبْنِیَةِ الشِّرْکِ وَ النِّفاقِ اَیْنَ مُبیدُ اَهْلِ الْفُسُوقِ وَ الْعُصیانِ وَ الطُّغْیانِ اَیْنَ حاصَدُ فُرُوعِ الْغَیِّ وَ الشِّقاقِ اَیْنَ طامِسُ آثارِ الزَّیْغِ وَ الْأَهْوآءِ اَیْنَ قاطِعُ حَبآئِلِ الْکِذْبِ وَ الْأِفتَرآءِ اَیْنَ مُبیدُ الْعُتاةِ وَ الْمَرَدَةِ اَیْنَ مُسْتَاْصَلُ اَهْلَ الْعَنادِ وَ التَّضْلیلِ وَ الْأِلْحادِ اَیْنَ مُعِزُّ الْأَوْلِیآءِ وَ مُذِلُّ الْأَعْدآءِ اَیْنَ جامِعُ الْکَلِمَةِ عَلَی التَّقْوی اَیْنَ بابُ اللَّهِ الَّذی مِنْهُ یُؤْتی اَیْنَ وَجْهُ اللَّهِ الَّذی اِلَیْهِ یَتَوَجَّهُ الْأَوْلِیآءُ اَیْنَ السَّبَبُ الْمُتَّصِلُ بَیْنَ الْأَرْضِ وَ السَّمآءِ اَیْنَ صاحِبُ یَوْمِ الْفَتْحِ وَ ناشِرُ رایَةِ الْهُدی اَیْنَ مُؤَلِّفُ شَمْلِ الصَّلاحِ وَ الرِّضا اَیْنَ الطَّالِبُ بِذُحُولِ الْأَنْبِیآءِ وَ اَبْنآءِ الْأَنْبِیآءِ اَیْنَ الطَّالِبُ بِدَمِ الْمَقْتُولِ بِکَرْبَلآءَ اَیْنَ الْمَنْصُورُ عَلی مَنِ اعْتَدی عَلَیهِ وَافْتَری اَیْنَ الْمُضْطَرُّ الَّذی یُجابُ اَذا دَعی اَیْنَ صَدْرُ الْخَلائِقَ ذُوالْبِرَّ وَ التَّقْوی اَینَ ابْنُ النَّبِیِّ الْمُصْطَفی وَ ابْنُ عَلِیٍ الْمُرْتَضی وَ ابْنُ خَدیجَةَ الْغَرَّآءِ وَ ابْنُ فاطِمَةَ الْکُبْری بِاَبی اَنْتَ وَ اُمّی وَ نَفْسی لَکَ الْوِقآءُ وَ الْحِمی یَابْنَ السَّادَةِ الْمُقَرَّبینَ یَابْنَ النُّجَباءِ الْأَکْرَمینَ یَابْنَ الْهُداةِ الْمَهْدِیّینَ یَابْنَ الْخِیَرَةِ الْمُهَذَّبینَ یَابْنَ الْغَطارِفَةِ الْأَنْجَبینَ یَابْنَ الْأَطآئِبَ الْمُطَهَّرینَ یَابْنَ الْخَضارِمَةِ الْمُنْتَجَبینَ یَابْنَ الْقَماقِمَةِ الْأَکْرَمینَ یَابْنَ البُدُورِ الْمنیرَةِ یَابْنَ السُّرُجِ المُضیئَةِ یَابْنَ الشُّهُبِ الثَّاقِبَةِ یَابْنَ الْأَنْجُمِ الزَّاهِرَةِ یَابْنَ السُّبُلِ الْواضِحَةِ یَابْنَ الْأَعْلامِ الّلآئِحَةِ یَابْنَ الْعُلُومِ الْکامِلَةِ یَابْنَ السُّنَنِ الْمَشْهُورَةِ یَابْنَ الْمَعالِمِ الْمأَثُورَةِ یَابْنَ الْمُعْجِزاتِ الْمَوْجُودَةِ یَابْنَ الدَّلآئِلِ الْمَشْهُودَةِ یَابْنَ الْصِراطِ الْمُستَقیمِ یَابْنَ النَّبَاءِ الْعَظیمِ یَابْنَ مَنْ هُوَ لَدَی اللَّهِ عَلِیٌّ حَکیمٌ یَابْنَ الْأیاتِ وَ الْبَیِناتِ یَابْنَ الدَّلآئِلَ الظَّاهِراتِ یَابْنَ الْبَراهینِ الْواضَحاتِ الْباهِراتِ یَابْنَ الْحُجَجِ الْبالِغاتِ یَابْنَ النِّعَمِ السَّابَغاتِ یَابْنَ طه وَ الْمُحْکَماتِ یَابْنَ یس وَ الذَّارِیاتِ یَابْنَ الطُّورِ وَ الْعادِیاتِ یَابْنَ مَنْ دَنی فَتَدَلّی فَکانَ قابَ قَوْسَیْنِ دُنُوّاً وَ اقْتِراباً مِنَ الْعَلِیِّ الْأَعْلی لَیْتَ شِعْری اَیْنَ اسْتَقَرَّتْ بِکَ النَّوی بَلْ اَیُّ اَرْضٍ تُقِلُّکَ اَوْ ثَری اَبِرَضْوی اَوْ غَیْرِها اَمْ ذی طُوی عَزیزٌ عَلَیَّ اَنْ اَرَی الْخَلْقَ وَ لا تُری وَ لا اَسْمَعَ لَکَ حَسیساً وَ لا نَجْوی عَزیزٌ عَلَیَّ اَنْ تُحیطَ بِکَ دُونِیَ الْبَلْوی وَ لا یَنالُکَ مِنّی ضَجیجٌ وَ لا شَکْوی بِنَفْسی اَنْتَ مِنْ مُغَیِّبٍ لَمْ یَخْلُ مِنَّا بِنَفْسی اَنْتَ مِنْ نازِحٍ ما نَزَحَ عَنَّا بِنَفْسی اَنْتَ اُمْنِیَّةُ شائِقٍ یَتَمَنّی مِنْ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ ذَکَرا فَحَنَّا بِنَفْسی اَنْتَ مِنْ عَقیدِ عِزٍّ لا یُسامی اَنْتَ مِنْ اَثیلِ مَجْدٍ لا یُجاری بِنَفْسی اَنْتَ مِنْ تِلادِ نِعَمٍ لا تُضاهی بِنَفْسی اَنْتَ مِنْ نَصیفِ شَرَفٍ لا یُساوی اِلی مَتی اَحارُ فیکَ یا مَوْلایَ وَ اِلی مَتی وَ اَیَّ خَطابٍ اَصِفُ فیکَ وَ اَیَّ نَجْوی عَزیزٌ عَلَیَّ اَنْ اُجابَ دُونَکَ وَ اُناغی عَزیزٌ عَلَیَّ اَنْ اَبْکِیَکَ وَ یَخْذُلَکَ الْوِری عَزیزٌ عَلَیَّ اَنْ یَجْرِیَ عَلَیْکَ دُونَهُمْ ما جَری هَلْ مِنْ مُعینٍ فَاُطیلَ مَعَهُ الْعَویلَ وَ الْبُکآءَ هَلْ قَذِیَتْ عَیْنٌ فَساعَدَتْها عَیْنی عَلَی الْقَذی هَلْ اِلَیْکَ یَابْنَ اَحْمَدُ سَبیلٌ فَتُلْقی هَلْ یَتَّصِلُ یَوْمُنا مِنْکَ بِعِدَةٍ فَنَحْظی مَتی نَرِدُ مَناهِلَکَ الرَّوِیَّةَ فَنَرْوی مَتی نَنْتَقِعُ مِنْ عَذْبِ مآئِکَ فَقَدْ طالَ الصَّدی مَتی نُغادیکَ وَ نُراوِحُکَ فَنُقِرَّ عَیْناً مَتی تَرانا وَ نَریکَ وَ قَدْ نَشَرْتَ لِوآءَ النَّصْرِ تُری اَتَرانا نَحُفُّ بِکَ وَ اَنْتَ تَاُمُّ الْمَلَأَ وَ قَدْ مَلَأْتَ الْأَرْضَ عَدْلاً وَ اَذَقْتَ اَعْدآئَکَ هَواناً وَ عِقاباً وَ اَبَرْتَ الْعُتاةَ وَ حَجَدَةَ الْحَقِّ وَ قَطَعْتَ دابِرَ الْمُتَکَبِّرینَ وَ اَجْتَثَثْتَ اُصُولَ الظَّالِمینَ وَ نَحْنُ نَقُولُ الْحَمْدُلِلَّهِ رِبِّ الْعالَمینَ اَللَّهُمَّ اَنْتَ کَشَّافُ الْکُرَبِ وَ الْبَلْوی وَ اِلَیْکَ اَسْتَعْدی فَعِنْدَکَ الْعُدوی وَ اَنْتَ رَبُّ الْأخِرَةِ وَ الدُّنْیا(الْأوُلی ) فَاَغِثْ یا غِیاثَ الْمُسْتَغیثینَ عُبَیْدَکَ الْمُبْتَلی وَ اَرِهِ سَیِّدَهُ یا شَدیدَ الْقُوی وَ اَزِلْ عَنْهُ بِهِ الْأَسی وَ الْجَوی وَ بَرِّدْ غَلیلَهُ یا مَنْ عَلَی الْعَرْشِ اسْتَوی وَ مَنْ اِلَیْهِ الرُّجْعی وَ الْمُنْتَهی اَللَّهُمَّ وَ نَحْنُ عَبیدُکَ التَّآئِقُونَ اِلی وَلِیِّکَ الْمُذَکَّرُ بِکَ وَ بِنَبِیِّکَ خَلَقْتَهُ لَنا عِصْمَةً وَ مَلاذا وَ اَقَمْتَهُ لَنا قِواماً وَ مَعاذاً وَ جَعَلْتَهُ لِلْمُؤْمِنینَ مِنَّا اِماماً فَبَلِّغْهُ مِنَّا تَحِیَّةً وَ سَلاماً وَ زِدْنا بِذلِکَ یا رَبِّ اِکْراماً وَ اجْعَلْ مِسْتَقَرَّهُ لَنا مُسْتَقَرّاًوَ مُقاماً وَ اَتْمِمْ نِعْمَتَکَ بِتَقْدیمِکَ اِیَّاهُ اَمامِنا حَتّی تُورِدَنا جَنانَکَ وَ مُرافَقَةَ الشُّهَدآءِ مِنْ خُلَصائِکَ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ جَدِّهِ وَ رَسُولِکَ السَّیِّدِ الأَکْبَرِ وَ عَلی (عَلِیٍّ)اَبیهِ السَّیِّدِ الأَصْغَرِ وَ جَدَّتِهِ الصِّدّیقَةِالْکُبْری فاطِمَةَ بِنْتِ مُحَمَّدٍ وَ عَلی مَنِ اصْطَفَیْتَ مَنْ آبآئِهِ الْبَرَرَةِ وَ عَلَیْهِ اَفْضَلَ وَ اَکْمَلَ وَ اَتَّمَ وَ اَدْوَمَ وَ اَکْثَرَ وَ اَوْفَرَ ما صَلَّیْتَ عَلی اَحَدٍ مِنْ اَصْفِیآئِکَ وَ خِیَرَتِکَ مَنْ خَلْقِکَ وَ صَلِّ عَلَیْهِ صَلوةً لا غایَةَ لِعَدَدِها وَ لا نِهایَةَ لِمَدَدِها وَ لا نَفادَ لِأَمَدِها اَللَّهُمَّ وَ اَقِمْ بِهِ الْحَقَّ وَ اَدْحِضْ بِهِ الْباطِلَ وَ اَدِلْ بِهِ اَوْلِیآئَکَ وَ اَذْلِلْ بِهِ اَعْدآئَکَ وَ صِلِ اللَّهُمَّ بَیْنَنا وَ بَیْنَهُ وُصْلَةً تُؤَدّی اِلی مُرافَقَةِ سَلَفِهِ وَ اجْعَلْنا مِمَّنْ یَاْخُذُ بِحُجْزَتِهِمْ وَ یَمْکُثُ فی ظِلِّهِمْ وَ اَعِنَّا عَلی تَاْدِیَةِ حُقُوقِهِ اِلَیْهِ وُ الْأِجْتِهادِ فی طاعَتِهِ وَ اِجْتِنابِ مَعْصِیَتِهِ وَامْنُنْ عَلَیْنا بِرِضاهُ وَ هَبْ لَنا رَأْفَتَهُ وَ رَحْمَتَهُ وَ دُعآئَهُ وَ خَیْرَهُ ما نَنالُ بِهِ سَعَةٍ مِنْ رَحْمَتِکَ وَ فَوْزاً عِنْدَکَ وَ اجْعَلْ صَلوتَنا بِهِ مَقْبُولَةً وَ ذُنُوبَنا بِهِ مَغْفُورَةً وَ دُعآئَنا بِهِ مُسْتَجاباً وَ اجْعَلْ اَرْزاقَنا بِهِ مَبْسُوطَةً وَ هُمُومَنا بِهِ مَکْفِیَّةً وَ حَوائِجَنا بِهِ مَقْضِیَّةً وَ اَقْبِلْ اِلَیْنا بِوَجْهِکَ الْکَریمِ وَ اَقْبَلْ تَقَرُّبَنا اِلَیْکَ وَ انْظُرْ اِلَیْنا نَظْرَةً رَحیمَةً نَسْتَکْمِلُ بِهَا الْکَرامَةَ عِنْدَکَ ثُمَّ لا تَصْرِفْها عَنَّا بِجُودِکَ وَ اسْقِنا مِنْ حَوْضِ جَدِّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ بِکاْسِهِ وَ بِیَدِهِ رَیّاً رَوِیّاً هَنیئاً سائِغاً لا ظَمَاَ بَعْدَهُ یا اَرْحَمَ الرَّاحِمینَ.
ترجمه:ستایش خاص خدا پروردگار جهانیان است و درود خدا بر آقای ما محمد پیامبرش و بر آل او و سلام کاملی بر ایشان باد خدایا از آن توست ستایش بر آنچه جاری شد بدان قضا و قدر تو درباره بندگان مقربت آنانکه خالص گردانیدی آنان را برای خود و دین خود چون انتخاب کردی برای آنان آن نعمتهایشان را و پایداری که نزد توست آن نعمتی که زوال و نابودی تبرایش نیست، (و این) پس از آنی (بود که)با آنها شرط کردی تا کناره گیرند از درجات (و ریاستهای)این دنیای پست و از زیب و زیورش و آنها نیز این شرط تو را پذیرفتند و تو نیز وفای آنان را به این شرط دانستی و پذیرفتیشان و مقرب درگاهشان کردی و مقرر داشتی از پیش برای ایشان نامی بلند و ثنایی آشکار و فرو فرستادی برایشان فرشتگانت را و گرامی داشتی آنان را به وحی خود و یاریشان کردی به علم خود و قرارشان دادی واسطه درگاهت و وسیله ای به سوی خوشنودیت پس برخی را در بهشت جا دادی تا آنگاه که از آنجا بیرونشان آوردی و برخی را در کشتی خود سوار کردی و او و همراهانش را که ایمان آورده بودند به مهر خود از هلاکت نجات دادی و برخی را برای خود خلیل گرفتی و او از تو درخواست کرد نام نیک را در امتهای آینده و تو اجابت کردی و نام او را بلند گرداندی و با برخی از میان درخت به طور مخصوصی سخن گفتی و برای او برادرش را یاور و وزیر گردانیدی و برخی را بدون پدر بوجود آوردی و نشانه های آشکاری را به او دادی و به روح القدس (جبرئیل) یاری فرمودی و برای همه آنها دین و قانونی مقرر داشتی و برایش طریقه و برنامه ای قرار دادی و اوصیائی برای او انتخاب کردی تا یکی پس از دیگری نگهبان باشد از زمانی تا زمانی تا بر پا ماند دین تو و حجتی باشند بر بندگانت و تا زائل نگردد (دین) حق از جای خود و تا پیروز نگردد باطل بر اهل حق و کسی نگوید چرا نفرستادی به سوی ما پیامبری که ما را بترساند و چرا به پا نداشتی پرچمی راهنما تا پیروی کنیم از آیات تو پیش از آنکه خوار و رسوا گردیم تا اینکه رساندی کار را به دست حبیب خود و برگزیده ات (حضرت)محمد درود خدا بر او و آل او و او چنان بود که او را برگزیدی بزرگ آفریدگانت و برگزیده برزگزیدگانت و برترین انتخاب شدگانت و گرامی ترین معتمدین تو بود و او را مقدم داشتی بر پیمبرانت و به سوی جن و انس از بندگانت مبعوث فرمودی و مشرقها و مغربهای عالم را زیر پایش گذاردی و براق را مسخر او گرداندی و به آسمان خود او را بالا بردی و علم گذشته و آینده را تا هنگام پایان آفرینش به او سپردی آنگاه او را به وسیله ترس و رعب (در دل دشمنش)یاری فرمودی و گرداگردش جبرائیل و میکائیل و فرشتگان نشاندارت را واداشتی و به او وعده دادی که دینش را بر همه دینها پیروز گردانی اگر چه مشرکان خوش نداشته باشند، و این جریان پس از آنی بود که جایگیرش کردی در جایگاه راستی از خاندانش (یعنی آنان را برای حفظ دینش معین کردی)و قرار دادی برای او و خاندانش نخستین خانه ای را که برای مردم بنا شد که مکه است و مایه برکت و موجب راهنمایی جهانیان است و در آن نشانه های آشکاری است چون مقام ابراهیم و هر که در آن درآید ایمن است،و فرمودی:جز این نیست که خدا اراده فرموده تا دور کند از شما خاندان پلیدی را و به خوبی شما را پاک گرداند، آنگاه مزد محمد را - که درودهای تو بر او و آلش باد - در کتاب خود دوستی و مودت ایشان قرار دادی و فرمودی: بگو من از شما برای رسالت مزد نمی خواهم جز دوستی خویشانم و فرمودی: آنچه مزد از شما خواستم آن هم به سود شماست و فرمودی: من از شما برای رسالت مزدی نخواهم مگر کسی که بخواهد به سوی پروردگار خویش راهی پیش گیرد و اینها بودند آن راه به سوی تو و طریقه سلوک به سوی خوشنودیت و چون روزگار آن حضرت سپری شد برگماشت علی بن ابیطالب را - که درود تو بر هر دوی آنها و بر آلشان باد - برای راهنمایی زیرا که آن جناب بیم دهنده و راهنمای هر ملتی بود . و در همین باره در برابر مردمی که نزدش حاضر بودند فرمود: هر که من مولای اویم علی مولا و سرپرست اوست خدایا دوست بدار هر که دوستش دارد و دشمن دار هر که دشمنش باشد و یاریش کن هر که یاریش کند و خوار کن هر که دست از یاریش بردارد . و فرمود: هر که من پیامبر او هستم علی امیر و پیامبر اوست، و فرمود: من و علی هر دو از یک درخت هستیم و سایر مردم از درختهای متفرقی هستند، و رتبه او را نسبت به خود همانند رتبه هارون نسبت به موسی قرار داد و بدو فرمود: مقام تو در پیش من مانند مقام هارون است از موسی جز اینکه پیامبری پس از من نیست و تزویج کرد به او دخترش بانوی زنان جهانیان را و حلال کرد برای او از مسجدش آنچه برای خود او حلال بود . و ببست درهای مسجد را جز در خانه علی را، سپس علم و حکمت خود را به او سپرد و فرمود: من شهر علمم و علی در آن شهر است پس هر که خواهد بدین شهر درآید باید از در آن درآید، سپس فرمود: توئی برادر من و وصی من و وارث من، گوشتت از گوشت من و خونت از خون من است صلح تو صلح من و جنگ تو جنگ من است و ایمان با گوشت و خون تو آمیخته شده است چنانچه با گوشت و خون من آمیخته است و تو در فردای مشحر بر سر حوض (کوثر)جانشین منی و تو می پردازی قرض مرا و وفا می کنی به وعده های من و شیعیانت بر منبرهایی از نور باروهای (نورانی)و سفید در اطراف من هستند و آنها همسایگان منند و اگر تو نبودی - ای علی - مومنان پس از من شناخته نمی شدند، و آن جناب پس از رسول خدا راهنمای گمراهی و روشنایی از کوری جهالت و رشته محکم خدا و راه راست او بود . کسی پیشی نگرفت بر او در نزدیکی خویشاوندی به رسول خدا و نه از نظر سابقه در دین و نه کسی توانست در یکی از منقبتها به او برسد، همانند رسول خدا بود - که درود خدا بر هر دوی ایشان باد - و آن بود که بر طبق تأویل و باطن قرآن می جنگید و درباره خدا باکی از سرزنش ملامت کنندگان نداشت در راه خون بزرگان عرب را به خاک ریخت و دلاورانشان را بکشت و با گرگانشان درافتاد و همین سبب شد در دلهای ایشان کینه ها بگذارد کینه های جنگ بدر و خیبر و حنین و غیر آنها پس دشمنی او را به دل گرفتند و به جنگ و مخالفت با او برخاستند تا کشتار کرد با پیمان شکنان (طلحه و زبیر) و زورگویان(معاویه و همدستانش) و از دین بیرون رفتگان (جنگ نهروان)و چون درگذشت و شقی ترین مردم پسینیان که پیروی کرد از شقی ترین پیشینیان او را کشت امتثال نشد از دستور رسول خدا(صلی الله علیه و آله) که درباره راهنمایان دین یکی پس از دیگری فرموده بود و امت پافشاری بر دشمنی آن حضرت کردند و گرد آمدند برای قطع رحم او و تبعید کردن (و آواره ساختن)فرزندانش جز اندکی از کسانی که وفا کردند در رعایت کردن حق در ایشان و در نتیجه جمعی کشته و گروهی اسیر و دسته ای از وطن آواره گشتند و قلم تقدیر و قضا طوری بر ایشان جاری شد که امید پاداش نیک در آن می رود زیرا(کره)زمین از خداست و به هر که از بندگان بخواهد آن را ارث دهد و بدو واگذارد و سرانجام از آن پرهیزکاران است و منزه است پرودگار ما که که حتما وعده پروردگارمان انجام شدنی است و خدا خلف وعده نمی کند و اوست نیرومند فرزانه پس بر پاکیزگان از خاندان محمد و علی - درود خدا بر هر دوی ایشان و آلشان باد - باید گریه کنندگان بگریند و بر آنها باید زاری کنندگان زاری کنند و برای امثال آنها باید اشکها روان گردد و فریاد زنندگان فریاد زنند و شیون کنندگان شیون کنند و خروش کنندگان خروش سر دهند، کجاست حسن ؟ و کجاست حسین ؟و کجایند فرزندان حسین ؟ شایسته ای پس از شایسته دیگر و راستگویی پس از راستگوی دیگر کجاست آن راه حق پس از راه دیگر؟ کجایند برگزیدگان (خدایی)هر یک پس از دیگری؟ کجایند خورشیدهای تابان ؟ کجایند ماههای نورافشان؟ کجایند اختران فروزان ؟کجایند بزرگان دین و پایه های دانش ؟کجا است به جامانده خدا که بیرون از خاندان عترت راهنما(ی رسول خدا)نیست ؟کجا است آنکه آماده شده برای ریشه کن ساختن ستمگران ؟ کجاست آنکه چشم به راهش هستند برای راست کردن نادرستیها و کجیها ؟کجاست آن مایه امید برای از بین بردن ستم و تجاوز ؟کجاست آنکه ذخیره شده برای نو کردن فریضه ها و سنتهای دین ؟کجاست آن کس که انتخاب گشته برای برگرداندن کیش و آئین ؟کجاست آنکه آرزویش داریم برای زنده کردن قرآن و حدود آن ؟کجاست زنده کننده آثار دین و اهل دین ؟کجاست درهم شکننده شوکت زورگویان ؟کجاست ویران کننده بناهای شرک و دورویی ؟کجاست نابود کننده اهل فسق و گناه و طغیان ؟کجاست آنکه شاخه های گمراهی و اختلاف را ببرد ؟کجاست محو کننده آثار کجروی و هوا هوسها ؟کجاست پاره کننده دامهای دروغ و بهتان ؟کجاست نابود کننده سرکشان و متمردان ؟کجاست ریشه کن کننده ستیزه جویان و گمراهان و بی دینان ؟کجاست عزت بخش دوستان و خوار کننده دشمنان ؟کجاست گردآورنده سخنان بر پرهیزگاری ؟کجاست آن درگاه خداوند که از آنجا به سوی خدا روند ؟کجاست آن آئینه خدایی که به سویش توجه کنند اولیاء ؟کجاست آن سبب خدایی که پیوست است میان زمین و آسمان ؟کجاست آن فرمانروای روز فتح و پیروزی برافرازنده پرچم هدایت و راهنمایی ؟کجاست گردآورنده شایستگی و خوشنودی (حق) ؟کجاست خواهنده خون پیمبران و فرزندان پیمبران ؟کجاست خواهنده خون کشته کربلا ؟کجاست آن یاری شده و پیروزمند بر کسانی که بر او ستم کردند و دروغ بستند ؟کجاست آن درمانده ای که به اجابت رسد وقتی که دعا کند،کجاست صدر مخلوقات عالم آن نیکوکار با تقوی ؟کجاست فرزند پیامبر برگزیده و فرزند علی مرتضی و فرزند خدیجه روشن سیما و فرزند فاطمه کبری ؟پدر و مادرم به فدایت و خودم بلاگردان و سپر پیش روی شما باشم ای فرزند بزرگان مقرب درگاه حق ،ای فرزند نجیبان گرامی ،ای فرزند راهنمایان راه یافته ،ای فرزند نیکان پاکیزه ،ای فرزند گرامیان برگزیده ،ای فرزند پاکان پاکیزه ،ای فرزند جوانمرد پرجود برگزیده ،ای فرزند دریاهای بخشش و عطای گرامی ،ای فرزند ماههای نورافشان ،ای فرزند چراغهای تابان ،ای فرزند اختران درخشان ،ای فرزند راههای روشن ،ای فرزند نشانه های کامل ،ای فرزند آئینهای معروف و مشهور ،ای فرزند آثار و معالم رسیده(از خدا و انبیاء) ،ای فرزند معجزات موجود ،ای فرزند دلیلهای آشکار ،ای فرزند راه مستقیم ،ای فرزند آن خبر بسیار بزرگ ،ای فرزند کسی که در دفتر اصلی نزد خدا علی (واِلَّا)و فرزانه است ،ای فرزند آیات و نشانه های آشکار ،ای فرزند دلیلهای هویدا ،ای فرزند برهانهای نمایان روشن ،ای فرزند حجتهای رسا ،ای فرزند نعمتهای شایان و فراوان ،ای فرزند طه و آیات محکم قرآن ،ای فرزند سوره یس و ذاریات ،ای فرزند سوره طه و العادیات ،ای فرزند کسی که (در شب معراج) نزدیک شد و نزدیکتر شد و به فاصله دو کمان یا نزدیکتر و قرب نسبت به خدای والای اعلی ،ای کاش می دانستم در چه جایی منزل گرفته ای و چه سرزمین و مکانی تو را برای خود نگه داشته است آیا در کوه رضوایی یا غیر آن یا در ذی طوی ، گران است بر من که مردم را ببینم ولی تو دیده نشوی و نشنوم از تو صدا و رازی ، گران است بر من که بی من بر تو تنها بلا احاطه کند ، جانم به قربانت ای پناهی که از میان ما بیرون نیستی، جانم به قربانت ای دور از نظری که ما دور نیست، جانم به قربانت ای آرمان هر مشتاقی که آرزویت کنند، از مردان و زنان با ایمانی که با یاد تو ناله از دل کشند، جانم به قربانت، بسته به عزتی که کسی بر تو برتری نگیرد، جانم به قربانت ای مجد و شوکت ریشه داری که هم طراز ندارد و جانم به قربانت ای نعمت دیرینه ای که شبیه ندارد، جانم به قربانت ای قرین شرف و بزرگواری که برابر ندارد، تا کی شرگردان تو باشم ای مولای من ؟و تا کی و به چه زبانی وصف تو گویم و راز دل کنم، گران و ناگوار است بر من که پاسخ از دیگری جز تو بشنوم و گفتگو کنم، گران است بر من که بر تو بگریم ولی مردم تو را واگذارند، گران است بر من که به تو بگذرد آنچه می گذرد نه بر دیگران، آیا کمک کاری هست که با او فریاد و گریه را طولانی کنم آیا بی تابی (چون من)هست که چون به خلوت رود در زاری و جزع کمکش کنم آیا چشمی هست که خار فراق در آن خلیده و گریان باشد تا چشم پرخار من نیز یاریش دهد، آیا ای پسر احمد بسویت راهی هست تا دیدارت کنم تا دیدارت کنم ، آیا روز جدائی ما به وعده تو پیوسته می شود تا می شود تا بهره مند گردیم ؟کی می شود که به سرچشمه های پر آبت درآییم و سیراب شویم، کی می شود که سیراب گردیم از آب وصل تو که تشنگی ما بدارازا کشید، کی می شود که صبح و شام را با تو بسر بریم و دیده روشن کینم، کی می شود که تو ما را ببینی و ما تو را ببینیم و پرچم نصرتت را برافراشته باشی و مردم آن را مشاهده کنند، آیا می شود که ما ببینیم آن روزی که ما گرداگردت را گرفته و تو رهبر مردم باشی و زمین را پر از عدل و داد کنی و بچشانی به دشمنانت خواری و کیفر را و نابود کنی سرکشان و منکران حق را و بزنی ریشه گردنکشان را و برکنی اساس ستمکاران را و ما بگوئیم: ستایش خاص خدا پروردگار جهانیان است . خدایا تویی برطرف کننده گرفتاریهای و بلا و از تو دادرسی و یاری جویم که در نزد تو است دادخواهی و یاری و توئی پروردگار آخرت و دنیا پس فریاد رسی کن ای فریادرس درماندگان از بنده خرد گرفتارت و بنمایان به او آقایش را ای سخت نیرو و زائل کن به دیدار آن حضرت از اندوه و سوز دلش را و فرو نشان سوز عطشش را ای که به سوی اوست بازگشت و سر منزل هر چیز خدایا و مائیم بندگان تو که شیفته دیدار نماینده ات هستیم آنکه مردم را به یاد تو و به یاد پیامبرت اندازد و تو او را آفریدی که نگهدار و پشتیبان ما باشد و برپایش داشتی تا قوام و پناهگاه ما باشد و او را پیشه مومنین از ما گردانی پس برسان به آن جناب از طرف ما تحیت و و سلامی و بیفزاید ای پروردگار ما بر کرامت و مقام ما و جایگاه او را جایگاه و اقامتگاه ما قرار ده و کامل کن نعمتت را بر ما به مقدم داشتن آن بزرگوار در پیش روی ما تا ما را به بهشتهای تو درآورد و به رفاقت (و هم نشینی) شهیدان از بندگان خالصت برساند، خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد و درود فرست بر محمد جد بزرگوار او و رسول تو آن آقای بزرگ و بر علی پدر بزرگوارش آن آقای کوچکتر و جده اش صدیقه کبری فاطمه دختر محمد و به برگزیدگان نیک رفتار از پدران آن حضرت و بر خود آن جناب فزونترین و کاملترین و تمامترین و مدام ترین و بیشترین و فراوانترین درودی که بفرستی بر یکی از برگزیدگانت و نیکان از خلق خود و درود فرست بر آن جناب درودی که شماره اش بی حد و مدتش بی نهایت و تمام ناشدنی باشد خدایا حق را بوسیله آن حضرت برپا دار و باطل را بدو نابود گردان و دوستانت را بوسیله اش به دولت برسان و دشمنانت را بوسیله او خوار گردان و پیوند کن خدایا میان ما و او را به پیوندی که برساند ما را به رفاقت پدران گذشته او و بگردان ما را از کسانی که دامن آنها را بگیرند و در سایه لطف آنها بایستند و کمکمان کن بر ادای حقوق آن حضرت و سعی و کوشش در فرمانبرداریش و دوری از نافرنانیش و منت نه بر ما به خوشنودیش و ببخش بر ما رافت و مهربانی و دعا و خیر آن حضرت را بدان حد که برسانیم بدین وسیله به رحمت وسیع تو و به کامیابی از نزد تو و بگردان نمازهای ما را بوسیله او پذیرفته و گناهانمان را آمرزیده و دعاهایمان را مستجاب شده و قرار ده روزی های ما را بدان حضرت گسترده و اندوههای ما را بوسیله اش برطرف شده و حاجتهای ما را روا شده و رو کن به سوی ما (پروردگارا)بدان روی بزرگوارت و بپذیر تقرب جوئی ما را به درگاهت و بنگر به سوی ما به نگاهی مهربانانه تا بدین وسیله بتوانیم مقام خود را در پیش تو به کمال رسانیم، و دیگر آن مقام را از ما باز نگردان به