فهرست کتاب


نشانه های ظهور امام عصر (عج) در روایات معصومین (علیه السلام )

علیرضا فقیهی , علی عبدالهی

علائم حتمی ظهور امام عصر (عج)

1. حضرت امیر المومنین (علیه السلام ) فرمودند: هنگامی که منادی از آسمان ندا دهد که حق با آل محمد صلی الله علیه و اله می باشد پس در آن هنگام یاد و نام مهدی (علیه السلام ) بر دهان مردم جاری می گردد. مردم، دوستی او را می نوشتند پس برای آنها ذکری به جز مهدی (علیه السلام ) نیست.(357)
2. امام زین العابدین (علیه السلام ) فرمودند: امر امام قائم و امر سفیانی از جانب خداوند حتمی می باشد و امام قائم ظهور نمی کند مگر پس از آمدن سفیانی.(358)
3. ابو بصیر در ذیل روایتی از امام محمد باقر (علیه السلام ) روایت می کند که فرمودند: خروج سفیانی، یمانی و خراسانی در یک سال و یک ماه با نظم و ترتیبی همچون یک رشته که به بند کشیده شده، - یعنی پشت سر هم - واقع خواهد شد... در میان پرچمها، هیچ پرچمی راهنماتر از پرچم یمانی نمی باشد و آن پرچم هدایت است؛ زیرا که مردم را به صاحب شما - امام زمان (علیه السلام ) - دعوت می کند و زمانی که یمانی خروج می کند، خرید و فروش سلاح بر مردم و هر مسلمانی ممنوع می باشد(359) - یعنی باید سلاح را برای خود حفظ کند-.
البته همانگونه که در کتاب گفته شد خداوند کریم حتی در امور حتمی نیز، بنابه مقدرات خود تغییراتی را حاصل می آورد، همانگونه که در اقوام گذشته نیز نمونه های آنرا می یابیم مانند ماجرای حضرت موسی (علیه السلام ) که در سوره مبارکه اعراف آورده شده است.
4. امام صادق (علیه السلام ) فرمودند: خروج سفیانی، یمانی و قتل نفس زکیه و خسف - یعنی فرو رفتن در زمین - درندگیها - بین مکه و مدینه است - و ندای آسمانی از حتمیات است - یعنی حتما قبل از ظهور امام عصر (عج) به وقوع می پیوندند-.(360)
آن طور که از روایات بر می آید سفیانی از دشمنان سرسخت حضرت ولی عصر می باشد و بر حسب روایات زیادی خروج سفیانی از علائم حتمی ظهور حضرت حجت (علیه السلام ) می باشد.
5. سفیانی از نشانه های حتمی ظهور است و خروج او از آغاز تا به پایان، پانزده ماه به طول می انجامد. وی شش ماه کارزار می کند، و وقتی که بر پنج شهر دست یافت نه ماه فرمانروایی می کند بی آنکه بر آن افزوده گردد.(361)
6. از نشانه های حتمی ظهور، خروج سفیانی در ماه رجب می باشد.(362)
7. زر اره می گوید: به امام صادق (علیه السلام ) عرض کردم که آن نوای آسمانی - از علائم حتمی امام عصر (عج) - حقیقت دارد؟ فرمودند: به خدا قسم آری و آنچنان است که هر قوم و گروهی آن را به زبان خودشان می شنوند.(363)

وظایف مومنان در آخرالزمان

1. پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله فرمودند: بر مردم زمانی می آید که در آن زمان برای صاحب دین، دین او سالم نمی ماند مگر آن کسی که برای حفظ دین خود از قریه ای به قریه ای دیگر و از کوهی به کوه دیگر و همانند روباهی که ترسان باشد از سوراخی به سوراخ دیگر فرار نماید. گفتند: یا رسول الله! آن زمان چه وقت خواهد بود؟ آن حضرت فرمودند: وقتی که نتوانید به معیشت و زندگانی خود به جز به معصیت خداوند بپردازید.(364)
2. امیر المومنین (علیه السلام ) فرمودند: در میان پرندگان مانند زنبور عسل باشید که او را ضعیف و ناتوان می شمردند و اگر پرندگان می دانستند که چون چیزی در درون آنها - عسل - از حیث برکت و فزونی می باشد، هر آینه، آنها را ناتوان می کردند. پس با زبانها و بدنهای خودتان با مردم آمیزش کنید.(365)
3. از مردم آن زمان - فقط - کسانی نجات می یابند که مومن و ساکت باشند.(366)
4. در فتنه مانند بچه شتر باشید که نه پشتی دارد که سوارش شوند و نه شیری دارد که دوشیده شود.(367)
5. امام صادق (علیه السلام ) در خطاب به زید شحام فرمودند: بر هر کس از شیعیان که می بینی اطاعتم می کند و به سخنم عمل می نماید سلام برسان شما را به خداپرستی سفارش می کنم و ورع (پرهیزکاری) در دینتان و تلاش برای خداوند؛ و راستگویی و ادای امانت، و طول سجود و خوب همسایه داری، و اینکه امانت را نسبت به هر کسی که به شما سپرد رعایت نمایید، نیکو کار بود یا بدکار.
و اینکه عشایر (خویشان) خودتان را صله کنید و در تشییع جنازه های امواتشان شرکت نمایید و بیمارانشان را عیادت کنید و حقوقشان را ادا نمایید؛ زیرا هر گاه کسی از شما در دینش ورع داشته باشد و در گفتارش راست بگوید و امانت را ادا نماید و خلق و خویش را با مرا نیکو گرداند گفته خواهد شد این شخص جعفری است و آن مرا خرسند خواهد ساخت و از این جهت شادمان خواهم شد و گفته می شود این ادب آموز جعفری است و چنانچه بر خلاف این باشد بلا و ننگش بر من رسد و گویند این است ادب آموز جعفری!(368)
6. وقتی که فتنه فراگیر شد و در شهرها عمومیت یافت، بر شما باد به رفتن و جا گرفتن در قم و اطراف و جوانب آن، زیرا که بلا از آنجا دفع شده است.(369)
7. زود باشد زمانی بر مردم بیاید که در آن زمان صاحب دین نجات نمی یابد مگر کسی که - دیگران - او را ابله بپندارند و این مطلب را یعنی - این که او را ابله و برون از عقل خطاب می کنند -، را تحمل نماید.(370)
8. سزاوار نیست که مومن خود را ذلیل کند. عرض کردند چگونه ذلیل کنید؟ فرمودند: در کارهایی داخل شود که از عهده اش بر نمی آید.(371)
9. حضرت امام صادق (علیه السلام ) به سدیر فرمودند: ای سدیر، ملازم خانه ات بوده - خانه نشین - مانند پلاسی - گلیم، فرش - از پلاس های خانه ات باش، و ساکن باش تا مادامی که شب و روز ساکن هستند، پس هر گاه خبردار شدی که سفیانی آمده است، به سوی ما بیا اگر پیاده باشی.(372)
10. زر اره از مولایمان امام صادق (علیه السلام ) نقل می کند، که آن حضرت فرمودند: امام خود را بشناس چرا که اگر او را شناختی این امر - ظهور امام زمان - چه پیش افتد چه اینکه با تاخیر فرا برسد، زیانی متوجه تو نمی شود.(373)
11. بنگر هر گاه روز و شبی را گذراندی که امامی از آل محمد را نیافتی پس در آن هرکه را دوست می داری همچنان دوست بدار و هر که دشمن می داری همچنان دشمن بدار و ولایت هر که را داری همواره حفظ کن و شب و روز منتظر فرج و گشایش باش.(374)
12. امام جواد (علیه السلام ) فرمودند: به درستی که امام مهدی (علیه السلام ) از ما می باشد او قیام کننده و کسی است که در زمان غیبتش انتظار، و در زمان ظهور، اطاعتش واجب می باشد. و او سومین فرزند از فرزندان من است. قسم به آن خدایی که محمد صلی الله علیه و اله فرمودند: را به پیامبری و ما را به امامت مخصوص گردانید اگر از دنیا یک روز باقی نمانده باشد خداوند آن چنان طولانی می گرداند که مهدی (علیه السلام ) بیرون آید و زمین را پر از عدل و داد کند همانگونه که از ظلم و جور پرشده باشد. و به درستی که خدای تعالی کار او را در یک شب اصلاح می کند همان گونه که کار کلیم خود موسی (علیه السلام ) را اصلاح نمود تا آنکه حضرت موسی (علیه السلام ) برای اهل خود شراره آتشی را گرفت و به سوی آنان بازگشت در حالی که پیغمبر شده بود پس از آن مولایمان امام جواد (علیه السلام ) فرمودند: برترین کارهای شیعیان ما انتظار فرج می باشد.(375)
13. مولایمان حضرت مهدی (علیه السلام ) فرمودند: ای پسر مهزیار اگر استغفار - طلب آمرزش - بعضی از شما نمی بود همانا هلاک می شد هر کس که روی زمین بود مگر آن شیعیان خاص که گفتارشان به کردارشان شبیه باشد.(376)

وظایف شیعیان در دوران غیبت

بدون شک انتظار فرج و ظهور امام زمان (ارواحنافداه) و دعا به جهت آن، از بزرگترین اعمال دوران غیبت حضرت صاحب الامر می باشد چناچه آن حضرت فرمودند:
و اکثروا الدعا بتعجیل الفرج فان ذلک فرجکم؛
برای تعجیل فرج بسیار دعا کنید زیرا که این خود گشایش در کارهای شماست.(377)
همچنین امام حسن عسکری (علیه السلام ) فرمودند: به خدا قسم که برای پسرم مهدی (علیه السلام ) غیبتی طولانی خواهد بود که در آن از هلاکت نجات نمی یابد، مگر کسی که خداوند او را در امامتش ثابت گرداند و به توفیق دعا برای ظهور و فرج آن حضرت را عنایت فرماید.(378)
بنابر این با دعا نکردن برای فرج و ظهور آن بزرگوار خود را از فیض وجودش محروم و خویشتن را به هلاکت انداخته ایم.
حال در این مختصر به برخی از وظایف شیعیان در زمان غیبت امام عصر (عج) که علامه بزرگوار اصفهانی در جلد دوم از کتاب مکیان المکارم بر حسب آیات و روایات بد آنها اشاره نمود تاکید می نماییم:
1. انتظار فرج و ظهور امام (علیه السلام ).
2. رعایت ادب نسبت به یاد بزرگوار و قیام هنگام شنیدن نام آن حضرت علیه السلام.
3. محبوب نمودن آن بزرگوار در میان مردم.
4. ذکر مناقب و فضایل آن حضرت (علیه السلام ).
5. اندوهگین بودن مومن از فراق آن حضرت (علیه السلام ).
6. حضور و تشکیل مجالس مناقب و فضایل آن حضرت (علیه السلام ).
7. گریستن و گریاندن بر فراق آن حضرت (علیه السلام ).
8. در خواست معرفت امام عصر (عج) از خداوند متعال.
9. شناختن علامتهای ظهور آن حضرت (علیه السلام )
10. تسلیم بودن و عجله نکردن در امر فرج آن حضرت (علیه السلام ).
11. صدقه دادن به نیابت از آن حضرت (علیه السلام )
12. اقتدا کردن و تاسی جستن به اخلاق و اعمال آن بزرگوار.
13 مقدم داشتن خواسته آن حضرت (علیه السلام ) برخواسته خود.
14. تصمیم قلبی بر یاری آن بزرگوار.
15. ناشناس ماندن و پرهیز از شهوت یافتن در آن زمان.
16. سعی در خدمت کردن به آن حضرت (علیه السلام ).
17. رعایت حقوق آن حضرت (علیه السلام ).
18. تعیین نکردن وقت ظهور و تکذیب وقت گذاردن برای ظهور آن حضرت (علیه السلام ).
19. دیدار با مومنین صالح و شیعیان مخلص آن حضرت (علیه السلام ).
20. صبر کردن بر آزار و اذیت دشمنان در آن زمان.
21. پرهیز از دوستی با دشمنان آن بزرگوار (علیه السلام ).
22. اظهار اشتیاق به دیدار آن حضرت (علیه السلام ).
23. رعایت ادب نسبت به یاد امام (علیه السلام )
24. زیارت کردن به نیابت از سوی آن حضرت (علیه السلام ).
25. دیدار با شیعیان و دوستان مخلص آن حضرت (علیه السلام ).
26. اهداء قرائت قرآن بر آن حضرت (علیه السلام ).
27. تصمیم بر توبه واقعی و باز گرداندن حقوق به صاحبانشان.
28. زیارت و سلام کردن در هر مکان به آن حضرت (علیه السلام ).
29. خوشحال کردن مومنین.
30. بزرگداشت اماکنی که به قدوم آن حضرت زینت یافته اند.(379)