فهرست کتاب


نشانه های ظهور امام عصر (عج) در روایات معصومین (علیه السلام )

علیرضا فقیهی , علی عبدالهی

شعر و شاعران

1. پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله فرمودند: در آن زمان گفتارهای مساءت (یعنی نوشته های که غیر از کتاب خدا باشند) در میان مردم حیرت و سرگردانی می اندازد.(168)
2. ساعت - ظهور - بر امت من بر پا نمی شود تا اینکه گروهی از امت من به نام صوفیه بر می خیزند، آنها از من نبوده و بهره ای از دین ندارند و آنان برای ذکر، دور هم حلقه زده و با گمان اینکه بر طریقت و راه من هستند صداهای خود را بلند می کنند. نه،بلکه آنان از کافران نیز گمراه ترند و از اهل آتش هستند و صدایی دارند که مانند عرعر الاغ می باشد.(169)
3. امیر المومنین فرمودند: در آن زمان مردم سخنان شر و فتنه انگیز و افسانه های دروغ و حرام را حلال می شمردند.(170)
4. مولایمان امام رضا (علیه السلام ) فرمودند: هر کس که نزد او از صوفیه سخن به میان بیاید، و او به زبان و دل آنان را انکار نکند از ما نیست؛ و هر کس صوفیه را انکار نماید مثل این است که در راه خدا و در حضور رسول اکرم صلی الله علیه و اله با کفار جهاد نموده باشد.(171)
5. امام هادی (علیه السلام ) فرمودن این فرق صوفیه، همگی مخالف ما اهل بیت (علیه السلام ) هستند؛ و راه و طریقه آنها باطل و بر خلاف طریقه ماست و این گروه به منزله نصارا و مجوس این امت هستند.(172)
6. در روایت آمده است که: در آن زمان مانند دوران جاهلیت شعرا زیاد می شوند، و مردم قبرهای ایشان را به عنوان مساجد اتخاذ می کنند، - مانند فرقه مذموم صوفیه که قبور شعرای خود را خانقاه ساخته و معبد خویش قرار داده اند - همچنین در آن زمان، افسانه ها (173) را حلال می شمارند.(174)
به درستی که برای رسیدن به سعادت دنیوی و اخروی، رقص و سماع که از عقاید باطل صوفیان می باشد، راه گشای انوار حقیقی الهی نبوده و جز افزودن بر گمراهی و شقاوت، ارمغان دیگری برای انسان ندارد. اما امروزه متاسفانه همان گونه که در حدیث نبوی آمد، مردم ما و آنچه که باعث تاسف است از شیعیان، تمایل شدیدی به آثار صوفیه پیدا نموده اند و خواندن آنها را بر روایات و آثار نورانی اهل بیت (علیه السلام ) ترجیع می دهند مانند دیوان اشعار بسیاری از شاعران فارسی زبان که خود را از بزرگان موسسان فرقه صوفیه و سنی گری در سالهای گذشته کشور ما بوده اند شاید برخی بگویند که ما آثار و علوم غیر اهل بیت (علیه السلام ) را می خوانیم و چیزهای مفید و آموزنده آنرا برداشت می کنیم.
اما امام باقر (علیه السلام ) فرمودند:
فکل ما لم یخرج من هذا البیت و هوالباطل؛
پس تمامی آنچه که از غیر ما خاندان صادر شده باشد باطل است.(175)
همچنین مولایمان امام کاظم (علیه السلام ) در خطاب به یکی از اصحاب فرمودند:
لاتاخذ معالم دینک عن غیر شیعتنا
علوم دینی و دانش خود را از غیر شیعیان ما کسب مکن.(176)
همچنین امیر مومنین (علیه السلام ) فرمودند:
لا تاخذ الاعنا تکن منا؛
علوم دینی و دانش خود را از غیر ما اهل بیت (علیه السلام ) مگیر تا از ما بوده باشی.(177)
مولایمان امام صادق (علیه السلام ) فرمودند: هر کس به ناطقی کوش بدارد پس به تحقیق که او را پرستیده است، پس اگر آن ناطق از جانب خداوند باشد - منبع وحی -، پس فرد گوش دهنده، خدای متعال را پرستیده و اگر آن سخنور از جانب ابلیس باشد، همانا فرد مستمع ابلیس را پرستش کرده است.(178)

موسیقی و غناء

1. پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله فرمودند: در آن زمان مردم، طبل و ساز نواختن را نیکو یاد می گیرند و امر به معروف و نهی از منکر را انکار می کنند، و در آن زمان زن های خواننده و مغنیه و رقاصه ظاهر می گرداند. همچنین ساز و نوا آلات لهو و کوچک و بزرگ ظاهر می شود.(179)
2. در آخر الزمان مال را برای غنا انفاق می نمایند.(180)
3. غناء نفاق را در قلب می رویاند، همانگونه که آب سبزه را می رویاند؛ اما یاد خدا ایمان را در قلب می رویاند.(181)
4. غناء افسون زنا می باشد - شیطان با این وسیله افراد را به گناه تشویق و تحریک می نماید-.(182)
5. مولایمان امیر المومنین (علیه السلام ) فرمودند: در آن زمان، شادمانی و نشاط و آواز خوانی به غنا و ساز و نواها را حلال می شمارد.(183)
6. گوش دادن به غنا فقر و پریشانی است.(184)
7. امام صادق (علیه السلام ) فرمودند: در آخر الزمان خواهی دید که آلات لهو آشکار می گردد به نحوی که مردم از کنار آنها می گذارند اما کسی، کسی را منع نکرده و جرات منع کردن از آلات لهو را نیز داشته باشد.(185)
8. خرید و فروش آلات غناء حرام می باشد و شنیدنش نفاق و یاد گرفتنش کفر است. (186)
9. بدترین صداها غناء - صدای طرب-انگیز می باشد.(187)
10. شخصی از مولایمان امام صادق (علیه السلام ) از شنیدن غناء - آوای طرب انگیز - پرسش نمود، آن حضرت پاسخ داند: آیا سخن خدای تعالی را نشنیده ای که فرمود:
ان السمع و البصر و الفواد کل اولئک کان عنه مسولا؛
همانا گوش و چشم و دل همگی مسئول می باشند.(188)
سپس فرمودند: گوش از آنچه که دیده است، پرسش می شوند.(189)

بازارهای آن زمان و نحوه معاملات مردم

1. پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله فرمودند: در آن زمان بازار به هم نزدیک می گردد و در آنها یکی به دیگری می گوید: چیزی نفروختیم و دیگری بدو می گوید سود و منفعتی نبردم، پس نمی بینی ایشان را مگر اینکه خداوند مذمت می کنند.(190)
2. و در آن وقت، با ظاهر می گردد، و به سلف و رشوه دادن معامله می کنند و دین پست و خوار می شود و دنیا بالا می رود.(191)
3. در آن زمان فجار بازار بر اهل بازار ریاست می کنند.(192)
4. در آن زمان حرام خوردن غنیمت مردم می شود و شریک ها در معامله به یکدیگر خیانت می کنند.(193)
5. شما را مطلع می کنم که بعد از نبی شما، چند سالی اختلاف واقع می شود، در سال 133 شخص دانا به فرزند خود خوشحال نمی شود؛ در سال 150 کفار ظهور می کنند؛ در سال 160 خواربار دو سال را ذخیره کنید؛ در سال 166 النجاالنجا؛(194) در سال 170 الی 180 تاج و تخت از دست ملوک گرفته می شود؛ در سال 190 اهل معصیت دچار بلا خواهند شد؛ در سال 192 سنگباران، به زمین فرو رفتن، و مسخ (195) - واقع شده؛ - و زنا شروع می گردد؛ در سال 200 قضاء یعنی عذابی که مردم در بازارهای خود سکته می کنند شیوع پیدا می کند.(196)
6. در آن مردان امت من خود را به طلا می آرایند و لباس ابریشم و دیبا بر تن می کنند و پوستهای پلنگان را خرید و فروش می نمایند.(197)
7. امیر المومنین (علیه السلام ) فرمودند: در آن زمان هر که با ایشان معامله کند به او ظلم و ستم می کنند و...، تاجر در تجارت خود و ریخته گر در ریخته گری خود، و هر صاحب صنعتی در صنعت خود دروغ می گوید پس کم می شود کسبها و راههای معیشیت و زندگانی تنگ و آروزها دراز می گردد و علمها کم می شود و ربا و معاملات شبهه ناک را حلال می دانند.(198)
8.در آن زمان پولهای صحت (199) فاش و آشکار می گردد و در آن بر همدیگر سبقت می گیرند.(200)
9. در روایت است که ساعت - ظهور - بر پا نمی گردد تا وقتی که تاجر به مغرب و مشرق برود اما ربحی - سودی - به دست نیاورد.(201)