فهرست کتاب


نشانه های ظهور امام عصر (عج) در روایات معصومین (علیه السلام )

علیرضا فقیهی , علی عبدالهی

دوستان اهل بیت (علیه السلام )

1. حضرت علی (علیه السلام ) فرمودند: همانا در پشت سر شما فتنه های تاریک، کور و بی نور خواهد آمد که از آن فتنه ها به جز شخص نومه نجات پیدا نمی کند. گفته شد یا امیر المؤمنین نومه چیست؟ فرمودند: شخص است که مردم را می شناسد، اما مردم او را نمی شناسند....(33)
2. حضرت در حدیثی دیگر، در توصیف آخرالزمان فرمودند: و آن زمانی است که در آن به جز هر مومن بی نام و نشان نجات نمی یابد؛ که اگر در مجالس حضور یابد، شناخته نمی شود و هر گاه غایب باشد، در جستجویش بر نمی آیند؛ آنان چراغهای هدایت و روشنفکران راه شب نمی کنند و دهانشان را برای عیب گویی از مردم و یاوه سرایی نمی گشایند، خداوند برای آنان درهای رحمت خویش را باز می کند و سختی عذابش را از آنها برطرف می نمایند.(34)
3. مولایمان امام صادق (علیه السلام ) فرمودند:... شیعه ما کسی است که صدایش از بنا گوش تجاوز نمی کند و ناراحتی های درونیش از بدن او آشکار نمی گردد و - در میان دشمنان - آشکارا ما را نمی ستاید و با زمامداران در مورد ما ستیزه نمی کند و با کسی ککه ما از ما - اهل بیت - عیب جویی می نماید همنشین نمی شود، و با کسی که از ما بدگویی می کند، هم سخن نمی گردد و با دشمنی ما دوستی نمی نماید و با دوستان ما دشمنی نمی ورزد.(35)

وضعیت قران

1. پیامبر اکرم صلی الله و علیه و اله فرمودند: زود باشید بیاید زمانی که بر امت من که قاریان یاد شده و فقها کم می شوند، پس بعد از آن زمانی بر امت من بیاید که قرآن قرائت می کنند، اما از گلوی ایشان تجاوز نمی کند.(36) (یعنی اینکه مورد پذیرش و قبول درگاه الهی واقع نمی گردد).
2. بر امت من زمانی می آید که در قرآن با ساز و نوازها قرائت می گردد.(37)
3. در آن زمان، قرآن را جز با آواز خوش نمی شناسد.(38) (در این رابطه می توان گفت که که به معنا و مفاهیم قرآن بی اعتنا هستند.)
4. زود باشد که بر امت من زمانی بیاید که از قرآن - بین آنها - به جز نقشی باقی نمی ماند.(39) (به فرامین و و دستورات قرآن عمل نمی کنند.)
5. زود باشد بر امت من زمانی بیاید که باقی نمی ماند از قرآن مگر درس آن، و باقی نمی ماند از اسلام مگر اسم آن و مردم نسبتشان را به اسلام می دهند در حالی که از اسلام دور هستند؛ مساجد ایشان آباد است در حالی که از هدایت خالی و خراب می باشد، و دانشمندان آنها بدترین دانشمندان زیر آسمان هستند، چرا که فتنه ها از آنها بر می خیزد و به سوی آنان بر می گردد.(40)
6. امام باقر (علیه السلام ) فرمودند: قاریان قرآن سه دسته می باشند: یکی آنان که قرآن را می خوانند و آن را اسباب کسب و سرمایه خود می گردانند و پادشاهان را به واسطه آن به خود جلب می کنند؛ دسته دیگر قرآن را می خوانند و حرفش را حفظ می کنند؛ اما حدودش را ضایع می نمایند - بدان عمل نمی کنند - و مانند ظرف آب خوری پس از رفع احتیاج بر عقب شتر می بندند؛ خداوند این گونه قرآن خوانان را زیاد نکند؛ دسته سوم، قرآن را می خوانند و آن را به منزله دارو به شمار می آورند و وی درد قلبشان می گذراند و به واسطه قرآن خواندن شب زنده داری می کنند و روزش را به واسطه روزه داشتن به تشنگی به سر می برند و در مساجدشان قیام می کنند و به واسطه آن از بستر خوابشان کناره گیری می کنند؛ پس خداوند به واسطه این دسته از قرآن خوانان بلا را دور می سازد و مومنین را بر دشمنان نصرت می دهد و به واسطه آنان از آسمان باران می فرستد، پس به خدا قسم این دسته از قاریان از کبریت احمر(41)کمترند (42)
7. در روایات است که در آخر الزمان شنیدن قرآن بر مردم سنگین شده است اما شنیدن سخنان باطل برای آنها سبک و آسان می باشد.(43)
8. در روایات است که در آن زمان داخل می شود بر ایشان - مردمان آن زمان - وادی و داخل می شود به مجلسشان داخلی، برای آنکه حکمی از قرآن را بشنود؛ اما هنوز در جای خود قرار نگرفته و مطمئن ننشسته است که از دین خارج می گردد، و او را از دین پادشاهی به دین پادشاه دیگر، واز حکومت شاهی به حکومت و لایت شاهی دیگر، و از اطاعت شاهی به اطاعت شاهی دیگر، و از عهد و پیمان شاهی به عهد و پیمان شاهی دیگر منتقل می سازند، پس خداوند ایشان را از آن جویی که نمی دانند و بر آن گمان ندارند و به عذاب استدراج بگیرد؛ زیر اکید و مکر خداوند متین است.(44) (منظور آن است که اسم مجالسشان تفسیر قرآن است، اما باطنش دعوت به این و آن است و تاویل بر مقاصد و هواهاست.)
9. در آن زمان قاریان قرآن بسیار می باشند، اما عمل کنندگان به آن کم می باشد و قاریان قرآن به حاکمان میل پیدا می کنند.(45)

وضعیت مساجد

1. پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله در باره وضعیت مساجد فرمودند: در آن زمان همچنان که بیع و کلیساهای یهود و نصاری زینت کرده می شوند مساجد نیز زینت می شوند و منازه ها بلند می گردد.(46)
2. مساجد ایشان - مردم آخرالزمان - آباد است، دلهای ایشان از هدایت خراب می باشد. (47)
3. در آخر این امت مردانی می باشند که به زینهای بزرگ یا مرکبهای دور زننده، سوار می شوند تا اینکه بر درهای مساجدشان می آیند.(48)
4. از علائم ساعت - ظهور - این است که شخص در مسجد عبور می کند ولی دو رکعت نماز در آن نمی خواند.(49)
یکی از نمازهای مستحبی این است که هر وقت انسان از مسجدی عبور می کند دو رکعت نماز تحیت مسجد را به جای آورد. منظور اینکه مساجد را محل عبور و مرو قرار می دهند.
5. و دیدی که - در آخرالزمان - برای اذان گفتن و نماز خواندن مزد گرفتند و دیدی که مساجد پر از اشخاصی شد که خدا نمی ترسند، و در مسجد برای غیبت کردن و خوردن گوشت - اهل حق - جمع می شوند و در مسجد شراب را وصف می نمایند و دیدی که شخص مست برای مردم نماز جماعت می خواند و خودش (هم) نمی فهمد و متوجه مستی خود نمی باشد و چون مست شود مردم او را محترم می شمارند و از او می ترسند و او را معاقب نمی شمارند و او را به مستی اش معذور می دارند و دیدی که بر بالای منابر امر به تقوی نمودند، اما خودشان عمل ننموند و دیدی که به اوقات نماز استخفاف شد.(50)
6. در آن زمان اگر یک نفر از آنها در شبانه روز نماز بخواند در نامه عمل او چیزی نوشته نمی شود و از او پذیرفته نمی گردد؛ چون وقتی که در نماز ایستاده در اندیشه است که چگونه به مردم ستم نماید و مال مسلمین را بر باید و در مساجد ساز و تار می نوازند و کسی آنها را نهی نمی کند.(51)
7. بر امت من زمانی می آید که ساعتی را به انتظار می نشینند اما امام جماعتی که - بتوانند - با ایشان نماز بگذارند را نمی یابند.(52)
8. ساعت ظهور بر پا نمی گردد تا اینکه مردم در مساجدشان با همدیگر مباهات و فخر بورزند.(53)
9. مولایمان امیر مومنین علی (علیه السلام ) فرمودند: در آن زمان مساجد را محل خوردن قرار می دهند و فضاها و مکانهای مساجد ایشان تنگ می شود.(54)
10. امام محمد باقر (علیه السلام ) در توصیف آخر الزمان فرمودند: هنگامی که ببینی در حرمین شریفین - مکه و مدینه - آنچه خداوند نمی پسندد انجام می پذیرد و حج خانه خدا تعطیل شده و دستور ترک آن صادر می گردد.(55)
11. امام صادق (علیه السلام ) فرمودند: در آن زمان، مرد به جایگاه نماز خود می رود و در حالی بر می گردد که چیزی - جز - از لباسهای او با او نیست - یعنی برخی از پوشیدنی های او را دزدیده اند -(56).
12. در روایت است که یکی از علامات ظهور آن است که محرابهای مساجد را زینت می کنند.(57)
13. در روایت است که در آن زمان اماکن بر مساجد تنگ می گیرد و مساجد را در مضیقه می افکند.(58)
14.در روایت است که در آن زمان در زمان مساجد آلات موسیقی می نوازند و کسی از آنها ممانعت نمی کند و مسجدها را مجالس طعام و غذا قرار می دهند.(59)