سیمای متهجدین

نویسنده : سید حسن موسوی

آیه الله جلال الدین علامه حائری (ره)

در شرح حال مرحوم آیت الله حاج شیخ جلال الدین علامه حائری (ره) نگاشته شده وی به کلیه اذکار و ادعیه ماثوره و ملتزم بود و نماز شبش ترک نمی شود و خدایش را آن چنان حمد و ثنا می کرد تا به رحمت عمیمش راه یابد و دیدگان خویش را روشن نماید و ضمیر خود را به رضای خداوندیش بیدار نگاه دارد.در جوانی برای ریاضت به خارج از شهر بار فروش واقع شده بود چند شبانه روز امامت می کرد و شب زنده دار بود و به درجات ایمان و معرفت سیر می نمود و به طی منازل و قطع مراحل می پرداخت و به ظهور استعدادت و تتمیم ملکات مبادرت می کرد.(294)
هم چنین درباره آن بزرگوار گفته شدهآری او از شب زنده دارنی بود که در دل شب یارب گویان با خدای خود به راز و نیاز می پرداخت.چنان که خود گفته است:
خلوت دل مظهر الله شد - وحی مرسل در دل آگاه شد
این جلال الدین که وصف جان کند - بندگی صاحب قرآن کند (295)

آخوند مجاهد بافقی (ره)

برنامه زندگی آخوند بافقی در نجف چنین بود که روزهای معمولی را به تحصیل و به مطالعه مشغول بود، روز پنج شنبه که درس حوزه تعطیل می شد.به مسجد سهله (کوفه) می رفت و تا صبح در آنجا بیوته می کرد و به عبادت مشغول می شد.او وقتی هم که به قم می آمد، عملا مسجد جمکران را احیاء می کرد و معتقد بود که این مسجد در قم منزلتی مشابه مسجد سهله در نجف را دارد.
او اهل شب زنده داری و تهجید بود.وقتی و تهجید بود.وقتی که ددر قم بود، ایام ماه رمضان را شبها همیشه در مسجد بالا سر مراسم دعا و قرائت و قرآن و شب زنده داری داشت.از همان مکان نیز تبعید و زندان فرستاده شد.(296)

آیه الله العظمی مرعشی نجفی (ره)

نیایشهای نیمه شب و اوراد و اذکارد نیز سنت همیشگی وی بوده و حتی از این نظر صاحب اجازه هم بوده است. او شبهای بسیاری را با دعا و نیایش به صبح می رساند.گرچه خود جز در یک مورد از آن سخن نگفته است، اما اطرافیان و اصحاب خاص وی همیشه از نیایشهای نیمه شب ایشان و اثرات آن سخنها گفته اند.او خود در وصیت نامه خویش به وارثانش توصیه می کند که پس از مرگم، سجاده ای را که مدت هفتاد سال بر آن نماز شب خوانده ام با من دفن کنید.از این توصیه استفاده می شود که ایشان از سنین جوانی نماز شب می خوانده و هیچ گاه آن را رها نکرده است(297)