فهرست کتاب


بامداد بشریت

محمد جواد مروجی طبسی

33-رجعت چیست و ادله آن کدام است؟

در بسیاری از روایات معصومین (علیه السلام) از زنده شدن گروهی از مردگان هنگام ظهور حضرت مهدی (علیه السلام) سخن گفته اند.
برخی از مردگان به اذن خداوند، زنده می شوند و مدتی جهت بهره جستن از حکومت امام عصر (علیه السلام)، در سایه حکومت آن حضرت زندگی خواهند کرد.
آیا زنده شدن مردگان ممکن است؟ آیا تاکنون مرده ای زنده شده است؟ علت زنده شدن آن ها چیست؟
زنده شدن مردگان نه تنها عقلا محال نیست، بلکه واقع شده است و قرآن نیز در چند آیه، به این مورد اشاره فرموده است، از جمله:
1. الم تر الی الذین خرجوا من دیار هم و هم الوف و قال لهم الله موتوا ثم احیاهم(248) ؛ آیا نگاه نمی کنید به سرنوشت کسانی که از شهرهایشان خارج گردیدند؛ در حالی که هزاران نفر بودند. پس خداوند به آنان گفت: بمیرید سپس همه را زنده گردانید.
2.او کالذی مر علی قریه و هی خاویه علی عروشها قال انا یحیی هذه الله بعد موتها فاماته الله ماه عام ثم بعثه قال کم لبثت قال لبثت یوما او بعض یوم قال بل لبثت ماه عام فانظر الی طعامک و شرابک لم یتسنه وانظر الی حمارک و لنجعلک آیه للناس وانظر الی العظام کیف ننشزها ثم نکسوها لحما فلما تبین له قال اعلم ان الله علی کل شی ء قدیر(249) ؛ یا همانند کسی که از کنار یک آبادی - ویران شده - عبور کرد، در حالی که دیوارهای آن به روی سقف ها فرو ریخته بود(و اجساد و استخوان های اهل آن در هر سو پراکنده بود. او با خود) گفت: چگونه خدا این ها را پس از مرگ زنده می کند؟ (در این هنگام) خدا او را 100 سال میراند؛ سپس زنده کرد و به او گفت: چقدر درنگ کردی؟ گفت: یک روز یا بخشی از یک روز فرمود: نه بلکه یک صد سال درنگ کردی. نگاه کن به غذا: نوشیدنی خود (که همراه داشتی، با گذشت سال ها) هیچ گونه تغییر نیافته است. (خدایی که چنین مواد فاسد شدنی را در طول این مدت حفظ کرده، بر همه چیز قادر است) ولی به مرکب خود نگاه کن (که چگونه از هم متلاشی شده، این زنده شدن تو پس از مرگ، هم برای اطمینان خاطر توست، و هم) برای این که تو را نشانه ای برای مردم (در مورد معاد) قرار دهیم.(اکنون به استخوان های (ی مرکب سواری خود) نگاه کن که چگونه آن ها را برداشته، به هم پیوند می دهیم و گوشت بر آن می پوشانیم! هنگامی که (این حقایق) بر او آشکار شد، گفت: می دانم خدا بر هر کاری تواناست.
3.و اذا ابراهیم ارنی کیف تحتی الموتی قال اولم تومن قال بلی و لکن لیطمئن قبلی قال فخذ اربعه من الطیر فصرهن الیک ثم اجعل علی کل جبل منهن جزاء ثم ادعهن یاتینک سعیا ان الله عزیز حکیم(250) ؛ و (به خاطر بیاور) هنگامی که ابراهیم گفت: خدایا! به من نشان بده چگونه مردگان را زنده می کنی؟
فرمود: مگر ایمان نیاوردی؟!
گفت: چرا، ولی می خواهم قلبم آرامش یابد.
فرمود: در این صورت، چهار نوع مرغ از مرغان انتخاب کن و آن ها را (پس از ذبح کردن) قطعه قطعه کن، سپس بر هر کوهی قسمتی از آن قرار بده، بعد آن ها را فراخوان، به سرعت به سوی تو می آیند و بدان که خداوند غالب و حکیم است.
مرحوم طبرسی در مجمع البیان، در تفسیر آیه و یوم نحشر من کل امه فوجا ممن یکذب بآیاتنا فهم یوزعون(251) می فرماید بنابر روایات فراوان از ائمه (علیه السلام)، خداوند هنگام ظهور و قیام حضرت مهدی (علیه السلام) گروهی از شیعیان و پیروان را که از دنیا رفته اند، زنده می گرداند تا به ثواب یاری آن حضرت بشتابند و در دولتش اظهار شادمانی و سرو و خوشحالی بنمایند.
هم چنین خداوند عده ای از دشمنان خود را زنده می گرداند تا به وسیله حضرت مهدی (علیه السلام)، از آن ها انتقام گرفته شود... و هیچ عاقلی شک ندارد که این کار مقدور خداوند متعال، و غیر محال است و خداوند شبیه همین را در امت های گذشته انجام داده و قرآن در مورد متعددی در این باره سخن گفته است.(252)
مرحوم صدوق در کتاب اعتقادات خودت در باره اعتقاد به رجعت می فرماید: اعتقاد ما در باره رجعت این است که حق است.(253)
مرحوم سید مرتضی ضمن اجماع امامیه بر زنده شدن و رجعت عده ای از مومنان هنگام ظهور مهدی (علیه السلام)، می نویسد: آن چه را که شیعه امامیه معتقدند، هیچ عاقلی شبهه نمی کند که این کار مقدور خداوند متعال است و جزو محالات شمرده نمی شود.(254)
شیخ مفید می فرماید: خداوند هنگام ظهور و قیام امام مهدی (علیه السلام)، گروهی از مردگان را به صورت های قبلی خودشان زنده می کند و بر می گرداند. پس به یک دسته عزت می بخشد و دسته دیگر را ذلیل و خوار می گرداند... تمام امامیه بر همین نظر هستند مگر عده بسیاری کمی که روایات را تاویل می کنند.(255)
و از زمان شیخ صدوق تاکنون بزرگان شیعه بخش عظیمی از کتاب ها و نوشته های خود را به رجعت اختصاص داده اند که علامه آقا بزرگ طهرانی در کتاب خود،(256) بخشی از آن ها را نامه برده است. از جمله بزرگانی که سالیان درازی وقت خود را صرف دفاع از این عقیده کرده است، مرحوم آیه الله حاج شیخ محمد رضا طبسی (پدر نگارنده) است که حاصل تلاش های وی کتابی در دو جلد به نام الشیعه و الرجعه می باشد.

34- چه کسانی هنگام ظهور زنده می شوند؟

کسانی که برای بهره جستن از حکومت امام زمان (عج) و کمک به آن حضرت زنده می شوند، دو دسته هستند.
1. دسته اول کسانی هستند که نامشان در روایات آمده است.
امام صادق (علیه السلام) فرمود: از پشت شهر کوفه،(257) همراه حضرت قائم، 27 مرد خارج می شوند. 15 نفر از آنان جزو یاران حضرت موسی (علیه السلام) هستند. هفت نفر از آنان جزو اصحاب کهف هستند. یوشع بن نون، سلمان فارسی، ابو دجانه انصاری، مقداد و مالک اشتر نیز جزو آنان هستند. پس اینان در خدمت امام زمان، به عنوان یاران و فرمانروایان حکومتش خواهند بود.(258)
امام صادق به مفضل بن عمر فرمود: ای مفضل! تو همراه 44 نفر، زنده می شوی و همراه حضرت قائم (علیه السلام) خواهی بود و تو در طرف راست قائم (علیه السلام) خواهی بود و امر و نهی می کنی.(259)
هم چنین در باره داود رقی فرمود: هر که دوست دارد که به مردی از اصحاب حضرت قائم (علیه السلام) بنگرد، به این مرد نگاه کند.(260)
نیز در باره یاران امام حسین (علیه السلام) فرمود: امام حسین (علیه السلام) همراه یاران خود که - که در کربلا شهید شدند - خواهد آمد.(261)
طبری در دلائل الامامه نام عده ای از زنان را آورده است که برای یاری رساندن به امام زمان (علیه السلام)، زنده می شوند. مفضل می گوید: امام صادق فرمود: 13 زن همراه قائم آل محمد(عج) خواهند آمد.
عرض کردم: برای چه کاری؟
حضرت فرمود: به مداوای مجروحان و سرپرستی بیماران خواهند پرداخت؛ همان گونه که همراه رسول الله بودند.
عرض کردم: آن ها را برایم نام ببرید.
حضرت فرمود: قنواء دختر رشید هجری؛ ام ایمن؛ حبابه والیه؛ سمیه مادر عمار یاسر؛ زبیده؛ ام خالد احمسیه؛ ام سعید حنفیه؛ صیانه ماشطه و ام خالد جهنیه.(262)
2. دسته دوم کسانی هستند که نامشان در روایات نیامده، اما اوصافشان ذکر شده است. این افراد عبارتند از:

1. کسانی که 40 صبح، دعای عهد را بخوانند.

امام صادق (علیه السلام) فرمود: آنان از یاوران قائم ما باشند و اگر چنین کسی پیش از ظهور بمیرد، خداوند او را از قبر بیرون خواهد آورد، تا در خدمت آن حضرت باشد.(263)