فهرست کتاب


بامداد بشریت

محمد جواد مروجی طبسی

1. عمر طولانی آدم (علیه السلام) و نوح (علیه السلام)

حضرت آدم علیه السلام 1000 سال(174) و حضرت نوح علیه السلام 2500 سال عمر کرد(175).
امام زین العابدین (علیه السلام) فرمود: در قائم ما نشانه ای که آدم علیه السلام) و نوح (علیه السلام) وجود دارد، طول عمر می باشد(176).

2. پنهان ماندن تولد ابراهیم (علیه السلام) و موسی (علیه السلام)

ولادت ابراهیم (علیه السلام) و حضرت موسی (علیه السلام) تا مدت ها یک راز بود. مادر حضرت ابراهیم (علیه السلام) از ترس نمرود، فرزند خود را در غار گذاشت. مادر حضرت موسی (علیه السلام) نیز از ترس فرعون، فرزند خود را به نیل سپرد. نشانه ای که قائم آل محمد (عج) از این دو پیامبر اولوالعزم دارد این است که وی هنگامی به دنیا آمد که خلفای بنی عباس به دنبال کشتن او بودند. امام حسن عسکری (علیه السلام) از ترس با خبر شدن ماموران حکومت، بارداری همسر خویش را حتی از نزدیکان خاص و بستگان بسیار نزدیک خود پنهان داشت. تنها حکیمه، که دختر امام جواد و عمه امام حسن عسکری (علیه السلام) بود، آن هم در شب ولادت حجه بن الحسن، از این راز آگاه شد. حکیمه می گوید: ابو محمد در نیمه شعبان سال 255 ه. ق. کسی را نزد من فرستاد و فرمود: عمه جان! امشب افطارت را در خانه ما صرف کن؛ زیرا خدای عز و جل تو را به تولد ولی و حجت خود بر آفریدگانش و جانشین پس از من، مسرور و شادمان خواهد ساخت.
حکیمه می گوید: از این سخنان بسیار خوشحال شدم، لباسم را پوشیدم و همان لحظه از خانه بیرون رفتم تا به ابو محمد رسیدم. او در حیاط نشسته بود و کنیزانش اطراف وی را گرفته بودند. عرض کردم: فدایت شوم، فرزندت از کدام یک از آن هاست؟
فرمود: از سوسن است.
نگاهی به آن ها انداختم و آثار بار داری را تنها در سوسن دیدم(177).

3. ناشناس بودن حضرت یوسف (علیه السلام)

حضرت یوسف (علیه السلام) بنابر علت ها و مصلحت هایی، مدتی غایب شد. آن حضرت را برادرانش در کودکی به چاه انداختند.
وی پس از نجات یافتن از چاه، همچنان از نظرها غایب بود و به طور ناشناس در بین مردم زندگی می کرد. مردم او را می دیدند، اما وی را نمی شناختند(178).امام مهدی (علیه السلام) نیز این گونه است و مردم او را می بینند، اما او را نمی شناسند.
امام صادق (علیه السلام) فرمود: نشانه ای که از یوسف در او می باشد، این است که خداوند بین او و سایر مردم حجاب قرار داده است. مردم او را می بینند، ولی او را نمی شناسند(179).