فهرست کتاب


بامداد بشریت

محمد جواد مروجی طبسی

3. سپاهیان پا در رکاب

در روایات آمده است که بیش ترین یاران مهدی آل محمد علیه السلام را ایرانیان تشکیل می دهند. بسیاری از یاران حضرت مهدی (عج) از اهالی مرو رود، مرو، طوس، مغان، جابروان، قومس، اصطخر، فاریاب، طالقان، سجستان، نیشابور، طبرستان، قم، گرگان، اهواز، سیراف، ری و کرمان هستند(132).
امیر مومنان در باره طالقان فرمود: خوشا به حال طالقان؛ زیرا برای خداوند - عز و جل - در آن جا گنج های ذخیره شده است که هرگز از جنس طلا و نقره نمی باشند. در آن جا مردانی هستند که خدا را به حق شناختند... و اینان یاران مهدی علیه السلام در آخر الزمان می باشند(133).
همچنین در روایات، در باره مردم طالقان آمده است: این گنج ها دلاور مردانی هستند اهل جنگ و جهاد که شهادت را روزی را در راه خدا را دوست می داند و پیوسته دعا می کنند که خدا شهادت را روزی آنان قرار دهد؛ شعار خود را یا لثارات الحسین می دانند؛ خداوند به وسیله آن ها امام حق را پیروز می گرداند(134).
و از امام صادق علیه السلام سوال منظور آیه بعثنا علیکم عبادا لنا اولی باس شدید چه کسانی هستند؟
آن حضرت فرمود: هم والله اهل قم، هم اهل قم، هم والله اهل قم(135).

4. آموزگاران قرآن در دولت کریمه

اصبغ بن نباته می گوید: حضرت عای فرمود: گویا چادرهای عجم را می بینم که در مسجد کوفه بر پا شده است، به مردم یاد می دهند(136).
آیا افتخاری بالاتر از این هست که ایرانیان در دولت کریمه مهدی (عج) جزو معلمان قرآن به حساب آیند؟!
بخش ششم؛ ویژگی های امام مهدی (علیه السلام)
چهره مقدس و ملکوتی امام مهدی علیه السلام آن قدر روشن و تابناک است که هیچ نیازی به تعریف و توصیف ما ندارد.
او روشن تر از آفتاب و درخشنده تر ماه در آسمان تاریک است.
در این شخصیت عظیم، ویژگی هایی است که به عللی، در سایر امامان معصوم نمی باشد.
بخش پنجم در باره این ویژگی ها است.

21 - چرا هنگام شنیدن نام قائم آل محمد از جای برمی خیزیم؟

این سیره پسندیده شیعیان جهان که همچنان که ادامه دارد، بدون شک از معصومین علیه السلام به دست ما رسیده است. مرحوم میرزا حسین نوری در این باره می نویسد: بعضی از دانشمندان نقل کرده اند که این مطلب را از عالم متبحر، سید عبد الله سبط محدث جزائری سوال کردند و آن مرحوم در بعضی از تصانیف خود، جواب داد که در خبری از امام صادق علیه السلام نام نقل شده است: روزی در مجلس امام صادق علیه السلام نام مبارک حضرت مهدی (عج) برده شد و امام صادق علیه السلام به جهت تعظیم و احترام، از جای برخاست(137).
نیز در روایات آمده است روزی شاعر معروف اهل بیت دعبل خزاعی خدمت امام رضا علیه السلام رسیده و اشعارش را قرائت کرد. وقتی که به ابیاتی که در باره امام زمان علیه السلام(138) سروده بود رسید، امام رضا علیه السلام دست خود را بر سر خویش گذارد و به احترام، از جای بر خاست(139) و سپس فرمود: ای خزاعی! بدان که روح القدس این دو بیت را بر زبانت جاری ساخته است. در روایتی دیگر آمده است که آن حضرت به دعبل فرمود: خداوند دیدنش را به تو روزی کند و با او محشور گرداند. آن حضرت صد دینار به عمل عطا کرد(140).
میرزای نوری اضافه می کند: روایات شده است: وقتی نام حضرت حجت بن الحسن علیه السلام در مجلس امام رضا علیه السلام برده شده، آن حضرت از جای برخاست و دو دست مبارکش را روی سرش گذاشت و فرمود: اللهم عجل فرجه و سهل مخرجه(141)
از امام صادق علیه السلام سوال شد: چرا هنگام شنیدن نام امام زمان (عج) از جای خود برمی خیزیم؟
حضرت فرمود: چون غیبت مهدی طولانی است، از شدت محبتی که به دوستان خود دارد، هر زمانی که شخص آن را یاد کند، نگاهی به او می نماید و سزاوار است که یاد کننده به جهت احترام وتعظیم، از جای خود بر می خیزد. هنگامی که مولای خویش او را به نظر مهر و عطوفت نگاه می کند. پس از جای خود برخیزد و از خدای تبارک و تعالی تعجیل فرج او را بخواهد(142).
برخی از بزرگان در خصوص این موضوع کتاب های نوشته اند و این کار یک امر مستحب موکد دانسته اند، از جمله آیه الله طبسی که رساله السیف المشتهر فی استحباب القیام عند سماع القائم المنتظر نوشته اند.