فهرست کتاب


بامداد بشریت

محمد جواد مروجی طبسی

3.تنبیه مردم

بسیاری از مردم قدر شناس نعمت های خداوند نیستند، بلکه کفران نعمت هم می کنند. سنت خدا این است که اگر مردم ناسپاسی می کردند و به نعمت های او کفر می ورزیدند، آن ها را تنبه می کند.
بهترین راه تادیب این افراد گرفتن نعمت از آن هاست که موجب می شود بیدار شوند و با تغییر راه و روش خود، آن نعمت از دست رفته را از خداوند در خواست کنند و چه نعمتی عظیم تر و با برکت تر از وجود پیامبر و معصومین بود که در طول 273 سال از آغاز بعثت نبی اکرم صلی الله علیه و آله تا شهادت امام حسن عسکری علیه السلام بین مردم بودند، ولی مردم قدر آن را ندانستند و خداوند این نعمت را از آنان گرفت.
مردم و حکومتهای ستمگر با آن ها جنگیدند، آن ها را به زندان انداختند، توهین کردند و یکی را پس از دیگری به شهادت رساندند.
اگر مردم آن روز، قدر شناس این نعمت ها بودند، امروز ما در هجران امام عزیزمان نمی سوختیم. حال که چنین شده است، باید شب و روز به دنبال این نعمت بزرگ الهی باشیم، تا خداوند این هدیه را با دیگر به ما برگرداند و از نعمت وجودش، در ایام ظهورش بهره مند شویم. مروان انباری گوید: امام جعفر علیه السلام فرمود: اگر خداوند حضور ما را در نزد مردمی کراهت داشته باشد، ما را از آن ها جدا می سازد(95).

4.بیعت کسی به عهده اش نباشد

حدود 10 روایت از معصومین صادر شده است که حکمت غیبت امام عصر را این می داند که بیعتی از سوی مردم عهده آن حضرت نباشد. اگر آن حضرت بدون آماده بودن شرایط، قیام کند یا باید تابع دولتی باشد و یا کشته هوا شد، بدین جهت، آن حضرت قدرتمندانه ظهور خواهد کرد و در برابر هیچ دولتی خضوع و خشوع نخواهد کردت بلکه با قدرت بر تمام قدرت های غاصب و فاسد غلبه پیدا می کند.
علی بن حسن فضایل می گوید: امام رضا علیه السلام به من فرمود: گویا می بینم که شیعیان پس از مفقود شدن سومین فرزندم، به دنبال او خواهند گشت، اما او را پیدا نمی کنند.
عرض کردم: برای چه، ای فرزند رسول خدا؟
فرمودن چون امامشان از آن ها فایب می شود.
گفتم برای چه؟
فرمود: تا بیعت کسی هنگام ظهور به عهده اش نباشد.(96)

5.بیم کشته شدن

در چند روایات از امام باقر و امام صادق علیه السلام آمده است که یکی از حکمت های غیبت امام زمان (عج)، بیم کشته شدن آن حضرت است.
زراره می گوید: امام محمد باقر علیه السلام فرمود: برای آن جوان - حضرت امام مهدی علیه السلام - غیبتی پیش از ظهورش می باشد.
گفتم برای چه؟
فرمود: می ترسد و سپس به شکم مبارک خود اشاره فرمود.
زراره گفت: یعنی از کشته شدن.(97)
سوال: مگر سایر امامان معصوم با وجود این که در معرض خطر کشته شدن بودند، بدون هیچ ترس و وحشتی، بین مردم زندگی نمی کردند؟!
پاسخ: برای امامان معصوم علیه السلام چون شرایط قیام فراهم نبود، در اندیشه قیام علیه خلیفه وقت نبودند، بلکه در انتظار دولت حضرت مهدی (عج) بودند. این عقیده با این که ضرری به فرمانروایان وقت نمی رسانید، موجب شد که آنان، امامان را زندانی کنند و سرانجام همه آن ها را به شهادت برسانند.
ولی وضعیت حضرت صاحب الزمان علیه السلام چنین نیست؛ زیرا آن حضرت با شمشیر قیام می کند و صاحب قدرت را از اریکه قدرت به زیر می کشاند و با برچیدن بساط ظلم و جور، زمین را پر از عدل و داد می کند. پس ممکن نیست که آن حضرت آزادانه در بین مردم زندگی کند و هیچ قدرتی مزاحم او نشود.
از سوی دیگر:، امامی کشته می شد امام دیگری جانشین او می شد. اما اگر امام زمان کشته می شد جانشینی نداشت. از این رو، غیبت او امری است لازم و واجب.
شهادت و کشته شدن در راه خدا یکی از افتخارات معصومین است و امام زمان (عج) نیز سر انجام به شهادت خواهد رسید و در این بحثی نیست، اما باید دید علت ترس او چیست؟
1. اگر آن حضرت کشته می شد، زمین خالی از حجت می ماند.
2. اگر آن حضرت کشته مس شد، حکومت عدل جهانی بدون رهبر می ماند.
دشمن برای کشتن امام زمان (عج) تلاش فراوانی کرد.
ابوخالد کابلی می گوید: امام باقر علیه السلام در خواست کردم نام امام زمان را به من بگوید، تا او را بشناسم.
آن حضرت فرمود: ای ابوخالد! اگر فرزندان فاطمه او را بشناسند، بر کشتن و قطعه قطعه شدن او حریص خواهند بود.(98)
امام صادق علیه السلام به جمعی که در خدمتش بودند، به همین مطلب اشاره کرد و فرمود: بنی امیه و بنی عباس وقتی فهمیدند زوال ملکشان بر دست توانای قائم ما خواهد بود، با ما دشمنی کردند و شمشیرهایشان را برای کشتن ما به کار بردند، تا این که نسل ما را قطع نمایند؛ به این امید که قائم ما را کشته باشند.(99)