فهرست کتاب


بامداد بشریت

محمد جواد مروجی طبسی

1.جاری شدن سنت های پیامبران در او

یکی از سنت ها، مسئله غیبت پیامبران بود. می بایست پیامبران به امر خداوند، بنا بر علت ها و مصلحت های، مدتی از مردم فاصله بگیرند. این غیبت ها گاهی کوتاه مدت و گاهی طولانی بود. در امت اسلامی این مسئله به امام زمان علیه السلام اختصاص یافت.
سدیر صیرفی می گوید: امام صادق علیه السلام به من فرمود: برای قائم ما دو غیبت می باشد که زمانش به طول می انجامد.
صیرفی می گوید عرض کردم: چرا؟
آن حضرت فرمود: خواست خداوند چنین است که سنت های سایر پیامبران نسبت به غیبتشان، درباره او اجرا شود... خدا می فرماید: لترکبن طبقا عن طبق(91)؛ همه شما پیوسته از حالی به حالی دیگر منتقل می شوید (تا به کمال برسید). آن چه که بر سر امت های پیشین آمده است، بر سر این امت نیز خواهد آمد و این سنت تغییر ناپذیر است(92).

2.امتحان شیعیان

شاید یکی از مهم ترین حکمت های غیبت امام زمان علیه السلام این باشد که شیعیان می بایست در دوران غیبت امامشان، مورد آزمایش قرار گیرند، آزمایشی بسیار سخت و دشوار که خالص را از ناخالص و خوب را از بد جدا می کند.
امام صادق علیه السلام در این باره فرمود: به خدا سوگند! آن چه را که گردن های خود را به سوی او کشیده اید، نخواهید بود تا این که مورد آزمایش قرار بگیرد و از هم جدا شوید(93).
امام باقر علیه السلام در جواب جابر جعفی که پرسیده بودن چه وقت فرج شما خواهد رسید؟ فرمود: هیهات، هیهات، فرج ما نخواهد بود تا آن که تصفیه شوید، تصفیه شوید و سه مرتبه این جمله را تکرار کرد و فرمود: تا آن که خوب و بد از هم جدا شوند(94).

3.تنبیه مردم

بسیاری از مردم قدر شناس نعمت های خداوند نیستند، بلکه کفران نعمت هم می کنند. سنت خدا این است که اگر مردم ناسپاسی می کردند و به نعمت های او کفر می ورزیدند، آن ها را تنبه می کند.
بهترین راه تادیب این افراد گرفتن نعمت از آن هاست که موجب می شود بیدار شوند و با تغییر راه و روش خود، آن نعمت از دست رفته را از خداوند در خواست کنند و چه نعمتی عظیم تر و با برکت تر از وجود پیامبر و معصومین بود که در طول 273 سال از آغاز بعثت نبی اکرم صلی الله علیه و آله تا شهادت امام حسن عسکری علیه السلام بین مردم بودند، ولی مردم قدر آن را ندانستند و خداوند این نعمت را از آنان گرفت.
مردم و حکومتهای ستمگر با آن ها جنگیدند، آن ها را به زندان انداختند، توهین کردند و یکی را پس از دیگری به شهادت رساندند.
اگر مردم آن روز، قدر شناس این نعمت ها بودند، امروز ما در هجران امام عزیزمان نمی سوختیم. حال که چنین شده است، باید شب و روز به دنبال این نعمت بزرگ الهی باشیم، تا خداوند این هدیه را با دیگر به ما برگرداند و از نعمت وجودش، در ایام ظهورش بهره مند شویم. مروان انباری گوید: امام جعفر علیه السلام فرمود: اگر خداوند حضور ما را در نزد مردمی کراهت داشته باشد، ما را از آن ها جدا می سازد(95).