فهرست کتاب


بامداد بشریت

محمد جواد مروجی طبسی

11- آیا طول عمر پیش از امام زمان (علیه السلام) سابقه داشت

مسئله طول عمر یکی از مسلمات تاریخ بشری است. در کتاب ها به نام های افراد بسیاری برخورد می کنیم که عمری بسیار طولانی داشته اند
طول عمر اختصاص به نیکان ندارد. بسیاری از ستمگران نیز عمر طولانی داشته اند. شداد بن عاد حدود 900 سال عمر کرد(70).عمر بن عامر، زهیر بن عباب، ابن هبل بن عبد الله، مستوعر بن ربیعه، درید بن زید، و قیس بن ساعده، به ترتیب 800(71)، 300(72)، 600(73)، 330(74)، 450(75)، 600(76) سال عمر کردند در بین صالحان پیش از اسلام، لقمان بن عاد 3500 سال عمر کرد(77). و در بین صالحان پس از اسلام، علی بن عثمان (ابن ابی الدنیا) 309 سال عمر کرد(78).
مسئله طول عمر در بین پیامبران آسمانی، امری طبیعی و بسیار عادی بود، چنان که در بسیاری از روایات بدان اشاره شده است. حصرت نوح 1000 یا 1400 یا 1450 یا 1470 یا 2300 یا 2500 سال عمر کرد(79). قرآن تصریح کرده است که آن حضرت 950 سال به ارشاد قوم خود مشغول بود.
این عمر طولانی برای پیامبران دیگر نیز به اثبات رسیده است، مثلا حضرت آدم علیه السلام 930 سال(80)، حضرت سلیمان علیه السلام 712 یا 1000 سال،(81) شیث 920 سال(82) و هود 670 سال عمر کرد(83).
برخی پیامبران مانند الیاس، ادریس، عیسی و خضر علیه السلام تاکنون زنده هستند و هزاران سال از عمرش شریفشان می گذرد(84).
بنابر این، مسئله طول عمر انسانها امری طبیعی است و اختصاص به گروهی خاص ندارد. برخی از بزرگان از جمله آیت الله شیخ محمد رضا طبسی ( پدر نگارنده) کتاب هایی در این باره نوشته اند.
بخش چهارم فلسفه غیبت
خداوند بنابر علت ها و مصلحت های که خود می داند و بسیاری از آن ها بر ما پوشیده است، آخرین ذخیره خود را در پس پرده غیبت نگه داشته است، تا روزی حکومت این جهان را در اختیارش قرار دهد و او را وارث زمین گرداند.
برخی می پرسند: علل این غیبت چیست؟
آیا پیش از امام زمان، چنین اتفاقی رخ داده است؟
معنای انتظار فرج که در روایات به آن اشاره شده است، چیست؟
آثار آن چیست؟
در این بخش، به این پرسش ها پاسخ می دهیم:

12 - آیا چنین غیبتی پیش از امام زمان وجود داشته است

مسئله غیبت یکی از اسرار الهی است و اختصاص به حضرت حجت علیه السلام ندارد. برخی از پیامبران آسمانی نیز غیبت داشتند.
آدم البشر علیه السلام، نوح علیه السلام، ادریس علیه السلام، صالح علیه السلام، ابراهیم علیه السلام، یوسف علیه السلام، موسی علیه السلام، شعیب علیه السلام، اسماعیل علیه السلام، الیاس علیه السلام، سلیمان علیه السلام، لوط علیه السلام، دانیال علیه السلام، عزیز علیه السلام، عیسی علیه السلام و پیامبر بزرگوار اسلام صل الله علیه و آله غیبت های کوتاه مدتی داشتند. برخی نیز اکنون در پس پرده غیب به سر می برند.
حضرت صالح علیه السلام مدتی از قوم خود غایب شد. پس از بازگشت آن حضرت، مردم سه دسته شدند: گروهی منکر (پیامبری) او شدند. گروهی در شک و تردید به سر بردند. گروهی نیز به عهد و پیمان خود وفادار ماندند(85).
حضرت ادریس علیه السلام پس از 20 سال مبارزه با طاغوت زمان خود، از دید پیروان خود غایب شد. او پیش از غیبت، به 10 نفر که پیرو او بودند، فرمود: من نفرین کرده ام که بر این شهر باران نبارد. شما از این جا بیرون بروید(86).
حضرت الیاس علیه السلام 7 سال(87) به بیابان و دشت ها رفت و از اقوام خود پنهان شد. حضرت موسی علیه السلام 28 سال(88) و حضرت دانیال علیه السلام 90 سال غایب گشت(89).

13 - فلسفه غیبت امام زمان چیست

مسئله غیبت امام زمان علیه السلام یکی از اسرار الهی است که تا کنون کسی جز معصومین علیه السلام نتوانسته است به راز آن پی ببرند. دانش بشر توان پی بردن به رازهای آفرینش هستی را ندارد. از این رو، از هنگامی که مسئله غیبت مطرح گردید، با این که هنوز حضرت مهدی علیه السلام متولد نشده بود، مردم در این باره سوال های زیادی از پیامبر صلی الله علیه و آله و معصومین علیه السلام نمودند، اما هرگز به علت آن پی نبردند؛ چون آن ها اجازه افشای این راز را نداشتند.
عبد الله بن فضل هاشمی می گوید: از امام جعفر صادق علیه السلام شنیدم که فرمود: به ناچار، برای صاحب این امر غیبتی خواهد بود که هر انسان بی ایمانی به شک و تردید خواهد افتاد.
عرض کردم: فدایت گردم: برای چه؟
حضرت فرمود: به جهت امری که اجازه افشای آن را ندارم.
عرض کردم: حکمت این غیبت چیست؟
فرمود: حکمت غیبت همان است که در غیبت های گذشته رخ داده است. سپس افزود: این راز هرگز روشن نمی گردد مگر پس از ظهور؛ همان گونه که حکمت سوراخ شدن کشتی و کشته شدن آن کودک و ساخته شدن دیوار به دست خضر علیه السلام برای موسی علیه السلام روشن نشد مگر پس از جدایی آن دو یار همسفر. ای فضل! این، امری از سوی خدا، سری از اسرار الهی و رازی است از راههای پنهان پروردگار.
اگر خداوند را حکیم بدانیم، گواهی می دهیم که تمام کارهایش از روی حکمت است؛ اگر چه حکمتش برای ما روشن نباشد(90).
با این که معصومین علیه السلام مامور نبودند که مردم را به علت اصلی غیبت آگاه سازند، اما گاهی به برخی از حکمت های غیبت اشاره نموده اند، که به چند نمونه بسنده می کنیم: