فهرست کتاب


بامداد بشریت

محمد جواد مروجی طبسی

3-برای رسیدن به حیات معنوی

پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله می فرماید: ای مردم هر که بخواهد در زندگی همانند من باشد و همانند من بمیرد، ولایت علی علیه السلام را بپذیرد و از امامان پس از او پیروی کند.(42)

4-برای فرار از مرگ جاهلیت

در روایاتی که مورد پذیرش شیعه و اهل سنت است، تصریح شده است که هر که امام زمان خود را نشناسد، به مرگ جاهلیت از دنیا می رود. امام محمد باقر علیه السلام نیز فرمود: هرکه بمیرد و امامی نداشته باشد، مرگ او مرگ جاهلیت است و هیچ کس در این جهت معذور نیست تا امام خود را بشناسد. (43)
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: من انکر القائم من ولدی فی زمان غیبته فعات فقد مات جاهلی(44)
بخش دوم میلاد منجی بشریت
خلفای عباسی همانند فرعونیان، برای جلوگیری از ولایت منجی جهان، به تلاش های گسترده ای دست زدند، از جمله این که امام حسن عسکری علیه السلام را به زندان انداختند. آن حضرت بیش ترین روزهای دوران امامت خویش را در زندان خلفای جور عباسی به سر برد. گاهی خلفای بنی عباس دست به اقدام های خطرناکی علیه امام حسن عسکری علیه السلام می زدند، اما حوادثی پیش می آمد که آن ها را از کشتن امام، منصرف می کرد.
تمام تلاش های مذبوحانه آنان بی نتیجه ماند و سرانجام منجی جهان در روز نیمه شعبان سال 255 ه. ق، در شرایط بسیار حساس پا به صحنه گیتی نهاد و دنیا را به نور جمالش روشن ساخت.
نامش، نام مبارک حضرت محمد صلی الله علیه و آله و کنیه اش هم اوست. بقیه الله، حجه الله، مهدی و قائم آل محمد از لقب های منجی جهان است.
امام حسن عسکری علیه السلام برای حفظ جان فرزندش، او را از دید جاسوسان حکومت، پنهان نگه می داشت. گاهی حضرت مهدی (عج) به دستور پدر در جلسات وی حاضر می گشت و لب به سخن می گشود، تا شیعیان بدانند که دوازدهمین امام به دنیا آمده است.
به اعتقاد تمام دانشمندان شیعه و بسیاری از دانشمندان سنی، حضرت مهدی (عج) به دنیا آمده و هم اکنون در پس پرده غیبت است. غیبت آن حضرت با رحلت پدر بزرگوارش در سال 260 ه. ق. آغاز گردید و هم اکنون ادامه دارد.

6-آیا به نظر اهل تسنن امام مهدی (عج)متولد شده است

در مورد ولادت امام عصر علیه السلام، بین سنی ها اختلاف نظر وجود دارد.گروهی از آن ها با نظر شیعه موافقند و اعتقاد دارند که امام مهدی (عج) فرزند امام حسن عسکری علیه السلام است و در سال 255 ه. ق، در سامرا متولد شده است.
این گروه از علمای سنی که تعداد آن ها کم نیست، تصریح کرده اند که حضرت مهدی (عج) متولد شده است. چون ذکر نام آن ها و ایراد بخشی از گفته هایشان در این باره، از حوصله این کتاب بیرون است، به ذکر چند نمونه از سخنان آنان بسنده می کنیم:
1 - ابن الصباغ مالکی در الفصول المهمه می نویسد: ابوالقاسم محمد بن الحسن در نیمه شعبان سال 255 ه. ق، در شهر سر من رای به دنیا آمد(45) او در باره علت پنهان نگه داشتن تولد امام از عموم مردم، می نویسد:
ابو محمد فرزندش، حجت قائم منتظر را برای بنیانگذاری حکومت حق جانشین خویش ساخت و میلادش را از مردمان مخفی داشت و امرش را پوشیده ساخت، چون شرایط سخت زمان و ترس از سلطان و دستگیری شیعیان و حبس و زجر آنان، چنین اقتضا می کرد.(46)
2 - گنجی شافعی در البیان فی اخبار صاحب الزمان، ضمن آن که تولد امام مهدی (عج) را مسلم دانسته است، برای پاسخ گویی به شهادت کسانی که منکر زنده بودن آن حضرت شده اند، در کتاب خود فصلی گشوده است با عنوان (مهدی از هنگام غیبتش تاکنون زنده است) و با دلیل های شیوا، سخنان افرادی که منکر زنده بودن حضرت (عج) هستند، را رد کرده است. وی می نویسد:
چه امتناعی از زنده بودن مهدی وجود دارد در حالی که عیسی و الیاس و خضر که از اولیای خدا هستند، هنوز زنده می باشد و دجال و ابلیس که از دشمنان خدا می باشند؟! چه شده است که بر زنده بودن آن ها اتفاق نظر دارند، اما زنده بودن مهدی را منکرند؟! من به گونه ای زنده بودن هر یک از آنان را بیان می کنم که برای هیچ عاقلی جای انکار زنده بودن مهدی باقی نماند.(47)
3 - سبط ابن الجوزی حنفی در تذکر الخواص می نویسد:
از جمله اولاد او (امام حسن عسکری) محمد بن موسی بن جعفر بن محمد بن الحسن بن علی بن ابی طالب علیه السلام و کنیه اش ابو عبد الله و ابوالقاسم است و او جانشین امام و صاحب الزمان، قائم، منتظر، و آخر است و او آخر امامان می باشند.(48)
مرحوم آیه الله شیخ محمد رضا طبسی (پدر نگارنده) پس از آن که نام 40 نفر از بزرگان اهل سنت را بنابر نقل کشف الا ستار- نوشته مرحوم محدث نوری - یاد آوری می کند، می فرماید:
من نیز پس از تتبع در کتاب های آن ها، بر نام 20 نفر دیگر دست یافتم که همه آن ها قاتل به ولادت امام مهدی هستند. این افراد عبارتند از مولی حسین کاشفی در روضه الا حباب، این خلکان در تاریخ خود، حافظ بیهقی شافعی در شعب الایمان، سید احمد زینی دحلان در الفتوحات الاسلامیه، ابن حجر در الصواعق المحرقه، ابن الاثیر در الکامل فی التاریخ، ابوالفداء در تاریخ خود، احمد نگری در دستور العلماء یاقوت حموی در معجم البدان، شبراوی در الاتحاف بحب الاشراف، حمزاوی در مشارق الانوار، ذهبی در دول الاسلام، یافعی در مراه الجنان، شیخ عبدالوهاب در کشف الغمه، ابن سعد در الطبقات الکبری، شمش الدین قاضی مالکی در تاریخ الخمیس، ملا علی متقی در البرهان، جمال الدین در روضه الاحباب، قرمانی در اخبار الدول و علامه ابن الصبان در اسعاف الراغبین. (49) با این بیان، روشن شد که ولادت مهدی آل محمد علیه السلام از قطعات تاریخ است و شیعه و سنی تاریخ دقیق میلاد مسعود آن حضرت را بیان کرده اند.
گروهی از دانشمندان اهل سنت بر این باورند که امام مهدی هنوز متولد نشده است و در آخر الزمان به دنیا می آید. ابن ابی الحدید معتزلی در شرح نهج البلاغه خویش در شرح فرمایش علی علیه السلام که می فرماید: بابی ابن خیره الاماء می نویسد: امامیه گمان می برند که منظور کلام حضرت، امام دوازدهم آن هاست که فرزند کنیزی به نام نرگس است، ولی اصحاب ما گمان دارند که وی مردی فاطمی است و در آینده از کنیزی متولد می شود. او خواهد آمد و زمین را پر از عدل و داد خواهد نمود، پس از آن که پر از ستم شده باشد. او از ستمگران انتقام می گیرد و آن ها را به شدیدترین عقوبت ها می رساند.(50)
گرچه این و آخرین لغزشی نیست که از ابن ابی الحدید سر زده است، زیرا وی در بسیاری از مسائل دچار شک و تردید گشته و برخلاف واقع و نظر اکثر دانشمندان، اظهار نظر کرده است، کجاست آن کنیزی که می شود، چه رسد به زمان آینده؟ از سوی دیگر، چگونه ممکن است آن همه روایات که به اتفاق شیعه و سنی در باره مهدی علیه السلام وارد شده است به شخص گمنامی که معلوم نیست فرزند کیست و در چه زمانی متولد می شود، منطبق کنیم و به گفته گنجی شافعی، به سبب این که از طول عمر آن حضرت فرار کرده باشیم، اصل ولادت امام را منکر شویم؟!