فهرست کتاب


مهدی (عج) معجزه جاودان

محمد حسین طسوجی

ویژگی های یاران امام قائم (عج)

امیرالمومنین (علیه السلام) فرمود: یاران مهدی جوان هستند و پیر در میان آنها وجود ندارد مگر فقط به مقدار سرمه در چشم و نمک در غذا، و کمترین چیز در میان غذا نمک است. (301)
امام صادق (علیه السلام) فرمود: گویا قائم (عج) را بر منبر کوفه می بینم که سیصد و سیزده تن از یارانش، به عدد مجاهدان بدر، گرداگردش را گرفته اند، آنها یاران بیرقها و حکام خدا در روی زمین هستند... (302)
امام باقر (علیه السلام) فرمود: گویا اصحاب و یاران امام قائم (عج) را می بینم که شرق و غرب را پر کرده اند، هیچ چیز در عالم پیدا نمی شود مگر این که از آنها اطاعت می کند، و حتی درندگان و پرندگان وحشی نیز مطیع آنها هستند، همه چیز در روی زمین خواهان به دست آوردن رضایت آنهاست تا جایی که قطعه ای از زمین بر قطعه ای دیگر افتخار می کند و می گوید: امروز مردی از یاران قائم (عج) از روی من عبور کرد. (303)
ابوبصیر می گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: این که لوط (علیه السلام) به قومش گفت: (لو ان لی بکم قوة او آوی الی رکن شدید) (304) ای کاش در برابر شما نیرویی داشتم یا به شخص قابل اعتماد و قدرتمندی پناه می بردم. چیزی جز آرزوی داشتن نیروی حضرت قائم، و تکیه به قدرت یاران آن حضرت نبود، به هر مردی از یاران امام (عج) نیروی چهل مرد داده شده و دلشان از پاره های آهن محکم تر و قویتر است، اگر از کوهها عبور کنند، کوهها از هم می پاشند، تا خداوند عزوجل راضی نشود شمشیرهایشان را غلاف نخواهند کرد. (305)
مفضل بن عمر می گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: آیه (اینما تکونوا یات بکم الله جمیعاً )(306) هر کجا که باشید همه شما را گرد هم می آورد. درباره آن عده از اصحاب امام قائم (عج) که غایب هستند نازل شده است که ناگاه شب هنگام از بسترهایشان غایب می شوند و صبح در مکه هستند، بعضی از آنها در میان ابر حرکت می کنند، اسم آنها، نام پدرشان و سیما و قیافه و نسبشان شناخته می شود. مفضل می گوید: عرض کردم: فدایت شوم، ایمان کدام یک از آنها قویتر است؟ فرمود: آن که روز در میان ابر حرکت می کند.(307)
جابر جعفی می گوید: امام باقر (علیه السلام) فرمود: در بین رکن و مقام، سیصد و سیزده نفر، به تعداد مجاهدان بدر، با امام بیعت می کنند، که برگزیدگان مصر، شایستگان اهل شام، و نیکان عراق در میان آنها وجود دارند، آن گاه آن چه خداوند اراده کند به دست امام قائم بر پا می شود. (308)
ابان بن تغلب می گوید: با امام محمد باقر (علیه السلام) در مسجد مکه- مسجد الحرام- بودم، آن حضرت در حالی که دستم را گرفته بود فرمود: ای ابان سیصد و سیزده نفر به این مسجد خواهند آمد، مردم مکه می دانند که هنوز پدران و اجداد آن افراد به دنیا نیامده اند، شمشیرهایی با خود دارند که روی هر کدام، نام صاحب شمشیر و نام پدرش و حسب و نسبش نوشته شده است، آن گاه منادی ندا می دهد که: این مهدی (عج) است که چون داوود و سلیمان قضاوت می کند، و در قضاوت کردن احتیاجی به دلیل و شاهد ندارد. (309)
امام باقر (علیه السلام) فرمود: شمشیرهای بر خود بسته اند که بر روی هر کدام هزار کلمه نوشته شده و هر کلمه کلید هزار کلمه است، باد از هر ناحیه ای وزیدن می گیرد ندا می دهد که: این مهدی است که همچون داوود قضاوت می کند و به شاهد و مدرک احتیاج ندارد. (310)
امام باقر (علیه السلام) فرمود: یاران قائم، سیصد و سیزده نفر از فرزندان عجم هستند، بعضی از آنها به هنگام روز در میان ابر حرکت می کنند، به اسم خودشان و نام پدرشان و حسب و نسب شناخته می شوند، بعضی از آنها بر بستر خوابیده اند ولی ناگهان بدون قرار قبلی در مکه گرد هم می آیند. (311)
حسین بن ثویر بن ابی فاخته از پدرش از امام زین العابدین نقل می کند که فرمود: وقتی قائم ما قیام کند خداوند مرض و ناراحتی را از شیعیان ما می برد و دلهاشان را چون پاره های آهن، محکم قرار می دهد و نیروی هر مردمی را با نیروی چهل نفر برابر می گرداند و آنها را حاکم و رئیس بر مردم قرار می دهد. (312) امام صادق (علیه السلام) فرمود: اصحاب حضرت موسی طبق آیه (ان الله مبتفیکم بنهر) (313) خداوند شما را به نهر آبی می آزماید. با خوردن از آب نهری امتحان شدند، یاران قائم نیز تحت چنین امتحانی واقع خواهند شد. (314)

اجر یاوران امام قائم (عج)

جابر می گوید: گروهی بودیم که بعد از انجام مناسک حج، بر امام باقر (علیه السلام) وارد شدیم و با ایشان خداحافظی کرده عرض کردیم: یا بن رسول الله!توصیه ای بفرمائید. پس امام (علیه السلام) فرمود: امر ما و آن چه از جانب ما به شما رسیده است مراعات کنید، اگر آن را موافق قرآن یافتید به آن عمل کنید و اگر آن را موافق قرآن نیافتید رد کنید و اگر امر بر شما مشتبه شد و ندانستید چه کنید، تاویل کنید و آن را به ما برگردانید تا این که برایتان تفسیر کرده مطلب را روشن نمائیم. اگر آن طور که ما توصیه کردیم عمل نمودید و از آن تخطی نکردید، در این صورت هر یک از شما، قبل از خروج قائم ما از دنیا برود شهید به حساب می آید و اگر قائم ما را درک کند و در رکاب او کشته شود اجر دو شهدی را دارد و هر کس در کنار او، دشمنی از دشمنانش را بکشد پاداش بیست شهید دارد. (315)
عبدالحمید واسطی می گوید: به امام باقر (علیه السلام) عرض کردم: خداوند سالمت بدارد، ما در انتظار فرج مهدی (عج) ، بازارها و کسبمان را ترک کردیم تا جایی که نزدیک است بعضی از ما، به احتیاج و درخواست بیفتد. فرمود: ای عبدالحمید!آیا فکر می کنی کسی که خود را برای خدا در گرفتاری و مشقت افکنده است، خداوند، راه خلاصی برایش قرار نمی دهد؟ آری به خدا قسم، خدا برایش گریزگاهی از گرفتاری قرار خواهد داد، رحمت خداوند بر کسی که به خاطر ما، خود را به گرفتاری بیندازد، رحمت خداوند بر کسی که امر ما را زنده بدارد. عرض کردم: اگر قبل از این که قائم را درک کنم از دنیا بروم چطور؟
فرمود: هر کس از شما که بگوید: اگر من قائم آل محمد را درک کنم او را یاری می کنم، او مثل کسی است که در کنار امام شمشیر زده است. و کسی که در کنار او شهید شود، دو شهادت نصیبش شده است- یا ثواب دو شهادت را دارد- (316)
ابی الجارود از امام باقر (علیه السلام) نقل می کند: بدان که بنی امیه، سلطنتی دارند که مردم نمی توانند آن را از ایشان بگیرند و اهل حق، دولت و حکومتی دارند که وقتی زمان برقراری آن برسد، خداوند هر کس از ما اهل بیت را که بخواهد، ولایت می دهد، هر کس از شما که آن دولت و ولایت را درک کند، با ما در اوج اعلی است، و هر کس که قبل از رسیدن آن، خداوند جانش را بگیرد، خیر و نیکویی را برای او اراده فرموده است. (317)
ابو حمزه از امام باقر (علیه السلام) نقل می کند: از مسائل حتمی و تغییر ناپذیر در نزد خداوند، قیام قائم ماست و هر که در آن چه می گویم، شک کند، در حال کفر خدا را ملاقات خواهد کرد. تا این که فرمود: ای ابا حمزه!هر کس او را درک کند و همان طور که تسلیم و در اختیار محمد (ص) و علی (علیه السلام) بوده است، تسلیم و در اختیار او باشد، بهشت بر او واجب است و هر که تسلیم او نباشد از بهشت محروم است و جایگاهش جهنم است، و جایگاه ستمکاران، بد جایگاهی است. (318)

نزول حضرت عیسی (علیه السلام) برای یاری حضرت مهدی (عج)

معمر بن راشد از امام صادق (علیه السلام) از پیامبر (ص) نقل می کنند که فرمود: مهدی از نسل من است، وقتی خروج کند عیسی بن مریم برای یاریش فرود می آید، او را پیش رو قرار داده و پشت سرش اقتدا می کند. (319)
ابوبصیر می گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: آن چه از سنتهای الهی در مورد غیبتهای آنان جریان پیدا کرده است درباره قائم ما اهل بیت نیز جاری می شود... سپس خداوند عزوجل او را ظاهر می کند و شرق و غرب عالم را!دست او فتح می نماید، عیسی بن مریم روح الله نازل می شود و پشت سر او نماز می خواند... (320)
جابر بن عبدالله انصاری از امیرالمومنین (علیه السلام) نقل می کند که فرمود: ... مهدی از نسل من است، بین رکن و مقام ظهور می کند، پیراهن ابراهیم و ردای اسماعیل را به تن و کفش شیث نبی (علیه السلام) را به پا دارد و دلیل این مطلب، فرمایش پیامبر است که فرمود: عیسی بن مریم، از آسمان فرود می آید و همراه مهدی (عج) است، وقتی ظهور کرد او را بشناسید. (321)
در روایت مرفوعه جعفر بن محمد از امام باقر (علیه السلام) آمده است: ای چشم!زمانی خواهد آمد که مردم از خدا و توحید، شناختی نداشته باشند، تا این که عیسی بن مریم از آسمان فرود آید و خداوند به دست او دجال را بکشد، مردی از اهل بیت من پیشاپیش مردم نماز گزارد، آن موقع عیسی پشت سر ما نماز می خواند و اگر چه او پیامبر است اما ما از او برتر(322) هستیم.
شهر بن حوشب می گوید: حجاج بن یوسف (لعنة الله علیه) به من گفت: آیه ای در قرآن هست که مرا عاجز کرده است. گفتم: ای امیر!آن کدام آیه است؟ حجاج گفت: (و ان من اهل الکتاب الا لیومنن به قبل موته) (323) هیچ یک از اهل کتاب باقی نمی ماند مگر این که قبل از مرگ به او ایمان می آورد. به خدا قسم من دستور می دهم که یهودی و نصرانی را بکشند، وقتی آنها گردن زده می شوند با دقت به آنها می نگرم نمی بینم لبهایشان تکان بخورد- و شهادتین بگویند- تا این که خاموش می شوند. گفتم: خدا امیر را سلام بدارد، تاویل این آیه این طور نیست. حجاج گفت: تاویل آیه چیست؟ گفتم: عیسی (علیه السلام) قبل از روز قیامت به دنیا فرود می آید و هیچ یک از یهودیان و مسیحیان باقی نمی ماند مگر این که قبل از مرگش به او ایمان می آورد، و پشت سر حضرت مهدی (عج) نماز می خواند. حجاج گفت: وای بر تو! از کجا چنین تاویلی آوردی؟ گفتم: محمد بن علی بن حسین بن علی بن ابی طالب (علیه السلام) این را به من فرمود. حجاج گفت: به خدا قسم از سرچشمه ای زلال، آن را گرفته ای. (324)
عباراتی که گواه آن است که عیسی (علیه السلام) پشت سر مهدی (عج) نماز می خواند، در روایات زیاد است، و شاید- البته خدا می داند- علت اصرار و تاکید امامان معصوم (علیه السلام) بر این مطلب، این باشد که چون پیروان عیسی (علیه السلام) که جمعیت زیادی از اهل زمین را هم تشکیل می دهند، گمان می کنند که عیسی (علیه السلام)، آخرین پیامبر است و نمرده است، ظهور خواهد کرد و زمین را از فساد پاک خواهد نمود و اوست که بشر را از فسا و تباهی و ظلم و آلودگیهای دیگر نجات خواهد داد، و این بیانات به منظور نفی این خیال و باطل نمودن آن است، چنان که در روایات به این مطلب اشاره شده است.
دقت در زوایای این روایات نشان می دهد که مقصود روایات، همان چیزی است که ما بیان نمودیم نه این که مقصود آنها، بیان اصل رجعت حضرت عیسی (علیه السلام) باشد.
اما نزول و فرود آمدن حضرت عیسی (علیه السلام) به یکی از دو معنی است:
الف) اگر مقصود از آیه (بل رفعه الله الیه) (325) خداوند او را به سوی خود برکشید. این باشد که خداوند او را به آسمانها بالا برد، در نزول و فرودش اشکالی نیست و همان معنای اصلی نزول و فرود آمدن را خواه داشت.
ب) اگر مقصود از آیه، وفات آن حضرت و قبض روحش باشد، نزول یعنی بازگشت روح مبارکش به بدن و حضورش در کنار قائم (عج) (326)خواهد بود.