فهرست کتاب


مهدی (عج) معجزه جاودان

محمد حسین طسوجی

بیعت کنندگان با امام مهدی (عج) و اصحاب و یاری کنندگان آن حضرت

1- امام صادق (علیه السلام) فرمود: ... امام قائم (عج) به کعبه تکیه می زند، دستش را دراز می کند. بیضاء من غیر سوء (289)خداوند به موسی فرمود: دست در گریبانت فرو بر و آن را نورانی، بدون عیب، بیرون آر. حضرت حجت نیز عیناً همین عمل را انجام می دهد. بدون هیچ عیب و مرضی، نورانی دیده می شود و می گوید: این دست خدا و از جانب خدا و به امر خداست. سپس این آیه را تلاوت می کند:
ان الذین یبایعونک انما یبایعون الله یدالله فوق ایدیهم، فمن نکث فانما ینکث علی نفسه... (290)
آنها که با تو بیعت کنند همانا با خدا بیعت کرده اند، قدرت پروردگار از تمام قدرتها برتر است و هر کس نقض بیعت کند به زبان خویش پیوند گسسته است.
اول کسی که دست او را ببوسد و با او بیعت می کند جبرئیل است، سپس فرشتگان و نجباء (برگزیدگان) جنیان بیعت می کنند و آن گاه نقباء (بزرگان) دست بیعت می دهند... (291)
2- محمد بن مسلم از امام باقر (علیه السلام) در مورد آیه (امن یجیب المضطر اذا دعاه) (292)کیست که دعای درمانده را چون بخواندش، اجابت می کند؟! نقل می کند که فرمود: درباره قائم (عج) و جبرئیل که روی ناودان و به صورت پرنده ای سفید به عنوان اولین مخلوق پروردگار با او بیعت می کند و بعد از آن سیصد و سیزده نفر از مردم با او بیعت می کنند، نازل شده(293)
است.
3- ابو خالد کابلی می گوید: امام باقر (علیه السلام) فرمود: در مکه، برای عمل به کتاب خدا و سنت پیامبرش با امام مهدی (عج) بیعت می شود، آن گاه امام مهدی (عج)، حاکمی در مکه می گمارد و به سمت مدینه حرکت(294) می کند...
4- ابوبصیر می گوید: مردی از امام صادق (علیه السلام) سوال کرد: چند نفر با قائم (عج) خروج می کنند؟ مردم می گویند با او سیصد و سیزده نفر به تعداد مجاهدان بدر خروج می کنند فرمود: جز در بین عده ای اولوالقوه (نیرومند) خروج نمی کند و اولوالقوه (نیرومندان) کمتر از ده هزار نفر(295) نیست.
5- ریان بن شبیب در حدیث فضل الحسین (علیه السلام)، از قول امام رضا (علیه السلام) نقل می کند که فرمود: هفت هزار فرشته برای یاری امام حسین (علیه السلام) به زمین فرود آمدند، اما به آنها اجازه یاری و جنگ داده نشده، آنها غبار آلود و پریشان در کنار قبر آن حضرت آماده اند تا این که قائم قیام کند و آنها او را یاری کنند. (296)
مفضل می گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: همراه با قائم (عج) سیزده نفر زن هستند. عرض کردم: به آنها چه کاری واگذار می کند؟ فرمود: آنها مجروحان را مداوا و از بیماران نگهداری و پرستاری می کنند، همچنان که در زمان پیامبر چنین بود. (297)
جابر جعفی از امام باقر (علیه السلام) نقل می کند: ... به خدا قسم، سیصد و سیزده نفر که پنجاه نفر زن در میان آنها هستند، بدون قرار قبلی، مثل تکه های ابر که به سرعت باد رد حرکتند، یکی پس از دیگری وارد مکه می شوند و گرد هم می آیند و آن مصداق همین آیه شریفه است که فرمود:
اینما تکونوا یات بکم الله جمیعاً ان الله علی کل شی ء قدیر (298)
هر جا باشید خداوند شما را گرد هم آورد که او بر هر کاری تواناست. (299)
اما زنان به طور کلی و یا زنان مومن در چه حالی هستند؟ آیا با وجود تعداد زیادشان حضرت حجت را یاری می نمایند یا خیر؟
تا کنون غیر از دو روایتی که بر مداوای مجروحان و رسیدگی به بیماران، توسط زنان، دلالت می کند به دلیل دیگری که بر یاری کردن یا یاری نکردن آنها، حضرت حجت را، دلالت کند دست نیافته ایم.
این احتمال نیز هست که آن زنان، همان پیر زنانی باشند که خداوند تعالی درباره آنها فرموده است:
والقواعد من النساء اللاتی الایرجون نکاحاً فلیس علیهن جناح ان یضعن ثیابهن غیر متبرجات بزینة و ان یستعففن خیر لهن و الله سمیع علیم (300)
و آن زنان باز نشسته و از تک و تا افتاده که امیدی به ازدواج- یا میل و توانی برای امور جنسی- ندارند، بر آنان ایرادی نیست که، بدون زینت و خودنمایی، لباس خود را کنار گذارند، و پوشش جدی لازم برای جوانترها را نداشته باشند. و البته اگر عفاف پیشه کنند، و همان حجاب را رعایت کنند. برای آنها بهتر است و خداوند به همه امور شنوا و داناست.

ویژگی های یاران امام قائم (عج)

امیرالمومنین (علیه السلام) فرمود: یاران مهدی جوان هستند و پیر در میان آنها وجود ندارد مگر فقط به مقدار سرمه در چشم و نمک در غذا، و کمترین چیز در میان غذا نمک است. (301)
امام صادق (علیه السلام) فرمود: گویا قائم (عج) را بر منبر کوفه می بینم که سیصد و سیزده تن از یارانش، به عدد مجاهدان بدر، گرداگردش را گرفته اند، آنها یاران بیرقها و حکام خدا در روی زمین هستند... (302)
امام باقر (علیه السلام) فرمود: گویا اصحاب و یاران امام قائم (عج) را می بینم که شرق و غرب را پر کرده اند، هیچ چیز در عالم پیدا نمی شود مگر این که از آنها اطاعت می کند، و حتی درندگان و پرندگان وحشی نیز مطیع آنها هستند، همه چیز در روی زمین خواهان به دست آوردن رضایت آنهاست تا جایی که قطعه ای از زمین بر قطعه ای دیگر افتخار می کند و می گوید: امروز مردی از یاران قائم (عج) از روی من عبور کرد. (303)
ابوبصیر می گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: این که لوط (علیه السلام) به قومش گفت: (لو ان لی بکم قوة او آوی الی رکن شدید) (304) ای کاش در برابر شما نیرویی داشتم یا به شخص قابل اعتماد و قدرتمندی پناه می بردم. چیزی جز آرزوی داشتن نیروی حضرت قائم، و تکیه به قدرت یاران آن حضرت نبود، به هر مردی از یاران امام (عج) نیروی چهل مرد داده شده و دلشان از پاره های آهن محکم تر و قویتر است، اگر از کوهها عبور کنند، کوهها از هم می پاشند، تا خداوند عزوجل راضی نشود شمشیرهایشان را غلاف نخواهند کرد. (305)
مفضل بن عمر می گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: آیه (اینما تکونوا یات بکم الله جمیعاً )(306) هر کجا که باشید همه شما را گرد هم می آورد. درباره آن عده از اصحاب امام قائم (عج) که غایب هستند نازل شده است که ناگاه شب هنگام از بسترهایشان غایب می شوند و صبح در مکه هستند، بعضی از آنها در میان ابر حرکت می کنند، اسم آنها، نام پدرشان و سیما و قیافه و نسبشان شناخته می شود. مفضل می گوید: عرض کردم: فدایت شوم، ایمان کدام یک از آنها قویتر است؟ فرمود: آن که روز در میان ابر حرکت می کند.(307)
جابر جعفی می گوید: امام باقر (علیه السلام) فرمود: در بین رکن و مقام، سیصد و سیزده نفر، به تعداد مجاهدان بدر، با امام بیعت می کنند، که برگزیدگان مصر، شایستگان اهل شام، و نیکان عراق در میان آنها وجود دارند، آن گاه آن چه خداوند اراده کند به دست امام قائم بر پا می شود. (308)
ابان بن تغلب می گوید: با امام محمد باقر (علیه السلام) در مسجد مکه- مسجد الحرام- بودم، آن حضرت در حالی که دستم را گرفته بود فرمود: ای ابان سیصد و سیزده نفر به این مسجد خواهند آمد، مردم مکه می دانند که هنوز پدران و اجداد آن افراد به دنیا نیامده اند، شمشیرهایی با خود دارند که روی هر کدام، نام صاحب شمشیر و نام پدرش و حسب و نسبش نوشته شده است، آن گاه منادی ندا می دهد که: این مهدی (عج) است که چون داوود و سلیمان قضاوت می کند، و در قضاوت کردن احتیاجی به دلیل و شاهد ندارد. (309)
امام باقر (علیه السلام) فرمود: شمشیرهای بر خود بسته اند که بر روی هر کدام هزار کلمه نوشته شده و هر کلمه کلید هزار کلمه است، باد از هر ناحیه ای وزیدن می گیرد ندا می دهد که: این مهدی است که همچون داوود قضاوت می کند و به شاهد و مدرک احتیاج ندارد. (310)
امام باقر (علیه السلام) فرمود: یاران قائم، سیصد و سیزده نفر از فرزندان عجم هستند، بعضی از آنها به هنگام روز در میان ابر حرکت می کنند، به اسم خودشان و نام پدرشان و حسب و نسب شناخته می شوند، بعضی از آنها بر بستر خوابیده اند ولی ناگهان بدون قرار قبلی در مکه گرد هم می آیند. (311)
حسین بن ثویر بن ابی فاخته از پدرش از امام زین العابدین نقل می کند که فرمود: وقتی قائم ما قیام کند خداوند مرض و ناراحتی را از شیعیان ما می برد و دلهاشان را چون پاره های آهن، محکم قرار می دهد و نیروی هر مردمی را با نیروی چهل نفر برابر می گرداند و آنها را حاکم و رئیس بر مردم قرار می دهد. (312) امام صادق (علیه السلام) فرمود: اصحاب حضرت موسی طبق آیه (ان الله مبتفیکم بنهر) (313) خداوند شما را به نهر آبی می آزماید. با خوردن از آب نهری امتحان شدند، یاران قائم نیز تحت چنین امتحانی واقع خواهند شد. (314)

اجر یاوران امام قائم (عج)

جابر می گوید: گروهی بودیم که بعد از انجام مناسک حج، بر امام باقر (علیه السلام) وارد شدیم و با ایشان خداحافظی کرده عرض کردیم: یا بن رسول الله!توصیه ای بفرمائید. پس امام (علیه السلام) فرمود: امر ما و آن چه از جانب ما به شما رسیده است مراعات کنید، اگر آن را موافق قرآن یافتید به آن عمل کنید و اگر آن را موافق قرآن نیافتید رد کنید و اگر امر بر شما مشتبه شد و ندانستید چه کنید، تاویل کنید و آن را به ما برگردانید تا این که برایتان تفسیر کرده مطلب را روشن نمائیم. اگر آن طور که ما توصیه کردیم عمل نمودید و از آن تخطی نکردید، در این صورت هر یک از شما، قبل از خروج قائم ما از دنیا برود شهید به حساب می آید و اگر قائم ما را درک کند و در رکاب او کشته شود اجر دو شهدی را دارد و هر کس در کنار او، دشمنی از دشمنانش را بکشد پاداش بیست شهید دارد. (315)
عبدالحمید واسطی می گوید: به امام باقر (علیه السلام) عرض کردم: خداوند سالمت بدارد، ما در انتظار فرج مهدی (عج) ، بازارها و کسبمان را ترک کردیم تا جایی که نزدیک است بعضی از ما، به احتیاج و درخواست بیفتد. فرمود: ای عبدالحمید!آیا فکر می کنی کسی که خود را برای خدا در گرفتاری و مشقت افکنده است، خداوند، راه خلاصی برایش قرار نمی دهد؟ آری به خدا قسم، خدا برایش گریزگاهی از گرفتاری قرار خواهد داد، رحمت خداوند بر کسی که به خاطر ما، خود را به گرفتاری بیندازد، رحمت خداوند بر کسی که امر ما را زنده بدارد. عرض کردم: اگر قبل از این که قائم را درک کنم از دنیا بروم چطور؟
فرمود: هر کس از شما که بگوید: اگر من قائم آل محمد را درک کنم او را یاری می کنم، او مثل کسی است که در کنار امام شمشیر زده است. و کسی که در کنار او شهید شود، دو شهادت نصیبش شده است- یا ثواب دو شهادت را دارد- (316)
ابی الجارود از امام باقر (علیه السلام) نقل می کند: بدان که بنی امیه، سلطنتی دارند که مردم نمی توانند آن را از ایشان بگیرند و اهل حق، دولت و حکومتی دارند که وقتی زمان برقراری آن برسد، خداوند هر کس از ما اهل بیت را که بخواهد، ولایت می دهد، هر کس از شما که آن دولت و ولایت را درک کند، با ما در اوج اعلی است، و هر کس که قبل از رسیدن آن، خداوند جانش را بگیرد، خیر و نیکویی را برای او اراده فرموده است. (317)
ابو حمزه از امام باقر (علیه السلام) نقل می کند: از مسائل حتمی و تغییر ناپذیر در نزد خداوند، قیام قائم ماست و هر که در آن چه می گویم، شک کند، در حال کفر خدا را ملاقات خواهد کرد. تا این که فرمود: ای ابا حمزه!هر کس او را درک کند و همان طور که تسلیم و در اختیار محمد (ص) و علی (علیه السلام) بوده است، تسلیم و در اختیار او باشد، بهشت بر او واجب است و هر که تسلیم او نباشد از بهشت محروم است و جایگاهش جهنم است، و جایگاه ستمکاران، بد جایگاهی است. (318)