فهرست کتاب


مهدی (عج) معجزه جاودان

محمد حسین طسوجی

اکنون روایاتی دیگر در مورد خروج مهدی (عج) از مکه معظمه را بیان می کنیم

ابوبصیر می گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: قائم (عج) از مکه خروج نخواهد کرد تا این که حلقه ای گرداگردش را فراگیرد. عرض کردم: تعداد حلقه چند نفر است؟ فرمود: ده هزار نفر؛ جبرئیل از سمت راست، و میکائیل از سمت چپ، آن گاه حضرت مهدی (عج) پرچم غلبه و پیروزی را به اهتزاز در آورده آن را به حرکت در آورد، در شرق و غرب عالم کسی نمی ماند مگر این که آن را ببیند در حالی که آن، همان پرچم پیامبر (ص) است که جبرئیل در روز جنگ بدر آن را فرود آورد. سپس فرمود: ای ابا محمد! به خدا قسم، آن پرچم از نخ، کتان، ابریشم و یا حریر نیست. عرض کردم: پس، از چه چیزی است؟ فرمود: از برگهای بهشتی است که پیامبر (ص)، در روز جنگ بدر، آن را باز کرد، سپس پیچید و به حضرت علی (علیه السلام) داد، پرچم نزد حضرت علی (علیه السلام) بود تا این که در جنگ جمل، امیر المومنین (علیه السلام) آن را باز کرد و خداوند، فتح و پیروزی نصیب او فرمود، سپس آن حضرت، بیرق را درهم پیچید، هم اکنون آن پرچم نزد ماست و هیچکس آن را نمی گشاید تا این که قائم (عج) قیام کند، وقتی امام قائم (عج) قیام کرد پرچم را باز می کند، و در شرق و غرب عالم کسی نمی ماند مگر این که آن را می بیند، در فاصله ای به اندازه حرکت یک ماه، از چهار طرف، ترس از آن بیرق، همه را فرا می گیرد. (259)
ابو حمزه ثمالی می گوید: امام باقر (علیه السلام) به من فرمودند: ای ثابت گویا قائم اهل بیتم را می بینم که به نجف شما مشرف شده و با دستش به طرف کوفه اشاره فرمود، وقتی به نجف وارد شود پرچم پیامبر (ص) را باز می کند و با باز شدن آن بیرق، فرشتگانی که در جنگ بدر پیامبر را یاری کردند، فرود می آیند عرض کردم: آیا آن پرچم نزد شما پنهان است؟ آیا آن حضرت، پرچم را می یابد یا برایش می آورند؟ فرمود: برایش می آورند عرض کردم: چه کسی برایش می آورد؟ فرمود: جبرئیل (علیه السلام). (260)
عمر بن شمر می گوید: نزد امام باقر (علیه السلام) از مهدی (عج) نام برده شد، اما (علیه السلام) فرمود: در حالی وارد کفه می شود که سه بیرق، اوضاع کوفه را درهم ریخته است، آن گاه همه چیز، خالص تحت ولایت او قرار می گیرد. (261)
در بعضی روایات، مقصود از بیرق، همان بیرق ظاهری است اما در بعضی روایات دیگر، مثل روایت ابوبصیر و ابوحمزه، مقصود پرچمهایی که معمولا برای ترساندن دشمنان به اهتزاز در می آید و چرخانده می شود نیست، بلکه مقصود پرچم معنوی است که رعب و وحشت ویژه ای ایجاد می کند به طوری که اهل باطل در شرق و غرب عالم، آن را می بینند.
امام باقر (علیه السلام) فرمود: ایام الله سه روز است، روز قیام قائم (عج) ، روز رجعت، و روز قیامت. (262)
ابوالجاورد می گوید: به امام باقر (علیه السلام) عرض کردم: فدایت شوم، از صاحب الامر چیزی برایم بگو. فرمود: شب هنگام بیش از همه مردم در خوف و هراس هستند و صبح بیش از هر کسی امنیت دارند و این خوف و امان هر روز و هر شب به او الهام- وحی- می شود. عرض کردم: ای اباجعفر!آیا با او وحی می شود؟ فرمود: ای ابا جارود، این وحی، وحی پیامبری نیست، اما همان طور که به مریم دختر عمران، مادر موسی وحی شد به او هم وحی می شود. ای اباجارود! قائم، در نزد خداوند، از مادر عیسی و مادر موسی گرامی تر است!(263)
عبدالاعلی حلبی می گوید: امام باقر (علیه السلام) فرمود: صاحب الامر در یکی از این دره ها غیبتی خواهد شدات. سپس با دستش به منطقه ذی طوی اشاره کرد، تا این که فرمود: به خدا قسم، گویا او را می بینم که به سنگ تکیه زده است و خدا را به حق خودش سوگند می دهد که فرجش را تعجیل بخشد. (264)
مفضل بن عمر می گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: وقتی خداوند بلند مرتبه به قائم (عج) اجازه خروج بدهد، او از منبر بالا می رود و مردم را به سوی خود فرا می خواند... (265)
عبدالرحمن بن کثیر از امام صادق (علیه السلام) نقل می کند در مورد آیه (اتی امر الله فلا تستعجلوه) (266) که حضرت فرمود: امر خدا واقع شدنی است، و حضرت مهدی (عج) ظهور خواهد نمود سپس شتاب می کنید.
امام صادق (علیه السلام) فرمود: حضرت مهدی (عج) نیز مثل، رسول الله از شهر مکه خروج می کند که خدا می فرماید: (کما اخرجک ربک من بیت بالحق) (267)(268)؛ همان گونه که خداوند ترا به حق از خانه است بیرون برد.
محمد بن مسلم از امام باقر (علیه السلام) درباره آیه شریفه (امن یجیب المضطر اذا دعاه) (269) کیست که آن هنگامی که مضطر و درمانده او را می خواند پاسخ گوید؟.
نقل می کند که فرمود: این آیه در مورد امام قائم (عج) است، آن گاه که خروج کند، عمامه به سر بندد، نزد مقام ابراهیم نماز گزارد و به پیشگاه پروردگارش زاری کند، آن گاه هیچ چیز و هیچ کس از تحت سلطه و غلبه او خارج نخواهد شد. (270)
از امام زین العابدین نقل شده است که فرمود: سپس در حالی که مردم اطرافش گرد آمده اند به سمت مکه خروج می کند، خود به تنهایی قایم می کند و می گوید: ای مردم!من فلانی فرزند فلانی هستم، من پسر پیغمبر خدا هستم، شما را به همان چیزی دعوت می کنم که پیامبر خدا، شما را به آن فرا خواند. (271)
سماعه می گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: گویا قائم (عج) را می بینم که در ناحیه ذی طوی روی پاهایش ایستاده و هراسان و نگران است، همان طور که موسی چنین حالتی داشت، تا این که به نزد مقام ابراهیم می آید و مردم را- به حق- فرا می خواند. (272)
ابو بصیر می گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: قائم (عج) از مکه خروج نخواهد کرد تا این که حلقه ای گرداگردش را فراگیرد. عرض کردم: تعداد حلقه چند نفر است؟ فرمود: ده هزار نفر، جبرئیل از سمت راست، میکائیل از سمت چپ، آن گاه امام مهدی (عج)، پرچم غلبه و پیروزی را به اهتزاز در آورده، با آن به راه می افتد. (273)
ویژگی های جانشین پیامبر (ص) به طور عموم، ویژگی های خاص حضرت حجت (عج)
امام رضا (علیه السلام) فرمود: امام نشانه هایی دارد، دانشمندترین مردم، حکیمترین، با تقواترین، حلیم ترین و پر تحمل ترین، شجاع ترین، عابدترین، و بخشنده ترین آنان است. مختون، پاکیزه و بدون عیب متولد می شود، همین طور که از روبرو می بیند از پشت سر هم تشخیص می دهد منظور اینست که حضرت علم و آگاهی تمام دارند و حضرت مهدی (عج) سایه ندارد، وقتی از مادر متولد می شود روی رانها به زمین می نشیند و صدایش را به شهادتین بلند می کند، شیطان در خواب به او راه ندارد، چشمش می خوابد ولی دلش نمی خوابد، با او- از سوی خدا و فرشتگان- سخن گفته می شود، زره پیامبر (ص) بر اندام او اندازه است، از او ادرار و مدفوع دیده نشده است زیرا خداوند به زمین فرمان داده است که هر چه از او خارج شود در خود فرو برد، بوی او از مشک خوشتر است، نسبت به مردم، از خودشان اولی و دارای حق بیشتری است، از پدر و مادر بر آنان مهربانتر است و بیش از همه مردم، بر خداوند فروتنی دارد و بیش از همه از دستورات او اطاعت می کند و از آن چه نهی فرموده دوری می جوید، دعا و درخواستش پذیرفته است به طوری که اگر صخره ای را نفرین کند از وسط به دو نیم خواهد شد، سلاح پیامبر نزد اوست، شمشیرش ذولفقار است، کتابی که نامهای تمام شیعیان و نیز کتابی که نامهای تمام دشمنان، تا قیامت، در آن نوشته شده است نزد اوست؛ جامعه که صحیفه ای است با هفتاد ذرع طول و تمام نیازهای بین آدم در آن موجود است نزد اوست، جفر اکبر، جفر اصغر، حتی دیه خراشی که بر پوست افتد، تا حد یک تازیانه و نصف تازیانه و ثلث تازیانه، در آن موجود است، و نیز مصحف حضرت فاطمه (علیه السلام)، نزد او موجود است. (274)
اباصلت هروی می گوید: به امام رضا (علیه السلام) عرض کردم: نشانه قائم شما چیست؟ فرمود: نشانه اش این است که از نظر سنی، پیر و در قیافه و سیما، جوان است به طوری که هر کس او را نگاه می کند، او را مردی چهل ساله یا کمتر می داند و از نشانه هایش آن است که با گذشت زمان، پیر نمی شود تا این که اجلش برسد. (275)
ابوالجارود از امام باقر (علیه السلام) از پدران بزرگوارش نقل می کند که امیرالمومنین (علیه السلام) بر بالای منبر فرمود: در آخر الزمان از نسل من فرزندی متولد می شود که دارای چهره ای درخشنده، سینه ای ستبر، پاهایی قوی، شانه هایی پهن و تناور است که در پشتش دو علامت دارد، یکی همرنگ پوست خودش و دیگری همرنگ علامتی که پیامبر (ص) داشت،او دو اسم دارد یکی پنهان و دیگری آشکار، آن اسم پنهان احمد و اسم آشکارش محمد است، هر گاه بیرقش را تکان دهد هر چه بین شرق و غرب عالم است برایش روشن و آشکار می شود، وقتی دستش را بر سر بندگان خدا بکشد هیچ مومنی نیست مگر این که دلش از پاره آهن محکمتر می شود و نیروی چهل مرد پیدا می کند، تمام مردگان، در آن هنگام، در دل خویش احساس شادی می نمایند و در قبرها به دیدار یکدیگر رفته، قیام قائم (عج) را به یکدیگر تبریک می گویند. (276)
جابر جعفی می گوید: از امام باقر (علیه السلام) شنیدم که فرمود: عمر بن خطاب از امیرالمومنین (علیه السلام) در مورد حضرت مهدی و نامش، سوال کرد حضرت فرمود حبیبم رسول الله از من پیمان گرفته است که تا زمانی که خداوند او- حضرت مهدی- را مبعوث می نماید نامش را ذکر نکنم. عمر گفت: اوصافش را برایم بیان کن. حضرت فرمود: جوانی میان قامت، خوشرو و نیکو موی است که مویش بر شانه هایش ریخته و نور چهره اش بر سیاهی محاسن و موی سرش غلبه کرده است، پدرم فدای پسر بهترین کنیزان باد. (277)
امام باقر (علیه السلام) فرمود: پیامبر در روز غدیر فرمود: ای مردم!من پیامبرم و علی (ژ) جانشین من است، بدانید که پایان امامت با مهدی قائم (عج) است و در دین غالب است و از ستمکاران انتقام می گیرد، بدانید که او گشاینده دژها و ویران کننده آنهاست. او بر قبایل مشرکین پیروز می شود، خون خواه خون به ناحق ریخته اولیاء خداست، او یاریگر دین است، و هر صاحب فضل و هنر را به فضلش و هر جاهلی را به جهلش می شناسد و می نامد، او برگزیده خداوند است، او وارث هر علمی و مسلط به هر دانشی است، اطلاعات او از ناحیه پروردگار است، او رشید و کامل است و تمام امور در اختیار اوست، او حجت باقی است و دیگر بعد از او حجتی نیست، حق جز با او و نور و روشنی جز در نزد او یافت نمی شود، او پیروز و مسلط است و کسی بر او غالب نمی شود، او ولی خدا در زمین و حاکم خدا در بین مردم و امین خداوند در آشکار و نهان است. (278)

سنتهای پیامبران (علیه السلام) به ویژه رسول اکرم (ص) درباره حضرت مهدی (عج)

ابو بصیر می گوید: از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که فرمود: سنتهایی که برای پیامبران در دوره غیبتشان جاری شده است عیناً در مورد قائم ما اهل بیت جاری می شود. (279)
سعید بن جبیر می گوید: از امام صادق (علیه السلام) شنیم که فرمود: در مورد قائم ما، سنتهایی از سنن پیامبران جاری می شود: سنتی از آدم، سنتی از نوح، سنتی از ابراهیم، سنتی از موسی، سنتی از عیسی، سنتی از ایوب و سنتی از محمد (ص)، اما سنتی که از آدم و نوح درباره قائم (عج) انجام می شود طول عمر است، از ابراهیم، مخفی بودن ولادت و کناره گیری از مردم، از موسی، خوف و هراس و غیبت، از عیسی، اختلاف مردم درباره او، از ایوب، فرج و گشایش بعد از آزمایش و از محمد (ص)، خروج با(280) شمشیر.
محمد بن مسلم طحان می گوید: بر امام باقر (علیه السلام) وارد شدم، در حالی که قصد داشتم در مورد قائم آل محمد (ص)، از ایشان سوال کنم. آن حضرت ابتدائاً- بدون این که من قصدم را در میان بگذرام- فرمودند: ای محمد بن مسلم!در قائم آل محمد به پنج تن از پیامبران شباهتهایی وجود دارد: یونس بن متی، یوسف بن یعقوب، موسی، عیسی و محمد (ص)، اما شباهتش به یونس، بازگشتش به میان مردم است در حالی که با وجود سن زیاد، جوان به نظر می رسد، اما شباهتش به یوسف، غایب شدن از دید عام و خاص و مخفی شدن از برادرانش و مشکل شدن کار بر پدرش یعقوب (علیه السلام) است، با این که فاصله بین او و خانواده و شیعیانش نزدیک است، اما شباهتش به موسی، دوام ترس و هراس و به دراز کشیدن غیبت، مخفی بودن ولادت، رنج و سختی شیعیانش و ناراحتی و مصیبتی است که کشیدند تا این که خداوند به او اجازه ظهور داد و یاریش کرد و بر دشمنش غلبه داد، اما شباهتش به عیسی، اختلافی است که درباره او واقع شد و گروهی گفتند: متولد نشده است، عده ای گفتند: مرده است. بعضی گفتند: کشته شده و به دار آویخته شده است. اما شباهتش به جدش مصطفی (ص) خروجش، با شمشیر و کشتن دشمنان خدا و دشمنان پیامبر و ستمکاران و گردنکشان است و این که با شمشیر و افتادن ترس به دل دشمنان، خداوند او را یاری می کند آن گاه هیچ چیز و هیچ کس از تحت سلطه و غلبه او خارج نخواهد ماند. (281)
در سوالی که احمد بن اسحق بن سعد اشعری از امام عسگری (علیه السلام) پرسیده آمده است: ... از خضر و ذوالقرنین جه سنتی در مورد آن حضرت جاری می شود؟ امام (علیه السلام) در جواب فرموده است: به درازا کشیدن غیبت، ای احمد!... (282)
حنان بن سدیر به نقل از پدرش از امام صادق (علیه السلام) نقل می کند که فرمود: قائم ما غیبتی دارد که طولانی می شود. عرض کردم: یابن رسول الله!علیت آن چیست؟ فرمود: خداوند نمی خواهد این امر انجام شود مگر این که تمام سنتهایی را که پیامبران در غیبتهایشان داشته اند، در این غیبت قرار دهد و ای سدیر!بنابراین باید تمام مدت مجموع غیبتهای پیامبران، در این غیبت وجود داشته باشد. خداوند می فرماید: (لتر کبن طبقاً عن طبق )(283) مرحله ای پس از مرحله دیگر را طی خواهید کرد مقصود این است- سنتهای گذشتگان در مورد شما جاری خواهد شد.(284)

محل ظهور و دعوت امام زمان (عج)

امام باقر (علیه السلام) فرمود: قائم از راه گردنه ذی طوی فرود می آید، سیصد و سیزده نفر- به تعداد مجاهدان بدر- همراه او هستند، تا این که پشتش را به حجرالاسود تکیه می دهد و بیرق پیروزی را به اهتزاز در می آورد. (285)
صالح بن عقبه از قول امام صادق (علیه السلام) در مورد آیه
امن یجیب المضطر اذا دعاه و یکشف السوء و یجعلکم خلفاء الارض (286)
کیست آن هنگامی که مضطر و درمانده او را می خواند پاسخ گوید، و بلا و رنجوری را بر طرف می کند و شما را جانشینان روی زمینی قرار می دهد. نقل می کند که فرمود: درباره قائم آل محمد نازل شده است که در مقام ابراهیم، دو رکعت نماز می گزارد، و خداوند را می خواند، خدا او را پاسخ می گوید و ناراحتی او را بر طرف می نماید و او را خلیفه و جانشین خود در روی زمین قرار می دهد. (287)
مفضل بن عمر از امام صادق (علیه السلام) نقل می کند که فرمود: مولای قائم ما به کعبه تکیه می زند و می گوید: ای مردم!بدانید! که هر کس می خواهد به آدم و شیث بنگرد، همانا من، آدم و شیث هستم،هر که می خواهد نوح را ببیند، بداند که من نوح هستم، هر که می خواهد ابراهیم و اسماعیل را نظاره کند، من ابراهیم و اسماعیل هستم، هر که میل نگاه به چهره موسی و یوشع بن نون نبی (علیه السلام) را دارد، بداند که من موسی و یوشع بن نون نبی هستم، هر که جمال و کمال عیسی و شمعون را طالب است، من عیسی و شمعون هستم، هر که می خواهد به محمد و امیر المومنین (علیه السلام) بنگرد- و معنی حسن و کمال را دریابد- من محمد و امیر المومنین هستم، هرکه می خواهد جلوه حسن و حسین (علیه السلام) را درک کند، من حسن و حسین هستم و هر که می خواهد امامان سلاله حسین (علیه السلام) را بنگرد، من آن امامان هستم، درخواست و دعوت مار پاسخ مثبت گوئید، من به شما از همان چیزی خبر می دهم که به شما خبر داده شده است و شما به گوش نگرفته اید. هر کس اهل خواندن کتابها و صحف آسمانی و فهم آنهاست، پس به من گوش بسپارد.
سپس شروع به خواندن صحفی که خداوند بر آدم و شیث (علیه السلام) نازل کرده، می نماید. امت آدم صفوة الله و شیث هبةالله می گویند: به خدا قسم که بی هیچ تردیدی، این همان صحف است، به ما چیزی نمایاند که از آن بی خبر بودیم و بر ما پوشیده بود، هیچ چیز از آن کم نشده، عوض نشده و تحریف نگشته است. سپس صحف نوح و ابراهیم و تورات و انجیل و زبور را می خواند، آن گاه اهل انجیل و تورات و زبور می گویند: به خدا قسم که بی هیچ تردیدی، این همان صحف نوح و ابراهیم (علیه السلام) است و چیزی از آن کم نشده، عوض نشده و تحریف نگشته است، و به خدا قسم این همان تورات و زبور و انجیل کامل و دست نخورده است و بیش از آن چیزی است که به دست ما رسیده بود. سپس، آن حضرت قرآن را تلاوت می فرماید، آن گاه مسلمان می گویند: به خدا قسم، بدون هیچ تردیدی، این همان قرآنی است که خداوند بر محمد (ص) نازل کرده است هیچ چیز از آن کاسته نشده، عوض نشده و تحریف نگشته است. (288)