فهرست کتاب


مهدی (عج) معجزه جاودان

محمد حسین طسوجی

شخصیت سید حسنی

مفضل بن عمر می گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: ... سپس حسنی، جوان خوش چهره و نورانی از طرف خراسان خروج می کند و با صدایی رسا فریاد می زند: ای آل احمد به ندای مظلوم که از جانب حرم، بلند است پاسخ دهید، آن گاه گنجهای طالقان، او را پاسخ می گویند، چه گنجهایی!از طلا و نقره نیستند،
بلکه مردانی چون پاره های آهن بر اسبهای ابلق سوار و سلاحی در دست دارند، پیوسته ستمکاران را می کشند تا این که بیشتر زمین را پاک می کنند و وارد کوفه می شوند و آن مکان را خیمه گاه و محل استقرار خود قرار می دهند. بعد از آن، خبر آمدن حضرت مهدی (عج) به او و یارانش می رسد و یارانش به او می گویند: ای پسر رسول خدا!این کیست که به محل ما آمده است؟، آن گاه حسنی می گوید: برویم او را ببینیم و خواسته اش را بدانیم، و البته او خود می داند که آن حضرت، مهدی (عج) است و ایشان را می شناسد ولی مقصودش این است که آن حضرت را به اصحابش معرفی نماید. سپس حسنی خارج شود و خطاب به آن حضرت می گوید: اگر تو مهدی آل محمد (ص) هستی پس عصای جدت، انگشتر، ردا، زره، عمامه، اسب بلند قامت، شتر (ناقه عضباء) استر آن حضرت و چار پای آن بزرگوار، براق، اسب حضرت و قرآن امیر المومنین (علیه السلام) کجاست؟ حضرت مهدی (عج) آنها را نشان می دهد، حسنی عصا را می گیرد و در سنگ سخت فرو می برد و آن را می شکافد (251)
و مقصودش آن است که فضل حضرت مهدی (عج) را به یارانش نشان دهد بعد از آن که سنگ از هم شکافت حسنی می گوید: الله اکبر، یابن رسول الله، دستت را دراز کن تا با تو بیعت کنیم. آن حضرت دستش را دراز می کند، حسنی و بقیه لشگریانش با آن حضرت بیعت می کنند فقط چهل هزار نفر که به زیدیه معروفند بیعت نمی کنند و می گویند: این جز یک سحر بزرگ، چیز دیگری نیست. (252)
از این حدیث چهار مطلب روشن می شود:
حسنی کیست؟ جوان نورانی و خوش رویی است که با صدای رسا مردم را برای یاری حضرت مهدی (عج) دعوت می کند.
از کجا خروج می کند؟ خراسان
مقصد و هدفش چیست؟ یاری حضرت ولی عصر (عج)
از روبرو شدن با حضرت حجت و سوال و جواب با آن حضرت چه منظوری دارد؟ معلوم کردن حقانیت ولی عصر (عج) برای یارانش.
4- خروج یمانی: ابوبصیر از امام باقر (علیه السلام) نقل می کند: خروج سفیانی و یمانی و خراسانی، در یک سال، یک ماه و یک روز، به طور منظم مثل رشته تسبیح و دنبال هم انجام می گیرد. از هر جهت قوی و شجاعند، وای بر کسی که به قصد دشمنی با آنها روبرو شود.
در میان بیرقها، ره یافته تر از بیرق یمانی، بیرقی نیست، آن، بیرق هدایت است زیرا مردم را به صاحب شما فرا می خواند. وقتی یمانی خروج کند فروختن سلاح بر مردم و تمام مسلمانان حرام است؛ هر گاه یمانی خروج کرد به آنان بپیوندد که بیرقشان، بیرق هدایت است و بر هیچ مسلمانی جایز نیست که با آن مقابله و از آن ممانعت کند و اگر چنین کند اهل جهنم خواهد بود زیرا یمانی، به حق و راه راست دعوت می کند... (253)
حضرت علی (علیه السلام) در خطبه ای سه بار فرمودند: عجبا، روزی را می بینم که شیعیان از محل های خود بلند شده (منظور از قبرهای خود است) و با لباسهای سفید به یاری مهدی (عج) بشتابند و در کوچه های کوفه به تعقیب کفار بروند و آنها را هلاک سازند این واقعه هنگامی خواهد بود که حضرت مهدی (عج) قیام خود را از مکه شروع کرده و در حال حرکت بسوی نجف اشرف است که رجعت رخ می دهد. (254) و ائمه معصومین همگی به این جهان بر می گردند و حضرت سیدالشهدا (علیه السلام) اولین آنان است.
خروج مردی ضعیف از شیعیان که در کنار دجله قرارگاه بسازد، و حمله کند بر سیفیانی و درگیری آغاز شده و کشته شود. سفیانی شیعه ای باقی نخواهد گذاشت، لذا کسی را باقی نمی گذارد مگر این که آن را از بین ببرد یا زندانی کند.
سفیانی عده ای را مامور کند که حمله به مکه و مدینه کنند، تا آن جا را فتح و مهدی (عج) را شهید کنند.
5- خسف بیداء: لشکر سفیانی به منطقه ای می رسند که نامش (بیداء) است. زمین بیداء لشکر سفیانی را در خود فرو می برد، بطوری که اثری از لشکریان او باقی نماند. و اینست مراد آیه شریفه:
افا من الذین مکروا السیئات ان یخسف بهم الارض اویاتیهم العذاب من حیث لا یشعرون او یاخذهم فی تقلبهم فما هم بمعجزین
ترجمه: آیا می دانند کسانی که از روی مکر گناه می کنند، از این که زمین فرو برد ایشان را، یا آن که عذاب دریابد آنها را بطوری که آگاه نشوند یا آن که عذاب بگیرد، ایشان را در حال اشتغال به کارهای خودشان، پس اینان نمی توانند خداوند را عاجز کنند.
نمایان شدن ستاره دنباله داری که نزدیک است برسد، دنباله اش به سر آن، همچون هلال، ندا دهد شیطان که ای مسلمانان قیام کنید به خوی خواهی عثمان آن گاه مهدی (عج) میان رکن و مقام در خانه کعبه نماز بخواند و خود را معرفی کند (انا بقیة الله) و قیامش را بر جهان اعلام کند امام باقر (علیه السلام) می فرماید: در این زمان (سیصد و سیزده نفر مرد و پنجاه نفر زن)، همچون تکه های ابر یکی پس از دیگری بهم برسند و جمع شوند در غیر موسم حج.(255)
و این است مراد آیه شریفه:
اینما تکونوا یاتی بکم الله جمیعاً ان الله علی کل شی ء قدیر
ترجمه: در هر جا که بوده باشید خداوند شما را جمع کند، زیرا که خدا بر هر کاری قادر است.
آنگاه یاران حضرت (سیصد و سیزده نفر) میان رکن و مقام با حضرت بیعت کنند یک نفر از آنان بگوید مکه معظمه جای افراد بدکار شده و همگی از مکه خارج شده و بسوی نجف اشرف حرکت می کنند.
و اسلحه هر یک با نامهایشان بر روی قبضه آن هک و نوشته شده. منادی در آسمان ندا دهد که همه زمینیان آن را بشنوند که ای اهل زمین بدانید حجة خدا ظاهر شده از او اطاعت کنید و از خون ریزی دست بردارید، و بگویید (بقیة الله خیر لکم ان کنتم مومنین) (256) بقیة الله برای شما بهتر است اگر مومن هستید و اشخاصی که از عشق حضرت از دنیا رفته اند، به اذن الله از قبر برخیزند و زنده شده و ملحق به یاران حضرت شوند.
و همگی همراه با لشکر مهدی (عج) بسوی کوفه روند، برای نابودی سفیانی، حضرت با لشکری که آماده نموده بسوی وادی (رمله) می روند که قرارگاه سفیانی است.
دو لشکر با هم برخورد کرده، سفیانی شکست می خورد و کشته می شود و یک نفر از لشکر او باقی نماند. و حضرت بواسطه اسم اعظمی که به سیصد و سیزده نفر یاران خاص خود می آموزاند این افراد از روی آبها و از کوهها عبور کرده و هیچ مانعی در راه آنان وجود نخواهد داشت و شرق و غرب عالم را در تصرف خود خواهند آورد. و حضرت هر یک نفر از آنان را مامور به تصرف یک کشور می نماید. البته هر کدام از این سیصد و سیزده نفر حکم فرماندهان ارشد لشکر حضرت مهدی (عج) را دارند که یاران مهدی را فرماندهی و هدایت می کنند.
عیسی مسیح از آسمان بر بام کعبه نزول کند و مسیحیان به دین مهدی (عج) در آیند و اصحاب کهف به یاران حضرت ملحق شوند. شیطان را دستگیر کرده و بر تخته سنگی قرار داده و سرش را قطع می کنند.
شیخ صدوق در کتاب خصال خود آورده:
از امام باقر و صادق (علیه السلام) که حضرت مهدی (عج) در روز جمعه ای قیام خواهد کرد که روز شنبه اش عاشورا باشد.
و فرمود هیچ روز نورزی نمی رسد، مگر این که ما اهل بیت منتظر ظهور هستیم.

احادیث اهل بیت (علیه السلام) درباره نقش ملت ترک زبان در قیام حضرت مهدی (عج)

امام صادق (علیه السلام) به نقل از امیرالمومنین علی (علیه السلام) فرمودند:
و ظهرت لولدی رعایات الترک متفرقاة فی الاقطار و الخباط و کانوا بین هناة و هناک (257)
ترجمه : و ظاهر می شوند برای حمایت از فرزندم حضرت مهدی (عج) ملت ترک زبان که متفرق در نقاط مختلف زمین و همه جا هستند.
و همچنین روایت دیگری نیز از امیرالمومنین علی (علیه السلام) است که می فرمایند:
بنی اذا جاشت الترک فانتظر ولایت مهدی (عج) یقوم و یعدل (258)
ترجمه: فرزندم هر گاه دیدی که ملت ترک (برای حمایت از مهدی (عج)) در حال جمع آوری نیرو و سپاه است، پس منتظر ظهور مهدی (عج) باش که عدالت را بر پا خواهد نمود.

اکنون روایاتی دیگر در مورد خروج مهدی (عج) از مکه معظمه را بیان می کنیم

ابوبصیر می گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: قائم (عج) از مکه خروج نخواهد کرد تا این که حلقه ای گرداگردش را فراگیرد. عرض کردم: تعداد حلقه چند نفر است؟ فرمود: ده هزار نفر؛ جبرئیل از سمت راست، و میکائیل از سمت چپ، آن گاه حضرت مهدی (عج) پرچم غلبه و پیروزی را به اهتزاز در آورده آن را به حرکت در آورد، در شرق و غرب عالم کسی نمی ماند مگر این که آن را ببیند در حالی که آن، همان پرچم پیامبر (ص) است که جبرئیل در روز جنگ بدر آن را فرود آورد. سپس فرمود: ای ابا محمد! به خدا قسم، آن پرچم از نخ، کتان، ابریشم و یا حریر نیست. عرض کردم: پس، از چه چیزی است؟ فرمود: از برگهای بهشتی است که پیامبر (ص)، در روز جنگ بدر، آن را باز کرد، سپس پیچید و به حضرت علی (علیه السلام) داد، پرچم نزد حضرت علی (علیه السلام) بود تا این که در جنگ جمل، امیر المومنین (علیه السلام) آن را باز کرد و خداوند، فتح و پیروزی نصیب او فرمود، سپس آن حضرت، بیرق را درهم پیچید، هم اکنون آن پرچم نزد ماست و هیچکس آن را نمی گشاید تا این که قائم (عج) قیام کند، وقتی امام قائم (عج) قیام کرد پرچم را باز می کند، و در شرق و غرب عالم کسی نمی ماند مگر این که آن را می بیند، در فاصله ای به اندازه حرکت یک ماه، از چهار طرف، ترس از آن بیرق، همه را فرا می گیرد. (259)
ابو حمزه ثمالی می گوید: امام باقر (علیه السلام) به من فرمودند: ای ثابت گویا قائم اهل بیتم را می بینم که به نجف شما مشرف شده و با دستش به طرف کوفه اشاره فرمود، وقتی به نجف وارد شود پرچم پیامبر (ص) را باز می کند و با باز شدن آن بیرق، فرشتگانی که در جنگ بدر پیامبر را یاری کردند، فرود می آیند عرض کردم: آیا آن پرچم نزد شما پنهان است؟ آیا آن حضرت، پرچم را می یابد یا برایش می آورند؟ فرمود: برایش می آورند عرض کردم: چه کسی برایش می آورد؟ فرمود: جبرئیل (علیه السلام). (260)
عمر بن شمر می گوید: نزد امام باقر (علیه السلام) از مهدی (عج) نام برده شد، اما (علیه السلام) فرمود: در حالی وارد کفه می شود که سه بیرق، اوضاع کوفه را درهم ریخته است، آن گاه همه چیز، خالص تحت ولایت او قرار می گیرد. (261)
در بعضی روایات، مقصود از بیرق، همان بیرق ظاهری است اما در بعضی روایات دیگر، مثل روایت ابوبصیر و ابوحمزه، مقصود پرچمهایی که معمولا برای ترساندن دشمنان به اهتزاز در می آید و چرخانده می شود نیست، بلکه مقصود پرچم معنوی است که رعب و وحشت ویژه ای ایجاد می کند به طوری که اهل باطل در شرق و غرب عالم، آن را می بینند.
امام باقر (علیه السلام) فرمود: ایام الله سه روز است، روز قیام قائم (عج) ، روز رجعت، و روز قیامت. (262)
ابوالجاورد می گوید: به امام باقر (علیه السلام) عرض کردم: فدایت شوم، از صاحب الامر چیزی برایم بگو. فرمود: شب هنگام بیش از همه مردم در خوف و هراس هستند و صبح بیش از هر کسی امنیت دارند و این خوف و امان هر روز و هر شب به او الهام- وحی- می شود. عرض کردم: ای اباجعفر!آیا با او وحی می شود؟ فرمود: ای ابا جارود، این وحی، وحی پیامبری نیست، اما همان طور که به مریم دختر عمران، مادر موسی وحی شد به او هم وحی می شود. ای اباجارود! قائم، در نزد خداوند، از مادر عیسی و مادر موسی گرامی تر است!(263)
عبدالاعلی حلبی می گوید: امام باقر (علیه السلام) فرمود: صاحب الامر در یکی از این دره ها غیبتی خواهد شدات. سپس با دستش به منطقه ذی طوی اشاره کرد، تا این که فرمود: به خدا قسم، گویا او را می بینم که به سنگ تکیه زده است و خدا را به حق خودش سوگند می دهد که فرجش را تعجیل بخشد. (264)
مفضل بن عمر می گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: وقتی خداوند بلند مرتبه به قائم (عج) اجازه خروج بدهد، او از منبر بالا می رود و مردم را به سوی خود فرا می خواند... (265)
عبدالرحمن بن کثیر از امام صادق (علیه السلام) نقل می کند در مورد آیه (اتی امر الله فلا تستعجلوه) (266) که حضرت فرمود: امر خدا واقع شدنی است، و حضرت مهدی (عج) ظهور خواهد نمود سپس شتاب می کنید.
امام صادق (علیه السلام) فرمود: حضرت مهدی (عج) نیز مثل، رسول الله از شهر مکه خروج می کند که خدا می فرماید: (کما اخرجک ربک من بیت بالحق) (267)(268)؛ همان گونه که خداوند ترا به حق از خانه است بیرون برد.
محمد بن مسلم از امام باقر (علیه السلام) درباره آیه شریفه (امن یجیب المضطر اذا دعاه) (269) کیست که آن هنگامی که مضطر و درمانده او را می خواند پاسخ گوید؟.
نقل می کند که فرمود: این آیه در مورد امام قائم (عج) است، آن گاه که خروج کند، عمامه به سر بندد، نزد مقام ابراهیم نماز گزارد و به پیشگاه پروردگارش زاری کند، آن گاه هیچ چیز و هیچ کس از تحت سلطه و غلبه او خارج نخواهد شد. (270)
از امام زین العابدین نقل شده است که فرمود: سپس در حالی که مردم اطرافش گرد آمده اند به سمت مکه خروج می کند، خود به تنهایی قایم می کند و می گوید: ای مردم!من فلانی فرزند فلانی هستم، من پسر پیغمبر خدا هستم، شما را به همان چیزی دعوت می کنم که پیامبر خدا، شما را به آن فرا خواند. (271)
سماعه می گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: گویا قائم (عج) را می بینم که در ناحیه ذی طوی روی پاهایش ایستاده و هراسان و نگران است، همان طور که موسی چنین حالتی داشت، تا این که به نزد مقام ابراهیم می آید و مردم را- به حق- فرا می خواند. (272)
ابو بصیر می گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: قائم (عج) از مکه خروج نخواهد کرد تا این که حلقه ای گرداگردش را فراگیرد. عرض کردم: تعداد حلقه چند نفر است؟ فرمود: ده هزار نفر، جبرئیل از سمت راست، میکائیل از سمت چپ، آن گاه امام مهدی (عج)، پرچم غلبه و پیروزی را به اهتزاز در آورده، با آن به راه می افتد. (273)
ویژگی های جانشین پیامبر (ص) به طور عموم، ویژگی های خاص حضرت حجت (عج)
امام رضا (علیه السلام) فرمود: امام نشانه هایی دارد، دانشمندترین مردم، حکیمترین، با تقواترین، حلیم ترین و پر تحمل ترین، شجاع ترین، عابدترین، و بخشنده ترین آنان است. مختون، پاکیزه و بدون عیب متولد می شود، همین طور که از روبرو می بیند از پشت سر هم تشخیص می دهد منظور اینست که حضرت علم و آگاهی تمام دارند و حضرت مهدی (عج) سایه ندارد، وقتی از مادر متولد می شود روی رانها به زمین می نشیند و صدایش را به شهادتین بلند می کند، شیطان در خواب به او راه ندارد، چشمش می خوابد ولی دلش نمی خوابد، با او- از سوی خدا و فرشتگان- سخن گفته می شود، زره پیامبر (ص) بر اندام او اندازه است، از او ادرار و مدفوع دیده نشده است زیرا خداوند به زمین فرمان داده است که هر چه از او خارج شود در خود فرو برد، بوی او از مشک خوشتر است، نسبت به مردم، از خودشان اولی و دارای حق بیشتری است، از پدر و مادر بر آنان مهربانتر است و بیش از همه مردم، بر خداوند فروتنی دارد و بیش از همه از دستورات او اطاعت می کند و از آن چه نهی فرموده دوری می جوید، دعا و درخواستش پذیرفته است به طوری که اگر صخره ای را نفرین کند از وسط به دو نیم خواهد شد، سلاح پیامبر نزد اوست، شمشیرش ذولفقار است، کتابی که نامهای تمام شیعیان و نیز کتابی که نامهای تمام دشمنان، تا قیامت، در آن نوشته شده است نزد اوست؛ جامعه که صحیفه ای است با هفتاد ذرع طول و تمام نیازهای بین آدم در آن موجود است نزد اوست، جفر اکبر، جفر اصغر، حتی دیه خراشی که بر پوست افتد، تا حد یک تازیانه و نصف تازیانه و ثلث تازیانه، در آن موجود است، و نیز مصحف حضرت فاطمه (علیه السلام)، نزد او موجود است. (274)
اباصلت هروی می گوید: به امام رضا (علیه السلام) عرض کردم: نشانه قائم شما چیست؟ فرمود: نشانه اش این است که از نظر سنی، پیر و در قیافه و سیما، جوان است به طوری که هر کس او را نگاه می کند، او را مردی چهل ساله یا کمتر می داند و از نشانه هایش آن است که با گذشت زمان، پیر نمی شود تا این که اجلش برسد. (275)
ابوالجارود از امام باقر (علیه السلام) از پدران بزرگوارش نقل می کند که امیرالمومنین (علیه السلام) بر بالای منبر فرمود: در آخر الزمان از نسل من فرزندی متولد می شود که دارای چهره ای درخشنده، سینه ای ستبر، پاهایی قوی، شانه هایی پهن و تناور است که در پشتش دو علامت دارد، یکی همرنگ پوست خودش و دیگری همرنگ علامتی که پیامبر (ص) داشت،او دو اسم دارد یکی پنهان و دیگری آشکار، آن اسم پنهان احمد و اسم آشکارش محمد است، هر گاه بیرقش را تکان دهد هر چه بین شرق و غرب عالم است برایش روشن و آشکار می شود، وقتی دستش را بر سر بندگان خدا بکشد هیچ مومنی نیست مگر این که دلش از پاره آهن محکمتر می شود و نیروی چهل مرد پیدا می کند، تمام مردگان، در آن هنگام، در دل خویش احساس شادی می نمایند و در قبرها به دیدار یکدیگر رفته، قیام قائم (عج) را به یکدیگر تبریک می گویند. (276)
جابر جعفی می گوید: از امام باقر (علیه السلام) شنیدم که فرمود: عمر بن خطاب از امیرالمومنین (علیه السلام) در مورد حضرت مهدی و نامش، سوال کرد حضرت فرمود حبیبم رسول الله از من پیمان گرفته است که تا زمانی که خداوند او- حضرت مهدی- را مبعوث می نماید نامش را ذکر نکنم. عمر گفت: اوصافش را برایم بیان کن. حضرت فرمود: جوانی میان قامت، خوشرو و نیکو موی است که مویش بر شانه هایش ریخته و نور چهره اش بر سیاهی محاسن و موی سرش غلبه کرده است، پدرم فدای پسر بهترین کنیزان باد. (277)
امام باقر (علیه السلام) فرمود: پیامبر در روز غدیر فرمود: ای مردم!من پیامبرم و علی (ژ) جانشین من است، بدانید که پایان امامت با مهدی قائم (عج) است و در دین غالب است و از ستمکاران انتقام می گیرد، بدانید که او گشاینده دژها و ویران کننده آنهاست. او بر قبایل مشرکین پیروز می شود، خون خواه خون به ناحق ریخته اولیاء خداست، او یاریگر دین است، و هر صاحب فضل و هنر را به فضلش و هر جاهلی را به جهلش می شناسد و می نامد، او برگزیده خداوند است، او وارث هر علمی و مسلط به هر دانشی است، اطلاعات او از ناحیه پروردگار است، او رشید و کامل است و تمام امور در اختیار اوست، او حجت باقی است و دیگر بعد از او حجتی نیست، حق جز با او و نور و روشنی جز در نزد او یافت نمی شود، او پیروز و مسلط است و کسی بر او غالب نمی شود، او ولی خدا در زمین و حاکم خدا در بین مردم و امین خداوند در آشکار و نهان است. (278)