فهرست کتاب


مهدی (عج) معجزه جاودان

محمد حسین طسوجی

علائم غیر حتمی ظهور مهدی (عج) و حوادثی که در نزدیکی ظهور رخ خواهد داد.

1- بزنطی می گوید: امام رضا (علیه السلام) فرمود: قبل از این امر (فرج) قتل بیوح واقع خواهد شد. عرض کردم: بیوح چیست؟
فرمود: پیوسته و بدون فاصله. (204)
2- امام باقر (علیه السلام) فرمود: قبل از این امر دو نشانه واقع خواهد شد: گرفتگی ماه در روز پنجم و گرفتگی خورشید در روز پانزدهم، و از زمان هبوط (خلقیت) آدم تا کنون چنین اتفاقی نیفتاده است و در آن روز است که حساب منجمین بهم می ریزد. (205)
3- سلیمان بن خالد می گوید: از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که فرمود: قبل از قیام قائم دو نوع مرگ واقع می شود: مرگ سرخ و مرگ سفید، به طوری که از هر هفت نفر پنج نفر می میرند، اما مرگ سرخ، مرگ با شمشیر است و مرگ سفید، امراض است. (206)
4- امام صادق (علیه السلام) فرمود: قبل از قیام قائم (عج) خورشید در پنجم ماه رمضان می گیرد. (207)
5- جابر می گوید: به امام باقر (علیه السلام) عرض کردم: این امر (فرج) چه موقع خواهد بود؟ فرمود: چه موقع خواهد بود؟ ای جابر؟ آن هنگامی است که بین حیره و کوفه کشتار زیاد شود. (208)
6- مفضل بن عمر می گوید: از امام صادق (علیه السلام) در مورد آیه (ولنذیقنهم من العذاب الادنی دون العذاب الاکبر) (209) قبل از عذاب بزرگتر، از عذاب کوچکتر به آنها خواهیم چشانید. سوال کردم. فرمود: عذاب کوچکتر، گرانی است و عذاب بزرگتر، خروج مهدی (عج) با شمشیر است. (210)
7- از امام صادق (علیه السلام) سوال شد که هنگام خروج قائم (عج) چه موقع است؟ فرمود، وقتی که حکومت در دست بیضه کشیده شدگان، و زنان بیفتد (211) علامتهای دیگری را نام برد تا این که فرمود: آن موقع وقت خروج قائم ما اهل بیت است. (212)
8- امام صادق (علیه السلام) از پدران بزرگوارش نقل می فرماید: حضرت علی (علیه السلام) فرمود: وقتی آتش در حجاز بیفتد و سیل در نجف جاری شود منتظر ظهور قائمتان باشید. (213)
9- محمد بن مسلم می گوید: از امام صادق (علیه السلام) شنیدم فرمود: قبل از قیام قائم برای مومنان نشانه هایی از طرف خدای تعالی آشکار خواهد شد. گفتم: فدایت شوم!آن نشانه ها چیستند؟ فرمود:
ولنبلونکم بشی من الخوف والجوع و نقص من الاموال و الانفس والثمرات و بشر الصابرین (214)
و قطعاً شما را به نوعی از ترس و گرسنگی و زیان مالی و جانی و کمبود محصول می آزماییم پس صابران را نوید بده. و فرمود: (ولنبلونکم بشی من الخوف)، ترس از ناحیه بنی فلان در آخر سلطنتشان است، (والجوع) آزمایش را گرسنگی، به گرانی و بالا بودن قیمتهاست، و (نقص... الانفس)، دلالت بر مگر سریع و آشکار است، و (بشر الصابرین) بشارت صابران به تعجیل در خروج قائم ماست، سپس فرمود: ای محمد این تاویل آیه است و خداوند می فرماید: (و ما یعلم تاویله الا الله و الراسخون فی العلم) (215) حقیقت نهانی آن را جز خدا و آنان که دانش در سینه هایشان آرام یافته است کسی نمی داند. (216)
10-ابوبصیر درباره آیه
ان نشاننزل علیهم من السماء آیة فظلت اعناقهم لها خاضعین (217)
اگر بخواهیم از آسمان نشانه ای بر آنان فرو فرستیم که شرمگینانه بر آن گردن نهند. از امام باقر (علیه السلام) نقل می کند که فرمود: خداوند به زودی این کار را درباره آنان انجام خواهد داد. ابوبصیر می گوید: عرض کردم آنان چه کسانی هستند؟ فرمود: بنی امیه و پیروان آنها، گفتم: آن نشانه چیست؟ فرمود: توقف خورشید بین ظهر تا عصر و آشکار شدن چهره و نیم تنه مردی در قرص خورشید که به نام و نشانش شناخته می شود، و این کار در زمان سفیانی انجام خواهد شد که در آن موقع، نابودی او و قومش فرا رسیده است. (218)
11- امام صادق (علیه السلام) فرمود: قبل از قیام قائم (عج) به واسطه آتشی که در آسمان پیدا می شود، سرخی هوا را فرامی گیرد، گرفتگی ماه در بغداد و بصره، خونهایی که ریخته می شود، ویرانی منازل و ساکنانش و ترسی که به دل مردم عراق می افتد که آرام و قرار ندارند، مردم از گناه باز داشته می شوند. (219)
12- امام باقر (علیه السلام) فرمود: قائم ظهور نمی کند تا این که در شام، فتنه و آشوبی دامن مردم را بگیرد که راه نجاتی از آن نیابند و کشتار بین حیره و کوفه واقع شود، کشته های آنها مثل هم هستند (220) و منادی از آسمان ندایی در دهد. (221)
13- امام صادق (علیه السلام) فرمود: این امر واقع نخواهد شد تا این که هر گروهی از مردم، به حکومت بر مردم دست یابند و طوری نباشد که گروهی بگویند: اگر ما حکومت داشتیم به عدالت رفتار می کردیم. آن وقت است که قائم به حق و عدل قیام می کند. (222)
نشانه هایی که برای ظهور حضرت قائم (عج) ذکر شده است بر دو نوع است: حتمی و غیر حتمی.
هر چند تعبیر نشانه های غیر حتمی در روایت نیامده است، اما از آن جا که بعضی از نشانه ها، در روایات، به نشانه های حتمی موسوم شده اند، نشانه های دیگر را نشانه های غیر حتمی نامیده اند. آن چه در این جا ذکر کردیم و آن چه در حوادث مربوط به قرآن و سنت و مسلمانان و طرفداران باطل نقل شد بیانگر نشانه های غیر حتمی هستند.
در این زمینه، روایات دیگری نظیر، روایت عمار یاسر (223)، روایت عامر بن وائله (224)، روایت جابر جعفی (225)روایت بشیر (226)و روایت معاویه بن سعید (227)، و نیز بیانی از کتاب ارشاد مفید در مورد نشانه های قبل از قیام قائم (عج)، که شیخ حر عاملی در اثبات الهداة آن را نقل کرده، (228) وجود دارد که به خاطر جلوگیری از به درازا کشیدن مطلب از نقل آنها خودداری نمودیم.
در این روایات نکته قابل توجهی وجود دارد و آن این-: گرفتگی ماه در پنجم، و گرفتگی خورشید در پانزدهم و طلوع خورشید از مغرب (229)- که در امور حتمی آمده است- و توقف خورشید، در واقع از آیات الهی هستند و با محاسبات معمول سازگاری ندارند از همین رو فرموده اند: از زمان هبوط (خلقت) آدم تا کنون چنین اتفاقی نیافتاده است. و در آن موقع، حساب منجمین به هم می ریزد.

علائم حتمی ظهور حضرت مهدی (عج) در آخر الزمان:

زید العمی می گوید: امام زین العابدین (علیه السلام) فرمود: در یکی از سالها، قائم ما برای گرفتن حق مردم قیام می کند. و فرمود: آیا قیام بدون ظهور سفیانی واقع می شود؟ ظهور قائم، از ناحیه خداوند، حتمی است، و ظهور سفیانی- نیز از ناحیه خداوند- حتمی است و ظهور قائم بدون ظهور سفیانی شدنی نیست. عرض کردم: فدایت شوم!امسال چنین چیزی واقع می شود؟ فرمود: هر چه خدا بخواهد عرض کردم: سال آینده چنین خواهد شد؟ فرمود: خداوند، هر چه بخواهد انجام می دهد. (230)
عامر بن وائله از امیر المومنین (علیه السلام) نقل می کند: که پیامبر (ص) فرمود: قبل از رستاخیز و قیامت، این وقایع قطعاً اتفاق می افتد: ظهور سفیانی، آمدن دجال، پیدا شدن دود و آسمان، خروج دابه، خروج قائم، طلوع خورشید از مغرب، گرفتگی در مشرق، خسوف در جزیرة العرب ظاهر شدن آتشی از دور دست در عدن که مردم به یک جا می راند و جمع می کند. (231)
امام صادق (علیه السلام) فرمود: در یک سال، یک ماه و یک روز سه نفر خروج خواهند کرد: خراسانی، و یمانی، و در بین آنها بیرق یمانی، رهیافته تر و به حق نزدیکتر است، (232)امام صادق (علیه السلام) فرمود: ندای آسمانی، ظهور سفیانی، کشته شدن نفس زکیه و پیدا شدن دستی در آسمان: از امور حتمی است. (233)
ابو هاشم جعفری می گوید: نزد حضرت امام محمد تقی (علیه السلام) نشسته بودم صحبت از سفیانی و حتمی بودن ظهور مهدی (عج)- در روایات به میان آمد. به امام جواد (علیه السلام) عرض کردم: آیا در امر حتمی بدای الهی (تغییری) جاری می شود؟ فرمود: آری عرض کردم: آیا نمی ترسید که در قیام قائم بدا جاری شود فرموده: قیام قائم، میعاد است و خداوند از وعده تخلف نمی فرماید: (و الله لا یخلف المیعاد) (234)، و خداوند از وعده خود بر نمی گردد.
اینها بخشی از احادیثی بودند که بیانگر نشانه های حتمی ایام نزدیک ظهور حضرت مهدی (عج) هستند، اما تمام این نشانه ها، چه حتمی و چه غیر حتمی، بر حسب این که در قضاء الهی رقم خورده باشند یا در قدم الهی تعیین شده باشند، قطعی تخلف ناپذیر نیستند و قابل تغییرند و مشیت و بدای الهی ممکن است در آنها جاری شود و اساساً هیچکدام واقع نشوند، چنان که در قرآن کریم فرموده است: (یمحو الله ما یشاء و یثبت و عنده ام الکتاب) (235) خداوند آن چه را بخواهد از صفحه وجود پاک می کند و آن چه را بخواهد برقرار می نماید و ام الکتاب و لوح اصلی حاکی از هستی و عدم نیز نزد اوست. حدیث ابوهاشم جعفری که در آخر همین روایات نقل شد شاهد دیگری بر این مطلب است.
آری، قیام قائم (عج) از چیزهایی است که بدا در آن جاری نمی شود، زیرا قیام قائم از مصادیق میعاد است و خداوند میعاد را قطعاً عملی می سازد.
در روایت عمر بن حنظله از امام صادق (علیه السلام) نقل شده که قیام حضرت مهدی (عج) دارای پنج علامت می باشد. (236)
1- قتل نفس زکیه
2- صدای آسمانی
3- خروج سفیانی
4- خروج یمانی
5- خسف (237)بیداء
1- قتل نفس زکیه: حضرت مهدی (عج) یکی از یاران خود را به سوی مکه و خانه خدا می فرستد که، حجت را بر مردم تمام کند و بگوید: من فرستاده مهدی (عج) هستم که مهدی از اهل بیت رحمت است و معدن رسالت و برگزیده پیغمبران می باشد. و از شما مردم یاری می خواهد پس یاریش کنید. در این زمان مردم شورش کرده و او را میان رکن و مقام در کعبه شهید می کنند. آن گاه مهدی (عج) در مقام ابراهیم چهار رکعت نماز می خواند، سپس به حجر الاسود تکیه کرده و حمد ثنای خداوند و پیامبر اکرم (ص) را می نماید. به طوری؟ کسی تا به حال آن طور نیایش نکرده باشد آن گاه حضرت، حق خود را از خداوند مطالبه می نماید و اوست مضطری که خداوند فرموده
امن یجیب المضطر اذا دعاه و یکشف السوء و یجعلکم خلفاء الارض (238)(239)
ترجمه: آیا آن کیست که دعای بیچارگان مضطر را اجابت کرده و رنج و غم آنها را بر طرف نماید و مسلمین را خلفای زمین قرار دهد.
سپس جبرئیل و میکائیل با مهدی (عج) بیعت می کنند.
حضرت امیر المومنین (علیه السلام) فرمودند: به خدا قسم هر آینه طائفه قریش در وقت ظهور قائم، به شدت به وحشت افتاده و پناهگاهی جستجو می کنند آن گاه مهدی (عج) حادثه ای بزرگ در میان آنها ایجاد کند و بدکاران آنها را، مجازات نماید.
آنگاه حضرت مهدی (عج) با سیصد و سیزده نفر، رهسپار نجف اشرف می شوند در صورتیکه جبرئیل در سمت راست و میکائیل در سمت چپ حضرت مهدی (عج) می باشند. و شعارشان (یالثارات الحسین) است.
ترجمه: وای از خونهایی که از حسین (علیه السلام) و اصحابش ریخته شد و چنان رعب و وحشت در دل دشمنان کنند که کسی یارای مقابله با مهدی را نداشته باشد.
2- صدای آسمانی: علامه مجلسی در کتاب بحار از تفسیر عیاشی از اما صادق (علیه السلام) روایت فرموده که صدایی آسمانی ندا دهد از آسمان که ای اهل حق جدا شوید از باطل و ای اهل باطل جدا شوید از اهل حق.
و محقق می شود معنی آیه شریفه:
(و ما کان لیذرالمومنین علی ما انتم علیه حتی یمیز الخبیث من الطیب)
چاره نیست بر مومنی که جدا شود از باطل و همچنین جدا شود، باطل از حق.
و جابر جعفی از امام باقر (علیه السلام) نقل فرموده و همچنین در کتاب بحار الانوار از محمد بن ابراهیم و در کتاب غیبت از کعب الاخبار به استناد او از عمر بن سعد از امیر المومنین علی (علیه السلام) که فرمودند:
سرخی در افق ظاهر شود که از اشک دیدگان عرشیان است که به حال اهل زمین می گریند و نشان دهنده مملو شدن ظلم و ستم و شروع خون ریزی و قتل و غارت در آخر الزمان است. این سرخی طبق فرمایش حضرت علی (علیه السلام) سه تا هفت روز در افق دیده می شود. (240)
ترس و بیم عراق و بغداد را فراگیرد، تلف اموال و قحطی ظاهر شود.
خون ریزی واقع شود ، شهر ری توسط زلزله ای خراب شود. بغداد تبدیل به ویرانه ای شود و آذربایجان با ارمنستان به جنگ برخیزد.
3- خروج سفیانی: سفیانی (عثمانی بن عمبسه) از کشور سوریه (شام) خروج کند، شخصی است بلند قد سیاه چهره، آبله ور، و از اهل سنت می باشد که با گروههای دیگر اهل سنت (حنبلی، شافعی، مالکی، حنفی) به جنگ می پردازد. و طوری آنان را قلع و قمع کند که اثری از آنان باقی نگذارد و این است مراد آیه شریفه: (فویل الذین کفروا من مشهد یوم عظیم)
ترجمه: پس وای بر کافران از حضور روز عظیم (که مراد، روز جنگ سفیانی است)
چنان که در هر شهری که وارد شود هر کسی را که مخالف او باشد، سنی و شیعه همگی را از دم تیغ بگذارند و حرکت کند، بسوی کوفه، عراق، و منظورش شیعیان آن منطقه است و هر کسی که اسمی از (علی، حسن و حسین، زهرا یا زینب و سایر ائمه (علیه السلام) را داشته باشد یا فرزندش این اسامی را داشته باشد.
بدست سفیانی کشته شود سفیانی کودکی را در مسجد کوفه بر دست گرفته و او را بکشد، به همین جرم که پدر و مادرش شیعه و اسمی شیعه دارد. قتل و غارت او در مدت هشت ماه به حدی خواهد رسید که کسی تا آن زمان چنین جنایاتی ندیده باشد و آن گاه محقق می شود کلام معصوم که فرمود (ملئت ظلماً و جورا) زمین لبریز شود از ظلم و جنایات و خونریزی.
عمر بن یزید می گوید: امام صادق (علیه السلام) به من فرمود: اگر سفیانی را ببینی پلیدترین مردم با چهره ای قرمز مایل به کبودی، را دیده ای پناه بر خدا، پناه بر خدا، پناه بر خدا از آتش. سفیانی در پلیدی به آنجا رسیده است که همسرش را، از ترس این که او را معرفی کند، زنده به گوز می نماید. (241)
امام صادق (علیه السلام) فرمود: موضوع خروج سفیانی از امور حتمی و وقوع آن در ماه رجب است. (242)
عبدالله بن ابی منصور می گوید: از امام صادق (علیه السلام) در مورد نام سفیانی سوال کردم فرمود: به اسمش چه کاری داری؟ وقتی پنج شهر شام، دمشق، حمص، فلسطین، اردن و قنسرین را به تصرف در آورد، آن موقع، منتظر فرج باشید. گفتم: آیا نه ماه مالک آنهاست؟ فرمود: نه، بلکه فقط هشت ماه، حتی یک روز هم بیشتر نمی شود. (243)
عمر بن ابان کلبی از امام صادق (علیه السلام) نقل می کند که فرمود: گویا سفیانی، و رفیق سفیانی، را می بینم که در محله رحبه در کوفه، بار انداخته و منادی، از طرف او، ندا می دهد که: هر کس سر شیعه ای را برای من بیاورد هزار درهم جایزه دارد، بعد از آن، همسایه به همسایه اش یورش می برد و می گوید این شیعه است، گردنش را می زند و هزار درهم می گیرد... (244)
امام صادق (علیه السلام) فرمود ... قطعاً قبل از خروج قائم (عج) این دو صدا به گوش می رسد: صدایی از آسمان، که صدای جبرئیل است و صدایی از زمین که صدای ابلیس معلون است، که نام خلیفه سوم را می برد و می گوید مظلوم کشته شد، و مقصودش از این حرف، ایجاد فتنه و آشوب است، از ندای اولی اطاعت کنید و از صدای دومی بپرهیزید که مبادا شما را(245) بفریبد...
مفضل بن عمر از امام صادق (علیه السلام) نقل می کند ... وقتی خورشید طلوع کند و آفتاب بدرخشد ندایی از جانب خورشید، به زبان عربی روشن و رسا، به طوری که هر که در آسمانها و زمین است بشنود، مردم را مخاطب قرار داده می گوید: ای مردم! این مهدی آل محمد است، او را به نام و کنیه جدش پیامبر (ص) می نامد و نسبش را از امام حسن عسگری (علیه السلام) به امام حسین- صلوات الله علیهم اجمعین- می رساند، و می فرماید: با او بیعت کنید که به راه راست هدایت خواهید شد و از امر او سرپیچی نکنید که گمراه خواهید شد... (246)
امام صادق (علیه السلام) فرمود: ... اولین کسی که دست او (قائم) را می بوسد، فرشتگان، سپس جنیان و بعد برگزیدگان بشر هستند و می گویند: شنیدیم و اطاعت کردیم و هیچ صاحب گوشی در عالم نمی ماند مگر این که آن صدا را پذیرا می شود و بعضی از همدیگر در مورد صدایی که شنیده اند توضیح می خواهند.
وقتی غروب خورشید نزدیک می شود، فریادی از مغرب بلند می شود که: ای مردم!پروردگار شما از دره یابس از سرزمین فلسطین ظهور کرده است، او عثمان بن عنبسه از نسل یزید بن معاویه است، با او بیعت کنید تا به حق راه یابید و مخالفت نکنید که گمراه می شوید. فرشتگان، جنیان و برگزیدگان بشر در پاسخ، او را تکذیب کرده، حرفش را دروغ می شمارند و می گویند: کلامت را شنیدیم و زیر پا گذاشتیم و در آن هنگام، هیچ شکاک، دو دل و منافق یا کافری باقی نمی ماند مگر این که با این صدای آخری گمراه می شود... (247)
عثمان بن سعید عمری نایب امام زمان (عج) از امام عسگری (علیه السلام) نقل می کند: ... سپس مهدی (عج) خروج می کند و گویا من بیرقهای سفید را می بینم که بر بالای سرش، در نجف به اهتزاز در آمده اند. (248)
علی بن ابی حمزه می گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: وقتی قائم (عج) قیام کند، مردم او را انکار خواهند کرد، زیرا در سیمای جوانی مومن ظهور خواهد کرد، و هیچکس بر اعتقاد به او ثابت نمی ماند مگر کسی که خداوند، در عالم زر، از او پیمان گرفته است. (249)
سیف بن عمیره می گوید: امام باقر (علیه السلام) به من فرمود: وقتی قائم (عج) قیام کند، مومن در قبرش مطلع می شود و به او گفته می شود: صاحب تو قیام کرده است، اگر می خواهی به او ملحق شوی، ملحق شو و اگر می خواهی همچنان در نعمت و بزرگداشت پروردگارت بمانی، بمان (250)

شخصیت سید حسنی

مفضل بن عمر می گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: ... سپس حسنی، جوان خوش چهره و نورانی از طرف خراسان خروج می کند و با صدایی رسا فریاد می زند: ای آل احمد به ندای مظلوم که از جانب حرم، بلند است پاسخ دهید، آن گاه گنجهای طالقان، او را پاسخ می گویند، چه گنجهایی!از طلا و نقره نیستند،
بلکه مردانی چون پاره های آهن بر اسبهای ابلق سوار و سلاحی در دست دارند، پیوسته ستمکاران را می کشند تا این که بیشتر زمین را پاک می کنند و وارد کوفه می شوند و آن مکان را خیمه گاه و محل استقرار خود قرار می دهند. بعد از آن، خبر آمدن حضرت مهدی (عج) به او و یارانش می رسد و یارانش به او می گویند: ای پسر رسول خدا!این کیست که به محل ما آمده است؟، آن گاه حسنی می گوید: برویم او را ببینیم و خواسته اش را بدانیم، و البته او خود می داند که آن حضرت، مهدی (عج) است و ایشان را می شناسد ولی مقصودش این است که آن حضرت را به اصحابش معرفی نماید. سپس حسنی خارج شود و خطاب به آن حضرت می گوید: اگر تو مهدی آل محمد (ص) هستی پس عصای جدت، انگشتر، ردا، زره، عمامه، اسب بلند قامت، شتر (ناقه عضباء) استر آن حضرت و چار پای آن بزرگوار، براق، اسب حضرت و قرآن امیر المومنین (علیه السلام) کجاست؟ حضرت مهدی (عج) آنها را نشان می دهد، حسنی عصا را می گیرد و در سنگ سخت فرو می برد و آن را می شکافد (251)
و مقصودش آن است که فضل حضرت مهدی (عج) را به یارانش نشان دهد بعد از آن که سنگ از هم شکافت حسنی می گوید: الله اکبر، یابن رسول الله، دستت را دراز کن تا با تو بیعت کنیم. آن حضرت دستش را دراز می کند، حسنی و بقیه لشگریانش با آن حضرت بیعت می کنند فقط چهل هزار نفر که به زیدیه معروفند بیعت نمی کنند و می گویند: این جز یک سحر بزرگ، چیز دیگری نیست. (252)
از این حدیث چهار مطلب روشن می شود:
حسنی کیست؟ جوان نورانی و خوش رویی است که با صدای رسا مردم را برای یاری حضرت مهدی (عج) دعوت می کند.
از کجا خروج می کند؟ خراسان
مقصد و هدفش چیست؟ یاری حضرت ولی عصر (عج)
از روبرو شدن با حضرت حجت و سوال و جواب با آن حضرت چه منظوری دارد؟ معلوم کردن حقانیت ولی عصر (عج) برای یارانش.
4- خروج یمانی: ابوبصیر از امام باقر (علیه السلام) نقل می کند: خروج سفیانی و یمانی و خراسانی، در یک سال، یک ماه و یک روز، به طور منظم مثل رشته تسبیح و دنبال هم انجام می گیرد. از هر جهت قوی و شجاعند، وای بر کسی که به قصد دشمنی با آنها روبرو شود.
در میان بیرقها، ره یافته تر از بیرق یمانی، بیرقی نیست، آن، بیرق هدایت است زیرا مردم را به صاحب شما فرا می خواند. وقتی یمانی خروج کند فروختن سلاح بر مردم و تمام مسلمانان حرام است؛ هر گاه یمانی خروج کرد به آنان بپیوندد که بیرقشان، بیرق هدایت است و بر هیچ مسلمانی جایز نیست که با آن مقابله و از آن ممانعت کند و اگر چنین کند اهل جهنم خواهد بود زیرا یمانی، به حق و راه راست دعوت می کند... (253)
حضرت علی (علیه السلام) در خطبه ای سه بار فرمودند: عجبا، روزی را می بینم که شیعیان از محل های خود بلند شده (منظور از قبرهای خود است) و با لباسهای سفید به یاری مهدی (عج) بشتابند و در کوچه های کوفه به تعقیب کفار بروند و آنها را هلاک سازند این واقعه هنگامی خواهد بود که حضرت مهدی (عج) قیام خود را از مکه شروع کرده و در حال حرکت بسوی نجف اشرف است که رجعت رخ می دهد. (254) و ائمه معصومین همگی به این جهان بر می گردند و حضرت سیدالشهدا (علیه السلام) اولین آنان است.
خروج مردی ضعیف از شیعیان که در کنار دجله قرارگاه بسازد، و حمله کند بر سیفیانی و درگیری آغاز شده و کشته شود. سفیانی شیعه ای باقی نخواهد گذاشت، لذا کسی را باقی نمی گذارد مگر این که آن را از بین ببرد یا زندانی کند.
سفیانی عده ای را مامور کند که حمله به مکه و مدینه کنند، تا آن جا را فتح و مهدی (عج) را شهید کنند.
5- خسف بیداء: لشکر سفیانی به منطقه ای می رسند که نامش (بیداء) است. زمین بیداء لشکر سفیانی را در خود فرو می برد، بطوری که اثری از لشکریان او باقی نماند. و اینست مراد آیه شریفه:
افا من الذین مکروا السیئات ان یخسف بهم الارض اویاتیهم العذاب من حیث لا یشعرون او یاخذهم فی تقلبهم فما هم بمعجزین
ترجمه: آیا می دانند کسانی که از روی مکر گناه می کنند، از این که زمین فرو برد ایشان را، یا آن که عذاب دریابد آنها را بطوری که آگاه نشوند یا آن که عذاب بگیرد، ایشان را در حال اشتغال به کارهای خودشان، پس اینان نمی توانند خداوند را عاجز کنند.
نمایان شدن ستاره دنباله داری که نزدیک است برسد، دنباله اش به سر آن، همچون هلال، ندا دهد شیطان که ای مسلمانان قیام کنید به خوی خواهی عثمان آن گاه مهدی (عج) میان رکن و مقام در خانه کعبه نماز بخواند و خود را معرفی کند (انا بقیة الله) و قیامش را بر جهان اعلام کند امام باقر (علیه السلام) می فرماید: در این زمان (سیصد و سیزده نفر مرد و پنجاه نفر زن)، همچون تکه های ابر یکی پس از دیگری بهم برسند و جمع شوند در غیر موسم حج.(255)
و این است مراد آیه شریفه:
اینما تکونوا یاتی بکم الله جمیعاً ان الله علی کل شی ء قدیر
ترجمه: در هر جا که بوده باشید خداوند شما را جمع کند، زیرا که خدا بر هر کاری قادر است.
آنگاه یاران حضرت (سیصد و سیزده نفر) میان رکن و مقام با حضرت بیعت کنند یک نفر از آنان بگوید مکه معظمه جای افراد بدکار شده و همگی از مکه خارج شده و بسوی نجف اشرف حرکت می کنند.
و اسلحه هر یک با نامهایشان بر روی قبضه آن هک و نوشته شده. منادی در آسمان ندا دهد که همه زمینیان آن را بشنوند که ای اهل زمین بدانید حجة خدا ظاهر شده از او اطاعت کنید و از خون ریزی دست بردارید، و بگویید (بقیة الله خیر لکم ان کنتم مومنین) (256) بقیة الله برای شما بهتر است اگر مومن هستید و اشخاصی که از عشق حضرت از دنیا رفته اند، به اذن الله از قبر برخیزند و زنده شده و ملحق به یاران حضرت شوند.
و همگی همراه با لشکر مهدی (عج) بسوی کوفه روند، برای نابودی سفیانی، حضرت با لشکری که آماده نموده بسوی وادی (رمله) می روند که قرارگاه سفیانی است.
دو لشکر با هم برخورد کرده، سفیانی شکست می خورد و کشته می شود و یک نفر از لشکر او باقی نماند. و حضرت بواسطه اسم اعظمی که به سیصد و سیزده نفر یاران خاص خود می آموزاند این افراد از روی آبها و از کوهها عبور کرده و هیچ مانعی در راه آنان وجود نخواهد داشت و شرق و غرب عالم را در تصرف خود خواهند آورد. و حضرت هر یک نفر از آنان را مامور به تصرف یک کشور می نماید. البته هر کدام از این سیصد و سیزده نفر حکم فرماندهان ارشد لشکر حضرت مهدی (عج) را دارند که یاران مهدی را فرماندهی و هدایت می کنند.
عیسی مسیح از آسمان بر بام کعبه نزول کند و مسیحیان به دین مهدی (عج) در آیند و اصحاب کهف به یاران حضرت ملحق شوند. شیطان را دستگیر کرده و بر تخته سنگی قرار داده و سرش را قطع می کنند.
شیخ صدوق در کتاب خصال خود آورده:
از امام باقر و صادق (علیه السلام) که حضرت مهدی (عج) در روز جمعه ای قیام خواهد کرد که روز شنبه اش عاشورا باشد.
و فرمود هیچ روز نورزی نمی رسد، مگر این که ما اهل بیت منتظر ظهور هستیم.