فهرست کتاب


مهدی (عج) معجزه جاودان

محمد حسین طسوجی

مقام و پاداش کسانی که در اعتقاد خود به امام زمان (عج) راسخ هستند.

1- امام صادق (علیه السلام) از پیامبر (ص) فرمود: خوشا به حال- بهشت، گوارا باد بر- آن که قائم اهل بیت مرا درک کنند و در دوره غیبت و قبل از قیامت از او تبعیت کنند، دوستانش را دوست بدارند و با دشمنانش دشمنی ورزند، او از یاران و دوستداران من و از گرامی ترین افراد امتم نزد من است. (185)
2- حضرت علی (علیه السلام) فرمود: ... بدانید!هر کس از شیعیان که، بر دینش محکم باقی بماند، و از به درازا کشیدن غیبت امام، دلش به زنگار شک، تیره و سخت نگردد، روز قیامت او با من و در رتبه من است. (186)
3- امام سجاد (علیه السلام) فرمود: هر کس در دوره غیبت قائم ما، بر ولایت ما، استوار باقی بماند خداوند اجر هزار شهید از شهدای بدر و احد به او عطا می فرماید. (187)
4- امام صادق (علیه السلام) فرمود: بهترین سبب نزدیکی بندگان به خداوند و برترین چیزی که موجب خشنودی او از ایشان می شود، این است که در ایام غیبت حجت خدا که مردم، مکان او را نمی دانند، معتقد باشند که حجت خدا بر حق است و روی زمین وجود دارد... (188)
5- مفضل بن عمر می گوید: شنیدم امام صادق (علیه السلام) که می فرمود: کسی که در حال انتظار فرج صاحب الامر (عج) از دنیا برود نه تنها مثل کسی است که با امام قائم، در کنار او و در اردوگاهش است، بلکه همچون مجاهد جنگاوری است که در رکاب پیامبر (ص) شمشیر می زند. (189)
6- امام صادق (علیه السلام) فرمود: هر یک زا شما که بر اعتقاد به صاحب الامر (عج) و در غیبتش بمیرد، مثل کسی است که در راه خدا شمشیر می زند.(190)
7- حکم بن عینه می گوید: هنگامی که امیرالمومنین (علیه السلام) در نهروان، با خوارج می جنگید، مردی برخاست و عرض کرد: ای امیرالمومنین!خوشا به حال ما که در کنار تو در این میدان هستیم و در رکاب تو با این خوارج می جنگیم، امیرالمومنین (علیه السلام) فرمود: به آن خدایی که دانه را شکافت و موجودات را خلق کرد سوگند، مردمی هستند که هنوز خداوند پدران و اجدادشان را هم خلق نکرده است اما در این میدان، با ما هستند. آن مرد گفت: چگونه ممکن است گروهی هنوز به دنیا نیامده اند با ما باشند؟ حضرت فرمود: آری، گروهی در آخر الزمان هستند که در آن چه ما انجام می دهیم با ما شریکند و دلشان تسلیم امر ماست، براستی و جدا که آنها در آن چه ما انجام میدهیم با ما شریک هستند. (191)
8- امام صادق (علیه السلام) فرمود: هر کس امامش را بشناسد و قبل از قیام صاحب الامر (عج) از دنیا برود، مثل کسی است که در لشگر او مستقر است، و بلکه بالاتر، مثل کسی است که زیر پرچم او مستقر است. (192)
شاید علت مترتب بودن چنین ثواب و آثاری، این باشد که مومنان در دوره غیبت با این که از دیدن امام خود و رسیدن به محضرش و از کلام نافذش محرومند، اما در عین حال او را دوست می دارند و به او ایمان دارند و دل و دین خود را به او سپرده اند، حال، انسان مومنی که در دوره غیبت چنین روحیه ای داشته باشد اگر یکی از امامان پیشین را درک می کرد چه وضعی داشت؟ قطعاً چنین است که اگر او را درک میکرد، از او پیروی می نمود و در کنار او می جنگید و پاداش مجاهدان در رکاب امام حاضر را از آن خود می نمود؛ و چنین است که امیرالمومنین (علیه السلام) می فرماید: مردمی هستند که هنوز خداوند، پدران و اجدادشان را هم خلق نکرده است اما در این میدان با ما هستند... گروهی در آخر الزمان هستند که در آن چه ما انجام می دهیم، با ما شریکند، دلشان تسلیم امر ماست، به راستی و جدا که در آن چه ما انجام میدهیم، آنها با ما شریک هستند. همچنین ممکن است علت این ثواب ها و آثار ارزشمند، این باشد که از آنجا که مومنان راستین دوره غیبت، به امامشان ایمان آورده، دل و دین و جان به او سپرده و خود را برای جهاد در زمان ظهور و قیامش آماده نموده اند، مثل این باشد که محضر آن بزرگوار را درک کرده و در کنار او جنگیده اند و بنابراین از پاداش کسی که او را درک کرده و در کنارش جنگیده است برخوردارند.

آگاهی مهدی (عج) از اعمال شیعیان

عبید بن زراره می گوید: از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که می فرمود: مهدی (عج) از دیده مردم غایب می شود، او در موسم حج، بر اعمال مردم ناظر است، آنها را می بیند ولی آنها او را نمی بینند. (193)
از امام رضا (علیه السلام) درباره قائم (عج) سوال شد، فرمود: جسمش دیده نمی شود، و نامش برده نمی شود. (194)
حسن بن علی بن فضال می گوید: از امام رضا (علیه السلام) شنیدم که فرمود: خضر (علیه السلام) از آب حیات نوشید و تا نفخ صور زنده است، نزد ما می آید، به ما سلام می کند، صدایش را می شنویم اما خودش را نمی بینیم. تا این که فرمود: و خداوند، در دوره غیبت، به وسیله او غربت و تنهایی قائم ما را به انس و الفت بدل خواهد کرد. (195)
ابوهاشم جعفری می گوید: شنیدم که امام هادی (علیه السلام) فرمود: جانشین من فرزندم حسن است،با جانشین بعد از جانشین چه خواهید کرد؟ عرض کردم: فدایت شوم چرا چنین چیزی می فرمایید؟ فرمود: زیرا شما خودش را نمی بینید و جایز نیست با نامش از او یاد کنید. عرض کردم، پس چگونه از او یاد کنیم؟ فرمود: بگویید حجت آل محمد (196)
امام صادق (علیه السلام) فرمود: امیرالمومنین (علیه السلام) فرمود: بدانید که زمین از حجت خدا خالی نیست اما خداوند به واسطه ستم و نادانی مردم، دیده ایشان را از دیدارش می پوشاند، و اگر زمین لحظه ای از حجت خدا خالی باشد اهلش را در خود فرو خواهد برد، اما حجت خدا، مردم را می شناسد ولی مردم او را نمی شناسند همان طور که یوسف، مردم (برادرانش) را می شناخت و آنها او را نمی شناختند. (197)

نحوه بهره مند شدن مردم از وجود مقدس ولی عصر (عج) در زمان غیبت.

اعمش می گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: از زمانی که خداوند، آدم را خلق کرده است، زمین از حجت خدا خالی نبوده است، حجتی که یا آشکار و شناخته شده است و یا پنهان و ناشناس، و تا روز قیامت هم زمین از حجت خدا خالی نخواهد بود و اگر غیر از این بود عبادت خدا انجام نمی گرفت. سلیمان اعمش می گوید عرض کردم: مردم چگونه از امام پنهان از دیده ها بهره مند می شوند؟ فرمود: همان طور که وقتی خورشید زیر ابرها پنهان است مردم از آن بهره مند می شوند. (198)
در توقیعی (نامه ای) که از ناحیه مقدسه حضرت مهدی (عج) به دست نایبش محمد بن عثمان عمری خارج شد آمده است: ...چگونگی بهره مند شدن امت از من، در دوره غیبت، مثل بهره مندی آنها از خورشید است وقتی که ابرها آن را از دیده ها پنهان می کنند، من برای اهل زمین مایه امنیت هستم همچنان که ستارگان آسمان برای اهل آسمان چنین هستند. پس، از سوال کردن درباره آن چه برای شما فایده ای ندارد خودداری کنید و در بیش از آن چه مورد نیاز شماست خود را به زحمت نیندازید، برای تعجیل فرج، بسیار دعا کنید که فرج شما در آن است... (199)
جابر جعفی از جابر بن عبدالله انصاری نقل می کند که او از پیامبر پرسید:
آیا شیعیان در دوره غیبت از امام قائم (علیه السلام) بهره مند می شوند؟ فرمود: آری، سوگند به آن خدایی که مرا به پیامبری فرستاد، از او بهره مند می شوند و همان طور که از خورشید پنهان زیر ابرها بهره می برند، از نور ولایت او، در دوره غیبتش، استفاده کرده به زندگی خود روشنی(200) می بخشند.
امام موسی بن جعفر (علیه السلام) درباره آیه (و اسبغ علیکم نعمة ظاهرة و باطنة )(201)؛ و نعمتهای ظاهری و باطنی خود را بر شما تمام کرده است. فرمود: نعمت ظاهر، امام آشکار و نعمت باطن، امام غایب است که جسمش از دیدگان مردم پنهان است، گنجهای زمین برایش پدیدار می گردد و هر امر غیر ممکنی، ممکن و هر راه دوری برایش نزدیک می شود. (202)