فهرست کتاب


مهدی (عج) معجزه جاودان

محمد حسین طسوجی

چرا حضرت مهدی (عج) ظهور نمی کند؟

هر کاری زمینه و امکانات خاص خودش را طلب می کند که در ظهور حضرت نیز باید زمینه آن فراهم گردد تا حضرت ظهور کنند.
باید مردم به کمال برسند و آمادگی قبول حکومت حق را داشته باشند، و از خداوند بخواهند که ظهور حضرت را تعجیل بخشد و زمینه را آماده کنند و حضرت امام باقر (علیه السلام) فرمودند دولت ما آخرین دولت است و همه حکومت می کنند، که نگویند ما هم اگر به حکومت می رسیدیم، می توانستیم مانند حضرت مهدی (عج) حکومت کنیم.
امام صادق (علیه السلام) با توجه به آیات قرآن فرمودند: یکی از امامان قیام خواهد کرد و پیروز می شود. حضرت مهدی (عج)علم غیب را می داند و صدای ملک و صیحه آسمانی را می شنود ولی ملک را نمی بیند مثل الهامی که خداوند به رسول اکرم (ص) می فرمود: بعد از اذن حق تعالی قیام مهدی (عج) از مردم مخفی می شود که بیعت کسی بر گردنش نباشد. و خداوند کارش را در شبی اصلاح می کند.
امام صادق (علیه السلام) فرمود: کسی که در انتظار فرج باشد و بمیرد همانند کسی است که در خیمه مهدی (عج)باشد.
امام رضا (علیه السلام) فرمود: (افضلا الاعمال انتظار الفرج)
ترجمه: بهترین اعمال منتظر بودن ظهور مهدی (عج)است.
از احادیث فهمیده می شود که امام زمان با جنگ و جهاد پیروز می شود. و امام باقر (علیه السلام) فرمودند: حضرت مهدی (عج)همانند پیامبر با شمشیر قیام می کند. (منظور از شمشیر قیام با اسلحه است) کسی به امام صادق (علیه السلام) عرض کرد، گفته شده در قیام حضرت مهدی (عج)کسی کشته نمی شود، حضرت فرمود: بخدا قسم چنین نیست، اگر این کار ممکن بود خداوند در مورد پیامبر اجرا می کرد در حالی که پیامبر دندانش شکست و پیشانی اش زخمی شد، و در قیام مهدی (عج) خونها ریخته خواهد شد.

وظیفه مسلمانان در زمان غیبت چیست؟

شرط تحقق یافتن یک فعل در هر کاری بستگی به عوامل دارد از جمله 1- رفع مانع نمودن در تحقق آن فعل 2- ایجاد مقتضای آن (یعنی پذیرفتن و مورد قبول قرار گرفتن). مثلاً: اگر بخواهیم چوبی را آتش بزنیم الف) باید خشک باشد ب)آتشی وجود داشته باشد که بتواند آن چوب را آتش بزند.
و آن کسی که تا چهل صبح دعای عهد را می خواند، و توقع دارد که بعد از وفاتش در ظهور مهدی (عج)دوباره زنده شود همین شرایط را دارد:
1- حقیقت بگوید که طالب امام زمان است.
2- از طرف حضرت هم مورد تایید قرار گیرد.
و همان طور که قبلاً هم ذکر شد، وظیفه اصلی مسلمانان رفع موانع در ظهور آن حضرت است و مسلمانان وظیفه دارند در نمازها و دعاهای خود سلامتی حضرت را بخواهند و برای تعجیل در ظهورش دعا کنند و در راه حق و راهی که مورد تایید آن حضرت است قدم بردارند و هر عملی را که انجام می دهند باید توجه داشته باشند که اگر حضرت حضور داشتند آیا آن عمل را تایید می کردند یا خیر؟ و اگر جواب آری بود آن را انجام دهند. و اگر مردم دعای بر ظهور حضرت کنند دعایشان موجب گشایش کارهای خود آنان می شود، اعمال خیرشان مضاعف می شود، گناهانشان پاک می شود و موجب برآورده شدن حوائجشان می گردد و هر کس دعا برای سلامتی آن حضرت نماید حق تعالی خود آن شخص را سلامت می دارد.
از جمله وظیفه های منتظرین حضرت اظهار شوق و ذوق به دیدن چهره نورانی آن حضرت است- بیان کردن فضائل و کرامات حضرت برای دیگران، از فراق و دوری حضرت و مظلومیتش گفتن- صدقه دادن و قربانی کردن برای سلامیت ولی عصر (عج) و از مال خود به نام حضرت به مومنین هدیه دادن، اعمال خیری را که انجام می دهیم پیش کش حضرت کنیم، و همچنین زیارت های معصومین و نمازهای مستحبی خود را از طرف حضرت و برای ایشان انجام دهیم با شنیدن اسم حضرت (یا قائم آل محمد) بلند شویم و احترام بگذاریم از حق تعالی درخواست کنیم که ما را از یاران وفادارش قرار دهد- به نیابت آن حضرت حج و طواف نماییم و با صدای بلند برایش دعا کنیم- و در وقت دعا کردن خدا را به آبرویش قسم دهیم- در وقت دعا کردن اول برای حضرت و فرجش دعا کنیم- و از خدا بخواهیم که، خداوند!با طولانی شدن غیبتش قلوب ما را تاریک نگردان و ما را از مسیر حق منحرف نفرما- در کارهای دشوار و سخت کار را به حضرت واگذار و توسل به حضرت پیدا کنیم- از سرزنش و آزار دشمن نترسیم و صبر را پیشه کار خود نمائیم- و زمان و وقتی را برای ظهور حضرت تعیین نکنیم- خود را همواره برای خدمت به حضرت مهدی (عج) آماده نگه داریم- محل نشستن خود را ورودی درب منزل قرار دهیم که به خلق خدا و مردم خدمت بهتری شود- جواب مخالفین و منکرین حضرت مهدی (عج) را با دلایل محکم بدهیم- روزهای جمعه خود و فرزندانمان را مهمان حضرت مهدی (عج) بدانیم. و نماز امام زمان را فراموش نکنیم اگر چه در منزل باشد.

فضیلت انتظار فرج در دوران غیبت امام مهدی (عج)

1- مفضل بن عمر می گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: بهترین سبب نزدیکی بندگان به خداوند و برترین چیزی که موجب خشنودی او از ایشان می شود این است که در ایام غیبت حجت خدا که مردم، مکان او را نمی دانند، معتقد باشند که حجت خدا بر حق است و روی زمین وجود دارد، در آن هنگام، هر صبح و شب منتظر فرج آن حضرت باشید... (121)
2- مفضل بن عمر می گوید: از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که می فرمود: کس که در حال انتظار فرج صاحب الامر از دنیا برود، نه تنها مثل کسی است که همراه با امام قائم، در کنار او و در اردوگاهش است، بلکه همچون جنگاور مجاهدی است که در رکاب رسول الله (ص) شمشیر می زند. (122)
3- علی بن ابی حمزه از قول ابوبصیر نقل می کند: امام صادق (علیه السلام) فرمود: ... ای ژ!خوشا به حال شیعیان امام قائم ما، که در ایام غیبت منتظر ظهور ان حضرت هستند و در دوران ظهور آن حضرت از او اطاعت می کنند، آنها همان اولیاء خدا هستند که ترس و اندوهی ندارند. (123)
4- علی بن مهزیار می گوید: به امام هادی (علیه السلام) نامه نوشتم و در مورد فرج از آن حضرت سوال کردم حضرت در پاسخ من مرقوم فرمود: هر گاه صاحب شما از دید ستمگران پنهان شد، منتظر فرج باشید. (124)
5- علاء بن سیابه می گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: هر که از شما در حال انتظار امر فرج از دنیا برود مثل کسی است که در خیمه و اردوگاه امام قائم (عج) جای و مقام دارد. (125)
6- عبدالحمید واسطی می گوید: امام باقر (علیه السلام) فرمود: هر کس از شما که بگوید: اگر من قائم آل محمد (عج)را درک می کردم او را یاری می نمودم مثل کسی است که در کنار او شمشیر می زند، بلکه بالاتر، مثل کسی است که در رکاب او شهید شده است. (126)
7- مفضل بن عمر می گوید: درباره امام قائم (عج)و آن عده از دوستانمان؟ در انتظار آن حضرت از دنیا رفته اند گفتگو می کردیم، امام صادق (علیه السلام) فرمود: وقتی قائم قیام کند. در قبر مومن ندا داده می شد: فلانی!صاحب تو ظهور کرده است اگر می خواهی به او ملحق شوی، ملحق شو و اگر می خواهی در ضیافت و بزرگداشت پروردگارت باقی بمانی، باقی بمان. (127)
8- ابوبصیر می گوید: امام صادق (علیه السلام) روزی فرمود: آیا بگویم که چه چیزی است که خداوند هیچ عملی را بدون آن قبول نمی کند؟ عرض کردم: آری بفرمایید، فرمود: شهادت به یگانگی خدا تا این که فرمود: و نیز انتظار قائم ما، سپس فرمود: ما دولتی داریم که هر موقع خدا بخواهد آن را مستقر خواهد کرد و سپس فرمود: هر کس خشنود است به این که از اصحاب قائم (عج) باشد. باید منتظر آن حضرت باشد و اهل پرهیز از محرمات الهی و عمل به بهترین اخلاق باشد، در آن صورت او منتظر خواهد بود، و اگر قبل از قیام قائم (عج) بمیرد مثل کسی است که امام قائم (عج) را درک کرده پاداش خواهد دید... (128)
9- اما رضا (علیه السلام) به نقل از پدران بزرگوارش فرمود: رسول الله (ص) فرمود: بهترین اعمال امت من انتظار فرج از طرف خداوند عزوجل است. (129)
10- ابوبصیر می گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: برای خروج امام قائم چه عجله ای دارید؟ به خدا قسم، او جز لباس خشن نپوشد و جز خوراک ناگوار میل نکند، او چیزی جز شمشیر نیست، و مرگ در سایه شمشیر گریبان مردم را می گیرد. (130)
11- عبدالله بن زراره می گوید: امام صادق (علیه السلام) فرمود: شما باید تسلیم ما باشید و امور- مربوط به دین و حکومت- را از ما بگیرید و امر ما و امر خودتان و فرج ما و فرج خودتان را انتظار بکشید... (131)
12- اسحق بن سعد اشعری از امام عسگری (علیه السلام) نقل می کند که فرمود: ...ای احمد بن اسحق!مثل حجت خدا در این امت مثل خضر و ذوالقرنین است، به خدا قسم آن چنان غیبتی خواهد داشت که هیچ کس جز کسی که خدا او را در اعتقاد به امامتش استوار و در دعا برای تعجیل فرجش موفق کرده است از هلاکت و گمراهی رهایی نخواهد یافت... (132)
بادقت در روایات فهمیده می شود که فرج بر دو قسم است: 1- فرج شخصی 2- فرج عمومی؛ فرج شخصی، خود به دو نوع تقسیم می شود:
الف: پاک شدن انسان از اخلاق زشت و ویژگیها و صفات پست و فرومایه، و به دنبال آن، رسیدن به کمالات فطری و درجات والای انسانی و اخلاق و منش الهی.
ب:فرجی که به ولی عصر و امام قائم به حق- عجل الله تعالی فرجه- منسوب است، که این نوع از فرج شخصی، به نوبه خود،بر دو نوع است:
1- شناخت مقام نورانیت امام (عج)که چیزی جز مقام ولایت الهی نیست، و این معرفت را فقط به دنبال فرج شخصی که همان رسیدن به کمالات فطری درونی است می توان به دست آورد.
2- رسیدن به خدمت امام (عج)و درک زمان ظهور آن حضرت؛ و معلوم است که اگر این فرج حاصل شود. فرج به معنی اول که همان رسیدن به کمالات عالی انسانی است نیز حاصل می شود زیرا چنان که از بعضی روایات (133)فهمیده می شود رسیدن به حضور امام در زمان ظهور آن حضرت، برای تمام افراد بشر یا لااقل برای خواص و وارستگان از غیر حق، در رسیدن به کالات انسانی و درجات عالی اثر بسیار و نقش جدی دارد.
و اما فرج عمومی عبارت است از رها شدن جامعه از شر ستم و بیداد و رسیدن به عدل و داد و بر پا شدن دولت الهی و عدل که در آن دولت، حق عزیز و محترم و باطل، ذلیل و پایمال گردد.
بعضی از دعاها و روایات و به ویژه دعاهایی که در ماه رمضان وارد شده است درخواست فرج شخصی را به انسان الهام می کند و برخی روایات به طلب فرج عمومی در زمان امامان (علیه السلام) و در زمان غیبت مربوط است که برای آن پاداش بزرگی ذکر کرده اند. (134)روشن است که کسی که معتقد باشد فرجی عمومی از ناحیه خداوند خواهد رسید و مسلمانان از ستم و بیداد ستمکاران رهایی می یابند، و بر این اعتقاد ثابت بماند و استقامت کند و آخرتش را به دنیا نفروشد، به خاطر این انتظار، پاداش بزرگی خواهد گرفت.
احادیثی را که به طور مطلق و بدون هیچ قید و شرطی فضیلت فرج را یادآور شده اند شاید بتوان این گونه تفسیر کرد که مقصود آنها مطلوب بودن فرج به همه معانی که ذکر شد می باشد به ویژه آن که در حدیث فرموده اند: فرجنا و فرجکم، فرج ما، فرج شما است.
حنان بن سدیر به نقل از پدرش از امام صادق (علیه السلام) نقل می کند که فرمود: قائم ما غیبتی دارد که طولانی می شود. عرض کردم: یابن رسول الله!علت آن چیست؟ فرمود: خداوند نمی خواهد این امر انجام شود مگر این که تمام سنتهایی را که پیامبران در غیبتهایشان داشته اند، در این غیبت قرار دهد و ای سدیر!بنابراین باید تمام مدت مجموع غیبتهای پیامبران، در این غیبت وجود داشته باشد. خداوند می فرماید: (لتر کبن طبقاً عن طبق) (135)مرحله ای پس از مرحله دیگر را سیر خواهید کرد. مقصود این است که سنتهای گذشتگان در مورد شما جاری خواهد شد. (136)
ابراهیم کری می گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم (یا این که شخصی به ایشان عرض کرد): خداوند سالمت بدارد، آیا علی (علیه السلام) در دین خدا قوی نبود؟ فرمود: آری، چنین بود، گفتم (ابراهیم یا آن شخص دیگر): پس چگونه مردم بر او چیره شدند و او جلوی ایشان مقاومت نکرد؟ و چه چیزی باعث شد جلوی آنها را نگیرد؟ حضرت فرمود: آیه ای از قرآن، او را از این کار بازداشت، گفتم (یا آن مرد گفت): آن آیه کدام است؟ فرمود: (لو تزیلوا لعذبنا الذین کفروا منهم عذباً الیماً)(137) خداوند عزوجل فرزندانی مومن در پشت افرادی از کافران و منافقان قرار داده است و حضرت علی (علیه السلام) پدران- کافر یا منافق- را نمی کشت تا این که این امانتهای الهی از پشت آنها خارج شوند و وقتی این فرزندان از صلب آنها خارج می شدند بر هر کدام دست می یافت با آنها می جنگید، قائم ما اهل بیت نیز چنین است، تا تمام امانتهای الی از پشت پدرانشان خارج نشوند ظهور نکرده و کسی را نمی کشد، اما وقتی امانتها (138)خارج شدند، بر کافران و منافقان مسلط شده و آنها را می کشد. (139)
مروان انباری می گوید: از امام باقر (علیه السلام) نوشته یا پیامی صادر شد که در آن فرمود: وقتی خداوند بودن ما را در میان قومی، ناخوش دارد ما را از میان آنها خواهد برد. (140)فرات بن احنف از امام صادق (علیه السلام) از پدر بزرگوارش از امیرالمومنین (علیه السلام) نقل میکند که فرمود: به خدا قسم من و این دو پسرم (حسن و حسین (علیه السلام)) کشته خواهیم شد و در آخر الزمان مردی از نسل من به خونخواهی ما بر خواهد خاست، او برای شناخته شدن گمراهان از رهیافتگان غیبتی طولانی خواهد کرد تا جایی که گویندگان نادان بگویند: خداوند را- برای فرستادن قائم آل محمد (عج)احتیاجی نیست. (141)
مفضل بن عمر از امام صادق (علیه السلام) نقل می کند: امیر المومنین (علیه السلام) فرمود: بدانید که زمین را حجت خدا خالی نیست، اما خداوند به واسطه نادانی و ستمکاری مردم دیده ایشان را از دیدن حجتش فرو می بندد... (142)
امام باقر (علیه السلام) می فرماید: وقتی قائم ما خاندان ظهور کند می گوید: (ففررت منکم لما خفتکم فوهب لی ربی حکماً) (143)پس از میان شما گریختم، چون بر جان خود بیمناک بودم، سپس پروردگار حکم (حکومت و فرمانروایی) را به من ارزانی داشت. از میان شما رفتم چون از شما بر جان خود بیمناک بودم و اینک چون پروردگار اذان داد و امر فرجم را به سامان رسانید به میانتان آمدم.(144)