فهرست کتاب


مهدی (عج) معجزه جاودان

محمد حسین طسوجی

کسانی که آن حضرت را در خردسالی دیده اند

1- غیاث ابن اسد می گوید: از محمد بن عثمان عمری یکی از نواب اربعه و نمایندگان ولی عصر (عج) شنیدم که می گفت: هنگامی که حضرت مهدی (عج) به دنیا آمد، از سر مبارکش نوری به سمت آسمان اوج گرفت، آنگاه حضرت به سجده افتاد در برابر پروردگار جبین به خاک سائید سپس سر برداشت و چنین فرمود:
اشهد ان لا اله الا هو و الملائکة و اولوا العلم قائماً بالقسط لا اله الا هو العزیز الحکیم، ان الدین عند الله الاسلام (53)
با این تفاوت که آیه این گونه شروع می شود: (شهد الله انه لا اله) ترجمه: خداوند و ملائکه و صاحبان علم گواهی می دهند که خدایی جز او نیست، او قائم به قسط است و جز او خدای مقتدر شکست ناپذیری که ساخته و پرداخته اش خالی از هر عیب و نقصی است هیچ خدایی نیست، دین پذیرفته شده در نزد خداوند، همانا اسلام است. محمد بن عثمان اضافه کرد: ولادت آن بزرگوار در شب جمعه بود. (54)
2- احمد بن اسحق سعد اشعری در یک حدیث طولانی از امام عسگری (علیه السلام) نقل می کند که از ایشان سوال کردم: یابن رسول الله!امام و خلیفه بعد از شما چه کسی است؟ امام (علیه السلام) به سرعت از جا برخاست و وارد خانه شد، پس در حالی که پسری ماهرو و سه ساله را بهمراه داشت خارج شد و فرمود: ای احمد بن اسحق! اگر تو در نزد خدا و ائمه احترام نداشتی این پسرم را به تو نشان نمی دادم، او همنام و هم کنیه رسول الله است و زمین مالامال از ستم را از عدل و داد سرشار خواهد کرد. (55)
3- یعقوب بن منقوش می گوید: بر امام عسگری (علیه السلام) وارد شدم، ایشان بر روی سکویی در خانه نشسته بودند، در سمت راست آن حضرت اتاقی بود که پرده ای جلوی در آن آویزان بود. عرض کردم: مولای من، صاحب الامر کیست؟ فرمود: این پرده را بلا برن، پرده را بلا زدم، پسری هشت ساله با قدی در حدود یک متر و اندی با پیشانی بلند، چهره ای نورانی، چشمانی درشت و درخشنده، دستانی قوی و زانوی برجسته که خالی بر گونه راست و پارچه ای بر سر داشت خارج شد، روی پای امام عسگری (علیه السلام) نشست، امام فرمود این صاحب شماست سپس به سرعت از جا بلند شد و فرمود: پسرم!به داخل خانه برو تا زمان مقرر. در حالی که من به سیما و قد و قامتش نگاه می کردم داخل خانه شد. امام عسگری (علیه السلام) فرمود: یعقوب! نگاه بکن ببین در خانه کیست؟ من وارد اتاق شدم اما هیچ کس را ندیدم. (56)
4- محمد بن علی بن حمزه علوی میگوید: از امام عسگری (علیه السلام) شنیدم که می فرمود: ولی خدا و حجت او بر بندگانش و جانشین من، پاک و پاکیزه و مختون (ختنه شده) در هنگام طلوع فجر در شب نیمه شعبان سال دویست و پنجاه و پنج متولد شد. (57)
1- حسین بن ابی العلا می گوید به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: آیا می شود که زمین بدون امام بماند؟ فرمود: نه...، عرض کردم آیا قائم امام است؟ فرمود: آری، او امام و پسر امام است. این مطلب پیشاپیش معین و اعلام شده است. (58)
2- معاویه بن حکیم و محمد بن ایوب بن نوح و محمد بن عثمان عمری گفتند: چهل نفر در منزل امام عسگری (علیه السلام) بودیم، حضرت، پسرش را به ما نشان داد و فرمود : این بعد از من امام شما و جانشین من است، از او اطاعت کنید و در امر دین اختلاف نکنید که هلاک خواهید شد؛ بدانید که از امروز به بعد او را نمی بینید چند روزی از این قضیه نگذشته بود که امام عسگری (علیه السلام) از دنیا رفت. (59)
3- حکیمه دختر امام جواد (علیه السلام) گفت: هنگامی که قائم (عج) به دنیا آمد، پدرش امام عسگری (علیه السلام) به او فرمود: ای حجت خدا و بازمانده انبیاء، حکیم اوصیاء سخن بگو! ای جانشین اتقیاء و ای نور اوصیاء سخن(60) بگو!...
4- امام صادق (علیه السلام) در مورد آیه
امن یجیب المضطر اذا دعاه و یکشف السوء و یجعلکم خلفاء الارض(61)
چه کسی است که وقتی درمانده ای از روی ناچاری او را می خواند، پاسخ گوید و گرفتاریش را از میان بر دارد و شما را جانشین در زمین قرار دهد؟! فرمود: این آیه در مورد قائم آل محمد نازل شده است که در مقام ابراهیم دو رکعت نماز می خواند و دست به درگاه خدا بر می دارد، خداوند دعایش را اجابت می کند و گرفتاری را بر طرف می نماید و او را خلیفه روی زمین قرار می دهد. (62)
5- امام صادق (علیه السلام) می فرماید: قائم، امام و پسر امام است، قبل از قیامش، مردم، حلال و حرام- و باید و نباید خویش را از او می جویند... (63)

سن حضرت مهدی (عج) در آغاز امامت

1- محمد بن جعفر اسدی (64) می گوید: امام قائم محمد بن حسن (عج) در نیمه شعبان سال دویست و پنجاه و پنج متولد شد و به هنگام رحلت پدرش پنج ساله بود. (65)
2- علی بن مهزیار می گوید: امام هادی (علیه السلام) به امامت حضرت عسگری (علیه السلام) در حالی که حضرت امام حسن عسگری (علیه السلام) هفت ساله بود تصریح فرمود، من عرض کردم مولای من آیا می شود که پسری هفت ساله امام باشد؟ آن حضرت فرمود: آری و می شود پسری پنج ساله امام باشد. (66)
3- ارشاد مفید می گوید: ولادت آن حضرت در شب نیمه شعبان سال دویست و پنجاه و پنج واقع شد و مادرش کنیزی بود به نام نرجس، و سن آن حضرت هنگام رحلت پدرش پنج سال بود که خداوند به او حکمت عنایت فرمود و حق را در دل و زبان او نهاد و وی را آیتی برای جهانیان قرار داد. همان طور که به یحیی در کودکی حکمت عطا کرد به او نیز حکمت بخشید و همان گونه که عیسی بن مریم را در گهواره به نبوت رساند، مهدی (عج) را نیز مقام امامت داد... (67)
4- در کتاب ارشاد مفید آمده، امام عسگری (علیه السلام) روز اول ماه ربیع الاول سال شصت بیمار شد و روز جمعه هشتم همان ماه، همان سال در بیست و هشت سالگی از دنیا رفت و در سامرا در همان خانه ای که پدرش مدفون بود دفن شد و پسرش، امام منتظر جانشین او شد. (68)
از این حدیث و نمونه های مشابه آن، این طور فهمیده می شود که حضرت مهدی (عج)در هنگام شهادت پدر بزرگوارش پنج ساله بوده و در همین سن امامت امت را بر عهده گرفته است. و بنابراین روایت سوم که گویای آن بود که روای در سن هفت هشت سالگی با قامتی حدود یک متر و اندی آن حضرت را دیده به قد و قامت ایشان مربوط می شود و با سن پنج سالگی در هنگام امامت منافاتی ندارد.

عقیده علمای اهل سنت درباره وجود مقدس امام زمان (عج)

سویدی، یکی از علماء اهل تسنن می گوید:
آن چه علما بر آن اتفاق دارند آن است که حضرت مهدی (عج) در پایان روزگار قیام می فرماید و زمین را پر از عدل و داد می کند و احادیث را جمع به حضرت مهدی (عج) و ظهورش بسیار است. (69)
ابن ابی الحدید می گوید:
در آخر الزمان مردی از اهل بیت ظاهر خواهد شد که دین را تایید و عدل را آشکار فرماید و مسلمانان از او پیروی نمایند و بر ممالک اسلامی مستولی شود و نام او مهدی (عج) است. (70)
محمد بن طلحه شافعی از اهل سنت می گوید:
هو ابن ابی محمد العسکری (علیه السلام) و مولده بسامراه.
یعنی او فرزند ابی محمد امام حسن عسگری (علیه السلام) می باشد و محل تولدش سامرا بوده است. (71)
ابو عبدالله فقیه محمد بن یوسف گنجی شافعی از اهل سنت می گوید:
ان المهدی والد الحسن العسکری فهو حی موجود باق منه الی الان و لا امتناع فی بقائه بدلیل بقاء عیسی و الخضر و الیاس (علیه السلام)
بدرستی که مهدی (عج) فرزند حسن عسگری (علیه السلام) است او از زمان غیبت تا کنون زنده و موجود و باقی است بقای او امتناع ندارد بدلیل بقای عیسی و خضر و الیاس (علیه السلام). (72)
شیخ الاسلام حموینی از اهل سنت می گوید:
شیخ الاسلام حموینی در فرائد السمطین از محدث و فقیه شافعی ابراهیم بن یعقوب کلابادی نجاری و خواجه کلان شیخ سلیمان بلخی حنفی در ینابیع الموده از جابر بن عبدالله انصاری نقل می نماید که رسول اکرم (ص) فرمود:
من انکر خروج المهدی فقد کفر بما انزل علی محمد (ص)
یعنی: کسی که خروج حضرت مهدی (عج) را منکر شود محققاً کافر است به آن چه بر محمد (ص) نازل گردیده. (73)
محب الدین طبری از اهل سنت می گوید:
محب الدین طبری از رسول اکرم (ص) روایت می کند که فرمودند: اگر از دنیا نماند مگر یک روز خداوند آن روز را طولانی می کند تا مردی را از اهل بیت من که نامش نام من است مبعوث نماید سلمان پرسید: یا رسول الله از کدام فرزندت؟ حضرت دست مبارکش را روی شانه حسین (علیه السلام) نهاد و فرمود: از این فرزندم. (74)
شیخ محیی الدین از اهل سنت می گوید:
بدانید که چاره ای نیست از خروج مهدی (عج) و لکن او خروج نمی کند تا این که زمین پر از ظلم و جور گردد و آن گاه آن را پر از عدل و داد می کند مهدی (عج) از عترت رسول خدا (ص) و از فرزندان فاطمه (علیه السلام) و جدش حسین بن علی بن ابیطالب و پدرش امام حسن العسکری بن الامام علی النقی (علیه السلام)...(75)
محمد بن طلحه شافعی از اهل سنت می گوید:
محمد بن طلحه شافعی از تفسیر ثعلبی از قول انس بن مالک می نویسد که پیغمبر (ص) فرمود:
نحن ولد عبد المطلب سادة اهل اجنة انا و حمزه و جعفر و علی و الحسن و الحسین و المهدی
ما فرزندان عبدالمطلب سروران اهل بهشت هستیم من و حمزه و جعفر و علی و حسن و حسین و مهدی (عج). (76)
این جوزی از اهل سنت می گوید:
ابن جوزی گوید رسول خدا (ص) فرمود: در آخر الزمان مردی از فرزندان من خروج می کند که نامش مانند اسم من و کنیه اش مانند کنیه من است زمین را پر از عدل می کند چنان که از ظلم پر شده است و این همان مهدی (عج) است و این حدیث مشهور است. (77)
ابن صباغ مالکی از اهل سنت می گوید:
ابن صباغ مالیک می نویسد: ابو محمد حسن عسگری (علیه السلام) پسرش حجت قائم منتظر را برای دولت حقه به جا گذاشت و به علت نامساعد بودن زمان و خوف سلطان ولادت او را مخفی نگهداشته و امرش را مستور نموده است. (78)
ابن صبغ مالکی از اهل سنت می گوید:
همچنین ابن صباغ از عبدالله بن مسعود روایت می کند که رسول خدا (ص) فرمود: اگر نمانده باشد از دنیا مگر یک روز خداوند آن روز را آنقدر طولانی کند تا این که مردی را از امت و خاندان من که هم نام و هم کنیه من باشد مبعوث نماید که زمین را پر از عدل و داد کند هم چنان که از ظلم و جور پر شده باشد. (79)
ابن ابی الحدید از اهل سنت می گوید:
ابن ابی الحدید می نویسد: تمام فرقه های مسلمین همگی اتفاق کرده اند بر این که دنیا و تکلیف دینی پایان نیابد مگر پس از ظهور مهدی (عج). (80)
شیخ سلیمان بلخی از اهل سنت می گوید:
شیخ سلیمان بلخی از کتاب فرائد السمطین نقل می کند که رسول خدا (ص) فرمود: خلفاء و اوصیای من و حجت های خدا بر مردم پس از من دوازده نفرند اول آنها علی (علیه السلام) و آخرشان فرزندم مهدی (عج) است عیسی بن مریم نازل می شود و پشت سر مهدی (عج) نماز می خواند و زمین به نور پروردگار روشن می شود و سلطه و حکومت مهدی (عج) به مشرق و مغرب می رسد.
صلاح الدین صفدی از اهل سنت می گوید:
صلاح الدین صفدی در شرح دایره می گوید: یقیناً مهدی موعود (عج)امام دوازدهمی از ائمه (علیه السلام) است اولشان سید ما علی (علیه السلام) و آخرشان مهدی (عج) است خداوند از آنان راضی شود و ما را به وجود آنها بهره مند گرداند.(81)
مردم چرا با نام بردن اسم (قائم آل محمد) بلند می شوند و احترام می گذارند؟
زیرا که حضرت در همان لحظه متوجه آن مجلس شده و طبق روایات وارده در آن مکان حضور می یابند و توجه خاصی مبذول می فرمانید.
امام رضا (علیه السلام) فرمودند: هر وقت بلند شدید به احترام حضرت پس بگویید (اللهم عجل فرجه و سهل مخرجه) خدایا تعجیل کن در فرجش و راحت کن قیامش را.
و امام صادق (علیه السلام) فرمودند: هر کسی از روی علاقه به نام حضرت بلند شود، حضرت نیز به او نظر خواهد کرد. و باید مسلمانان همگی برای ظهورش دعا کنند.