فهرست کتاب


مهدی (عج) معجزه جاودان

محمد حسین طسوجی

اکنون روایتهای مختلف را درباره ولادت حضرت مهدی(عج) بیان می کنیم.

1- علی بن محمد (43)می گوید: حضرت صاحب الزمان (عج) در نیمه شعبان سال دویست و پنجاه و پنج متولد شد. (44)
2- حکیمه دختر امام جواد (علیه السلام) می گوید: امام عسگری (علیه السلام) در نیمه شعبان سال دویست و پنجاه و پنج کسی را به دنبال من فرستاد.... (45)
3- در ارشاد مفید آمده است: تولد امام مهدی (عج) در شب نیمه شعبان سال دویست و پنجاه و پنج واقع شد. (46)
4- در روایت معلی بن محمد آمده است: ... برای امام عسگری (علیه السلام) در سال دویست و پنجاه و پنج فرزندی متولد شد و او را (م ح م د) نامید... (47)
5- محمد بن حسن کرخی می گوید: از یکی از دوستانم به نام ابی هارون شنیدم که می گفت: صاحب الزمان (عج) را دیدم، ولادت آن حضرت در روز جمعه سال دویست و پنجاه و شش واقع شد. (48)
6- از حکیمه (از طریق دیگری غیر از سند روایات شماره دو) نقل شده که گفت: امام عسگری (علیه السلام) در شب نیمه شعبان سال دویست و پنجاه و پنج کسی را دنبال من فرستاد. (49)
7- علان می گوید: مولایمان مهدی (عج) در سال دویست و پنجاه و شش هجری، دو سال پس از رحلت امام هادی (علیه السلام) متولد شد. (50)
8- شیخ کمال الدین بن طلحه می گوید: حجة بن الحسن (عج) در بیست و سوم رمضان سال دویست و پنجاه و هشت در سامرا متولد شد. (51)
9- عیسی بن محمد جوهری می گوید: همراه گروهی برای تبریک به امام عسگری (علیه السلام) به خاطر تولد حضرت مهدی (عج) از منازل خود خارج شدیم؛ برادرانمان گفتند که زمان ولادت، هنگام طلوع فجر شب جمعه در ماه شعبان بوده است... (52)

کسانی که آن حضرت را در خردسالی دیده اند

1- غیاث ابن اسد می گوید: از محمد بن عثمان عمری یکی از نواب اربعه و نمایندگان ولی عصر (عج) شنیدم که می گفت: هنگامی که حضرت مهدی (عج) به دنیا آمد، از سر مبارکش نوری به سمت آسمان اوج گرفت، آنگاه حضرت به سجده افتاد در برابر پروردگار جبین به خاک سائید سپس سر برداشت و چنین فرمود:
اشهد ان لا اله الا هو و الملائکة و اولوا العلم قائماً بالقسط لا اله الا هو العزیز الحکیم، ان الدین عند الله الاسلام (53)
با این تفاوت که آیه این گونه شروع می شود: (شهد الله انه لا اله) ترجمه: خداوند و ملائکه و صاحبان علم گواهی می دهند که خدایی جز او نیست، او قائم به قسط است و جز او خدای مقتدر شکست ناپذیری که ساخته و پرداخته اش خالی از هر عیب و نقصی است هیچ خدایی نیست، دین پذیرفته شده در نزد خداوند، همانا اسلام است. محمد بن عثمان اضافه کرد: ولادت آن بزرگوار در شب جمعه بود. (54)
2- احمد بن اسحق سعد اشعری در یک حدیث طولانی از امام عسگری (علیه السلام) نقل می کند که از ایشان سوال کردم: یابن رسول الله!امام و خلیفه بعد از شما چه کسی است؟ امام (علیه السلام) به سرعت از جا برخاست و وارد خانه شد، پس در حالی که پسری ماهرو و سه ساله را بهمراه داشت خارج شد و فرمود: ای احمد بن اسحق! اگر تو در نزد خدا و ائمه احترام نداشتی این پسرم را به تو نشان نمی دادم، او همنام و هم کنیه رسول الله است و زمین مالامال از ستم را از عدل و داد سرشار خواهد کرد. (55)
3- یعقوب بن منقوش می گوید: بر امام عسگری (علیه السلام) وارد شدم، ایشان بر روی سکویی در خانه نشسته بودند، در سمت راست آن حضرت اتاقی بود که پرده ای جلوی در آن آویزان بود. عرض کردم: مولای من، صاحب الامر کیست؟ فرمود: این پرده را بلا برن، پرده را بلا زدم، پسری هشت ساله با قدی در حدود یک متر و اندی با پیشانی بلند، چهره ای نورانی، چشمانی درشت و درخشنده، دستانی قوی و زانوی برجسته که خالی بر گونه راست و پارچه ای بر سر داشت خارج شد، روی پای امام عسگری (علیه السلام) نشست، امام فرمود این صاحب شماست سپس به سرعت از جا بلند شد و فرمود: پسرم!به داخل خانه برو تا زمان مقرر. در حالی که من به سیما و قد و قامتش نگاه می کردم داخل خانه شد. امام عسگری (علیه السلام) فرمود: یعقوب! نگاه بکن ببین در خانه کیست؟ من وارد اتاق شدم اما هیچ کس را ندیدم. (56)
4- محمد بن علی بن حمزه علوی میگوید: از امام عسگری (علیه السلام) شنیدم که می فرمود: ولی خدا و حجت او بر بندگانش و جانشین من، پاک و پاکیزه و مختون (ختنه شده) در هنگام طلوع فجر در شب نیمه شعبان سال دویست و پنجاه و پنج متولد شد. (57)
1- حسین بن ابی العلا می گوید به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: آیا می شود که زمین بدون امام بماند؟ فرمود: نه...، عرض کردم آیا قائم امام است؟ فرمود: آری، او امام و پسر امام است. این مطلب پیشاپیش معین و اعلام شده است. (58)
2- معاویه بن حکیم و محمد بن ایوب بن نوح و محمد بن عثمان عمری گفتند: چهل نفر در منزل امام عسگری (علیه السلام) بودیم، حضرت، پسرش را به ما نشان داد و فرمود : این بعد از من امام شما و جانشین من است، از او اطاعت کنید و در امر دین اختلاف نکنید که هلاک خواهید شد؛ بدانید که از امروز به بعد او را نمی بینید چند روزی از این قضیه نگذشته بود که امام عسگری (علیه السلام) از دنیا رفت. (59)
3- حکیمه دختر امام جواد (علیه السلام) گفت: هنگامی که قائم (عج) به دنیا آمد، پدرش امام عسگری (علیه السلام) به او فرمود: ای حجت خدا و بازمانده انبیاء، حکیم اوصیاء سخن بگو! ای جانشین اتقیاء و ای نور اوصیاء سخن(60) بگو!...
4- امام صادق (علیه السلام) در مورد آیه
امن یجیب المضطر اذا دعاه و یکشف السوء و یجعلکم خلفاء الارض(61)
چه کسی است که وقتی درمانده ای از روی ناچاری او را می خواند، پاسخ گوید و گرفتاریش را از میان بر دارد و شما را جانشین در زمین قرار دهد؟! فرمود: این آیه در مورد قائم آل محمد نازل شده است که در مقام ابراهیم دو رکعت نماز می خواند و دست به درگاه خدا بر می دارد، خداوند دعایش را اجابت می کند و گرفتاری را بر طرف می نماید و او را خلیفه روی زمین قرار می دهد. (62)
5- امام صادق (علیه السلام) می فرماید: قائم، امام و پسر امام است، قبل از قیامش، مردم، حلال و حرام- و باید و نباید خویش را از او می جویند... (63)

سن حضرت مهدی (عج) در آغاز امامت

1- محمد بن جعفر اسدی (64) می گوید: امام قائم محمد بن حسن (عج) در نیمه شعبان سال دویست و پنجاه و پنج متولد شد و به هنگام رحلت پدرش پنج ساله بود. (65)
2- علی بن مهزیار می گوید: امام هادی (علیه السلام) به امامت حضرت عسگری (علیه السلام) در حالی که حضرت امام حسن عسگری (علیه السلام) هفت ساله بود تصریح فرمود، من عرض کردم مولای من آیا می شود که پسری هفت ساله امام باشد؟ آن حضرت فرمود: آری و می شود پسری پنج ساله امام باشد. (66)
3- ارشاد مفید می گوید: ولادت آن حضرت در شب نیمه شعبان سال دویست و پنجاه و پنج واقع شد و مادرش کنیزی بود به نام نرجس، و سن آن حضرت هنگام رحلت پدرش پنج سال بود که خداوند به او حکمت عنایت فرمود و حق را در دل و زبان او نهاد و وی را آیتی برای جهانیان قرار داد. همان طور که به یحیی در کودکی حکمت عطا کرد به او نیز حکمت بخشید و همان گونه که عیسی بن مریم را در گهواره به نبوت رساند، مهدی (عج) را نیز مقام امامت داد... (67)
4- در کتاب ارشاد مفید آمده، امام عسگری (علیه السلام) روز اول ماه ربیع الاول سال شصت بیمار شد و روز جمعه هشتم همان ماه، همان سال در بیست و هشت سالگی از دنیا رفت و در سامرا در همان خانه ای که پدرش مدفون بود دفن شد و پسرش، امام منتظر جانشین او شد. (68)
از این حدیث و نمونه های مشابه آن، این طور فهمیده می شود که حضرت مهدی (عج)در هنگام شهادت پدر بزرگوارش پنج ساله بوده و در همین سن امامت امت را بر عهده گرفته است. و بنابراین روایت سوم که گویای آن بود که روای در سن هفت هشت سالگی با قامتی حدود یک متر و اندی آن حضرت را دیده به قد و قامت ایشان مربوط می شود و با سن پنج سالگی در هنگام امامت منافاتی ندارد.