فهرست کتاب


مهدی (عج) معجزه جاودان

محمد حسین طسوجی

نبوت و امامت در قاموس بشریت

نبوت و امامت در قاموس بشریت باید وجود داشته باشد زیرا:
1- رسید به کمال از سوی انسان امری فطری است، و تمام تلاشها نیز برای رسیدن به این منظور است.
2- یکی از ادله هایی که بسیار مهم است، این که چون خداوند جهان را بیهوده و عبث خلق نکرده به این جهت حد شقاوت و سعادت را با پیامبرش معلوم نمود.
3- انسان از جسم و روح تشکیل شده، که جسم او مادی بوده، ولی روحش از مجردات است.
4- بشر طبعاً خود خواه است و منفعت طلب، و کوشش می کند که دیگران را استثمار کند، و پیامبران و امامان برای هدایت آنان آمده اند.
5- و بعلت این که انسان دائماً در حال حقیقت جویی است، اغلب در تشخیص راه دچار مشکل شده، و در انحراف دچار می شود حتماً نیاز به یک راهنما و امام دارد.

قوانینی که بشر را سعادتمند می کنند

قوانینی هستند- جامع و کامل باشند، و در تمام شئون زندگی بشر دخالت داشته باشد، و احتیاجات واقعی افراد را بیان کنند، و انسان را بسوی سعادت و کمالات واقعی سوق دهند و باید این قوانین برای تمام افراد باشد، نه برای گروه خاصی، و قوانین آنقدر قوی باشد، که بتواند از هرج و مرج جلوگیری کند. و انسانها را بتواند از سقوط و هلاکت نجات دهد.

قوانین بشری در اداره دنیا ناقص است:

چون اطلاعات بشر ناقص و محدود است، و از تمامی خواسته ها و نیازهای افراد اطلاع ندارد. اگر هم قوانین جامعی از نیازهای بشر تدوین کنند، باز هم ناقص است، زیرا از ارتباطی که مابین زندگی مادی و معنوی است، بی خبرند. و چون بشر استعمارگر است، پس می خواهد همواره قوانینی را وضع کند، که به نفع خود باشد.
و جامعه بشری نیازمند فردی معصوم است که از هر گونه خطا و اشتباه مصون باشد.
و این عملی نیست مگر با انسان کاملی بنام امام، که به تمام احکام دین عمل نموده و تمام آن احکام را بداند و اگر چنین فردی در اجتماع نباشد، امدادهای غیبی که از طرف خداوند به بشر می شود، قطع می گردد، و همیشه باید کسی باشد که مورد تایید خداوند بوده و رابط بین مردم و خداوند باشد؛ زیرا امام حجت حق و نمونه انسان کامل است، و تمام وجودش مخزن اسرار الهی است و همانند آیینه ای است که حقایق عالم هستی را انعکاس داده تا دیگران استفاده کنند.