مشکل گشای مؤمنین

نویسنده : ابراهیم احمدیان

فصل نخست راه های دفع فقر و تنگدستی

جمله ای پر مغز است و حقیقی انکارناپذیر است که می گویند: پیشگیری، آسان تر از درمانی است. درباره فقر نیز همین حقیقت دارای مصداق است؛ اگر بتوانیم راه کارهایی بیابیم که فقر را از خویش دور سازیم، از درد و رنجی طاقت فرسا رهیده ایم. فقر از بزرگ ترین دردها و رنج های زندگانی دنیوی است و چه بسا موجب می شود بلاها و مصیبت هایی دیگر نیز بر انسان یورش آورند. در زیر، فهرستی به دست داده ایم از عواملی که فقر را در پی می آورند. اگر آدمی از این عوامل دوری جوید، بسیار بعید است که در چنگال فقر و نیستی گرفتار آید.

1 - جنابت

خوردن و آشامیدن در حال جنابت از عواملی است که بنابر روایات و احادیث، موجب فقر و نیستی می شوند.(1) به طور کلی آدمی باید بکوشد که هیچ گاه بر این حال نماند و اگر به این حال درآمد، بی درنگ غسل کند، ولی اگر به هر علتی غسل برایش ممکن نبود، باید تیمم یا مضمضه و استنشاق کند که اگر چنین کند، اثر شوم جنابت از میان می رود.

2 - فراموشی خدا

بنابر روایات، در آغاز غذا خوردن، بسم الله نگفتن و در پایانش الحمد الله نگفتن موجب فقر است. اگر کسی فراموش می کند، باید هرگاه که در میان غذاخوردند به خاطر می آورد، بسم الله بگوید. حتی برخی بیماریها و دردهای جسمانی نیز ریشه در همین دارند. در روایتی آمده است که مردی به خدمت امام صادق علیه السلام از درد ( گویا سردرد ) شکایت کرد. حضرت فرمود: مگر پیش از غذا خوردن بسم الله نمی گویی؟ گفت: چرا، می گوییم. فرمود: وقتی در هنگام غذا خوردن، سخن می گویی آیا باز هم بسم الله می گویی؟ مرد گفت: نه، نمی گویم. حضرت فرمود: درد تو به همین علت است.(2)
در روایتی آمده است که اگر چند ظرف یا چند نوع غذا در سفره هست، برای خوردن از هر یک باید بسم الله گفت و در روایتی نیز آمده است که اگر وقتی غذاها چند نوعند و آدمی فراموش می کند یا می ترسد که فراموش کند، باید بگوید: بسم الله علی اوله و آخره.(3)