داستانها و حکایتهای نماز (1)

نویسنده : رحیم کارگر محمدیاری

پیشگفتار

بنام او که محبوب حقیقی دلهاست و با یاد او که سبب آرامش قلب و روان است، و با توکل بر او که این کار مایه رستگاری و موفقیت انسانهاست، چون بهترین سرمایه سعادت آدمی، پناه بردن در همه امور به دامان پر لطف و مهر آن قدرت بی انتها می باشد.
باری عزیزان باید به خدای بزرگ نزدیک شد. و یکی از راههای روشن آن خواندن نماز و مناجات با معبود حقیقی است. بیائید! این گل عشق را در نهانخانه درونمان به پاکی پاس داریم. و روز به روز در زیبائی آن و سحر به سحر در طراوت و شادابی آن کوشا باشیم.
عشق قدسی بکف آریم زانوار نماز - دل و جان را بسپاریم به اسرار نماز
دیدن جلوه یار و طلب وصل و لقاء - همگی هست چو در وادی پر بار نماز
همانطور که می دانیم والاترین و پر ارزشترین عبادتها نزد خداوند متعال به پا داشتن نماز است. و حضرت باریتعالی انس و جن را نیافریده مگر برای عبادت نمودن و همچنین هیچ عملی بدون نماز قبول نمی شود و... پس باید قبل از هر چیز درباره نماز صحبت شود بخصوص که در موقعیت کنونی نماز بهترین و قویترین اسلحه در مقابل تهاجم فرهنگی غرب و خود باختگی فرهنگی است و از طرفی انسان واقعی با کمک نماز می تواند به هویت اصیل خدائی خویش دست یابد و خود را به خدای بزرگ نزدیکتر کند. چون نماز معراج مؤمن است و آدمی را تا بالاترین مقام منزلتش بالا می برد. پس با نماز واقعی است که می توان به عبودیت و کمال دست یافت.
اخیراً در جامعه اسلامی ما شور و شوق مخصوصی نسبت به نماز بوجود آمده و باعث گردیده است که فرهنگ نماز بعنوان مهمترین و اساسی ترین مسئله در رأس امور قرار بگیرد. نیاز اقشار مختلف مردم برای آشنائی با ابعاد مختلف نماز موجب شده است که کتابهای مختلف و ارزنده ای در این زمینه منتشر گردد. ما نیز با پیروی از قرآن مبین و با در نظر گرفتن شرایط زمانی و اینکه داستانها و قصص واقعی و حقیقی تأثیر ژرفی در قلوب می گذارد و انسان فطرتاً علاقه زیادی به حکایت و داستانها دارد، این مجموعه را با توفیقات الهی گرد آوری نموده و به صورت کتابی تقدیم شما عزیزان می نمائیم.
داستانها و مطالب بیشتر از منابع معتبر گرد آوری گشته و سعی شده که کتاب برای تمام اقشار و اصناف مختلف جامعه بخصوص قشر جوان قابل استفاده باشد، و هر شخص با هر شغلی به راحتی از آن بهره مند گردد.
امیدوارم که سروران و اساتید معظم ما را از راهنمائیها و نصایح خود بهره مند گردد.
امیدوارم که سروران و اساتید معظم ما را از راهنمائیها و نصایح خود بهره مند گردانند.
خداوند! شبی دمساز خود کن - مرا پروانه جانباز خود کن
چشان شهد وصالت را به جانم - اسیر درگه پر راز خود کن
اردیبهشت سال 1373، شب میلاد مسعود حضرت امام رضا (علیه السلام) قم المقدسه.
رحیم کارگر محمد یاری.

2- نماز پیشوایان معصوم

گفت پیغمبر رکوع است و سجود - بر در حق کوفتن، حلقه
وجود
حلقه آن در، هر آن کو می زند - بهر او دولت، سری بیرون کند(1)
برترین و بزرگترین واجب الهی و زیباترین سرود زندگی خدائی، نماز است.
آری در این جهان و وجود هستی باید بگوئیم که:
نماز - پرچم عبادت و سرود وارستگی و آزدگی.
نماز - سخن گفتن با خدا.
نماز - ارتباط صمیمانه ائی است میان انسان و خدا.
نماز - تسلیم عملی با تمام جوارح و ارکان.
نماز - عشق است و ملکوت و عروج و ارتباط.
نماز - حضور مداوم در پیشگاه حضرت معبود.
نماز - روشنترین راه تقرب متقین به ساحت قدس ربوبی.
نماز - شمع پر فروز شب مردان خدا.
نماز - کلاس درس است و کتاب هستی.
نماز - خلوت عشاق بی دل با معشوق یگانه.
نماز - آرامش روان و سکینه خاطر.
نماز - وفای عهد رشد یافتگان، منشور سفیران حق.
نماز - قربانی کردن هوسها، و زدودن زشتیها.
نماز - بانگ بر پایی و تعظیم ارزشها و تکریم کرامت انسان.
نماز - مصداق بارز تشکر از ولی نعمت.
نماز - درس توحید، رمز اخلاص و راز عبودیت.
نماز - نویدگر سلامت جسم، بهداشت روان، پاکی درون
نماز - چشمه جوشان معرفت
نماز - کاملترین پاسخ به عالیترین نیاز انسان
نماز - نور و عرفان و وصل و اتصال.(2)
پیشوایان معصوم ما این برگزیدگان خداوند متعال در تمام زمینه های زندگی بخصوص در عبادت و نماز بهترین الگو و اسوه برای ما هستند. ما باید از پیشوایان معصوم (ع) درس چگونه نماز خواندن و عبادت نمودن را بیاموزیم و نماز خویش را در حد امکان با نماز آنان تطبیق بدهیم و در حال عبادت آتش عشق و ایمان را در خود شعله ور کنیم. حتی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می فرماید: صلوا کم رأیتمونی اصلی، ببینید که من چگونه نماز می خوانیم شما هم همینطور بخوانید.

3- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و نماز

در حال نماز صدای دیگ جوشان از سینه آن حضرت شنیده می شد و یکی از همسران آن حضرت می گوید که پیامبر صلی الله علیه و آله با ما سخن می گفت و ما با او سخن می گفتیم، ولی آنگاه که برای نماز حاضر می شد چنان بود که گوئی اصلاً ما او را نمی شناسیم و او هم ما را نمی شناسد. چنانکه روایت شده که ابراهیم خلیل (علیه السلام) صدای ناله اش از مسافت یک میل شنیده می شود و در هنگام نماز هم چون دیگ جوشان سینه اش در اضطراب بود.(3)
هرگاه به نماز بر می خاست چهره اش به جهت خوف از خداوند تغییر می کرد و همچنین آمده که هر وقت به نماز می ایستاد گویا جامه ایی پهن شده بر روی زمین بود.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله در توصیه به یار با وفای خویش حضرت ابوذر می فرماید:
یا اباذر جعل الله قرة عینی فی الصلاة وحبب الی الصلاة کما حبب الی الجایع الطعام و الی الظلمآن الماء و ان الجایع اذا اکل شبع و ان الظلمان اذا شرب روی و انا لا اشبع من الصلاة... قلت: فای الصلوة افضل و قال: طول القنوت.
ای اباذر! خداوند روشنی چشم مرا در نماز قرار داده. و نماز را چنان محبوب من ساخته، که غذای لذیذ را برای گرسنه، و آب گوارا را برای تشنه محبوب و عزیز قرار داده است. ای اباذر: همانا گرسنه از غذا و تشنه از آب سیر می گردد ولی من از نماز هرگز سیر نمی گردم.
اباذر پرسید: یا رسول الله صلی الله علیه و آله کدام نماز افضل و برتر است؟
حضرت فرمود: نمازی که قنوتش طولانی باشد!.