طعم خوب بندگی «نکته هایی از بزرگان علم و دین »

نویسنده : غلامحسن اسدی ملا محله ای

آیت الله سید محمد باقر صدر (شهادت 1359 ش)

برای من تدریس و تألیف و تحقیق، صورت حرفه و هدف در زندگی ندارد، بلکه ادای وظیفه شرعی به هر نحو ممکن برای من از همه چیز مهم تر است. امروز در این برهه از تاریخ اسلام و مسلمین، که انقلاب اسلامی ایران به رهبری امام خمینی رحمه الله پیروز شده و پوزه قدرتهای شیطانی شرق و غرب را به خاک مالیده و امت اسلام را در سرتاسر دنیا بیدار کرده است، من وظیفه خود می دانم که با تفسیر قرآن، افکار مردم مسلمان عراق را آگاه و آرمانهای انقلابی اسلام را مطرح نمایم و با بیان مفاهیم شور آفرین، حماسی و اجتماعی قرآن کریم، دلها را برای پیوستن به انقلاب اسلامی ایران آماده کنم. (103)
در جای دیگر می فرماید: من یک مسلمانم و در برابر سرنوشت همه مسلمانان جهان مسؤولم و باید به وظیفه شرعی خود عمل کنم و وظیفه شرعی منحصر به ایران و عراق نیست. حمایت از انقلاب اسلامی ایران و رهبری آن هم، یک وظیفه شرعی است. (104)

آیت الله شهید بهشتی (شهادت 1360 ش)

می فرماید: انسان هم جهان است و هم جان. هم نیازهای بدنی دارد، هم نیازهای روحی، هم نیاز اقتصادی و هم نیاز معنوی.
وقتی در باب معرفت وارد می شوید می بینید اسلام تک بعدی نیست: نه مکتب حسی است فقط، نه مکتب عقلی است فقط، نه مکتب عرفانی است فقط، بلکه هم حسی است، هم عقلی است و هم عرفانی.
اراده نیرومند، اراده ای است که انسان را در راه نگه دارد و بر میزان نگه دارد و از اینکه آدمی به دست هوس، خشم و غضب و خود خواهی اش زمین بخورد، او را نگهدارد.
توصیه چشمگیر آیات قرآن کریم بر روی تقوا برای این است که اصلاً تربیت و خودسازی اسلامی در تقوا خلاصه می شود. هر کسی به همان اندازه خود ساخته است که تقوا دارد.
اگر بتوانیم یک سیستم هدایت کننده در یک انسان به وجود بیاوریم که در برخورد با هر چیزی به او بگوید از این طرف نرو، او هم به راحتی عمل کند، به این حالت هدایت شدن تقوا می گوییم و این تقوا ساختن تربیت و تمرین می خواهد. (105)

آیت الله سید اسدالله مدنی (شهادت 1360 ش)

روزی به حرم امام حسین علیه السلام رفتم و در آنجا با ناله و زاری از امام خواستم که جوابم را بدهد. پس از مدتی یک شب امام حسین علیه السلام را در خواب دیدم که بالای سرم آمد و دستی به سرم کشید و این جمله را فرمود: یا بنی أنت مقتول یعنی ای فرزندم کشته می شوی که فرمایش امام جواب دو سؤالی بود که همیشه در ذهنم بود که آیا واقعاً من سید هستم؟ و ثانیاً آیا شهادت نصیب من می شود؟