طعم خوب بندگی «نکته هایی از بزرگان علم و دین »

نویسنده : غلامحسن اسدی ملا محله ای

فیض کاشانی (وفات 1091 ق)

فیض احسان بی پایان تو را چگونه شکرگزارم که از من ناتوان نمی آید و زبان ثنای عظمت و کبریای تو از کجا آرم، چون این زبان آن را نمی شاید. طوطی جان در هوای تو با شکر، شکر تو می جوید و بلبل روح در گلزار فتوح به نوای عجز و انکسار، ثنای کبریای تو می گوید: خیال جمال رخسارت قهرمان عشق را بر قلوب مشتاقان دیدارت گماشته تا جز تو نبینند و کلک بدایع آثارت از قلم حقایق انجام الهام بر الواح ارواح اهل عرفان نگاشته تا با غیر ننشینند...
... در این مجموعه که گلزاری است از عالم قدس، گلهای رنگارنگ شکفته و در آن گلها، مل های گوناگون نهفته، از آن گلها نفخه های جانفزای روحانی به مشام اهل دل می وزد تا هزار دستان چمن انس را بر تو ترنم دارد و از آن مل ها طربهای حیات بخش ربانی به روان مشتاقان می رسد تا می پرستان میکده قرس را در اهتزاز آرد.(52)

علامه مجلسی (وفات 1111 ق)

فقیه در اخبار آل محمد صلی الله علیه و آله، بیشتر به معنای عالمی است که اهل عمل باشد، و عیوب و آفات نفس را بشناسد، و دل از دنیا بر گرفته و زهد پیشه کرده باشد و همواره شیفته نعمت جاوید قرب و وصال خدا باشد.(53)

وحید بهبهانی (وفات 1205 ق)

قرآنی به خط میرزای نیریزی، که جلد آن به یاقوت و الماس و زبر جد و سایر سنگهای گرانبها آراسته بودند، از سوی آقا محمد خان قاجار برای آقا فرستاده شد. آورندگان قرآن به منزل آقا رفته، در کوفتند آقا در را باز کرد و در حالی که قلم به دست مبارکش بود به فرستادگان دربار نگریست و فرمود: چه کار دارید؟
گفتند: حضرت سلطان قرآنی برایتان فرستاده است. آن حضرت نگاهی به قرآن آراسته کرده و فرمود: این زینتها چیست که بر جلد آن قرار گرفته؟
استاد فرمود: چرا کلام خدا را چنین کرده، سبب حبس و تعطیل آن می شوید: آنها را از جلد قرآن جدا کرده، بفروشید و قیمتش را میان دانشجویان علوم دینی و تهیدستان قسمت کنید.
فرستادگان دربار گفتند: قرآن را بپذیرید، به خط میرزای نیریزی است و بهای بالایی دارد.
استاد فرمود: هر کس قرآن را آورده، آن را نزد خویش نگهدارد و پیوسته تلاوت کند. یگانه روزگار با این سخن در را بست و پی کار خویش رفت.(54)