طعم خوب بندگی «نکته هایی از بزرگان علم و دین »

غلامحسن اسدی ملا محله‏ای

ابوریحان بیرونی (وفات 440 ق)

به هنگام احتضار ابوریحان، مرد فقیهی به ملاقاتش رسید سؤالی از فقیه کرد آن فقیه بیان داشتند حال چه وقت پرسش است. ابوریحان گفت: من می دانم که در حال احتضارم. ولی آیا بمیرم بهتر است یا بمیرم و بدانم بهتر است یا بمیرم و ندانم؟ بالاخره خواهم مرد، پس بدانم و بمیرم بهتر است.
آن فقیه جواب مسأله را داد و می گوید: هنوز به خانه نرسیده بودم که صدای گریه و ناله از منزل ابوریحان برخاست و گفتند: ابوریحان وفات کرد.(38)

سید بن طاووس (وفات 664)

فقیه پاک رأی حله در کتاب مهج الدعوات خاطره ای از سفر به سامراء را چنین بازگو می کند:
در شب چهارشنبه سیزدهم ذیقعده سال 638 در سامرا بودم. سحرگاهان صدای آخرین پیشوای معصوم حضرت قائم علیه السلام را شنیدم که برای دوستانش دعا می کرد و می گفت:
پروردگارا! آنها را در روزگار سرفرازی، سلطنت، چیرگی، و دولت ما به زندگی باز گردان.(39)
او سحری دیگر در سرداب سامرا صدای مولایش را آشکارا شنید که برای پیروانش دعا می کرد و پروردگار خود را چنین می خواند:
پروردگارا! شیعیان از پرتو نور ما و باقیمانده گل وجود ما آفریده شده اند و گناهان فراوانی به پشتگرمی دوستی و ولایت ما انجام داده اند. پس گر گناهانشان میان تو و آنها فاصله ای پدید آورده میان آنها را اصلاح کن و گناهانشان را از خمس ما جبران فرما. پروردگارا! آنها را از آتش دور کرده، در بهشت جای ده و همراه دشمنان ما در خشم و عذاب خویش نیفکن.(40)

شیخ شهاب الدین سهروردی (وفات 590 - 581 ق)

جهان هیچگاه، از حکمت، و از وجود کسی که قائم به حکمت باشد، و حجج و بینات خدا نزد او باشد، خالی نبوده است. و این چنین کسی، خلیفه خداست در زمین و تا زمین و آسمان برپاست، چنین خواهد بود.(41)