غیبت و عواقب آن

نویسنده : اسماعیل صدیقی

مقدمه

و ما اجری علی لسانی من لفظه فحش او هجر او شتم عرض او شهاده باطل او اغتیاب مومن غائب او سب حاضر و ما اشبه ذلک نطقا بالحمد لک، و اغراقا فی الثناء علیک، و ذهابا فی تمجیدک، و شکرا لنعمتک، و اعترفا باحسانک، و احصاء لمننک
(صحیفه سجادیه، دعای 20)
و آن کلمه زشت یا سخن ناستوده یا دشنام عرضی یا شهادت باطل یا غیبت مومن غایب یا بد گفتن به شخص حاضر و مانند اینها را که شیطان بر زبان من جاری کند. به سخن حمد و مبالغه در ثناء و سعی و دقت در تمجید و شکر نعمت و اعتراف به احسان و شمردن نعمتهای خودت بدل فرمای.
مقدمه
نوشته ای که در پیشدید شما است، مطالب مجموع سخنرانی های اینجانب در ماه مبارک رمضان سال 1380 هجری قمری است که در بعضی از مساجد مطرح و ایراد نموده ام. امید است این مجموعه برای شما خوانندگان عزیز، مفید واقع شود، چنانکه خود نیز بعد از مطالعه در این مبحث و مطرح کردن آن، متوجه شدم که بسیاری از حرف ها و اعمال ما، که از ما صادر می شود، غیبت بوده و ما ندانسته و ناخواسته به انجام آنها مبادرت ورزیده ایم.
به امید اینکه یکدیگر را عفو نموده و از خداوند برای خود و دیگران طلب آمرزش کنیم و این بیماری روحی ثواب سوز و عمل برباده ده را از صحنه زندگی و اعمال خود حذف و خارج کنیم.
زمستان 1380 - اسماعیل صدیقی
مقدمه
نوشته ای که در پیش دید شما است، مطالب مجموع سخنرانی های اینجانب در ماه مبارک رمضان سال 1380 هجری قمری است که در بعضی از مساجد مطرح و ایراد نموده ام. امید است این مجموعه برای شما خوانندگان عزیز، مفید واقع شود؛ چنانکه خود نیز بعد از مطالعه در این مبحث و مطرح کردن آن، متوجه شدم که بسیاری از حرفها و اعمال ما، که از ما صادر می شود، غیبت بوده و ما ندانسته و ناخواسته به انجام آنها مبادرت ورزیده ایم.
به امید اینکه یکدیگر را عفو نموده و از خداوند برای خود و دیگران طلب آمرزش کنیم و این بیماری روحی ثواب سوز و عمل برباد ده را از صحنه زندگی و اعمال خود حذف و خارج کنیم
زمستان 1380 - اسماعی صدیقی

غیبت، گناه بزرگی که به حسابش نمی آورند!

یکی از آفات زبان که از گناهان بزرگ به شمار می رود، بدگویی پشت سر دیگران و سخن ناخوشایند گفتن است.
متاسفانه این گناه بزرگ به صورت یک امر عادی در آمده و به اصطلاح نقل مجالس شده است. مرحوم شهید ثانی می فرماید: بیشتر مردم برای ادامه نماز، روزه و بسیاری از عبادات و آنچه وسیله قرب مقام در نزد پروردگار می شود، می کوشند و بسیاری از محرمات از قبیل زنا، شر خمر و... را مرتکب نمی شوند و با این همه، بیشتر اوقات خود را در مجالس خوشگذرانی و سخنان بیهوده و... تلف می کنند و آبروی برادران دینی خود را می برند و آن را جزو گناهان به حساب نمی آورند، گویی از مواخذه خداوند متعال در ارتکاب این گونه اعمال بیمی ندارند. (1)
حتی گویا اکثر افراد بدان معتاد شده اند، پدر از مادر و مادر از پدر و هر دو از همسایگان و خویشان بدگویی و عیب جویی می کنند.
خلاصه بسیاری از مردم مرتکب این عمل می شوند و گویا آن را گناه نمی دانند.

معنای غیبت

غیبت به کسر غین بر وزن زینت، یعنی پشت سر دیگران بدگویی کردن و سخن ناخوشایند گفتن است. این تعریف با شمول و عمومی که دارا است شامل انواع غیبت، بهتان، تهمت، افترا، (2) فحش و حتی ذکر عیوب آشکار می شود و حال آنکه هر یک از اینها در اصطلاح، تعریف خاصی داشته واز نظر شرعی دارای احکام ویژه ای می باشند و همه شان از مصادیق غیبت مصطلح به شمار نمی آیند.