خوردنیها و آشامیدنیها از نظر پیشوایان علم و دین

سید محمد تقی حکیم با همکاری دکتر رهنما چیت ساز

مرزه:

یکی از اصحاب می گوید که حضرت موسی بن جعفر (ع) فرمود: مرزه داروی امیرالمؤمنین علی (ع) بود و آن حضرت می فرمود: مرزه در معده پرزهایی مانند پرزهای حوله ایجاد می کند.
شخصی از رطوبت، خدمت حضرت موسی بن جعفر شکوه کرد. حضرت به او دستور داد مرزه را بکوبد و ناشتا از آن بخورد.
سرشاخه گلدار مرزه، معطر و نیرو دهنده است. مرزه عمل هضم را آسان می کند و بعلاوه مقوی معده، مدر و بادشکن نیز هست. در سوء هاضمه، زردی، حالات بحرانی آسم و نفخ، اثر معجزه آسایی دارد. لوسیون (آب حاوی ماده دارویی) آن در زخمهای دیر علاج، و جوشانده آن در رفع دردهای روماتیسمی، دردهای عصبی، و نیز تقویت جسمانی کودکان ضعیف و یا مبتلا به راشیتیم (نرمی استخوآنها) بکار برده می شود.
مرزه طبق تحقیقات شولتزیک اثری قاطع در رفع اسهالهای حاد و مزمن دارد. دم کرده یک درصد آن در رفع اسهالهای عفونی و سبک، و نیز و رم و التهاب معده و روده، اثر درمانی زیادی دارد. پرورش مرزه در نواحی مختلف معمول است.

موز:

یحیی صنعانی می گوید: در مکه خدمت حضرت رضا (ع) رسیدم. دیدم آن حضرت موزی را پوست می کند و به امام محمد تقی (ع) می خوراند. عرض کردم: فدایت شوم این مولود مبارک است. حضرت فرمود: آری ای یحیی، این مولودی است که در اسلام پربرکتتر از او برای شیعیان نیست.
ابی اسامه می گوید: نزد امام صادق (ع) رفتم. حضرت درنایت مهربانی موزی به من مرحمت فرمود و من آن را گرفتم و خوردم.
موز میوه ای بسیار خوش طعم و مطبوع است که برای همه کسی و در هر رژیم غذایی، حتی کسانی که جهاز هاضمه ضعیف دارند مفید است. موز بعنوان ملین در سوء هاضمه و یبوست مصرف می شود. برای ازدیان مقاومت بدن قبل و بعد از عمل جراحی بسیار سودمند است. بعلاوه بعلت داشتن مقدار زیادی ویتامینهای گروه B در تقویت اعصاب اثر زیادی دارد. نیروی بدن مادر را افزایش می دهد و مانع از سقط جنین می گردد. موز دارای مقدار زیادی فسفر است که در افزایش هوش و حافظه کودکان تأثیر بسزایی دارد.
دکتر لابه رئیس آزمایشگاه دانشکده پزشکی پاریس، معتقد است که یک عدد موز تازه و رسیده، به اندازه یک کیلو گوشت ارزش غذایی دارد.
در 100 گرم موز، مواد زیر یافته می شود:
پروتید 87/1 گرم
گلوسید 05/23 گرم
لیپید 53/0 گرم
آب 1/73 گرم
مواد معدنی 6/1 گرم
مواد معدنی موز شامل پتاسیم، کسلیم، فسفر، آهن، منیزیم و روی است.

مویز:

مویز بخورید؛ زیرا مویز صفرا و بلعم را از بین می برد، اعصاب را قوی می کند، خستگی و اندوه را برطرف می نماید و انسان را خوش اخلاق می کند.
پیامبر اکرم (ص)
علی (ع) فرمود: کسی که صبح ناشنابیست و یک دانه مویز سرخ بخورد، مریض نخواهد شد.
امام صادق (ع)
مویز اعصاب را قوی می کند، رنج و خستگی را از بین می برد و نفس را نیکو می نماید.
امام صادق (ع)
وقتی که دچار قحطی و گرسنگی شدید، از مویز بجای نان استفاده کنید و خود را با آن راضی نگهدارید.
امام صادق (ع)
مویز، انگور رسیده ای است که به درخت خشک شده باشد، و فرق آن باکشمش در این است که کشمش از انگورهای کوچک و مویز از انگور درشت حاصل می شود.
مویز اشتهاآور، خلط آور و ملین است. محرکی قوی برای دستگاه تناسلی نیز هست.