خوردنیها و آشامیدنیها از نظر پیشوایان علم و دین

سید محمد تقی حکیم با همکاری دکتر رهنما چیت ساز

گلابی:

گلابی بخورید؛ زیرا گلابی قلب را جلا می دهد و دردهای اندرون را فرو می نشاند.
امام صادق (ع)
گلابی معده را دباغی و تقویت می کند و همان خواصی را دارد که به نیز داراست. خوردن گلابی در حال سیری سودمندتر از خوردن آن در حال گرسنگی است. کسی که دلش گرفته و اندوهناک است باید گلابی را بعد از غذا بخورد.
امام صادق (ع)
گلابی دارای مقدار زیادی آب (80 درصد) مواد قندی به جز ساکارز (قند معمولی) است و به همین جهت برای مبتلایان به بیماری قند، میوه بسیار مناسبی است.
از برگ درخت گلابی در درمان ورم مثانه و سنگ مجاری ادرار استفاده می شود، زیرا با مصرف آن دفع ادرار زیاد می گردد و رنگ آن روشن می شود. گلابی میوه ای است بسیار خوش طعم و ادرار آور که البته در مصرف آن نباید افراط کرد؛ زیرا معده ضعیف قادر به هضم آن نیست. گلابی پخته سهل الهضمتر و ملین است. گلابی دارای ویتامین های B.C و کمی Aاست. در گلابی مقداری، منگنز موجود است که باعث تحرک دیاستازهای بدن انسان می شود. اگر در هنگام غذا گلابی میل شود، ادرار فوق العاده زیاد خواهد شد.

گوشت:

پیغمبر خدا (ص) فرمود: سرور خوراکی ها در دنیا و آخرت گوشت است.
علی (ع)
پیغمبر اکرم (ص) فرمود: بهترین قاتقهای بهشت گوشت است.
امام صادق (ع)
هر وقت مسلمان ضعیف شد، باید گوشت با شیر بخورد.
علی (ع)
سرور غذاها گوشت است.
امام باقر (ع)
پیغمبر اکرم (ص) از گوشت ماهیچه دست، خوشش می آمد.
امام باقر (ع)
عبدالاعلی می گوید: به امام صادق (ع) عرض کردم برای ما روایت شده که پیغمبر اکرم (ص) فرموده است، خداوند از خانه ای که در آن، گوشت بسیار خورده می شود بدش می آید. امام صادق فرمود: حدیث را خوب نفهمیده اند. منظور پیغمبر، خانه ای است که مردم در آن غیبت می کنند و غیبت کردن به منزله خوردن گوشت افرادی است که غیبت آنان را کرده اند. پدر من گوشت را دوست داشت و روزی که وفات کرد در نزد مأمور خرج او، سی درهم برای تهیه گوشت بود. پیغمبر خدا (ص) گوشت را دوست می داشت.
امام صادق (ع)
یک زن یهودی پیغمبر اکرم (ص) را به وسیله سمی که در ماهیچه قرار داده بود، مسموم کرد، زیرا پیغمبر خدا ماهیچه و شانه را دوست می داشت و از گوشت ران بدش می آمد، زیرا نزدیک مجرای بول است.
امام صادق (ع)
پیغمبر از پیغمبران خدا، از ضعف و ناتوانی به خداوند شکایت برد. وحی آمد که گوشت را با شیر طبخ کن و بخور؛ زیرا این غذا بدن را محکم می کند.
امام صادق (ع)
آب گوشتی که با گوشت گاو تهیه شده باشد، پیسی را از بین می برد.
امام صادق (ع)
گوشت، گوشت را می رویاند، و کسی که یک لقمه پیه در شکم او وارد شده باشد به همان اندازه درد از بدن او بیرون می رود.
امام موسی کاظم (ع)
به شخص تب دار، گوشت کبک بخورانید، زیرا گوشت کبک ساقها را قوی می کند و تب را برطرف می سازد.
امام موسی کاظم (ع)
اگر خداوند متعال گوشتی بهتر از گوشت گوسفند آفریده بود، هر آینه آن را فدای اسماعیل می کرد.
امام رضا (ع)
گوشت، نسوج عضلانی حیوانات است. به طور کلی سلولها و الیاف عضلانی دارای ترکیب پیچیده ای از مواد پروتئینی، لیپیدی، گلوسیدی، مواد معدنی و سایر مواد است.
مقدار مس گوشت، فوق العاده قابل توجه است؛ بنابراین گوشت خون سازی )Hematopoetigue( قوی است و آهن و مس لازم را برای احیا و تولید گلبولهای قرمز در دسترس می گذارد.
در گوشت و ویتامین های A ب دو و ب شش، PP و مقدار کمی ویتامین D.C موجود است.
گوشت به سبب داشتن مقدار زیادی پروتئین، غذایی فوق العاده کامل است؛ زیرا مواد پروتئینی، عامل اصلی ساختمان سلولی است و از اجزای ضروری ترشحات غدد، آنزیمها و هورمونها محسوب می شود.
عده ای سعی کرده اند تا انسان به صورت موجود، گیاه خوار در آید، و نه تنها گوشت، بلکه از مصرف کلیه غذاهای حیوانی دوری کند، ولی باید گفت که انسان در عین حال که گیاه خوار است، باید از غذاهای حیوانی نیز حداکثر استفاده را بکند. حقیقت زیر احتیاج انسان را به غذاهای حیوانی خیلی روشن می کند:
احتیاج روزانه بدن آدمی به مواد پروتئینی 75/1 گرم برای هر کیلو وزن، در 24 ساعت است. و اگر بخواهد این مقدار را صرفاً از غذاهای گیاهی کسب کند، باید حداقل 25 کیلو گرم از آنها را در شبانه روز مصرف کند که طبعاً امر محالی است و لذا دچار کمبود مواد پروتئینی خواهد شد.
مطلب دیگری که تذکر آن در این جا ضروری است، مصرف گوشت بدون استخوان است که متأسفانه امروزه زیاد رایج شده است، در حالی که ارزش غذایی آن، کمتر از گوشت معمولی است، زیرا خود استخوان حاوی مواد متعدی از جمله مقدار زیادی فسفر و کلسیم است که گوشت بی استخوان فاقد آنهاست.

کباب:

موسی پسر بکر می گوید: در مدینه مبتلا به مرضی شدم که در اثر آن ضعیف شده بودم؛ خدمت امام موسی کاظم (ع) رسیدم. آن حضرت به من فرمود: می بینم که ضعیف شده ای؟ گفتم آری فرمود کباب بخور. کباب خوردم و خوب شدم.
موسی پسر بکر می گوید: امام موسی کاظم (ع) به من فرمود که چرا رنگ صورت تو زرد شده است؟ عرض کردم دچار تب شده بودم. حضرت به من فرمود: گوشت بخور. من گوشت خوردم بعد از یک هفته حضرت مرادید و به من که همان طور رنگ پریده و زرد رنگ بودم، فرمود: مگر به تو نگفتم که گوشت بخوری. عرض کردم از آن وقتی که به من امر کرده اید، غیر از گوشت چیزی نخورده ام. فرمود چطور گوشت خورده ای؟ عرض کردم آب پز. حضرت فرمود: نه به صورت کباب بخور. پس من کباب خوردم. بعد از یک هفته حضرت مرا به سوی خود خواند. در حالی که قرمزی صورت من در اثر خوردن کباب عود کرده بود، آن حضرت فرمود: اکنون حال تو خوب شده است.