خوردنیها و آشامیدنیها از نظر پیشوایان علم و دین

سید محمد تقی حکیم با همکاری دکتر رهنما چیت ساز

گردو:

امیرالمؤمنین علی (ع) فرمود: خوردن گردو در موقع شدت گرما، حرارت را در اندرون انسان تحریک می کند و خوردن آن در زمستان کلیه ها را گرم می کند و سرما را برطرف می نماید.
امام صادق (ع)
پنیر و گردو اگر با هم باشند، در مجموع آنها شفاست.
امام صادق (ع)
خوردن گردو بازنیان مفید است و نور چشم را زیاد می کند.
امام صادق (ع)
گردو و زنیان با یکدیگر بواسیر را می سوزانند، باد را از بین می برند، رنگ صورت را نیکو می کنند، معده را نیرو می دهند و کلیه را گرم می نمایند.
امام صادق (ع)
پنجاه درصد از وزن گردو از مواد چربی تشکیل شده است و لذا ماده ای بسیار مغذی است، و برای اشخاص مسلول یا مبتلا به مرض قند تجویز شده است. گردو ملین و کرم کش است.
هضم مغز گردو بعلت داشتن روغن زیاد مشکل است.
برگ درخت گردو بعلت داشتن روغن زیاد مشکل است.
برگ مغز گردو، قابض مقوی و معرق است و برای درمان خنازیر و زخمهای برفکی و یرقان بسیار مفید است.
در 100 گرم مغز گردوی خشک مواد زیر یافته می شود:
پروتید 5/16 گرم
گلوسید 16 گرم
لیپید 5/58 گرم
و نیز حاوی فلزات مس، روی، آهن، فسفر و ویتامینهای C.B می باشد. این مقدار گردوی خشک تولید 620 کالری حرارت می کند.

گشنیز:

خوردن سیب ترش و گشنیز موجب حالت نسیان و فراموشی می شود.
امام موسی کاظم (ع)
میوه گشنیز نیرو دهنده، هضم کننده غذا، بادشکن، مدر، ضد تشنج، ضد کرم و ضد صرع است.
دکتر لوکلر که تجارت فراوانی در درمان بیماری ها با گیاهان دارد، مصرف آن را در معالجه بیماری های عفونی مانند تب تیفوئید (حصبه)، تب های روده ای و دانه ای توصیه کرده است، و این به علت خاصیت با کتری کشی شدیدی است که در میوه گشنیز وجود دارد.
مصرف مقدار زیاد گشنیز، موجب نوعی خستگی مفرط می شود که منجر به خوابی عمیق می گردد، و حالاتی نظیر گنگی و بی حسی پیش می آورد که ممکن است به ورم معده و روده منتهی شود.

گلابی:

گلابی بخورید؛ زیرا گلابی قلب را جلا می دهد و دردهای اندرون را فرو می نشاند.
امام صادق (ع)
گلابی معده را دباغی و تقویت می کند و همان خواصی را دارد که به نیز داراست. خوردن گلابی در حال سیری سودمندتر از خوردن آن در حال گرسنگی است. کسی که دلش گرفته و اندوهناک است باید گلابی را بعد از غذا بخورد.
امام صادق (ع)
گلابی دارای مقدار زیادی آب (80 درصد) مواد قندی به جز ساکارز (قند معمولی) است و به همین جهت برای مبتلایان به بیماری قند، میوه بسیار مناسبی است.
از برگ درخت گلابی در درمان ورم مثانه و سنگ مجاری ادرار استفاده می شود، زیرا با مصرف آن دفع ادرار زیاد می گردد و رنگ آن روشن می شود. گلابی میوه ای است بسیار خوش طعم و ادرار آور که البته در مصرف آن نباید افراط کرد؛ زیرا معده ضعیف قادر به هضم آن نیست. گلابی پخته سهل الهضمتر و ملین است. گلابی دارای ویتامین های B.C و کمی Aاست. در گلابی مقداری، منگنز موجود است که باعث تحرک دیاستازهای بدن انسان می شود. اگر در هنگام غذا گلابی میل شود، ادرار فوق العاده زیاد خواهد شد.