خوردنیها و آشامیدنیها از نظر پیشوایان علم و دین

سید محمد تقی حکیم با همکاری دکتر رهنما چیت ساز

کدو:

کدو زیاد بخورید، زیرا کدو غم و اندوه را برطرف می کند
پیامبر اکرم (ص)
خوردن کدو با عدس، رقت قلب می آورد
پیامبر اکرم (ص)
پیغمبر اکرم (ص)، کدو را دوست می داشت و دست می برد تا آن را از میان کاسه غذا جست و جو کند و میل فرماید.
امام صادق (ع)
پیغمبر اکرم (ص) از کدو خوشش می آمد و به زنان خود دستور می داد تا هر وقت که گوشت می پزند، کدو در آن بریزند.
کدو برای قولنج مفید است.
امام صادق (ع)
از جمله وصایای پیغمبر (ص) به علی (ع) این بود که فرمود: یا علی ! به خوردن کدو عادت کن؛ زیرا کدو دماغ و عقل را زیاد می کند.
امام موسی کاظم (ع)
مغز تخمه کدو و دارای اثر ضد کرم است. از محاسن آن این است که سمی نیست و می تواند در رفع کرم اطفال مورد استفاده قرار گیرد. برای این کار مغز تازه تخمه کدو را می کوبند و با عسل با مربا مخلوط و مصرف می کنند. خوردن یک مسهل روغنی پس از 4 تا 5، دفع کرم بی حرکت را تسهیل می کند.
کدو ادرار را افزایش می دهد و یرقان را برطرف می سازد. و تب بر نیز هست. کدو سینه را نرم و خلط و سرفه را آسان می کند.
در استعمال خارجی، اگر کدو حلوایی پخته و گرم گرم، به صورت مالیده شود، و نیم ساعت در همان حال باقی بماند، رنگ چهره را باز می کند و صورت را براق و زیبا می سازد.
روغن تخم کدو برای تسکین درد بو اسیر بسیار نافع و جوشانده گل آن برای سینه بسیار مفید است.

کرفس:

پیغمبر اکرم (ص) فرمود: به خوردن کرفس عادت کنید؛ زیرا این سبزی خوراک پیغمبران خدا بوده است.
امام صادق (ع)
نادر، خادم حضرت موسی بن جعفر می گوید: آن حضرت یادی از کرفس کرد و فرمود: شما مردم اشتها به کرفس دارید و آن را می خورید و هر حیوان جنبنده ای غیر از آدمیان نیز از آن استفاده می کند، به این ترتیب که آنها بدنشان را به این سبزی می مالند.
کرفس حافظه را زیاد و قلب را پاک می کند و دیوانگی جذام و پیسی را برطرف می نماید.
از ریشه کرفس قرنهاست که در درمان آب آوردن انسان، بیماری نقرس، روماتیسم، زیاد شدن اسید اوریک خون، سنگ کلیه، یرقان، آسم، ضعف اعصاب، نفخ و بیماریهای مثانه استفاده می شود. کرفس مدر، مقوی معده، ضد اسکوربوت (به علت داشتن مقدار زیادی ویتامین C، نیرو دهنده، بادشکن، صفرا بر و تب بر نیز هست. سابقاً از شیره تازه برگهای آن، در رفع تبهای نوبه استفاده می شده است. ساقه و برگهای کرفس را نباید دور ریخت، بلکه باید آن را خشک کرد و برای خوشمزه کردن آش و سوپ استفاده کرد.
اشخاصی که به ورم کلیه مبتلا هستند، نباید آن را مصرف کنند.
کرفس سرشار از سدیم، پتاسیم، کلسیم، فسفر و نیز ویتامین های C.B.Aاست.

گردو:

امیرالمؤمنین علی (ع) فرمود: خوردن گردو در موقع شدت گرما، حرارت را در اندرون انسان تحریک می کند و خوردن آن در زمستان کلیه ها را گرم می کند و سرما را برطرف می نماید.
امام صادق (ع)
پنیر و گردو اگر با هم باشند، در مجموع آنها شفاست.
امام صادق (ع)
خوردن گردو بازنیان مفید است و نور چشم را زیاد می کند.
امام صادق (ع)
گردو و زنیان با یکدیگر بواسیر را می سوزانند، باد را از بین می برند، رنگ صورت را نیکو می کنند، معده را نیرو می دهند و کلیه را گرم می نمایند.
امام صادق (ع)
پنجاه درصد از وزن گردو از مواد چربی تشکیل شده است و لذا ماده ای بسیار مغذی است، و برای اشخاص مسلول یا مبتلا به مرض قند تجویز شده است. گردو ملین و کرم کش است.
هضم مغز گردو بعلت داشتن روغن زیاد مشکل است.
برگ درخت گردو بعلت داشتن روغن زیاد مشکل است.
برگ مغز گردو، قابض مقوی و معرق است و برای درمان خنازیر و زخمهای برفکی و یرقان بسیار مفید است.
در 100 گرم مغز گردوی خشک مواد زیر یافته می شود:
پروتید 5/16 گرم
گلوسید 16 گرم
لیپید 5/58 گرم
و نیز حاوی فلزات مس، روی، آهن، فسفر و ویتامینهای C.B می باشد. این مقدار گردوی خشک تولید 620 کالری حرارت می کند.