خوردنیها و آشامیدنیها از نظر پیشوایان علم و دین

سید محمد تقی حکیم با همکاری دکتر رهنما چیت ساز

ترب:

ریشه ترب بلغم را قطع می کند، غذا را هضم می نماید و برگ آن مدر است.
علی (ع)
حنان می گوید: با امام صادق (ع) سر یک سفره غذا می خوردیم. حضرت به من ترب مرحمت کرد و فرمود: ای حنان ! ترب بخور، که سه خاصیت دارد: برگ آن نفخ شکم را از بین می برد؛ مغز آن ادرار را زیاد می کند و ریشه آن بلغم را قطع می نماید.
مصرف ترب از نظر درمانی به زمان های قبل از میلاد مسیح می رسد. شیره تازه ترب در رفع نزله های شش، سیاه سرفه، بیماری های کلوی و مثانه، قولنج های کبدی و روماتیسم مصرف می شود. برای استفاده از اثر درمانی ترب، باید داخل آن را خالی کرد، بطوری که حفره ای در آن بوجود آید، سپس درته آن سوراخ کوچکی ایجاد و داخل حفره را پر از شکر کرد، و مجموعه را دردهانه ظرفی قرار داد. آبی که به این ترتیب از انتهای ترب می چکد جمع آوری می کنند این مایع در بر طرف کردن عوارض فوق و رفع سنگهای صفراوی اثری معجزه آسا دارد.
جوشانده ترب سرمازدگی را برطرف می کند.
ترب خام چون دیر هضم است نباید زیاد مصرف شود، زیرا ایجاد ناراحتیهای معدی می کند.
در 100 گرم ترب مواد زیر یافته می شود:
پروتید 1 گرم
گلوسید 5/6 گرم
آب 87 گرم
مواد معدنی 7/0 گرم
و مقدار ویتامینهای C.B.A

تره:

خدمت حضرت موسی بن جعفر (ع) از مریض شدن شخصی شکایت بردند. حضرت پرسید: مرض او چیست؟ عرض کردند: از طحال ناراحتی دارد. آن بزرگوار فرمود: سه روز به او تره بخورانید.
به دستور امام به او تره دادند، خون او بند آمد و بیماریش بهبود یافت.
حضرت موسی بن جعفر (ع) را دیدند که از زمینی که در آن تره کاشته شده بود، تره می برید. با آن می شست و می خورد.
از امام صادق (ع) خواص تره را پرسیدند. حضرت فرمود: خدمت پیغمبر اکرم (ص) صحبت از سبزیها شد. آن حضرت فرمود: تره بخورید، زیرا تره در میان سبزیها مانند نان در میان سایر خوراکیها است.
یکی از اصحاب می گوید: با امام صادق (ع) سر سفره نشسته بودم، خواستم کاسنی بخورم حضرت به من فرمود: چرا تره نمی خوری؟ عرض کردم: به خاطر خواصی که از شما درباره کاسنی روایت شده، می خواهم کاسنی بخورم. حضرت فرمود: از ماچه نقل شده؟ عرض کردم گفته شده است که فرموده اید: هر روز یک قطره از آب بهشت روی کاسنی می ریزد. آن امام فرمود با این حال برتره هفت قطره می ریزد. عرض کردم چگونه تره بخورم؟ فرمود: ریشه های تره را ببر و سرهای آن را دور بریز و بقیه آن را بخور. امیرالمؤمنین (ع) تره را با نمک نیم کوب میل می فرمود.
امام صادق (ع)
کسی که این دو سبزی: یعنی سیر و تره را بخورد، نزدیک مسجد ما نیاید (تا بوی آنها کسی را اذیت نکند)
پیغمبر اکرم (ص)
تره مدر، خلط آور و نرم کننده است. جوشانده آن در دفع ذرات و رسوبات ادراری کمک زیاد می کند. به همین جهت مصرف آن در مبتلایان به روماتیسم و نقرس معمول است. مصرف جوشانده و شربت آن، در موارد گرفتگی صدا، زکام، سرفه، برنشیت و کلیه اختلالات حاد دستگاه تنفسی مؤثر است. در تره مقداری زیادی ویتامین C و نیز ویتامینهای ب یک و ب دو با هم دیده می شود.
در استعمال خارجی اگر به صورت له شده، بر روی محل گزیدگی زنبور معمولی و زنبور عسل قرار گیرد، ناراحتی را تسکین می دهد.
تره به علت داشتن سلولز تولید نفخ می کند و برای اشخاصی که مبتلا به بواسیر و بیماریهای روده ای هستند، چندان مفید نیست.

چغندر:

خداوند متعال مرض جذام را از یهود برداشت، بواسطه آن که یهود چغندر می خوردند و رگهای گوشت را دور می ریختند.
امام صادق (ع)
بنی اسرائیل به خداوند متعال و به حضرت موسی از لکه های سفیدی (پیسی) که در بدن خود مشاهده می کردند، شکایت نمودند. حضرت موسی هم این مطلب را به خداوند عرض کرد. خداوند به موسی وحی کرد که بنی اسرائیل را امر کن گوشت گاو با چغندر بخورند (تا شفا یابند)
امام باقر (ع)
به بیماران خود برگ چغندر بخورانید، چه در برگ چغندر شفاست و درد و ضرری در آن نیست و به مریض خواب آرامی می دهد. اما از ریشه چغندر اجتناب کنید زیرا سودا را تحریک می کند.
حضرت رضا (ع)
خوردن چغندر شما را از مرض جذام ایمن می کند. عقل را زیاد و خون را تصفیه می کند. چغندر شفای درد است. استخوان را محکم می کند و گوشت را می رویاند.
حضرت رضا (ع)
چغندر به علت داشتن اثر رادیواکتیو، عمل آن در دستگاه گوارش قابل اهمیت است.
چغندر ملین، مدر و آرام کننده است. به علاوه جوشانده آن برای درمان التهاب مثانه، یبوست، بواسیر و بیماریهای پوست مصرف می شود.
چغندر خام را نمی شود خورد، به همین جهت اغلب آن را پخته مصرف می کنند که دارای انواع ویتامین ها و مواد معدنی دیگر است.
در 100 گرم چغندر مواد زیر موجود است:
پروتید 2 گرم
گلوسید 14 گرم
لیپید 2/0 گرم
سلولز، فسفر، کلسیم، آهن و ویتامینهای A.B.C نیز در آن یافته می شود.