خوردنیها و آشامیدنیها از نظر پیشوایان علم و دین

سید محمد تقی حکیم با همکاری دکتر رهنما چیت ساز

برنج:

بهترین غذاهای دنیا و آخرت، گوشت و پس از آن برنج است.
پیامبر اکرم (ص)
یونس می گوید: خدمت امام صادق (ع) رسیدم. آن حضرت به من فرمود: چیزی بهتر از برنج و روغن بنفشه از عراق برای ما نمی آوردند. سپس آن حضرت ادامه داد: درد شدیدی داشتم، ناراحت بودم، به من الهام شد برنج بخورم. پس دستور تهیه برنج دادم. برنجها را شستند و خشک کردند، بعد آنها را بریان کردند و آرد نمودند. آن آرد را با روغن زیتون می خوردم، و همچنین مقداری از آن برنجها را پختند و از آن خوراکی برای من تهیه کردند و خداوند بوسیله همین برنج، درد مرا بر طرف کرد.
یکی از اصحاب می گوید: از درد شکمی که داشتیم نزد امام صادق (ع) شکایت بردم. حضرت به من فرمود: برنج بگیر و بشوی بعد آنها را در سایه خشک کن. وقتی که خشک شد، آنها را نیم کوب کن و هر روز صبح به اندازه گودی کف دستت از آنها بخور.
برنج خوب غذایی است امعاء را گشاد و بواسیر را بر طرف می کند و من به اهل غبطه می خورم که برنج می خورند و آن سرد می نوشند.
امام صادق (ع)
برنج غذای بسیار خوبی است. ما آن را برای بیماران خود ذخیره می کنیم
امام صادق (ع)
یکی از اصحاب می گوید: امام صادق (ع) مبتلا به درد شکم شد. دستور داد برای او برنج پختند و روی آن سماق ریختند. حضرت از آن برنج میل فرمود و بهبود کامل یافت.
خاصیت غذایی برنج 4 برابر سیب زمینی است. برنج صفرا را کم می کند و باعث ایجاد یبوست می شود. در برنج پاک نکرده مقداری زیادی ویتامینهای PP.B موجود است که برنج سفید، فاقد آنها است و خوردن مداوم آن سبب بروز بیماری پلاگر و بری بری می شود.
لعاب برنج برای اسهال کودکان بسیار مفید است. دستور تهیه برنج پخته برای آن که باعث ناراحتی دستگاه گوارش نشود، بشرح زیر است.
برنج را با مقمدار کافی آب و نمک آنقدر باید جوشاند تا آب آن کاملا تبخیر شود. برنج تهیه شده را باید با تأمل خورد و خوب جوید و در هنگام خوردن برنج یا فاصله بعد از آن نباید آب سرد نوشید. برنج برای افراد مبتلا به مرض قند و یبوست مضر است.
در 100 گرم برنج مواد زیر یافته می شود:
پروتید 3 گرم.
گلوسید 80 گرم.
لیپید 1 گرم.
این مقدار برنج تولید 350 کالری حرارت می کند.

به:

کسی که سه روز ناشتا به بخورد، ذهن او صاف و حلم و علم او بسیار می شود و از مکر شیطان و شیطانیان محفوظ می ماند.
پیغمبر اکرم (ص)
به بخورید و آن را به یکدیگر هدیه بدهید. زیرا به، دید را روشن می نماید و محبت در قلب ایجاد می کند. به زنان آبستن خود به بخورانید تا فرزندان آنان نیکو شود.
پیامبر اکرم (ص)
پیغمبر اکرم (ص) فرمود: به، دل را شاد و با نشاط، شخص بخیل را سخاوتمند و آدم ترسو را دلیر می کند.
امام صادق (ع)
امام صادق (ع) پسر زیبایی دید فرمود: ممکن است پدر این پسر به خورده باشد.
علی (ع) فرمود: خوردن به برای ضعف قلب بسیار مفید است. معده را پاک، ذهن را زیاد. آدم ترسو را شجاع می کند.
امام صادق (ع)
جعفر بن ابیطالب در خدمت پیغمبر اکرم (ص) بود یک عدد به برای آن حضرت هدیه آوردند. پیغمبر یک تکه از آن را برید و به او فرمود: به را بگیر و بخور، زیرا به ذهن را یاد، ترسو را شجاع، رنگ را صاف و فرزند را نیکو می کند.
امام صادق (ع)
کسی که در حال گرسنگی (ناشتا) به بخورد، آب (نطفه) او پاک و فرزند او نیکو می شود.
امام صادق (ع)
کسی که به بخورد، خداوند متعال تا چهل روز حکمت را بر زبان او جاری می سازد.
امام صادق (ع)
خداوند هرگز پیغمبری را مبعوث نکرده، مگر آنکه بوی به با او باشد.
امام صادق (ع)
سفیان می گوید: از امام صادق (ع) شنیدم که آن حضرت فرمود: به، غم شخص اندوهناک را از بین می برد، همچنان که دست، عرق پیشانی را می زداید.
به مقوی معده و متوقف کننده اسهالهای ساده و خونی است. در ورم حاد روده ها، خونریزیهای قاعدگی و بو اسیری، اثر بسیار مفید دارد. بهترین روشن برای رساندن تانن به مسلولین به است. به ضمن تقویت اعمال دستگاه گوارشی، هیچگونه ناراحتی برای آن بوجود نمی آورد.
دانه به، به علت داشتن مقدار زیادی موسیلاژ، در رفع التهابات داخلی مخاط و سرفه بکار می رود. مصرف آن از خارج اثر نرم کننده دارد، به همین جهت خیسانده آن در سوختگی، سرمازدگی، ترک پوست بدن، مخصوصاً ترک پستان و لب و نیز درمان بو اسیر بسیار مفید است.
در 100 گرم میوه به مواد زیر یافته می شود:
پروتید 1 گرم
گلوسید 26 گرم
لیپید 5/0 گرم
آب 78 گرم
به سرشار از ویتامین های A.B و املاح آهکی و تانن است.
100 گرم آن تولید 112 کالری حرارت می کند.

پنیر:

یکی از اصحاب می گوید: از امام محمد باقر (ع) راجع به پنیر سؤال کردم. آن حضرت فرمود: از غذایی که من خوشم می آید از من سؤال کرده ای ! سپس به خادمش در همی داد و به او فرمود: برای ما پنیر بخر، خادم پنیر را آورد. آنگاه با هم ناهار خوردیم. آن بزرگوار پنیر خورد و ما هم پنیر خوردیم. وقتی که ناهار تمام شد؛ خدمت امام باقر (ع) عرض کردم شما درباره پنیر چه می فرمایید؟
حضرت فرمود: مگر ندیدی که از آن خوردم؟ عرض کردم بلی دیدم، ولی میل دارم از زبان شما بشنوم.
آن حضرت فرمود: بطور کلی درباره پنیر و هرچیز دیگر به تو می گویم: هر چیزی که نوعی حلال و نوعی حرام داشته باشد، برای تو حلال است تا این که نوع حرام آن بعینه برای تو مشخص شود، که در آن صورت آن را باید ترک کنی.
علت این سؤال وجود مایه پنیر در پنیر است که گاهی آن را از حیوان میته تهیه می کنند. و منظور امام این است که هر وقت بر تو ثابت شد که مایه پنیر از حیوان میته گرفته شده، باید از آن پنیر اجتناب کنی و مادامی که این مطلب بر تو ثابت نشده است، خوردن پنیر حلال است و اشکالی ندارد.
خوب لقمه ای است لقمه ای که در آن پنیر باشد. دهن را خوش بو و غذای قبل را هم هضم می کند. پنیر اشتهاآور است؛ و کسی که در اول ماه پنیر بخورد حاجت او برآورده می شود.
امام صادق (ع)
پنیر در نتیجه منعقد شدن شیر یا خامه، تحت اثر مایه پنیر، حاصل می شود. پنیر به علت داشتن ویتامین های مختلف برای فقرا و کسانی که در نقاط دور افتاده زندگی می کنند و از داشتن انواع و اقسام غذاها محرومند، غذای بسیار مفیدی است. مایه پنیر موجود در آن نیز، در بالا بردن ارزش غذایی آن تأثیر به سزایی دارد. شرط اساسی استفاده از پنیر، تازه بودن آن است. زیرا دیاستازها در آن زنده اند و در امعاء به زندگانی خود ادامه می دهند و تا مدتی تأثیر آنها باقی می ماند. پنیری که مدتی در آب نمک بماند، استفاده چندانی ندارد، مخصوصاً پنیری که شور شده باشد و برای گرفتن شوری آن، مدتی آن را در آب انداخته باشند.