خوردنیها و آشامیدنیها از نظر پیشوایان علم و دین

سید محمد تقی حکیم با همکاری دکتر رهنما چیت ساز

بادنجان:

بادنجان بخورید. زیرا بادنجان مرض را از بین می برد و مرضی در آن نیست.
امام صادق (ع)
یکی از اصحاب می گوید امام علی نقی (ع)، به یکی از پیشکاران خود فرمود: برای ما بادنجان تهیه کن؛ زیرا بادنجان در وقت احتیاج بدن به مواد گرمی، گرم، و در موقع نیاز بدن به مواد سردی، سرد (20) است، و بطور کلی در همه اوقات و در هر حالی معتدل است.
هنگامی که رطب رسید و انگور پخته شد، بادنجان ضرری ندارد.
امام صادق (ع)
بادنجان برای سودا مفید است و ضرری برای صفرا ندارد.
امام صادق (ع)
بادنجان بخورید، زیرا بادنجان از مرض برص (پیسی) بدن را ایمن می کند.
امام صادق (ع)
هنگامی که میوه درخت خرما رسید، بادنجان بخورید؛ زیرا بادنجان در آن موقع، نور صورت را زیاد و رگها را ظاهر و آب پشت (نطفه) را بسیار می کند.
امام صادق (ع)
مشهور است که اصل بادنجان از هند است. خاصیت غذایی بادنجان کم، ولی ملین و مدر است و مصرف آن برای بیماران مبتلا به خنازیر و زخم معده توصیه شده است. میوه نارس بادنجان به علت داشتن ماده ای به نام سولانین سمی است و نباید آن را مصرف کرد. به بادنجان خام خاصیت کرم کشی نسبت داده می شود. تخم بادنجان برای نزله و تنگی نفس بسیار مفید است.

باقلا:

تا هنگامی که حضرت عیسی به آسمان برده شد (و از انتظار پنهان گردید) خوراکش باقلا بود، و چیزی که آتش آن را تغییر داده باشد، نخورد.
پیامبر اکرم (ص)
باقلا ساق را محکم می کند و مولد خون در بدن است. قوه دماغی را نیز افزایش می دهد.
امام صادق (ع)
خوردن باقلا ساقها را محکم می نماید و خون تازه در بدن تولید می کند.
حضرت رضا (ع)
یکی از اصحاب می گوید: شنیدم که حضرت صادق (ع) فرمود: باقلا را با پوستش بخورید، زیرا پوست باقلا، معده را دباغی می کند.
باقلا ارزش درمانی زیادی دارد، ولی دیر هضم است که این اشکال را می توان با خیساندن آن در آب برطرف کرد. از مصرف آن در پیلونفریت (عفونت های چرکین کلیه ها و لگنچه) نتایج ارزنده بدست آمده است.
دکتر لوکلر پزشک عالیقدری که در درمان بیماریها با فرآورده های گیاهی، تحقیقات زیادی کرده است، اثر درمانی قابل ملاحظه ای را برای باقلا در درمان التهاب و ورم مثانه، ناشی از وجود سنگ قایل شده است. مصرف باقلا به منظور رفع روماتیسم، نقرس و غیره در بین مردم زیاد معمول است.
دانه آن نرم کننده و از بین برنده التهابات بدن است. جوشانده آن نیز می تواند اسهالهای مزمن را متوقف سازد.
مصرف باقلای تازه در اوایل بهار، اغلب باعث بروز مسمومیت یا حساسیتی می شود که به فابیسم )fabisme( معروف است. عوارض ناشی از این مسمومین کم خونی، یرقان، اختلالات روحی، هذیان، ناراحتی های قلبی وحتی گاهی مرگ است. این عارضه در زمان های قدیم اغلب در ساردنی اتفاق می افتاد و اخیراً نیز در ایران بخصوص در شمال موارد زیادی از این نوع مسمومیت، دیده شده است.
در صد گرم باقلا مواد زیر یافت می شود:
پروتید 11 گرم.
گلوسید 60 گرم.
لیپید 5/1 گرم.
و مقداری فسفر، کلسیم، آهن و ویتامین های C.B.A 100 گرم باقلا مولد 340 کالری حرارت است.

بالنگ:

ابراهیم جعفری می گوید: امام صادق (ع) فرمود: اطبای شما راجع به بالنگ چه دستوری به شما می دهند؟ عرض کردم به ما امر می کنند که پیش از غذا بالنگ بخوریم. آن حضرت فرمود: و من شما را امر می کنم که بعد از غذا بالنگ بخورید.
بالنگ را بعد از غذا بخورید، زیرا خاندان پیغمبر (ص) این کار را می کنند.
امام صادق (ع)
نان خشک و برشته بالنگ را هضم می کند.
امام رضا (ع)
ابی بصیر می گوید: مهمانی بر من وارد شد و از من بالنگ و عسل خواست. برای او فراهم کردم و خورد و من هم با او خوردم. بعد خدمت امام صادق (ع) رسیدم و دیدم سفره غذا جلو آن حضرت گسترده است.. آن بزرگوار به من فرمود: نزدیک بیا و بخور. عرض کردم پیش از آن که خدمت شما برسم، بالنگ و عسل خورده ام و احساس سنگینی می کنم، چون زیاد خورده ام. حضرت به خدمتکارش فرمود: نزد کنیز برو و بگو یک تکه از نان خشکی که در تنور قرمز می کنی برای ما بفرست. غلام رفت و از نان خشک آورد. حضرت به من فرمود: ای ابی بصیر ! از این نان خشک و برشته بخور، زیرا بالنگ را هضم می کند. من از آن خوردم و بلند شدم گویی هیچ چیزی نخورده بودم.
یکی از اصحاب می گوید به حضرت رضا (ع) عرض کردم مردم چنین می پندارند که بالنگ در حال گرسنگی و قبل از غذا بهترین خوراک است. حضرت فرمود: اگر پیش از غذا خوب باشد بعد از غذا بهتر و نیکوتر است.
پیغمبر اکرم (ص) علاقه داشت که به بالنگ سبز و سیب سرخ نگاه کند.
حضرت رضا (ع)
بالنگ که به آن ترنج نیز می گویند، میوه ای لطیف و اشتها آور و صفرا آور است و مانع از ریختن صفرا به معده می شود، به همین جهت در درمان یرقان (زردی) و اسهالهای صفراوی و کبدی بسیار مفید است.
از بالنگ بعنوان تقویت کننده معده و کبد استفاده می شود. بالنگ رفع کننده تشنگی نیز هست.