فهرست کتاب


سرچشمه حیات

محمد امینی گلستانی

26 نوشیدن آب با سبیل بلند!

رعایت بهداشت، در تمامی خوردنیها و نوشیدنیها لازم و ضروری است. اگر موی سبیل بلند باشد، به ناچار با خوردنیها مختلف تماس خواهد داشت، اگر شخص دودی و سیگاری باشد؛ سبیلهای مبارکش، از دود سیگار پوشیده و آلوده خواهد شد که در موقع نوشیدن آب با آب تماس پیدا کرده و میکروبهای مختلف به آب انتقال یافته دوباره به درون بدن او بر می گردد. بدین جهت، در دین اسلام از نوشیدن آب با سبیل بلند نهی شده و مورد مذمت قرار گرفته است.
سبیل بلند از جمله چیزهای نکوهش شده است. به طوریکه امیرمؤمنان علیه السلام در بیان صفات لشگر بنی مروان می فرماید: قوم حلقواللحی و فتلوا الشوارب (672)قومی اند که ریش خود را می تراشند و سبیلهایشان را تاب می دهند.
سبیل بلند از نظر پزشکی هم پسندیده نیست. پس دقت فرمایید که از قدیم گفته اند که الشارب بالشارب کالشارب (673) هر کس با سبیل بلند آب بنوشد مانند کسی است که شراب بنوشد (آشامنده با سبیل مانند آشامنده مشروب است!) مخفی نماند! این تشبیه ها و سخت گیری ها بیشتر به خاطر حفظ بهداشت خود و اجتماع می باشد که باید پرهیز کرد و گرنه هیچوقت گناه آب نوشیدن با سبیل بلند با گناه شرابخواری، در کفه ترازو مساوی نخواهد بود.
1. قال النبی صلی الله علیه و آله: لا یطولن احدکم شاربه فان الشیطان یتخذه جنة یستتربه (674) رسول خدا فرمود: هرگز کسی سبیلش را بلند نکند؛ چون شیطان آن جا را برای خود پناهگاه سپر استتار قرار می دهد.
2. امام صادق علیه السلام فرمود: احفواالشوارب و اعفواللحی و لا تتشبها بالیهود (675) سبیلها را کم و ریشها را پر پشت کنید، خود را همانند یهودیها نکنید.
3. رسول خدا فرمود : ان المجوس جزوالحاهم و فرو شواربهم و انا نحن نجز الشوارب و نعفی اللحیه و هی الفطرة (676)
مجوسیها ریشهایشان را کندند و سبیل ها را پر پشت کردند، ولی ما سبیل را کنده و ریش ها را زیاد می کنیم، و آن فطرت است
4. امام صادق و امیرمومنان علیه السلام فرمودند: اخذالشارب من الجمعة الی الجمعة امان من الجذام (677) گرفتن سبیل از جمعه تا جمعه دیگر، امان از مرض جذام است
5. من الحنیفیة قص الشارب (678) کوتاه کردن سبیل از دین حنیف ابراهیمی است
6. من السنن فی الراس قس الشارب (679) از سنت های سر، کوتاه کردن سبیل است، البته درباره کم کردن سبیل احادیث زیاد است به همین اندازه کفایت می کنیم، نظر استشهادی بود بر اینکه، بلندی سبیل چه اندازه، نکوهش شده و کوتاه کردنش مورد، تمجید قرار گرفته است، حتی آن را مطابق قطره و یا دین حنیفیه قرار داده است.

27 میوه ها را بشوئید

شستن میوه ها، از نظر بهداشتی لازم است. چون سمپاشی های که، روی آنها انجام می گیرد، و سایر آلودگیهایی که از هوا بر روی میوه ها می نشیند، ضرورت شستن را دو چندان می کند.
با قطع نظر از اینها، فعل و انفعالاتی که روی پوست میوه انجام می گیرد، ایجاب می کند که میوه ها را قبل از مصرف بشوئیم.
ائمه ما چون به جهات زندگی، توجه زیادی داشتند، این نکته را نیز مورد توجه قرار داده، می فرمایند:
لکل ثمرة سماها فاذا أتیتم بها فمسوها بالماء واغمسوها فی الماء یعنی اغسلوها (680)
بر روی هر میوه ای، نوعی سم وجود دارد. هرگاه برایتان میوه آورند آنرا بشوئید و به آب فرو ببرید.
مس: دست کشیدن و غمس: فرو بردن یعنی: با دست میوه ها را بمالید و با فرو بردن در آب آنرا تمییز کنید.

بخش 7 احکام ادرار کردن بر آب

ادرار کردن بر آب یکی از مسائلی است که، شایسته است از ابعاد مختلف مورد بحث و بررسی قرار گیرد.
بهداشتی، اخلاقی، شرعی و روائی. 1. بهداشتی
بر هیچکس پوشیده نیست که، بول، یکی از پلیدیهای مملو از انواع میکروبها است. هیچ صاحب علم و عقل اجازه نمی دهد، آن را با مایعاتی که مورد استفاده انسانهاست، مخلوط کرده، و تولید امراض گوناگون نماید؛
البته این بحث از موضوع کتاب ما خارج است باید، متخصصین فن در این باره اظهار نظر کرده و مورد بررسی قرار دهند، ولی به طور خلاصه آلوده کردن مواد غذایی را، هیچ طب و یا طبیبی اجازه نخواهد داد.
2. أخلاقی:
هیچ عقل سلیم نمی پذیرد آب که مایه حیات است، با ادرار کردن، آن را، آلوده و فاسد نمایند و هیچ صاحب وجدانی به خود اجازه نخواهد داد، با ادرار کردن بر آب موجب زیانهای خطرناک و ضررهای غیر قابل جبران باشد.
3. شرعی و روائی:
آبها از نظر شرعی احکام مخصوص به خود را دارد، در کتابهای فقهی مخصوصا در رساله های عملیه فارسی، توضیح المسائل ها، مشروحا بحث شده است، ما نیز در بخش 3، انواع آبها به طور اختصار بیان کردیم.
اما از نظر روایی که مورد، توجه ماست، در فصول آینده مطالب گوناگونی را از لا به لای روایات بیرون کشیده و از نظر خوانندگان گرامی، می گذرانیم.