فهرست کتاب


سرچشمه حیات

محمد امینی گلستانی

22 نوشیدن آب از روی عسل

عن أنس: و کان صلی الله علیه و آله یشرب الماء علی العسل (659)
انس ابن مالک گوید: رسول خدا صلی الله علیه و آله پس از خوردن عسل آب می نوشید نوشیدن آب پس از خوردن عسل، علاوه بر اینکه از نظر پزشکی مانعی ندارد، مقوی نیز هست.
زیرا عسل عصاره و شیره انواع مختلف، گلها و گیاهان است در هر گل و گیاهی، اثرهای شفابخش گوناگون وجود دارد، خداوند در قرآن کریم از عسل به فیه شفاء للناس (660) تعبیر کرده است، یعنی در عسل برای مردم شفا است
البته، در محل خود به اثبات رسیده است که منفعت موم عسل از شهد و شیره آن بیشتر است، اگر چه دیر هضم است، اما نباید موم را از شهد جدا کرد، چون مردم چکیده گلها و خیلی نافع است؛
دست بشر در تهیه آن دخالتی ندارد؛ اما شکر را به صورت شیره به زنبور عسل می دهند.
در موقع خرید عسل دقت شود؛ در خانه های مومی به وسیله زنبور پرده پوشی شده باشد؛ چون به جز زنبور عسل، کسی نمی تواند با آن ظرافت بر روی آن پرده کشد؛ اما اگر روی خانه ها باز باشد، ممکن است شیره شکر ریخته باشند.

23 آب، چشم را جلا دهد!

عن ابی الحسن الاول علیه السلام قال: ثلاثة یجلین البصر: النظر الی الخضرة و النظر الی الماء الجاری و النظر الی الوجه الحسن (661) امام موسی کاظم علیه السلام فرمود: سه چیز چشم را روشن می کند 1. به سبزه تماشا کردن 2. نگاه کردن به آب جاری 3. به صورت زیبا نظر افکندن
عن عبدالله بن سنان قال: قال ابوعبدالله علیه السلام اربع یضئن الوجه، النظر الی الوجه الحسن والنظر الی الماء الجاری، و النظر الی الخضرة و الکحل عندالنوم (662) عبدالله بن سنان می گوید: اباعبدالله علیه السلام فرمود: چهار چیز صورت را شاداب می کند، به صورت زیبا نگریستن، به آب جاری تماشا کردن، به سبزی نظر کردن و موقع خواب سرمه کشیدن.
نگریستن به چیزهایی که شادی آفرین و نشاط آور است، انسان را شاد و خوشحال، و در نتیجه صورت را شاداب و زنده نگه می دارد، و بر عکس آن هم، آدمی را أخمو و صورت را ترش و چروکیده، در نتیجه غمگین و افسرده می کند.
در اشعار قدیمی هست: ثلاثة یذهبن عن الوجه الحزن، الماء و اخضراء الوجه الحسن سه چیز اندوه و غم را از صورت می زداید؛ آب، سبزه، صورت زیبا

24 هر کس با داشتن آب و زمین فقیر شود

عن ابوجعفر علیه السلام عن ابیه علیه السلام : قال کان امیرالمؤمنین علیه السلام یقول: من وجد ماءا و ترابا ثم افتقر فأبعد الله (663)
امام محمد باقر علیه السلام از پدر بزرگوارش علیه السلام روایت می کند امیرمؤمنان علیه السلام می فرمود: هر کس آب و خاک پیدا کند، سپس فقیر و ندار شود، خدا او را از رحمت و فضل و کرم خویش دور ساخته است، یا خدایش از رحمت دور کند، توضیح حدیث شریف این است که: همه چیز از آب و خاک تولید می شود، انسان هر گونه زندگی را طالب باشد، همان را با استفاده از آب و خاک تامین کند.
مگر نه این است که نان و میوه جات گوناگون و صیفی جات مختلف و درختان بی شمار و غیر آن همه از آب و خاک به وجود می آیند؛
پس هر کس این دو نعمت الهی را در اختیار دارد اما بی چیز زندگی می کند، یا تنبل و بی کار است، یا خدایش او را از خودش دور ساخته است.