فهرست کتاب


سرچشمه حیات

محمد امینی گلستانی

5 دو چیز شفابخش

عن الرضا علیه السلام عن ابائه علیه السلام عن علی بن الحسین علیه السلام قال: شیئان ما دخلا جوفا الا اصلحاه الرمان و المأ الفاتر (615) امام رضا علیه السلام از پدران بزرگوارش علیه السلام از علی بن حسین علیه السلام روایت کرده اند: دو چیز است به هر شکمی داخل شود آنرا اصطلاح می کنند آن دو، أنار و آب زلال است، انار، یکی از نعمت های بزرگ خداوندی است که در اخبار و احادیث تعریف زیادی از او، وارد شده و از میوه های درمانی مهم به شمار آمده است. امیرمومنان علیه السلام فرمود: کلوالرمان بشحمه، فانه، دباغ المعدة، و ما من حبةاستقرت فی معدة امری ء مسلم الا انارتها ونفت الشیطان والوسوسة عنها، اربعین صباحا (616) انار را با پیه آن بخورید چون معده را نرم کرده و ناراحتی های آن را از بین می برد. اگر یک دانه از انار در شکم مرد مسلمانی جا گیرد، چهل روز آن را نورانی کرده، و وسوسه شیطان را از او دور می سازد. امام صادق علیه السلام فرمود امیرمومنان علیه السلام هر وقت انار می خورد، دستمالی زیر آن پهن می کرد، از علت آن سوال کردند؟ فرمود: ان فیه حبات من الجنة در انار دانه های از بهشت هست عرض کردند، یهود و نصاری و غیر آنها هم از آن می خورند ؟ فرمود: هنگامی که آنها خواستند انار بخورند، خداوند ملکی می فرستند دانه های بهشتی را از آن بر می دارد که موفق به خوردن آن نمی شود (617) رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: انار و سرور میوه ها است هر کس از آن بخورد چهل روز شیطان را عصبانی کرده است. مکارم ص 171

6 درمان دردها با آب و تربت حسینی علیه السلام

1. عن ذریع قال: جاء رجل الی أبی عبدالله علیه السلام فشکی الیه ان بعض موالیه اصابه الداء الخبیث فامره ان یاخذ طین الحیر بماءالطیر فیشر به قال ففعل ذلک فبری ء (618)
ذریع گوید: مردی پیش امام صادق علیه السلام آمده، از مرض داءالخبیث که به بعضی از غلامامانش رسیده بود شکایت کرد، فرمود: از گل حائر گرفته با آب باران مخلوط کند و بیاشامد. این را انجام داد و بهبودی خود را به دست آورد.
2. و عنه قال انه قال: ما من شی ء انفع للداء الخبیث من طین الحیر قلت: یا بن رسول الله! کیف ناخذه؟ قال: تشربه بماء المطر و تطلی به موضع الاثر فانه نافع مجرب ان شاءالله تعالی (619)
امام صادق علیه السلام می فرماید: هیچ چیز برای داءالخبیث از گل حائر نافع تر نیست گفتم ای فرزند رسول خدا صلی الله علیه و آله! گل حائر را چگونه به دست بیاوریم، فرمود: آب باران را با آن مخلوط می کنی و به محل درد می مالی نافع و مجرب است، ان شاءالله تعالی.
علامه مجلسی رضوان الله تعالی علیه می فرماید: شاید مراد از (داءالخبیث جذام و برص و از طین الحیر گل حائر حسینی باشد (620)
3. بعضی از اصحاب ما گفت: زنی مقداری نخ کلاف به من داد و گفت آن را در مکه برای دوختن پوشش کعبه به خادمان حرم بدهم ولی من خوشم نیامد آنرا به پرده داران دهم، در حالی که می شناختمشان، وقتی که به مدینه رفتم، خدمت امام محمد باقر علیه السلام رسیدم جریان را به اطلاع رساندم، فرمود: به آن عزل یعنی کلاف نخ را بفروش به پول آن، عسل و زعفران بخر و از تربیت حسینی بگیر با آب باران مخلوط کن، آن عسل و زعفران و را نیز در محل آن مخلوط ساز، آن را در میان شیعیان تقسیم کن، تا بیماران خود را با آن مداوا کنند. (621)
احادیث زیادی درباره تربت حسینی و استشفاء از آن وارد شده است، مجرب و منفعت آن بدون شبهه می باشد.
داستانهای زیادی نیز در این مورد نقل شده حتی بعضی ها که منکر آن شده بودند، به عنوان انکار و تحقیر مقداری از تربت را به دبر خود وارد کرده بلافاصله تمام امعاء و احشاء آن بیرون ریخته و مرده است، طالبین به کتابهای مربوطه مراجعه نمایند.

7 درمان با آب و شکر

یحیی بن بشیر النبال قال: قال ابوعبدالله: لابی: یا بشیر! بای شی ء تداوون مرضاکم قال بهذه الادویة المرار فقال: لا اذا مرض احدکم فخذ السکر الابیض فدقه فصب علیه الماء البارد، فاسقه ایاه فان الذی جعل الشفاء فی المرارة قادر ان یجعله فی الحلاوه (622) یحیی بن بشیر نبال گفت: ابوعبدالله علیه السلام گفت: از پدرم پرسید: با چه چیزی بیمارانتان را مداوا می کنید؟ عرض کرد: با این داروهای تلخ، فرمود: نه این کار را نکنید هر وقت کسی از شماها مریض دهید تا بنوشد، خدایی که شفا را در تلخها قرار داده قادر است در شیرین ها نیز قرار دهد.
2. در فقه الرضا علیه السلام می فرماید: شکر، به همه چیز نافع است، به هیچ چیز ضرر نمی رساند، همینطور است آب جوش (623)
روایت به من رسیده است که: آب سرد حرارت را خاموش و صفرا را ساکن می کند، غذا را هضم کرده، آن چه که در ته معده مانده است ذوب می کند و تب را می برد (624) گفته شد درده را نمی برد مگر دعا، صدقه، آب سرد، با نوشیدن یا با ریختن بریدن و پا. (625) در فصل سه همین بخش در این باره حدیث چند گذشت.