فهرست کتاب


سرچشمه حیات

محمد امینی گلستانی

4 نور محمد و علی و فاطمه علیه السلام

عن محمد بن سنان قل کنت عند اللللی جعفر الثانی علیه السلام فاجریت اختلاف الشیعه فقال: یا محمد ان الله تبارک و تعالی لم یزل متفردا ثم خلق محمدا و علیا و فاطمة فمکثوا الف دهر، ثم خلق جمیع الاشیاء فاشهد هم خلقها و اجری طاعتهم علیها و فوض امورها الیهم، فهم یحلون ما یشاؤن و یحرمون و ما یشاؤن و لن یشاؤا، الا ان شاء الله تبارک و تعالی ثم قال: یا محمد! هذه الدیانة التی من تقدمها مرق و من تخلف عنها محق، و من لزمها لحق، خذها الیک یا محمد! (40)
محمد بن سنان می گوید: نزد ابی جعفر دوم امام جواد علیه السلام رفته بودم، اختلاف شیعه را درباره ائمه به میان آوردم: فرمود: ای محمد! خدای تبارک و تعالی دائما تک و بی همتا بود و پس محمد و علی و فاطمه علیه السلام را آفرید هزار دهر ماندند، پس تمامی اشیاء را آفرید و آنانرا شاهد آفرینش آنها قرار داد، و اطاعت آنانرا بر جمیع اشیاء واجب گردانید و امور تمامی اشیاء را به آنها سپرد؛
پس آنها هر چه را بخواهند حلال و هر چه را بخواهند حرام می کنند، و ابدا چیزی را بدون خواست خدای تبارک و تعالی انجام نمی دهند، سپس فرمود: ای محمد! اینست دیانتی که هر کس جلوتر رود، از دین بیرون رفته و اگر از آن عقب بماند محو گردد، و هر کس آنرا بگیرد به حق می رسد، بگیر این دیانت را ای محمد!

5 نور پنج تن آل عبا علیه السلام

انس بن مالک از رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل می کند که آن حضرت فرمود: خداوند پیش از آنکه آدم علیه السلام را بیآفریند من و علی و فاطمه و حسن و حسین را آفرید، در حالی که هیچ یک از آسمان بالا، زمین گسترده، تاریکی و روشنائی، خورشید و ماه و بهشت و جهنم به وجود نیامده بود؛
عباس عموی پیغمبر گفت ای رسول خدا ابتدای خلقت شما چگونه بود؟ فرمود: ای عمو! زمانی که خداوند به آفرینش ما، اراده کرد کلمه ای تکلم نمود، از آن نوری آفرید کلمه ای دیگر گفتت، از آن روحی به وجود آورد نور را با روح بهم پیوست؛
پس من و علی و فاطمه و حسن و حسین را آفرید؛ تسبیح و تقدیس خدا می کردیم در حالی که، نه تسبیح گوئی بود و نه تقدیس کننده ای؛
وقتی که اراده کرد، خلقی به وجود آورد،
نور مرا شکافت عرش و کرسی را آفرید، عرش از نور من و نور من از نور خداست و نور من از عرش افضل است؛
بعد نور برادرم علی را شکافت و از آن، ملائکه ها را آفرید و ملائک از نور علی و نور علی از خداست، علی از ملائکه افضل است.
سپس، نور دخترم را شکافت، آسمانها و زمین را آفرید، پس آسمانها و زمین از نور دخترم فاطمه و، نور دخترم از نور خداست، پس دخترم فاطمه از آسمانها و زمین افضل است؛
سپس، نور فرزندم حسن را شکافت، خورشید و ماه را از آن آفرید، نور فرزندم حسن از نور خدا و او از خورشید و ماه برتر است؛
سپس نور فرزندم حسین را شکافت و از آن نور، بهشت و حورالعین را آفرید، بهشت و حورالعین از نور فرزندم حسین و نور فرزندم حسین از نور خداست و فرزندم حسین افضل از بهشت و حورالعین است (41) تا آخر خبر. عن معاذ بن جبل ان رسول الله علیه السلام قال: ان الله خلقنی و علیا و فاطمه و الحسن والحسین علیه السلام قبل ان یخلق الدنیا بسبعة آلاف عام. قلت فأین کنتم یا رسول الله؟ قال قدام العرش، نسبح الله و نحمده و نقدسه و نمجده. قلت علی ای مثال؟ قال اشباح نور... (42)
روایت از معاذ بن جبل است که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: خداوند علی، فاطمه، حسن و حسین، و مرا هفت هزار سال پیش از آفرینش دنیا آفرید؛
عرض کردم ای رسول خدا پس در آن وقت کجا بودید؟ فرمود: در برابر عرش اگر مراد از کلمه دنیا در این حدیث، عالم محسوسات باشد، بر اولیت نور پنج تن دلالت نمی کند چون صراحت دارد که، عرش قبلا وجود داشته و اگر منظور همه موجودات باشد بعد از آفرینش نور آنها، عرش را به وجود آورده، سپس در برابر عرش قرار گرفته اند )
پرسیدم در چه مثال در چه صورتی بودید؟ فرمود در صورت شبحهای نور...

6 نور چهارده معصوم علیه السلام

جابر جعفی از ابی جعفر علیه السلام روایت می کند که آن حضرت فرمود: ای جابر! خداوند بود، هیچ چیزی غیر از خدا از معلوم، و مجهول وجود نداشت، پس اولین خلقی که از نور عظمتش به وجود آورد، محمد صلی الله علیه و آله و ما اهل بیت بودیم، ما را به صورتت اظله خضراء در برابرش نگهداشت، در حالی که هیچیک از آسمان، زمین، زمان، مکان، شب، روز، خورشید، ماه وجود نداشت،
نور ما از نور خدا جدا می شد مانند جدا شدن نور خورشید، تسبیح و تقدیس خدا می کردیم و ستایش و عبادت او را با شایسته ترین عبادتها، انجام می دادیم خداوند خواست مکان را به وجود آورد؛ (43)
آن را آفرید و بر او نوشت: لا اله الا الله محمد رسول الله، علی امیرالمومنین وصیه، به ایدته و نصرته پس عرش را آفرید به سرادقات عرش آن کلمات را نوشت و آسمانها را آفرید مثل آن را به اطراف آنها نوشت؛ بهشت و جهنم را خلق کرد، بر آنها مثل آنرا نوشت، و ملائکه را ایجاد کرد، در آسمان اسکان داد و پس هوا را آفرید آن کلمات را نوشت و جن را آفرید، در هوا ساکن کرد و زمین را به وجود آورد آن کلمات را بر اطراف زمین نوشت؛
فبذالک یا جابر! قامت السماوات بغیر عمد و ثبتت الارض ای جابر با این کلمات آسمانها بدون ستون ایستاده و زمین ثابت گردیده. پس آدم را از أدیم زمین آفرید، حدیث را ادامه داد تا اینکه فرمود:
فنحن اول خلق الله و اول خلق عبدالله و نحن سبب الخلق و سبب تسبیحهم و عبادتهم من الملائکة و الادمیین پس مائیم آفرینش آغازین و اولین آفریده ای که خدا را پرستش کرد و مائیم سبب و علت آفرینش ما سوی الله، و نیز سبب تسبیح و عبادت ملائکه و آدمیان مائیم. (44)
انس بن مالک قال: قال رسول الله صلی الله علیه و آله: خلقناالله نحن حیثلاسماء مبنیه و لاارض مدیحة و لا عرش و لا جنة و لا نار، کنا نسبحه (45) انس بن مالک گوید: رسول خدا فرمود: خداوند ما را آفرید در حالی که، آسمان بر افراشته، زمین گسترده، عرش، بهشت، و آتشی وجود نداشت فقط ما تسبیح گوی خدا بودیم.
مفضل گوید: امام صادق علیه السلام فرمود: خدای تبارک و تعالی چهارده نور را، چهارده هزار سال، پیش از آفرینش، خلق کرد و آن نورها ارواح ما بود پرسیدند آن چهارده نفر کیستند؟ فرمود: محمد و علی و فاطمه و حسن و حسین و نه ائمه از نسل حسین آخر آنها قائم است که، پس از غیبت ظهور می کند و دجال ها را می کشد و زمین را از ظلم و جور پاک می کند. (46)
ابی حمزه ثمالی گوید: شنیدم علی بن حسین علیه السلام می فرمود: خدای عزوجل محمد و علی و یازده ائمه را از نور عظمت خویش به صورت ارواح آفرید، در روشنائی نورش، عبادت خدا را انجام می دادند و تسبیح و تقدیس خدا می کردند، و آنانند ائمه هدایت کننده از آل محمد صلی الله علیه و آله. (47)
ابی حمزه ثمالی گوید: حبابه و البیه به محضر ابی جعفر علیه السلام وارد شده و عرض کرد، یابن رسول الله! برای من بفرمایید که، در اظلمه چه چیزی بود؟ فرمود: ما پیش از آفرینش، نوری بودیم در برابر خدا، وقتی که مخلوقات را آفرید ما تسبیح گفتیم، آنها نیز با ما تسبیح گفتند تهلیل و تکبیر گفتیم، آنها نیز گفتند و این است قول خداوند متعال: و ان لواستقامو علی الطریه لاسقیناهم ماء اغدقا (48)
اگر در راه حق، استقامت کنند البته آنها را از آب سیراب می کنیم و آن راه حب علی و آب گوارای ولایت آل محمد صلی الله علیه و آله است. (49)
مفضل از امام صادق علیه السلام سوال کرد: ما کنتم قبل ان یخلق الله السماوات والارضین؟ قال کنا انوار حول العرش، نسبح الله و نقدسه حتی خلق الله سبحانه الملائکة تا آخر خبر (50) پیش از آفرینش آسمانها و زمین ها در چه حالتی بودید؟ فرمود نورهائی در پیرامون عرش! تسبیح گویان و تقدیس کنندگان خدا بودیم، تا اینکه پروردگار سبحان ملائکه را آفرید.
باز مفضل از امام صادق علیه السلام پرسید: کیف کنتم حیث کنتم فی الاظلة؟ قال یا مفضل کنا عند ربنا لیس عنده احد غیرنا فی ظلة خضراء نسبحه و نقدسحه و نمجده و لا من ملک مقرب و لاذی روح غیرنا. حتی فی خلق الاشیاء فخلق ماشاء کیف شاء من الملائکة و غیرهم ثم انهی علم ذالک الینا (51) چگونه بودید زمانی که در اظله قرار داشتید؟!
فرمود ای مفضل با قرب معنوی در نزد خدا بودیم در حالی که کسی غیر از ما، در اظلمه خضراء وجود نداشت، تسبیح، تقدیس و تمجید خدا می کردیم نه ملک مقربی و نه ذی روحی بود؛
تا اینکه هر چه را، هر طور که می خواست آفرید، و علم آنها را به ما واگذاشت علامه مجلسی گوید اظلة، عالم ارواح یا مثال یا عالم ذراست.