زندگانی خاتم الاوصیاء

نویسنده : باقر شریف قرشی مترجم : ابوالفضل اسلامی (علی)

جعفر و خلیفه عباسی

جعفر، بعد از شهادت حضرت امام حسن عسگری - علیه السلام - بیست هزار دینار برای خلیفه عباسی فرستاد و از او خواست که او را در موقعیت و مقام برادرش قرار دهد و قدر و منزلت آن حضرت را به او بدهد. خلیفه به جعفر، جواب رد داد و چنین گفت : موقعیت و منزلت برادر تو امام حسن عسگری - علیه السلام - از ما نبود بلکه قدر و منزلت او خدایی بود که ما در از بین بردن آن، نهایت کوشش را نمودیم ولی خدای عزوجل هر روز بر رفعت و علو مقام او می افزود ؛زیرا آن حضرت، دارای کمالات علم و عبادت و تقوا و فضیلت بود. بنابراین ، اگر تو نزد شیعیان و پیروان برادرت همانند او دارای کمالات و فضایل هستی ، هیچ نیازی نداری و اگر شیعیان و پیروان امام حسن عسگری - علیه السلام - تو را چنین نمی شناسند و مرتبت کمالات و فضیلت او را در تو نمی بینند و خلاصه آنچه در برادرت بود در تو نیست ، در این صورت ، هیچ کمکی از ما برای تو سود بخش نخواهد بود (94) .
انصافاً کلام خلیفه عباسی حق و درست است ؛ چه آنکه موقعیت و منزلت امام - علیه السلام - در دست خلافت عباسی نبوده تا هر کس را که بخواهد به او ببخشد ، بلکه شخصیت و عزت آن حضرت از خدای عظیم بوده است. اوست که بهترین بندگانش را برای امامت و ولایت بر می گزیند. و حکومت عباسی با نهایت قساوت و شدت و با تلاش گسترده ، در پایین آوردن موقعیت و منزلت امام حسن عسگری - علیه السلام - و دیگر امامان - علیهم السلام - روا می داشت ، با همه این حال ، موفقیت و منزلت آنان روز به روز افزون شد و اطمینان و اعتماد و ایمان مردم به آن حضرت ، مضاعف گشت. ولی جعفر با ادعای باطلش - که او دارای ولایت و امامت است - زیان دید و التماس او از خلافت عباسی ، او را سودی نبخشید و از چنین محوریت و موقعیت بزرگی بهره مند نگردید.

غیبت صغرا

خلفای ستمکار عباسی ، کوشش فراوان کردند که به حضرت مهدی - علیه السلام - دست پیدا کنند و او را از بین ببرند ، لذا خداوند متعال بر حضرت امام منتظر - علیه السلام - عنایت و لطف عظیم کرد و او را از چشمان حاکمان عباسی به دور داشت ، همچنانکه جد بزرگوار آن حضرت پیغمبر اسلام را از چشمان قریشیان - که برای قتل او جمع شده بودند - پنهان داشت ؛ رسول خدا از بین آنان بیرون آمد و حال آنکه آنان نفهمیدند، همچنان حضرت مهدی - علیه السلام - میان عباسیان ستمکار بود ، ولی آنان او را نمی دیدند. و ما در آینده برخی از مطالب و مباحث مربوط به غیبت صغرا را بحث خواهیم کرد.

زمان غیبت صغرا

زمان شروع غیبت صغرا هنگام شهادت امام حسن عسگری - علیه السلام (سال 260 هجری) (95) می باشد. آن حضرت پس از ارتحال پدر بزرگوارش ، از چشم مردم غایب شد و فقط بعضی از مومنین و صلحا و مورد اطمینان ، آن حضرت را ملاقات می کردند که در بحثهای آینده توضیح خواهیم داد.