زندگانی خاتم الاوصیاء

نویسنده : باقر شریف قرشی مترجم : ابوالفضل اسلامی (علی)

نگرانی حکومت عباسی

حکومت عباسی ، شدیداً نگران شده و به وحشت افتاد، لذا معتمد عباسی به پنج نفر از نزدیکان و رجال دولتش از جمله تحریر اشاره کرد که خانه آن حضرت را رها نکنند و از نزدیک ، تمام اخبار آن حضرت را زیر نظر بگیرند و به او گزارش نمایند. و از طرف دیگر ، کمیسیون پزشکی تشکیل داد و آنان را موظف کرد که هر روز ، صبح و عصر، آن حضرت را ویزیت کنند. اما دو روز بعد از مسمومیت ،حال آن حضرت ضعیف و دگرگون شد و معتمد به پزشکها دستور داد که از کنار امام - علیه السلام - دور نشوند و او را تنها نگذارند (87)، همچنانکه به قاضی القضات - که امروزه و زیر دادگستری نامیده می شود - سفارش کرد تا ده نفر از اصحاب امام - علیه السلام - را جمع کند و او هم ده نفر از افراد مورد اطمینان آن حضرت را جمع کرد و به آنان دستور داد که در کنار امام - علیه السلام - باشند.

به سوی بهشت برین

حال آن حضرت در اثر سم جفا رو به وخامت گذاشت و پزشکان از سلامتی آن حضرت مأیوس شدند، لذا به سوی قبله متوجه شد و زبانش به ذکر خدا و تلاوت قرآن مشغول بود و با کمال تضرع و انابه، به خدا تقرب می جست و دعا و مسئلت می کرد تا اینکه روح طاهر و طیبش به ملأ اعلی و به سوی خدا پرواز کرد و مورد استقبال فرشتگان و ارواح پاک پیغمبران و اوصیای آنان قرار گرفت.
فوت و شهادت امام حسن عسگری - علیه السلام - در آن عصر ، برای جهان اسلام ضایعه سنگین و بزرگی بود ، چه آنکه امت اسلامی ، مصلح اکبر خویش را - که همواره در صلاح امت قد بر می داشت و از حقوق آنان دفاع می کرد - از دست داده بود، لذا از خانه امام فریاد و ناله و صدای سادات علوی به گریه و زاری برخاست.

تجهیز امام حسن عسگری (ع)

بالاخره جسد پاک امام ، غسل و حنوط داده و در کفن قرار داده شد و برای نماز، آماده گردید. از طرف معتمد عباسی ، ابو عیسی فرزند متوکل، مأمور شد که بر آن حضرت نماز بخواند (88) و بعد از تمام شدن نماز، حکومت دستور داد که صورت امام - علیه السلام - را باز نگهدارند تا بنی هاشم و عباسی ها و فرماندهان ارتش و منشیان حکومت و روسای ادارات و قضات دولت ، آن حضرت را ببیند. در این هنگام عیسی چنین گفت: این حسن بن علی بن محمد بن رضاست که با مرگ طبیعی از دنیا رفته است در حالی که از خادمان خلیفه و مردم موثق، فلان و فلان و از قضات، فلان و فلان و از پزشکان، فلان و فلان در کنار بسترش بوده اند (89)، سپس صورت آن حضرت را می پوشاند و این کار را برای این جهت انجام دادند که بنی عباس متهم نشوند به اینکه او را همانند جد بزرگوارش موسی بن جعفر - علیه السلام - مسموم کرده اند