فهرست کتاب


زندگانی خاتم الاوصیاء

باقر شریف قرشی‏ ابوالفضل اسلامی (علی)

صفات برجسته و سیره امام زمان (ع)

صفات برجسته و خصوصیات ذاتی حضرت مهدی - سلام الله علیه - همان صفات و روحیات پدران گرامیش ائمه طاهرین است. آن بزرگواران، مایه رحمت و مشعل نور و هدایت زمین بودند ؛ چه آنکه خداوند متعال آنان را جهت هدایت و ارشاد خلقش، نور آفریده و راهنما و دعوت کننده به طاعت و رضایت خود قرار داده است. برخی از صفات عالی و فضایل بلند آن حضرت به قرار ذیل است:

1- وسعت علوم امام زمان (ع)

از امور ثابت و مسلم است که آن حضرت از همه مردم عالمتر و درایت و احاطه آن بزرگوار به همه انواع و اقسام علوم و معارف، گسترده تر است ؛ زیرا از وارثان علوم جدش رسول خدا و از خزانه داران حکمت نبوی است.
احاطه کامل او به احکام و شرعیات دین و به شوون و جوانب مختلف شریعت جد بزرگوارش سید پیامبران، یکی از علوم گسترده امام منتظر - علیه السلام - می باشد.
ائمه اطهار - علیهم السلام - در کلمات و بیانات خود، به علو مرتبه و مقام علمی آن حضرت - قبل از آنکه متولد شود - اشاره نموده اند:
1- حضرت امیر المومنین - علیه السلام - در بیان اوصاف آن حضرت می فرماید:
هو اوسعکم کهفاً و اکثرکم علماً و اوصلکم رحماً (51).
او از نظر حفاظت، از همه شما وسیعتر و از نظر علم، زیادتر و بیشتر از همه صله رحم بجا می آورد.
2- حرث، فرزند مغیره نضری می گوید: به حضرت ابا عبدالله حسین بن علی - علیهما السلام - گفتم: مهدی به چه چیزی شناخته می شود؟ فرمود: به شناخت حلال و حرام و به اینکه مردم به او نیازمندند ولی او به کسی نیاز ندارد (52).
3- حضرت امام محمد باقر - علیه السلام - فرمود: این امر - یعنی حکومت - از کوچکترین ما (آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم) از نظر سن و جمیل ترین ما از نظر ذکر می باشد. خداوند متعال علم را به او ارث داده و او را به خود وانگذاشته (بلکه موید و منصور است) (53).
4- حضرت امام محمد باقر - علیه السلام - فرمود: علم به کتاب خدای عزوجل و سنت رسول خدا مانند زراعت در قلب مهدی ما به بهترین وجه می روید، هر یک از شما چنانچه باقی ماندید تا او را ببینید، هنگام رویت آن بزرگوار، بگویید: السلام علیکم یا اهل بیت الرحمة و النبوة و معدن العلم و موضوع الرسالة ؛ درود و سلام باد بر شما اهل بیت رحمت و نبوت و معدن علم و جایگاه رسالت آسمانی (54).
در زمینه وسعت علم و فرگیر بودن دانش و معارف آن حضرت، نقل شده است که: وقتی آن جانب ظهور کند، یهود را با تورات احتجاج و استدلال می فرماید و در نتیجه بیشتر آنان اسلام می آورند(55).
حضرت مهدی - علیه السلام - در ایام غیبت صغرا برای جهان اسلام تنها مرجع اعلی و محور مراجعات بود، لذا نواب اربعه آن حضرت، مسایلی را که مسلمانان می پرسیدند به آن حضرت تقدیم می کردند و امام زمان نیز به آنان پاسخ می فرمودند که بسیاری از آنها در کتابهای فقه و حدیث، ضبط و ثبت شده و مورد استناد فقهای اهل بیت - علیهم السلام - در فتواهای احکام می باشد.
یادآوری این مطلب زیباست که بگوییم شیخ صدوق - رضوان الله تعالی علیه - بسیاری از آن پاسخها را که دستخط شریف حضرت صاحب العصر - علیه السلام - بود، نگهداری می کرده است.

2- زهد امام زمان (ع)

روش و سیره ائمه اهل بیت - علیهم السلام - در همه زمینه های فکری و عملی (از جمله آنها زهد در دنیا و کنار زدن لذاید و خوشیهای آن) شبیه یکدیگر است. ممکن نیست که سیره یکی از آن بزرگواران را بررسی نمایی مگر اینکه ببینی اعراض و روگرداندن از دنیا در زندگی آن بزرگواران برجسته و هویداست. حضرت امیرالمومنین - علیه السلام - باب مدینه علم رسول خدا، حقیقتا دنیا را سه طلاقه نمود که قابل رجوع نباشد و فرزندان پاک و پاکیزه آن حضرت هم همین سیره درخشان را پیموده اند. مجموعه ای از احادیث و روایات از ائمه اطهار - علیهم السلام - در زهد حضرت امام منتظر - علیه السلام - پیش از آنکه متولد شود، در تاریخ نقل شده است که بعضی از آنها عبارتند از:
الف - معمر فرزند خلد از حضرت امام رضا - علیه السلام - روایت می کند که فرمود: لباس و غذای قائم آل محمد فقط خشن و زبر است (56).
ب - ابو بصیر از حضرت امام صادق - علیه السلام - روایت می کند که فرمود: در خروج و ظهور امام زمان، عجله نکنید، قسم به خدا! لباس او خشن و طعامش نان جوین، غلیظ و ستبر است.
ج - علی فرزند ابی حمزه و وهب از حضرت امام صادق - علیه السلام - روایت می کنند که حضرت درباره امام منتظر - علیه السلام - فرمود: لباس او غلیظ (وخشن) و طعامش سفت و سخت است(57).
مسلم است که این روش در همه زمینه های زندگی آن حضرت، جاری است و اگر چنین روش درخشنده را نداشت، خداوند متعال او را برای بزرگترین حرکت اصلاحی در همه دورانهای تاریخ بر نمی گزید. پس اوست که زمین را از قسط و عدل پر می کند بعد از آنکه از ظلم و جور پر شده باشد و بشریت را از غرور و نخوت ستمکاران نجات می دهد و خیرات و اموال الهی را بین محرومین و بیچارگان تقسیم می کند.