فهرست کتاب


راه جوان ماندن با غذا و داروهای گیاهی

احمد صادقی اردستانی

3- تکلیف ناهار

درباره خوردن ناهار، در دستورهای اسلامی، سفارش خاصی صورت نگرفته، این هم ظاهراً همان طور که در بالا هم اشاره کردیم، عموماً به عادت افراد و شرائط اجتماعی و جغرافیائی آنان بستگی دارد و به نظر می رسد در صدر اسلام برای خوردن ناهار رسم و عادتی وجود نداشته است، بدین لحاظ موضوع ناهار و غذا خوردن در روز، به عهده خود افراد و شرائط زندگی آنان واگذار شده و طی یک سفارش کلی، امام صادق (ع) فرموده است: ینبغی للمؤمن، ان لا یخرج من بیته حتی یطعم، فانه اعزله. (731)
برای هم شخص مؤمن شایسته است، تا غذا نخورد از خانه بیرون نرود، زیرا این کار او مفیدتر و مطمئن تر خواهد بود.
آن حضرت در بیان دیگری فرموده: هرگاه خواستی دنبال کاری بروی، لقمه نانی را با نمک بخور، چون این کار برای تو مفیدتر و تقویت کننده تر می باشد.(732)
البته در بیابانی هم، امام صادق (ع) غذای وسط روز خوردن را موجب فساد بدن دانسته که (733) که شاید چنین مطلبی نسبت به شخص خاصی بوده و جنبه خصوصی داشته، چنانکه آن بزرگوار، غذا خوردن شیب را از غذا خوردن روز، برای بدن مفیدتر دانسته است. (734)
دکتر لوک خورد کوئین فرانسوی، فهرستی از غذاهای مفید برای روز را هم، بدین ترتیب پیشنهاد کرده است: چغندر، هویج، کرفس، کلم قرمز، اسفناج، لوبیا سبز، عدس، ذرت، نخود فرنگی، فلفل، سیب زمینی، گوشت گاو، پرنده ماهی، برخی غذاهای دریائی، زرد آلو، مرکبات، خرما، انجیر، توت فرنگی، کیوی، تمشک، هلو، آلو سیاه، انگور، گوجه فرنگی، سبزی پیاز، روغن ذرت، روغن آفتاب گردان. (735)
اما در توضیح بخش دوم این بحثت یعنی چگونه غذا را باید خورد؟ دو مطلب را مورد بررسی قرار می دهیم: شیوه در آداب خوردن چگونه باشد؟ و برای غذا خوردن از چه ظرفهائی استفاده کنیم؟

آداب غذا خوردن

درباره آداب غذا خوردن، در فصل اول این کتاب، تحت عنوان عوامل بهداشتی طول عمر موضوع میانه روی در غذا خوردن و وضوی قبل از غذا را به طور فشرده، مطرح کردیم، اکنون موارد زیر را که هر کدام دارای جنبه اخلاقی و بهداشتی ارزشمندی می باشد، به طور خلاصه مورد مطالعه قرار می دهیم.

1- با دست خوردن

اگر چه در شرائط ضروری و لازم، غذا خوردن با قاشق و چنگال مانعی ندارد، اما در توصیه های بهداشتی اسلام، غذا خوردن با دست و انگشتان مورد عنایت قرار گرفته و می خوانیم: رسول خدا با سه انگشت دست راست خود غذا می خورد و آن را نشانه تواضع و پرهیز از تقلید جباران می دانست. (736)
امام صادق (ع) فرموده: پیامبر اسلام با دست غذا می خورد و آن را نشانه احترام به غذا که نعمت الهی است می شمرد و در پایان غذا، انگشتان خود را با دهان می لیسید، تا اگر کودکی هم در کنار او حضور داشت، این عمل را بیاموزد و نیز عقیده داشت: خداوند در چنین غذا خوردنی خیر و برکت قرار می دهد (737) و طبیعی است، برای با دست غذا خوردن، آن قدر دست باید از نظافت و پاکی برخوردار باشد که بتوان با آن غذا خورد و آن را لیسید.