فهرست کتاب


راه جوان ماندن با غذا و داروهای گیاهی

احمد صادقی اردستانی

10- نعناع

نعناع هم از سبزیهای بسیار مفید است، جنبه داروئی دارد و پزشکانی، که در گیاه درمانی تحقیق کرده اند، درباره آن می نویسند: گیاهانی مانند: آویش، نعناع و به ویژه سنبل الطیب، علاوه بر تقویت قلب، اثرهای داروئی بسیار دارد.(659)
محمد زکریای رازی می گوید: نعناع برای معده نافع است، جلو استفراغ را می گیرد، نفخ کمی ایجاد می کند، شهوت را می فزاید، برای مزاجهای سرد خوب است، برای جبران کمی حرارت این سبزی و سایر سبزیها، باید به خوردن سرکه متوسل شد.(660)
دکتر غیاث الدین جزایری می نویسد: نعناع دارای هورمون مخصوصی است که محرک دستگاه و غدد گوارشی می باشد، این هورمون اثر مطبوعی روی غدد آمیزشی دارد، یک فنجان نعناع دم کرده بعد از غذا، هضم را آسان و اختلالات معده را بر طرف می کند، نعناع دوست با وفای کبد است، ترشی صفرا را رقیق می کند و کلسترول خون را پائین می آورد، به همین جهت پیری را تأخیر می اندازد.
نعناع، به خاطر داشتن اسانس و عطر مخصوص، میکرب کش قوی است و مخصوصاً سرماخوردگی و (گریپ) را بر طرف می نماید و در بیماریهای حصبه و کولی با سیلوز که یک نوع بیماری روده است، بسیار مفید بوده، به طور قطع از مرض جلوگیری می کند و حتی اگر آب آلوده به میکرب حصبه را با نعناع بخورند، مبتلا نخواهند شد، نعناع معالج بیماری پوستی، مخصوصاً اگزما بوده و ضماد آن برای سوختگی و بر طرف کردن سرخی و خارش پوست مفید است.(661)

11- هویج

هویج که نام عربی آن جزر و نوع ایرانی آن زردک است در احادیث دینی مورد تعریف و سفارش قرار گرفته و برای آن جنبه داروئی و درمانی هم مطرح شده است.
داود بن فرقد می گوید، به حضور امام صادق (ع) وارد شدم، در حالی که جلو او هویج قرار داشت و می خورد، به من هم تعارف کرد، گفتم: دندان ندارم، فرمود، دستور بده آن را برای پیوند و بعد بخور، زیرا خوردن هویج کلیه ها را گرم می کند، قدرت جنسی را تقویت می نماید.(662)
در بیان دیگری، آن حضرت فرموده است: الجزر، امان من القولنج و البواسیر و یعین علی الجماع، (663)
خوردن هویج، انسان را از مبتلا شدن به قولنج و بواسیر حفظ می کند و نیروی جنسی و زناشوئی را نیز تقویت می کند.
دکتر غیاث الدین جزایری می نویسد: هویج دارای مقداری قند بوده و مقوی است، و قند آن برای مبتلایان به مرض قند ضرر ندارد، تأثیر مطلوبی روی تجدید سلول پوست دارد، و خوردن آن پوست را لطیف و نرم می کند و استفاده از آب آن در زیبائی تأثیر نیکو دارد.
هویج، مسکن خوبی برای دردهای معدی و پائین آوردن تب می باشد، جوشانده هویج و پیاز، که به آن آبلیمو زده باشند، عامل مؤثری برای درمان امراض است، هویج یکی از غذاهائی است، که مصرف طبی زیاد دارد، خون را پاک می کند، به علت داشتن آهن هموگلبین خون را زیاد می کند تا آب خام آن برای امراض معدی، کلیوی ، نقرس، سوء هاضمه و برای بیماریهای قلبی نافع است، آنژین و خونریزی را معالجه می کند، خون را پاک می کند و سموم بدن را از بین می برد.
آب هویج، برای قلب بسیار مفید است، زیرا مسکن اعصاب می باشد، روی غدد تناسلی بسیار نیکو دارد، امراض کبدی و صفراوی و سنگهای کلیوی را درمان می کند، برای رفع قولنج و بیماری آپاندیس هم مؤثر است...
هویج، دارای انواع زیاد است، که مهمترین آن هویج فرنگی و زردک است، زردک دارای قند بیشتری است، آهن زردک نیز زیادتر می باشد، اما هویج فرنگی که باید آن را با پوست هم بخوریم، ویتامین آن سه برابر زردک است، رقیق کردن خون را بیشتر به همراه دارد.(664)
دکتر رهنما چیت ساز نیز می نویسد: وجود ویتامین های آت ب، ث، پ، و نیز مقداری ویتامین E که در افزایش قوای جنسی مؤثر است، باعث گردیده، که ریشه هویج در ردیف مهمترین مواد خوراکی قرار گیرد و به علت وجود همین مواد ضروری است که در رفع بیماریهای ناشی از کمبود ویتامین C در بدن بی میلی جنسی، کم خونی زمان بلوغ، آب آوردن بافتها، عدم ادرار، تحریک و التهاب مجاری هاضمه و تنفسی، سرفه های مقاوم، آسم، اختلاط خونی و حتی در رفع کرم اطفال نیز آن را مفید می دانند.
پوره و له شده هویج، اثر تسکین دهندگی، به روی زخمها و قرحه ها دارد، به علاوه برای درمان بیماریهای پوستی مختلف نظیر خارش، اگزما و سوختگیها نیز بسیار سودمند است.
هویج پخته نیز، دارای مواد مشابه هویج خام است، با این تفاوت، که ویتامین C آن در اثر پخته شدن به مقدار زیاد کاهش می یابد و بالاخره هویج حاوی مقداری پتاسیم، منیزیم، کلسیم، آهن و ویتامینهای ث، ب 1، ب 2، پ پ و K می باشد.(665)
محمد زکریای رازی می گوید: هویج پر نفخ است و از روده دیر گذر می باشد، قدرت نیروی جنسی را بسیار بالا می برد، ادرار را زیاد می کند، کلیه را گرم می نماید، برای ریه و سینه ضرری ندارد، پخته آن نیز مفید خواهد بود. (666)
و بالاخره، خداوند مهربان، با حکمت الهی خویش، دواها و غذاهای فراوان و مختلفی را در وجود همین سبزیهای ساده و ارزان و دم است قرار داده، اما متأسفانه ما عادت کرده ایم، نعمتهای موجود و فراوان را قدر ندانیم، و آنگاه که فرصت از دست رفت و به بیماریهای مختلف دچار شدیم، با داروهای شیمیائی رنگارنگ، خویشتن را معالجه می کنیم، یا تسکین می بخشیم!

فصل هجدهم چه باید خورد؟