فهرست کتاب


راه جوان ماندن با غذا و داروهای گیاهی

احمد صادقی اردستانی

لخته شدن خون

اکنون بیماریهای قلبی و گردن خون، به صورت قاتل شماره یک بشر در آمده، و دقیقاً بیش از نیمی از مرگ و میرها ناشی از این ناحیه است.(635)
در حال حاضر، بیماری قلبی، به آن چنان نسبت بالائی رسیده، که حتی شاهد سکته های قلبی در بین جوان ترها و گروههای سنی پائین هستیم. سازمان بهداشت جهانی، پس از بررسی اوضاع سال 1969 پیش بینی کرد، بشر گرفتار آن چنان اپیدمی وحشتناکی خواهد شد، که هرگز با آن روبرو نبوده،در بریتانیا همین اپیدمی مسئول بیش از نیمی از مرگ و میرها است. (636)
بنابراین، برای اطلاع بیشتر از وضع سکته ها و بیماریهای قلبی، لازم است بدانیم: چربی ها و لخته های خون داخل سرخ رگها، درست به رسوب دیواره های نهرهای لایروبی نشده می مانند، البته این لخته های کوچک، تا زمانی که خون بتواند نسبتاً به راحتی از رگها عبور کند خطری ندارند، اما همین که در اثر گذشت زمان رگها تنگ تر شدند، این مکانیسم زندگی بخش، به ضد خود تبدیل خواهد شد، این مکانیسم زندگی بخش، به ضد خود تبدیل خواهد شد، زیرا لخته های بزرگ خون قادرند، سرخ رگها قلبی، یا رگهای مغز را مسدود کرده، سبب سکته های قلبی یا مغزی شوند و سیر یکی از بهترین درمانهائی است، که آن را برای جلوگیری از لخته شدن خون می شناسیم.(637)
باری، بر اساس نتائج حدود 25 پژوهش کلینیکی، با خوردن روزانه، یک تا دو پرده سیر تاره، می توان میزان کلسترول خون را 15 درصد پائین آورد، و همین کافی است، تا احتمال سکته قلبی حدود 30 درصد کمتر شود.(638)

غذاهای تقویت قلب

همان دانشمندان، غیر از خوردن سیر و پیاز، غذاها و خوراکیها دیگری را هم برای تقویت قلب مفید و مؤثر می دانند، و می نویسند: از میان سبزیهای دیگر، تربچه، شلغم، گل کلم و ترب، هم برای پاک کردن کبد از انواع سم ها کمک می کند.
فلزات معدنی، مانند: منیزیم، پتاسیم و منگنز که در ارتباط با قلب و گردش خون از اهمیت ویژه ای برخوردارند، در بیشتر دانه های گیاهی، مانند: آفتاب گردان، کنجد، ملاس، اسفناج، جعفری، آب سیب و سرکه سیب، یافت می شوند و خوردن این مواد را خصوصاً به بیماران قلبی توصیه می کنیم.
گیاهان معطر و ادویه، بسیار مفید سودمند است، مثلاً زنجبیل روی دستگاه گوارش، هم اثر محرک دارد و هم آرام کننده، در ضمن میزان کلسترول خون را پائین می آورد. ادویه تند، مانند: زنجبیل و قرنفل و خردل، سبب باز شدن رگهای خونی بسیار باریک و رسیدن خون به بافتهای انتهائی و پیرامونی بدن می شوند، عرق را هم بیشتر می کنند، اگر در مصرف آنها زیاده روی افراط نشود، برای گردش خون مفید است.
گیاهانی مانند: آویشن، نعناع و به ویژه سنبل الطیب، علاوه بر تقویت قلب، اثرهای داروئی بسیار عالی دیگری دارند.(639)
پزشک دیگری می نویسد: سیر مقداری ویتامینهای C.A را دارا می باشد، اگر به صورت خام و یا پخته، مخلوط در غذاها مصرف شود، مصارف درمانی متعدد دارد، مخصوصاً در طب عوام برای سیر، اثر ضد عفونی کننده، اشتها آور، کم کننده فشار خون، تقویت قوای جنسی و ادرار، بیان کرده اند، اثر ضد عفونی آن در بیماریهای مختلف ریوی مانند: سل، قانقاریای ریوی و سیاه سرفه، مورد تأیید همگان است.(640)

تا می توانید...

روزنامه ها هم، تحت عنوان تا می توانند سیر و تره بخورید مطالب مفید و تازه ای بیان داشته اند و می نویسد: یک گروه تحقیقاتی ژاپنی پی بده، که سبزیهائی چون سیر و تره می توانند بدن انسان را، در مقابل حساسیتهای مختلف مصون نگهدارند.
به گفته یوکیوتاناکا یکی از محققان ارشد مؤسسه بهداشت عمومی اوساکا و سرپرست تیم فوق، پس از آزمایش 44 نوع سبزی بر بدن موش، ثابت شد که پیاز، پیازچه، زنجبیل، ریشه کنار و خصوصاً تره و فرنگی و سیر می توانند با اثرهای ناشی از حساسیت مقابله کنند.
طبق تحقیق فوق، سیر هشت برابر قویتر از پیازچه و چهار برابر قویتر از تره فرنگی برای مقابله با حساسیت مؤثر است .(641)
همان روزنامه، درباره خواص سیر و شیوه های استفاده کردن از این سبزی داروئی و غذائی می نویسد: سیر دارای ویتامینهای، ب، ث و بوده و در نوع کشت بیابانی آن، ویتامین ث فراوانتر است. سیر را به صورت خام با ماست یا سالاد نیز مصرف می کنند، این سبزی سبب هضم غذا شده، نفخ معده را بر طرف می کند، باعث رقیق شدن خون می گردد، برای درمان روماتیسم تأثیر مفید دارد، رنگ رخساره را باز کرده، برای خورد کردن سنگ کلیه مؤثر است و چنانچه مرتب خورده شود، برای رشد موها اثر دارد، عضلات قلب را تقویت می کند و جهت بیماری گالی و کچلی نیز از آن استفاده می شود.
سیر، از آسیای مرکزی بوده و اکثر مردم از آن به عنوان غذای اصلی استفاده می کنند، به همین جهت اغلب مردم این منطقه، کهنسال و قوی بوده و در میان آنها بیماری سرطان کمتر مشاهده می شود.
یونانیها سیر را، گل سرخ بودار نامیده و از آن تنها به عنوان غذا، بلکه به عنوان دارو استفاده می کنند. جالینوس حکیم سیر را، نوشداروی روستائیان نامیده، همکار او دیوسکورید سیر را، مقوی، مدر انگل کش، ضد سم و برای درمان آسم، یرقان و جوشهای پوستی مؤثر دانسته است.
در شوروی (سابق) داروئی از سیر به نام آلسین ساخته اند، که از آن به عنوان داروی میکرب کش (آنتی بیوتیک) استفاده می کنند.
برای استفاده از سیر، یک حبه آن را روی نان له کرده، مقداری روغن زیتون روی آن بریزید و به عنوان عصرانه به بچه ها بدهید، یک پرده سیر را در یک لیتر آب جوشانده و روزانه سه فنجان از آن را میل کنید، این جوشانده برای برطرف کردن عفونتهای روده بسیار مؤثر است. سیر را به میزان دو حبه در روزانه له کنید، در سالاد مخلوط نمائید و همراه با روغن زیتون و لیمو ترش بخورید.
به خاطر اینکه بوی بد سیر بر طرف گردد، پس از خوردن آن، مقداری سبزی جعفری بجوید، یا یک سیب رنده کرده، با یک قاشق مربا خوری بخورید، یا چند دانه قهوه پس از صرف ناهار و شام در دهان بگذارید و بجوید، یا چند قطره اسانس گلپر در دهان بریزید و دهان را شستشو بدهید. (642)
خلاصه، نکته بسیار مهمی را که بارها در طول این بحثها تکرار کرده ایم، باز هم تکرار می کنیم، که نخست، همانطور که مثلاً در مورد استفاده از سیر امام صادق (ع) هم فرموده: لا بأس بأکله بالقدر (643) پرهیز از افراط و زیاده روی در خوردن سیر، به طور جدی مورد توجه باشد و ثانیاً از مشاوره و مراجعه به پزشکان مؤمن و متخصص هم غفلت نگردد.
محمد زکریای رازی هم می گوید: سیر بدن را به مقدار زیادی گرم می کند، حرارت مطبوع دارد، این بزرگترین مزیت اوست، بادها را در بدن پراکنده می سازد و از هر غذائی بیشتر این خاصیت را دارد و جلو قولنج را می گیرد.(644)