فهرست کتاب


راه جوان ماندن با غذا و داروهای گیاهی

احمد صادقی اردستانی

3- پیاز

پیاز نیز از سبزیهای بسیار مفیدی است، که در قرآن کریم، با نام بصل یکی از مواد خوراکی مورد درخواست بنی اسرائیل به وسیله حضرت موسی (ع) از جانب خداوند، مطرح گردیده است.(600)
درباره آثار و خواص مفید این سبزی، احادیث فراوانی وارد شده، دانش پزشکی هم آن را ستوده و در برخی از موارد آن را مفید و شفابخش دانسته، که هم جنبه حدیثی و هم جنبه غذائی و درمانی آن را مورد مطالعه قرار می دهیم.
پیامبر اسلام، فرموده است: اذا دخلتم بلاداً، کلوا من بصلها، یطرد عنکم وباءها.(601)
هر وقت به هر شهری وارد شدید، از پیاز آن شهر بخورید، تا وبا و بیماریهای آن شهر از شما دور گردد.
امام صادق (ع) فرموده: پیاز خستگی را بر طرف، اعصاب را تقویت، قدرت راه رفتن را زیاد، نطفه را افزون و تب را از بین می برد. (602)
همچنین آن حضرت فرموده است: پیاز بخورید، زیرا سه فایده دارد: بوی بد دهان را برطرف و دهان را خوشبو می گرداند، لثه های دندان را محکم می کند و برای تقویت نطفه و نیروی جنسی نیز مؤثر خواهد بود. (603)
در احادیث دیگری پیاز خوردن سبب از بین رفتن بلغم، لطیف شدن پوست بدن، نورانی گردیدن رنگ چهره، تقویت قدرت بینائی، پاک و تمیز شدن موها و بالاخره عامل رفع بیماریها معرفی شده است.(604)
از سوی دیگر، برای اینکه از منافع و مزایای خوردن پیاز استفاده شود و موجب آزار و اذیت دیگران نیز نگردد، رسول خدا فرموده است: من اکل هذه البقلة، فلا یقرب مسجدنا و لم یقل: انه حرام. (605)
هر کس پیاز می خورد، به مسجد ما نزدیک نشود، البته این جهت دلیل ممنوع بودن خوردن پیاز نخواهد بود، بلکه برای جلوگیری از مردم آزاری است.

معجزه پیاز

دکتر غیاث الدین جزایری تحت این عنوان می نویسد: در سیر و پیاز مواد ضد عفونی و کشنده میکرب وجود دارد، میکربهای موذی معده و روده ها را می کشد و این عمل دو خاصیت دارد، اول اینکه میکربهای موذی، مقدار زیادی از مواد سفیده ای را می خورند و از بین می برند و با کشته شدن آنها، احتیاج بدن به مواد سفیده ای کمتر می شود. ثانیاً، با از بین رفتن میکربهای موذی، میکربهای مفید که سازندگان ویتامینهای B هستند، بهتر عمل می کنند.(606)
پیاز در هضم غذا، مخصوصاً مواد نشاسته ای اثر نیکو دارد، مشروط بر اینکه خام خورده شود. چنانچه با برنج پیاز خام خورده شود، ویتامینهای بدن نابود نخواهد شد، خوردن کمی پیاز خام با غذا، مخصوصاً غذاهای گوشتی لازم است، پیاز دارای هورمون و دیاستازی است، که غدد اشک و قدرت آمیزشی و گوارشی را تقویت می نماید، جهاز هاضمه و مجاری تنفس را ضد عفونی می کند و از ابتلاء به اسهال و سرماخوردگی جلوگیری می نماید.
پیاز، ادرار را زیاد می کند، دارای ویتامینهای آ، ب، ث، می باشد، برای زنان باردار و کسانی که گرفتار کوه گرفتگی و استفراغ در ماشین و هواپیما می شوند، بسیار مفید است و از ابتلاء به سرطان جلوگیری می نماید.(607)
پیاز، دارای انسولین نباتی است، مرض قند را معالجه می کند، پیاز دارای گوگرد، فسفر و آهن بوده، برای رشد موهای بدن لازم است، غذای مغز و مشوق امور آمیزشی است، اشتهای به غذا را زیاد می کند، استخوان بندی و دندانها را محکم می نماید و بالاخره آنزیم پیاز، ترشحات غدد داخلی اشک را که، ضد سرطان است، زیاد می کند.(608)
پزشک دیگری، می نویسد: طبق تحقیقات فلم پیاز اشتها آور و کاهش دهنده ناراحتیهای مربوط به نفخ شکم و غیره است، به علاوه پیاز به علت داشتن مقدار زیادی انسولین گیاهی به نام گلوکوکینین کم کننده قند خون نیز هست، در استعمال خارجی، پیاز نیمه پخته، تسکین دهنده سوختگیها و بواسیر است.(609)
به هر حال، آن طور که از احادیث دینی و نظریه های پزشکی استفاده کردیم، این نعمت فراوان خدادادی، دارای آثار متعدد و حتی معجزه آسائی در سلامتی و طول عمر انسان است و بسیار آموزنده خواهد بود، که مقاله زیرا هم مورد مطالعه دقیق قرار دهیم.

پیاز داروی بیماری قند

پیاز در حقیقت یک نوع سبزی می باشد، ریشه آن مورد استفاده و مصرف می گردد و به خاطر وجود مواد پر ارزش و مغذی که دارد مورد توجه همه می باشد.
خوشبختانه این سبزی در همه فصول سال یافت می شود و در خوش طعم ساختن غذای روزانه نقش مهمی دارد و این اثرات حیاتی پیاز قدیم الایام مورد توجه و تجربه قرار گرفته بوده است و طب قدیم در مورد پیاز، استعمال آن را در بیماریهای مختلف تجویز نموده و اکنون نیز در غذای روزانه کمتر روزی یا غذایی است، که پیاز یا به صورت خام یا پخته در آن مصرف نگردد، می توان گفت: پیاز در تمام اغذیه و سالادها نقش اساسی و مهمی را در بر دارد.
دیوسکروید پزشک یونانی، پیاز را عامل سلامتی می داند.
پلین گیاه شناس رومی هم، پیاز را عامل تندرستی می داند.
بلغاریها پیاز را بیش از سایر اقوام عالم مصرف می کنند و می گویند: پیاز ضد سرطان است.
در قدیم نان و پیاز ضرب المثل بوده، اغلب رجال و اشخاص بزرگ، نان را با پیاز صرف می کردند، روی هم رفته سیر و پیاز به واسطه خواص گندزادئی که دارد، مصرف آن زیاد است و به طوری که دیده می شود، پیاز در همه غذاها مصرف می شود.
CoLLip، دانشمند معروف در پیاز ماده ای به نام گلوکوکینین یافته است که می تواند از ازدیاد قند خون جلوگیری نموده و قند را در خون کاهش دهد.
لذا بسیاری معتقدند که مصرف پیاز موجب می شود که قند خون بالا نرود و یک نوع داروی درمان بیماری قند می باشد.
با توجه به مواد متشکله پیازت می توان به خوبی به ارزش حیاتی و درمانی و غذایی پیاز پی برد.
در پیاز پروتئین 14% مواد چربی 2% کلوسید 9%، اسید مالیک 170 میلی گرم، اسید سیتریک 20 میلی گرم، اسید اکسالیک 23 میلی گرم، سدیم 10 میلی گرم، پتاسیم 120 میلی گرم، فسفر 44 میلی گرم، گوگرد 68 میلی گرم، کلر 24 میلی گرم، منیزیوم 15 میلی گرم و منگنز 36 میلی گرم وجود دارد.
وجود این مواد معدنی و آلی در پیاز، موجب می شود که پیاز فعالیت سلولی بدن را زیاد نموده و در مقابل بیماریها، یک حالت دفاعی و درمانی به بدن می دهد.
مواد مختلف و اسیدی پیاز موجب تحریک سلولهای ترشحی معده می گردد و در نتیجه تولید اشتها می نماید.
وجود مقدار قابل توجهی پتاسیم باعث می شود که نه تنها سلول های بدن از سموم شستشو یابد، بلکه خون را از مواد مضر و زائد پاک نمود و در کودکان کم رشد و بی اشتها موجب اشتها شده و در رشد و نمو آنان اثری شگرف داشته و نیز وجود منیزیوم و فسفر که در رشد و نمو، اثر آنها ثابت شده، در پیاز به مقدار کافی یافت می شود.
گذشته از اینها، موجود بعضی آنزیمها نیز در پیاز خاصیت هضم کننده به آن می بخشد.
بالاخره باید گفت: پیاز به خاطر وجود کلسیم و فسفر و آهن سایر مواد معدنی و نیز ویتامینهای D و C پ پ، از سبزیجات مغذی به شمار می آید و باید گفت، پیاز به خاطر مقدار مؤثری که فسفر دارد، در کار مغز بسیار مؤثر بوده و در هوش و حافظه، تأثیر بسزایی داشته و در تقویت نیروی جوانی و قوای جنسی اثر انکار ناپذیری دارد.
از طرفی وجود گوگرد در پیاز یک ضد عفونی کننده قوی می باشد و در بسیاری از بیماریها نقش درمانی دارد، چنانچه از قدیم پیاز پخته را جهت درمان برنشیت و بیماریهای ریوی به کار می بردند، زیرا گوگرد پیاز وقتی از طریق دستگاه هاضمه وارد خون شد، در ریه ها وارد شده عفونتهای مجاری تنفسی را بر طرف می سازد، و نیز گوگرد در تقویت سلسله اعصاب و رفع عصبانیتها و ناراحتیهای عصبی بسیار مؤثر بوده و در دف سموم بدن نقش مهم دارد، نیز از خواص گوگرد موجود در پیاز تأثیر تأمین رنگها و رنگدانه های پوست است و برای کسانی که دچار پیسی و یا لک و پیس شده اند اثری نافع دارد.
از قدیم برای درمان گریپ از آب پیاز و یا خود پیاز استفاده می کردند، زیرا همانطور که گفتیم اثری درمان کننده در بیماریها دارد.
بسیار معتقدند که پیاز برای درمان ورم و پا و ادمها مؤثر می باشد و نیز پیاز در درمان بیماری قند و کم کردن قند خون اثر دارد.
نیز پیاز مخلوط با سرکه در درمان یرقان و بیماریهای کبد بسیار مفید می باشد.
همچنین کسانی که دچار سنگ کلیه و مثانه و یا تورم پرستات و مثانه می باشند و به طور کلی کسانی گرفتار ناراحتی یا عفونت هستند، بهتر است پیاز میل فرمایند.
شاید مورد اثر درمانی و ضد عفونی کننده پیاز، به خاطر وجود گوگرد می باشد و نیز همانطور که اثر شستشو کنده آن و درمان ورم پا نیز به خاطر وجود پتاسیم و منیزیوم موجود در پیاز می باشد.
آزمایشهای اخیری که دانشمندان فرانسوی و شوروی (سابق) بر روی پیاز نموده، به این نتیجه رسیده اند که: پیاز به خاطر وجود موادی که در یاخته های آن می باشد، خاصیت باکتریو استاتیک داشته، از رشد میکربها جلوگیری می کند و می توان گفت: در حقیقت پیاز یک خاصیت آنتی بیوتیکی نیز دارد.
خواص ذکر شده پیاز که، بسیای از آنان بر اثر تجربیات سالیان دراز دانشمندان بدست آمده، امروز با آزمایشهای دقیق شیمیایی و بیولوژیکی تأیید گشته و علم پزشکی بر آن صحه گذارده است، لذا توصیه می شود، در هر حال پیاز را در غذای روزانه خود مورد استفاده قرار دهید، زیرا پیاز در هر سن و سالی اثر نیکو در سلامت بدن داشته و هیچگونه زیانی ندارد. برای کودکان موجب رشد بوده و برای بزرگسالان سلامتی و تندرستی را حفظ می نماید. این هم آخرین گزارش و تحقیقات درباره پیاز: