فهرست کتاب


راه جوان ماندن با غذا و داروهای گیاهی

احمد صادقی اردستانی

2- باقلا

درباره باقلا اگر چه می توان آن را جزو حبوب محسوب داشت، اما آن را در باب سبزیها مطرح می کنیم. احادیثی هم درباره آن وارد شده، که چند نمونه آن را مورد مطالعه قرار می دهیم.
امام رضا (ع) فرموده است: خوردن باقلا، سبب تقویت و محکم شدن ساق و موجب تولید خون تازه در بدن می گردد (594)
امام صادق (ع) فرموده: الباقلا یذهب الداء، ولا داء فیه.(595)
باقلا بیماری و درد را برطرف می کند و خود ضرر و مشکلی ندارد.
همچنین آن حضرت می فرماید، باقلا را با پوست آن بخورید، زیرا در این صورت، معده را دباغی و پاکسازی می کند. (596)
پزشکان می نویسد: باقلا، ارزش درمانی دارد، ولی دیر هضم است، که این اشکال را می توان با خیساندن آن در آب بر طرف کرد.
دکتر لوکلر پزشک عالی قدری که برای درمان بیماریها با فرآورده های گیاهی، تحقیقات زیادی کرده است، اثر درمانی قابل ملاحظه ای را برای باقلا، در درمان التهاب و ورم مثانه، ناشی از وجود سنگ قائل شده است. مصرف باقلا به منظور رفع روماتیسم، نقرس و غیره در میان مردم زیاد معمول است.
دانه آن نرم کننده و از بین برنده التهابات بدن است، جوشانده آن نیز می تواند، اسهالهای مزمن را متوقف سازد.
مصرف باقلای تازه دو اوائل بهار، اغلب باعث بروز مسمومیت یا حساسیتی می شود که به فابیسم معروف است و عوارضی ناشی از این مسمومیت، کم خونی، یرقان، اختلالات روحی، هذیان، ناراحتی های قلبی و گاهی مرگ است! (597)
دکتر غیاث الدین جزایری می نویسد: باقلا مسکن دردها می باشد، با اسهال خونی و قی مبارزه می کند، مدر است و جهاز ادرار را پاک می کند، مقدار نشاسته ای آن از سایر حبوبات کمتر است، اما در عوض مقداری مواد سفیده ای دارد.
باقلا ترشح منی را زیاد می نماید و می گوید: زیاد خوردن آن ذهن را کند می کند.(598)
دکتر سید مرتضی لسانی متخصص بیماریهای داخلی و اطفال، ضمن اینکه، باقلا را یکی از حبوب بسیار مفید و سرشار از پروتئین می داند؛ احتمال می دهد بیماری فابیسم ناشی از آن شود و سوء تغذیه به وجود آید، می گوید: باقلا پس از گوشت، از پروتئین بالائی برخوردار است، اما کسانی که از لحاظ ارثی، به باقلا حساس هستند، می باید از خوردن آن امتناع کنند، بیماری فابیسم در سراسر ایران و بخصوص در شمال کشور مشاهده می شود، از لحاظ جنسی پسرها بیشتر از دخترها بدان مبتلا می شوند و از لحاظ سنی هم کودکان غالباً به آن دچار می گردند و بنابه دلائل نامعلومی با بالا رفتن سن، امکان ابتلا به آن کاهش می یابد.
علائم بیماری فابیسم یعنی مسمومیت خونی، سردرد، تهوع، ادرار خونی، دل درد، تب و رنگ پریدگی شدید است و کسانی که زمینه خانوادگی ابتلاء به این بیماری را دارند، نه تنها از خوردن باقلا بلکه از عبور از کنار مزرعه باقلا باید خودداری کرده و در صورت علائم فوق، در اسرع وقت به مراکز درمانی مراجعه کنند. (599)

3- پیاز

پیاز نیز از سبزیهای بسیار مفیدی است، که در قرآن کریم، با نام بصل یکی از مواد خوراکی مورد درخواست بنی اسرائیل به وسیله حضرت موسی (ع) از جانب خداوند، مطرح گردیده است.(600)
درباره آثار و خواص مفید این سبزی، احادیث فراوانی وارد شده، دانش پزشکی هم آن را ستوده و در برخی از موارد آن را مفید و شفابخش دانسته، که هم جنبه حدیثی و هم جنبه غذائی و درمانی آن را مورد مطالعه قرار می دهیم.
پیامبر اسلام، فرموده است: اذا دخلتم بلاداً، کلوا من بصلها، یطرد عنکم وباءها.(601)
هر وقت به هر شهری وارد شدید، از پیاز آن شهر بخورید، تا وبا و بیماریهای آن شهر از شما دور گردد.
امام صادق (ع) فرموده: پیاز خستگی را بر طرف، اعصاب را تقویت، قدرت راه رفتن را زیاد، نطفه را افزون و تب را از بین می برد. (602)
همچنین آن حضرت فرموده است: پیاز بخورید، زیرا سه فایده دارد: بوی بد دهان را برطرف و دهان را خوشبو می گرداند، لثه های دندان را محکم می کند و برای تقویت نطفه و نیروی جنسی نیز مؤثر خواهد بود. (603)
در احادیث دیگری پیاز خوردن سبب از بین رفتن بلغم، لطیف شدن پوست بدن، نورانی گردیدن رنگ چهره، تقویت قدرت بینائی، پاک و تمیز شدن موها و بالاخره عامل رفع بیماریها معرفی شده است.(604)
از سوی دیگر، برای اینکه از منافع و مزایای خوردن پیاز استفاده شود و موجب آزار و اذیت دیگران نیز نگردد، رسول خدا فرموده است: من اکل هذه البقلة، فلا یقرب مسجدنا و لم یقل: انه حرام. (605)
هر کس پیاز می خورد، به مسجد ما نزدیک نشود، البته این جهت دلیل ممنوع بودن خوردن پیاز نخواهد بود، بلکه برای جلوگیری از مردم آزاری است.

معجزه پیاز

دکتر غیاث الدین جزایری تحت این عنوان می نویسد: در سیر و پیاز مواد ضد عفونی و کشنده میکرب وجود دارد، میکربهای موذی معده و روده ها را می کشد و این عمل دو خاصیت دارد، اول اینکه میکربهای موذی، مقدار زیادی از مواد سفیده ای را می خورند و از بین می برند و با کشته شدن آنها، احتیاج بدن به مواد سفیده ای کمتر می شود. ثانیاً، با از بین رفتن میکربهای موذی، میکربهای مفید که سازندگان ویتامینهای B هستند، بهتر عمل می کنند.(606)
پیاز در هضم غذا، مخصوصاً مواد نشاسته ای اثر نیکو دارد، مشروط بر اینکه خام خورده شود. چنانچه با برنج پیاز خام خورده شود، ویتامینهای بدن نابود نخواهد شد، خوردن کمی پیاز خام با غذا، مخصوصاً غذاهای گوشتی لازم است، پیاز دارای هورمون و دیاستازی است، که غدد اشک و قدرت آمیزشی و گوارشی را تقویت می نماید، جهاز هاضمه و مجاری تنفس را ضد عفونی می کند و از ابتلاء به اسهال و سرماخوردگی جلوگیری می نماید.
پیاز، ادرار را زیاد می کند، دارای ویتامینهای آ، ب، ث، می باشد، برای زنان باردار و کسانی که گرفتار کوه گرفتگی و استفراغ در ماشین و هواپیما می شوند، بسیار مفید است و از ابتلاء به سرطان جلوگیری می نماید.(607)
پیاز، دارای انسولین نباتی است، مرض قند را معالجه می کند، پیاز دارای گوگرد، فسفر و آهن بوده، برای رشد موهای بدن لازم است، غذای مغز و مشوق امور آمیزشی است، اشتهای به غذا را زیاد می کند، استخوان بندی و دندانها را محکم می نماید و بالاخره آنزیم پیاز، ترشحات غدد داخلی اشک را که، ضد سرطان است، زیاد می کند.(608)
پزشک دیگری، می نویسد: طبق تحقیقات فلم پیاز اشتها آور و کاهش دهنده ناراحتیهای مربوط به نفخ شکم و غیره است، به علاوه پیاز به علت داشتن مقدار زیادی انسولین گیاهی به نام گلوکوکینین کم کننده قند خون نیز هست، در استعمال خارجی، پیاز نیمه پخته، تسکین دهنده سوختگیها و بواسیر است.(609)
به هر حال، آن طور که از احادیث دینی و نظریه های پزشکی استفاده کردیم، این نعمت فراوان خدادادی، دارای آثار متعدد و حتی معجزه آسائی در سلامتی و طول عمر انسان است و بسیار آموزنده خواهد بود، که مقاله زیرا هم مورد مطالعه دقیق قرار دهیم.