فهرست کتاب


راه جوان ماندن با غذا و داروهای گیاهی

احمد صادقی اردستانی

ج: گوشت و مواد پروتئینی

درباره خوردن گوشت، میان پزشکان و دانشمندان علوم غذائی، افراط و تفریط دیده می شود، برخی با این عنوان که انسان گوشتخوار آفریده نشده و برای شکار حیوانات چنگ و دندان مناسب ندارد (548)، نتیجه می گیرند: پس از خوردن گوشت باید خودداری کرد، زیرا گوشت مسمومیت دارد، بیماری ها تولید می کند و انسان گوشتخوار از نظر اخلاقی قسی القلب و فاسد الاخلاق، می شود.(549)
در مقابل گروههائی هم در خوردن گوشت، راه افراط و زیاده روی را پیش گرفته اند و در این راه، هم در مورد زیاد خوردن، و هم هر گونه گوشتی پیش می آید، سالم و ناسالم، حلال و حرام و بالاخره غیر از خوردن گوشت حیوان و پرندگان، تا آدمخواری و خوردن گوشت انسانهای مظلوم هم پیش رفته اند!
اما در آئین مقدس اسلام، اصل خوردن گوشت حیوان حلال گوشت، استفاده از گوشت برخی از پرندگان، ماهی ها، مخصوصاً خوردن گوشت تازه به صورتی که نه راه افراط پیش گرفته شود و نه تفریط، بلکه خوردن گوشت در حد متوسط و متعادل باشد، مورد سفارش قرار گرفته است.
حسین بن خالد می گوید: از امام رضا (ع) سئوال کردم، مردم می گویند: اگر کسی سه روز گوشت نخورد، اخلاق او خراب می گردد! امام فرمود: چنین نیست، بلکه اگر کسی در مدت چهل روز گوشت نخورد، وضع جسمی و اخلاقی او تغییر می کند، و باید (برای پیشگیری از ضررها) در گوش او اذان گفته شود.(550)
امام علی (ع) فرموده: حتماً گوشت بخورید، زیرا گوشت انسان را خوردن گوشت می روید و هر کس خوردن گوشت را چهل روز ترک کند، اخلاق او بد خواهد شد.(551)
رسول خدا (ص) فرموده است: اللحم سید الطعام فی الدینا و الاخرة.(552)
گوشت برترین غذاهای دنیا و آخرت است.
امام صادق (ع) پس از آنکه گوشت را بهترین نان و خورشت دنیا و آخرت معرفی می کند، درباره غذای بهشتیان می فرماید:
مگر نشنیده اید که، خداوند فرموده است: در بهشت گوشت پرندگان هست و هر چه میل داشته باشید، در اختیار شما قرار می گیرد؟ (553)
منتهی درباره خوردن گوشت، این نکات باید مورد توجه باشد.

1- پرهیز از افراط

خوردن گوشت زیاد، آن طور که پزشکان هم سفارش می کنند، برای اشخاصی که در سنین بالا هستند، مجاز نخواهد بود، و امام علی (ع) هم، بارها سفارش می فرمود: یکره ادمان الحم، و یقول: ان له ضراوة کضراوة الخمر. (554)
خوردن زیاد گوشت مطلوب نخواهد بود، حتی ضرر پیوسته گوشت خوردن، مثل زیان شرابخواری می باشد.
اما آن حضرت، خوردن گوشت را در حد لزوم و میانه روی، ضروری دانسته و می فرماید، اذا ضعف المسلم، فیأکل اللحم و اللبن، فان الله عز و جل جعل القوة فیهما.(555)
هر گاه شخص مسلمانی گرفتار ضعف و ناتوانی شود، حتماً باید گوشت و شیر بخورد، زیرا خداوند در آنها قوت و انرژی قرار داده است.
از طرف دیگر، همان طور که خوردن گوشت زیاد از نظر امام علی (ع) مذموم و ناپسند شمرده شده، خودداری از خوردن گوشت در مدت چهل روز هم مجاز نبوده و امام صادق (ع) هم فرموده است: هر کس چهل روز گوشت خوردن را ترک نماید، اخلاق او خراب می شود، زیرا گوشت غذائی است که شنوائی گوش و بینائی چشم را افزایش می دهد.(556)
امام باقر (ع) نیز فرموده است: یکی از پیامبران، از وضع ضعف و ناتوانی خود، به درگاه خداوند شکایت و درد دل ابراز داشت، خداوند وحی فرستاد: گوشت را با شیر طبخ کن و بخور، زیرا در این ماده خوراکی من برکت و قوت قرار داده ام، آن پیغمبر چنین غذائی را خورد و قدرت و توانائی خود را باز یافت. (557)

2- گوشت نیم پخته

گوشت خشک شده نیم پخته که قهراً حالت تازه بودن خود را از دست داده و در حجاز و آفریقا گاهی مورد استفاده قرار می گیرد، متأسفانه در میان ما هم به صورت نگهداری در فریزر منجمد و مانده می گردد و سابق نیز به صورت قرمه مصرف می شد، از نظر بهداشتی و دارا بودن منافع کامل، چندان مطلوب نیست.
درباره خوردن گوشت نیم پخته، از امام صادق (ع) سؤال شد، آن حضرت خوردن گوشتی را که پخته نشده، غیر مجاز و حرام ندانست.(558)
اما درباره زیان بهداشتی خوردن گوشت نیم پخته و مانده، امام رضا (ع) فرموده است: القدید لحم سوء و انه یسترخی المعدة و یهیج کل داء و لا ینفع من شی ء بل یضره.(559)
خوردن گوشت مانده و نیم پخته معده را سست و ناتوان می سازد، هر گونه دردی را تحریک می کند، خوردن آن نفعی ندارد، بلکه زیان خواهد داشت.
امام صادق (ع) فرموده: ثلاثة یهرمن البدن، و ربما قتلن: اکل القدید الغاب و دخول الحمام علی البطنة، و نکاح العجائز.(560)
سه چیز است که بدن را خراب و فرسوده می کند، و گاهی ممکن است انسان را نابود کند؛ خوردن گوشت مانده بو گرفته، حمام رفتن با شکم پر، زناشوئی و آمیزش جنسی با زنان فرتوت و از کار افتاده.
از نظر بهداشتی هم، افرادی مثل دکتر صدرالدین نصیری خوردن قرمه و گوشتهای نیم پخته و حتی کنسروها را که در بیان امام رضا (ع) موجب سستی و ناتوانی معده معرفی شده بود، باعث سستی معده، مسمومیت آن، و آماده شدن برای ابتلاء به بیماری هولناک سرطان دانسته اند. (561)