فهرست کتاب


راه جوان ماندن با غذا و داروهای گیاهی

احمد صادقی اردستانی

8- نارنج

خوردن نارنج نیز در احادیث دینی ما، جنبه دوائی و غذائی دارد و مورد سفارش واقع شده است.
امام صادق (ع) از یاران خود می پرسید: پزشکان درباره نارنج به شما چه دستوری می دهند؟ گفتند: ای فرزند رسول خدا، آنان به ما می گویند: نارنج را قبل از غذا بخورید، امام صادق (ع) فرمود: این دستور مطلوبی نیست، بلکه آن را بعد از غذا میل نمائید و از مربای نارنج هم غلفت نداشته باشید، زیرا بوی آن داخل شکم، مانند بوی مشک خواهد بود.(544)
امام صادق (ع) فرموده است: نارنج سنگین است، اما خوردن نان خشک روی آن، سبب هضم شدن نارنج در معده می گردد.(545)
دکتر غیاث الدین جزایری می نویسد: یکی دیگر از مرکبات بسیار نافع نارنج است، که در طب مصرف زیاد دارد، برگ آن دارای بوی پسندیده است و عطری مطبوع دارد، طعم آن کمی تلخ است، رم کرده برگ آن دارای اثر محلل بوده، تشنج را از بین می برد.
بهار نارنج، دارای عطری خوشبو و طعمی نیکوست، ضد تشنج و سکسکه است، آب مقطر آن برای معطر کردم شربت ها در داروخانه ها، زیاد بکار می رود.
آب معطر بهار نارنج، اعصاب را تقویت می کند و درمان بی خوابی است، پوست نارنج دارای مصارف طبی است و خلال پوست آن در بعضی غذاها مصرف دارد، آب نارنج داراری ویتامین های ث، ب و د و خواص آبلیمو را دارد.(546)
یکی از مجلات مربوط به مسائل پزشکی هم، در این باره نوشته است: قلب و اعصاب خود را با نارنج تقویت کنید، نارنج رفع کننده عوارض و نارسائیهای کبد و کیسه صفرا می باشد، نارنج خستگی عصبی و جسمانی را رفع و درمان می کند.
نارنج با دارا بودن مواد معدنی و ویتامینهای پر ارزش یک مقوی قلب حیاتی و بی ضرر می باشد، زیرا در تحریک و تقویت عضله قلب نقش اساسی دارد و در رفع نارسائیها و ضعف قلب بسیار مفید است.
حتی بیماران قلبی و عصبی اگر آب نارنج را با کمی قند یا شربت میل کنید، احساس راحتی و آرامش خواهند نمود.
نارنج با مواد اسیدی خود، دافع صفرا بوده و سلولهای کبدی را به کار و فعالیت می اندازد و به نارسائی و ضعف کبد پایان می بخشد و با فعالیت کبد و تنظیم سوخت و ساز بدن خستگی جسمانی و روحی و عصبی رفع و نشاط و طراوت جایگزین آن می شود (547)

فصل شانزدهم چه باید خورد؟

ج: گوشت و مواد پروتئینی

درباره خوردن گوشت، میان پزشکان و دانشمندان علوم غذائی، افراط و تفریط دیده می شود، برخی با این عنوان که انسان گوشتخوار آفریده نشده و برای شکار حیوانات چنگ و دندان مناسب ندارد (548)، نتیجه می گیرند: پس از خوردن گوشت باید خودداری کرد، زیرا گوشت مسمومیت دارد، بیماری ها تولید می کند و انسان گوشتخوار از نظر اخلاقی قسی القلب و فاسد الاخلاق، می شود.(549)
در مقابل گروههائی هم در خوردن گوشت، راه افراط و زیاده روی را پیش گرفته اند و در این راه، هم در مورد زیاد خوردن، و هم هر گونه گوشتی پیش می آید، سالم و ناسالم، حلال و حرام و بالاخره غیر از خوردن گوشت حیوان و پرندگان، تا آدمخواری و خوردن گوشت انسانهای مظلوم هم پیش رفته اند!
اما در آئین مقدس اسلام، اصل خوردن گوشت حیوان حلال گوشت، استفاده از گوشت برخی از پرندگان، ماهی ها، مخصوصاً خوردن گوشت تازه به صورتی که نه راه افراط پیش گرفته شود و نه تفریط، بلکه خوردن گوشت در حد متوسط و متعادل باشد، مورد سفارش قرار گرفته است.
حسین بن خالد می گوید: از امام رضا (ع) سئوال کردم، مردم می گویند: اگر کسی سه روز گوشت نخورد، اخلاق او خراب می گردد! امام فرمود: چنین نیست، بلکه اگر کسی در مدت چهل روز گوشت نخورد، وضع جسمی و اخلاقی او تغییر می کند، و باید (برای پیشگیری از ضررها) در گوش او اذان گفته شود.(550)
امام علی (ع) فرموده: حتماً گوشت بخورید، زیرا گوشت انسان را خوردن گوشت می روید و هر کس خوردن گوشت را چهل روز ترک کند، اخلاق او بد خواهد شد.(551)
رسول خدا (ص) فرموده است: اللحم سید الطعام فی الدینا و الاخرة.(552)
گوشت برترین غذاهای دنیا و آخرت است.
امام صادق (ع) پس از آنکه گوشت را بهترین نان و خورشت دنیا و آخرت معرفی می کند، درباره غذای بهشتیان می فرماید:
مگر نشنیده اید که، خداوند فرموده است: در بهشت گوشت پرندگان هست و هر چه میل داشته باشید، در اختیار شما قرار می گیرد؟ (553)
منتهی درباره خوردن گوشت، این نکات باید مورد توجه باشد.