فهرست کتاب


راه جوان ماندن با غذا و داروهای گیاهی

احمد صادقی اردستانی

عدس

عدس نیز از حبوبهائی است که اولاً قرآن کریم آن را به عنوان یکی از غذاهای درخواستی بنی اسرائیل از حضرت موسی (ع) مطرح کرده است.(450)
ثانیاً، احادیث متعددی درباره آن به عنوان غذا و داروی مداوا کننده وارد شده است، از جمله می خوانیم: عبدالله بن تیهان صحابی رسول خدا (ص) در حالی که آن حضرت نماز خود را به پایان رسانده و در جای خود نشسته بود، به حضور حضرتش رسید و گفت: ای رسول خدا! من زیاد در حضور تو می نشینم و سخنان ترا گوش می کنم، اما قلبم نرم نمی شود و اشکم هم جاری نمی گردد! رسول خدا فرمود: علیک بالعدس فکله، فانه یرق القلب، و یسرع الدمعة، و قد بارک علیه سبعون نبیاً.(451)
برای لازم است، عدس بخوری، زیرا خوردن عدس قلب را رقیق و نرم می کند و اشک را سریع جاری می گرداند، زیرا هفتاد پیامبر از برکت و منافع آن تعریف کرده اند.
در بیان دیگری: رسول گرامی اسلام فرموده: یکی از پیامبران، از وضع قساوت و دلسختی قوم خود به درگاه خداوند شکایت بد، خداوند در حالی که آن پیامبر در محراب عبادت خود نشسته بود، وحی فرستاد: به امت و قوم خود دستور بده، عدس بخورند، زیرا عدس قلب را نرم و اشک را جاری می گرداند، غرور و زنگهای درون را می زادید، زیرا عدس غذای ابرار و بندگان شایسته خداوند است. (452)
دکتر غیاث الدین جزایری می نویسد: عدس یکی از خوراکیهای ضد کم خونی است، و شیر را زیاد می کند. عدس دارای ویتامینهای: آ، ب و ث می باشد، وقتی عدس را می پزید، باید آن را نیز به غذا افزوده و میل نمائید: تا از ویتامینها و مواد مفید آن استفاده کنید.
عدس دارای مقدار زیادی فسفر و آهن است، کلسیم نیز به حد کافی دارد، و به علت داشتن جدار ضخیم، ویتامینهای آن دوام بیشتری دارند.(453)
عدس، مقداری منگنز دارد، سود و پتاس آن زیاد است، در بین حبوبات، عدس از همه، مواد غیر قابل هضم آن کمتر است و تولید نفخ نمی نماید، نشاسته آن زودتر از سایر نشاسته ها تحت تأثیر بزاق و لوزالمعده قرار گرفته و تبدیل به قند می شود.
عدس، برای سوپ بسیار عالی است، پوست عدس ملین و مغز آن قابض است. عدس را در آب بپزید و آب آن را بخورید تا سینه شما نرم شود، زیاد خوردن عدس باعث زیادی ترشح سیب آدم شده، تولید هیجان نموده و سبب دیدن خوابهای پریشان می شود و قدرت جنسی را کاهش می دهد، مخصوصاً اگر آن را با ماهی بخورند. (454)

داروی اعصاب و کم خونی

در مجله ای، راجع به منافع دیگر عدس، از جمله آثار تسکین بخشی آن روی اعصاب می خوانیم.
عدس نیز از حبوبات و مواد غذائی است که سرشار از ویتامین و مواد نیاز بدن می باشد.
عدس بیش از سایر حبوبات دارای ویتامین، به خصوص ویتامینهای فاکتور ب (ب 1، ب 2، ب 3 و پ پ) و مقدار قابل توجهی ویتامین آمی باشد. بدین لحاظ عدس گذشته از غذائیت و ارزش حیاتی که دارد، داروی بسیار خوبی برای اعصاب می باشد، برای کودکان اشتها آور و در رشدشان مؤثر بوده و برای سالمندان تولید کننده نیرو و حفظ آثار جوانی است. به طور کلی باید دانست که عدس دارای: آلبومین، هیدرات دو کربن، چربی، مواد معدنی، آب و سلولز می باشد: چون سلولز عدس کم است، لذا هضم و جذب و آن به خوبی انجام می گیرد و از طرفی مقدار آلبومین موجود در عدس به قدر کافی بوده و می تواند جانشین خوبی برای مواد گوشتی و البومین باشد.
مقدار زیادی مواد معدنی به صورت زیر در عدس وجود دارد: پتاسیم، فسفر، منیزیوم، کلسیم و آن. بدین لحاظ یاد آور می شویم که وجود پتاسیم در عدس موجب می شود که فعالیت کلیه زیاد شده و بهتر سموم بدن را دفع کند و نیز عضله قلب را تقویت کرده و در حفظ سلامتی موثر می باشد.از طرفی وجود کلسیم باعث تقویت خون عضلات و رشد و نمو در اطفال می شود. فعالیت سلولهای مغز و هوش و حافظه را افزون می نماید. از طرفی همه می دانیم که آهن چه نقش بزرگی در سوخت و ساز و ایجاد خون در بدن دارد.
بدین لحاظ با مصرف عدس می توانیم، جلو کم خونی را گرفته و درمانی باشد برای مبتلایان به کم خونی و کسانی که دوران نقاهت را می گذرانند، از طرفی این مواد معدنی موجب زیاد شدن قلیائیت بدن شده، برای اشخاص سالمند و جودش لازم و در حفظ تعادل بن های بدن و سلامتی بسیار ضروری است.(455)
درباره قاووت یعنی عدس کوبیده و نرم شده مخلوط آن با قهوه و شکر، امام صادق (ع) فرموده است: این ماده داروئی، عطش را برطرف می کند، معده را تقویت می نماید، حرارت و صفرا را فرو می نشاند، درون انسان را خنک می کند و بالاخره قاووت عدس دوای هفتاد نوع بیماری می باشد و آن حضرت هرگاه مسافرت می رفت قاووت عدس با خود می برد و پیوسته به اعضاء خانواده و همراهان خود می فرمود: هرگاه گرفتار هیجان خون شوید، سویق عدس بخورید، زیرا این ماده، هیجان خون را تسکین می بخشد و حرارت بدن را آرام می کند.(456)
علی بن مهزیار می گوید: یکی از دختران من گرفتار عادت ماهیانه شده بود و خونریزی او قطع نمی گردید، موضوع را با امام باقر (ع) در میان گذاشتم، آن حضرت فرمود: به او قاووت عدس بخوران، که دستور او را عملی کردم، خونریزی دختر قطع گردید و بهبود یافت.(457)

خرما

خرما نیز از میوه های پر خواص و غذاهای حیاتی بشر است که در قرآن کریم با اهمیت تلقی شده و در احادیث دینی مورد تجلیل و اهمیت زیادی واقع گردیده است.
آنگاه که مریم - ع مادر عیسی (ع) زایمان کرد، خداوند به او فرمود: شاخه درخت خرما را تکان بده، تا خرمای تازه ریخته شود و تناول نمائی.(458)
امام باقر (ع) فرموده است: هیچ چیزی برای زنان تازه زائیده، به اندازه خرمای تازه جنبه شفا بخشی و سودمندی ندارد، زیرا خداوند متعال مریم (ع) که تازه زایمان کرده بود، خرما خورانید. (459)
امام صادق (ع) فرموده: هر کس صبح ناشتا، هفت دانه خرمای خوب تازه بخورد، مسمومیت و جادوگری و عوارض شیطانی، به او زیانی نخواهد رسانید.(460)
رسول خدا (ص) می فرماید: کلو التمر علی الریق، فانه یقتل الدیدان فی البطن.(461)
در حال ناشتا خرما بخورید، زیر خرما جانوران و کرمهای داخل شکم را نابود خواهد کرد.
امام علی (ع) فرموده: به زنان آبستن خرمای تازه بخورانید، چون هیچ چیزی جز خرما برای آنان مفید و شفا بخش نخواهد بود، زیرا خداوند متعال به حضرت مریم (ع) دستور داد خرمای تازه بخورید، همچنین کام فرزندان خود را به هنگام ولادت با خرما برگیرید، زیرا رسول خدا (ص) کام حسن و حسین (ع) را با خرما برداشت.(462)
امام صادق (ع) فرموده است: هرگاه سفره ای برای رسول خدا گسترانیده می شد که در آن خرما وجود داشت، حضرت غذا خوردن خود را با خرما آغاز می کرد.(463)
همچنین آن حضرت فرموده: کان رسول الله اول ما یفطر علیه فی زمن الرطب، الرطب و فی زمن التمر، التمر. (464)
پیوسته شیوه رسول خدا چنین بود که در فصل خرمای تازه با خرمای تازه و در فصل خرمای خشک و غیر تاره با آن روزه خود را افطار می کرد.
امیرالمؤمنین (ع) می فرمود: با افراد شرابخوار اینطور مخالفت کنید که در مقابل آنان خرما بخورید، زیرا در خرما شفای دردها هم وجود دارد.(465)
امام صادق (ع) فرموده است: هر کس به هنگام خواب هفت خرمای خوب بخورد، کرمها و میکربهای داخل شکم او کشته مس شوند. (466)
امام علی (ع) فرموده: به زنان آبستن، خرمای برنیک که بهترین نوع خرماست بخورانید، تا فرزندان حلیم و بردباری برای شما به دنیا بیایند.(467)
همچنین امام علی (ع) فرموده است: خرمای برنی یعنی برنیک که بهترین نوع خرماست را بخورید، زیرا را این نوع خرما بیماریها را برطرف می کند، خستگی را رفع می نماید و بلغم را از بین می برد.(468)
خلاصه، خرما هم غذا و هم دواست و علامه مجلسی بیش از هفتاد حدیث از پیامبر (ص) و امامان معصوم، درباره خرما با انواع و اقسام آن و خواص و آثار مثبت و مفید آنها آورده (469)
و پزشکان هم در این باره می نویسند: خرما یکی از مواد غذائی است که از زمانهای بسیار قدیم در اغلب نقاط زمین، جزو مایحتاج روزانه بوده و مصرف زیاد داشته است، زیرا غذائی کامل، طبیعی و مطبوع است که بسیار آسان هضم می شود و مفید می باشد.
خرما و حاوی مقداری قند است، ایرانیان و اعراب آن را از نعمتهای بزرگ می شمارند، دارای ویتامینهای C و B بوده، اندکی ویتامین دیگر نیز دارد و در آن گوگرد، فسفر، کلسیم، منیزیم و مقداری آهن وجود دارد، خوردن آن با ماست بسیار مفید و مغذی است، سینه را نرم می کند و ضد کم خونی می باشد. (470)
دکتر غیاث الدین جزایری نیز می نویسد: خرما یکی از مفید است، املاح زیاد دارد، املاح خرما خرک از خرماهای معمولی بیشتر است، ویتامینهای آ، ب و مختصری هم ویتامین ث، در آن یافت می شود و خوردن آن با ماست مفید و مغذی است.(471)
وی همچنین می نویسد: خرما سوء هاضمه را از بین می برد، برای تغذیه اطفال بسیار مفید است، اما متأسفانه چنانکه باید و شاید، مردم ارزش غذائی آن را شناخته اند، ولی دانشمندان جهان متوجه شده اند که قند خرما از قند خالص قدرت غذائی بیشتری دارد و برای کسانی که دوره نقاهت را می گذرانند و اشخاص کسل، مخصوصاً اطفال لازم است. (472)